ولی گربه ی سیاه عجیب بهم هشدار میداد ، میگفت تو فکر میکنی رویات واقعی شده ولی اشتباه فکر میکنی باید مواظب باشی ! آخه مواظب چی اینجا همه چی‌ خوب بود بیشتر از دنیای واقعی ولی شاید راست بگه این دنیا رویا نیست یه کابوسه

من و باقی بچه های محلمون گل میفروختیم، شیشه ماشین هارو تمیز میکردیم و به مشتری های پولدار یا فقیرمون مواد میفروختیم..

توی اون محل هرکسی خرج خودشو درمیاورد، حتی اگر مثل مادر مریم مجبور بود برای نون شبش، تنش رو بده..

تنها چیزی که از بابای عملیم ‌مونده بود کشتی بود اما توی این لجنزاری که من و مادرم توش گیر افتاده بودیم، کشتی به چه کارم میومد؟