خاک مرغوبِ کِشتِ هویت‌های بیمار.

Social anxiety reached its limit. ✨

نمی‌دونم چرا نمی‌تونم حال بد کسی رو خوب کنم. همش حس میکنم اضافه‌ام و اون شخص ترجیح میده تنها باشه.

دلم یه زندگی نرمال می‌خواد.
زندگی‌ای که برای یک بار هم که شده بدون نگرانیِ نتیجه، از لحظاتش لذت ببرم.

«من هرجا که باشم یه خونه‌م. یه خونه‌ی خیس و غمزده.»

بغض دارم.