همیشه ترجیح می‌دم بی‌وطنِ آزاده باشم تا بخاطر خاک خون بریزم. ترجیح می‌دم جون ادمی رو مهم‌ترین چیز بدونم، راحتی و ازادگی ملت رو به پرچم و خاک و اسم نفروشم. این چیزیه که من بهش اعتقاد دارم، از وطن فراری نیستم و مشکلی با این وطن ندارم ولی اگر ارجحیت دادن انسان به خاک بی وطنیه، من با افتخار بی وطنم.

کل امروز رو خوابیدم و شب هم که بخوابم قشنگ ریست فکتوری میشم و همه‌چی خوب میشه. 🤌🏻

«کسی تنهاییمو از من نمی‌دزده؛
درد ما رو در و دیوار نمی‌فهمه.
واسهٔ تنهایی خودم دلم می‌سوزه،
قلب امروزی من، خالی‌تر از دیروزه.»

نمی‌خوام برگردم. می‌خوام تا ابد تو اتاقم بمونم و هیچکس رو نبینم.

یعنی می‌گی زندگی ما واقعا همینه؟

Had a full on panic attack and I still can't find enough air. Amazing.

قرص خیلی خوبه، خواب خیلی بهتر، اگه دیگه بیدار نشم خیلی خیلی بهتر.

با این وضعیت کشور و قیمت‌ها فقط میخوام و میتونم که بمیرم.

زمین سوخته بر جا نهید و خنده زنید
به دود خرمن سوزان ما، فقط بروید!
هزار مزرعه‌ی سبز عشق خواهد رُست
ز بذر کوچک پنهان ما، فقط بروید!

چه پلی‌لیست مرگی داشتم و نمی‌دونستم. 🤌🏻

باید یاد گرفت توقع و انتظار معمولاً بی‌جاست و آدم رو ناامید می‌کنه.

I miss those late night chats that made me and the butterflies in my stomach smile.

دختره می‌گفت من از وقتی یادم میاد دنبال عشق بودم و پیداش نمی‌کردم؛ اما وقتی اون رو تو دو قدمی خودم دیدم که داشت به سمتم میومد، خودم با دست‌های خودم نابودش کردم. تا وقتی که نفهمم چرا خودم انقدر از خوشحالی خودم بیزار و فراریم، نباید بقیه رو بشکنم.

زیاد مهم نیست. یعنی وقتی به تهش می‌رسی می‌گی واقعاً هم مهم نیست زیاد.

نمی‌دونم چرا زنده‌ام هنوز.