از صفحات کمیک بوک Sarah's Scribbles:
لباس پوشیدن من:
لباسای نو:
چیزی که اخرش میپوشم:

از صفحات کتاب پسرک موش کور روباه و اسب:
موش کور پرسید: بهترین کشفت توی زندگی چی بوده؟
پسرک جواب داد: اینکه من کافی‌ام, همینجوری که هستم.

زمین مملو از آدم‌‌ هایی‌ است
که ارزش هم‌ صحبتی ندارند.
به‌نظرت واقعا عاقلانه‌ست‌‌ که
نظرات چنین آدم‌هایی را جدی بگیریم؟
-آلن دوباتن

طرح لبخند تو پایان پریشانی هاست
-قیصر امین پور

زمانی که انسان به دنبال شخصی راه بیفتد،
از دنبال کردن حقیقت دست برداشته است.
-کریشنا مورتی

قیمت عشق همیشه بیش از تحمل آدمیزاد بوده‌است.
باید، اما سخت است که زندگی را
به یک عاشقانه‌ی آرام تبدیل کنی...
-یک عاشقانه‌ی آرام | نادر ابراهیمی

هی گریه نکن، من همیشه باهاتم.

-مانگای توکیو غول | tokyo ghoul

هر کسی یه شخصیت دیگه‌ای داره که نمیخواد دیگران ببیننش...
-توکیو غول | tokyo ghoul

اما قلب حافظه‌ی خودش را دارد و من هیچ‌چیز را فراموش نکرده‌ام...
-آلبرکامو

در زندگیم سه چیز وجود دارد:
ناتوانی برای صحبت کردن، ناتوانی برای سکوت و تنهایی.
-ساموئل بکت | نام ناپذیر

مادر و مادربزرگم توی پیاده روی خیابون جلوی چشمام با چاقو تیکه تیکه شدن...!
و من با چشم های خودم دیدم که اونا چطور بی جون و خونی روی زمین افتاده بودن... 🩸

دیدم اما هیچکاری نکردم.. نه عصبی شدم... نه ناراحت.
اطرافیانم فکر میکنن من یه تیکه سنگ سردم. اما من فقط هیچ احساساتی ندارم که بخوام بروزش بدم...

وقتی بارون میاد, بوی نم بارون شماها رو شاد میکنه. وقتی هوا سرده یه فنجون قهوه داغ لبخند روی لبتون میاره. وقتی مادر و پدرتون بغلتون میکنن از خوشحالی میرید تو ابرا... اما من نه! من اینجوری نیستم! ☕️

من نه درک میکنم نه میفهمم نه حس میکنم. بچه های مدرسه بهم میگن : آدم آهنی!
انگار که هیچ احساسی توی بدنم وجود نداره... نه میتونم بخندم نه میتونم اشک بریزم. نه چیزی خوشحالم میکنه و نه قلبم و میشکونه.. 🖤

اطرافیانم فکر میکردن بعد از به قتل رسیدن خونوادم, غمگین میشم و احساساتم برمیگردن. ولی اشتباه میکردن... سلاخی شدن خونوادم اونم جلوی چشمام برای من به اندازه شکستن یک لیوان بی اهمیت بود. حتی روانشناس ها هم نمیتونستن هیچ کمکی به من بکنن...

توی مدرسه پسری بود که دائم منو بخاطر اینکه هیچ احساسی نداشتم و هیچ واکنشی نشون نمیدادم مسخره میکرد و کتک میزد...

اون فکر میکرد بالاخره یک روزی به غرور من برمیخوره و عکس العملی نشون میدم... اما من بجز احساس درد در اندام های کتک خورده ام هیچ احساس دیگه ای نداشتم!