Had a full on panic attack and I still can't find enough air. Amazing.

قرص خیلی خوبه، خواب خیلی بهتر، اگه دیگه بیدار نشم خیلی خیلی بهتر.

با این وضعیت کشور و قیمت‌ها فقط میخوام و میتونم که بمیرم.

زمین سوخته بر جا نهید و خنده زنید
به دود خرمن سوزان ما، فقط بروید!
هزار مزرعه‌ی سبز عشق خواهد رُست
ز بذر کوچک پنهان ما، فقط بروید!

چه پلی‌لیست مرگی داشتم و نمی‌دونستم. 🤌🏻

باید یاد گرفت توقع و انتظار معمولاً بی‌جاست و آدم رو ناامید می‌کنه.

I miss those late night chats that made me and the butterflies in my stomach smile.

دختره می‌گفت من از وقتی یادم میاد دنبال عشق بودم و پیداش نمی‌کردم؛ اما وقتی اون رو تو دو قدمی خودم دیدم که داشت به سمتم میومد، خودم با دست‌های خودم نابودش کردم. تا وقتی که نفهمم چرا خودم انقدر از خوشحالی خودم بیزار و فراریم، نباید بقیه رو بشکنم.

زیاد مهم نیست. یعنی وقتی به تهش می‌رسی می‌گی واقعاً هم مهم نیست زیاد.

نمی‌دونم چرا زنده‌ام هنوز.

شما میله‌های دانشگاه رو هم تو یک کشور نرمال نمی‌تونستید ببینید. حالا دارید بهش ریاست می‌کنید.

حیف. حیف و صد حیف.

تو چنان در دل من رفته که جان در بدنی.

خواهرمو میخوام که بهم بگه گریه نکن باهم حلش میکنیم آبجی جون.

آینده خیلی تنها و ترسناکه. اعتبار و اعتمادی به هیچی نیست.
کاش درخت بودم.

آدم قدر چیزهایی که به دست آورده و نزدیکشه رو نمی‌دونه.