«ما بیدار شدیم و از طلوع خورشیدمان خون می‌ریزد.»

قضیه اینه که قرار نیست همه چیز سیاه یا سفید مطلق باشه. ما همه در خاکستری ترین نقطه جهان جای گرفتیم.

انگار خاکستر مُرده ریختند رو همه چی.

"Be that hopeful feeling when Eden was lost."

«حافظا تکيه بر ايام چو سهو است و خطا،
من چرا عشرت امروز به فردا فکنم.»

«یادت نیست -من در باران کبریت را روشن می‌کردم و برای این روشنایی محدود می‌گریستم.»

my everyday routine be like :
fine, fine, people happen, screwed, screwed.

خوشحال کردن دیگران رو از معلم ادبیات من یاد بگیرید. :))
هنوز دارم ذوق میکنم. :)))

"The thrill of knowin' how alone we are, unknown we are."

We all go to extreme lengths to find peace.