کاش برای یک‌بار هم که شده شنیده و درک می‌شدیم.

«گفت آن یار کز او گشت سرِ دار بلند
جرمش این بود که اسرار هویدا می‌کرد...»

«ما بیدار شدیم و از طلوع خورشیدمان خون می‌ریزد.»

قضیه اینه که قرار نیست همه چیز سیاه یا سفید مطلق باشه. ما همه در خاکستری ترین نقطه جهان جای گرفتیم.

انگار خاکستر مُرده ریختند رو همه چی.

"Be that hopeful feeling when Eden was lost."

«حافظا تکيه بر ايام چو سهو است و خطا،
من چرا عشرت امروز به فردا فکنم.»

«یادت نیست -من در باران کبریت را روشن می‌کردم و برای این روشنایی محدود می‌گریستم.»

my everyday routine be like :
fine, fine, people happen, screwed, screwed.

خوشحال کردن دیگران رو از معلم ادبیات من یاد بگیرید. :))
هنوز دارم ذوق میکنم. :)))