🛑 بمباران مفاهیم منفی و سیاه و ضرورت توجه به آموزههای سواد رسانهای برای بهره مندی از رسانه ها
🖋 بابک مهرآیین
آیا متوجه شده اید چقدر جامعه ایران زیر بمباران مفاهیم منفی و سیاه قرار دارد؟
آیا دقت کردهاید دایم واژه های مرگ، بیماری، طلاق، سرطان، اعتیاد، خشونت، جنگ، ناامنی، آوارگی، دزدی، اختلاف، فقر، نفرت، تبعیض و کشمکش در رسانه های پارسی زبان چه در داخل و چه خارج با شدت تمام بر سر مخاطبان ایرانی می ریزد؟ و دریغ از یک موسیقی خوب، یک شعر دلنشین، یک رنگ شاد، یک رفتار محترمانه، یک گفتار فاخر...
از سوی دیگر آیا حسب اتفاق، برنامه های تلویزیونهای اروپایی و آمریکایی و حتا ترکیه ای (آنچه برای خودشان پخش می شود) را دیده اید که چگونه با شادی، طراوت، امید به آینده، مهربانی، خانواده دوستی، رنگ، خنده، وطنپرستی، عشق، موسیقی، ازدواج، استعدادیابی، رقص و .... آکنده شده است و مخاطبانشان را در بستری از اندیشه ها و رویاهای زیبا برای فردای خود و وطنشان قرار می دهند؟
هدف از این بمباران سیاه چیست؟ هدف از آوارِ اخبار ناامید کننده و فیلمها و سریالهایی که مغز مخاطب ایرانی را با بیماری و مرگ و بیهودگی و ناامیدی از آینده، هماهنگ و همنشین می کنند، چیست؟!
در پاسخ این پرسش عباراتی از کتاب شکستن طلسمِ وحشت نوشته ی آریل دورفمن را نقل می کنم. وی که از پیگیران محاکمه ی پینوشه، دیکتاتور شیلی و از روایتگران دوران حکومت سیاه او است، در کتابش می نویسد:
"خبرهای فراوان از مرگ آدمها، دست آخر برای بسیاری از ما به نمادی از ناپدید شدن خود کشور تبدیل شد، تلاش برای نابودی ابدی کشور آزادی که زمانی در آن زندگی می کردیم."
درس بزرگی که دورفمن در این کتاب ما می دهد این است که:
"ترویج مرگ، وحشت و افکار منفی یک جامعه را فلج می کند. زندگی با حسِ حضورِ بدی و شر، روح یک ملت را فاسد می کند و باعث می شود یک سرزمین انرژی حیات خود را از دست بدهد. ناپدید شدن یک کشور در ذهن مردم آن کشور به این معناست که آن مردم دیگر احساس تعلقی به آن سرزمین و مسایل آن نخواهند داشت و خود را مردمانی بیوطن و بی پناه احساس خواهند کرد، و در جستجوی هویتی جدید که بتوانند در پناه آن به آرامش و امنیت و شکوفایی و افتخار برسند برخواهند آمد."
و این همان چیزی است که این روزها در صحنه ی سرزمینمان شاهدش هستیم.
دشمنان این سرزمینِ کهن و مردمانش، با زمینه سازیهای روانی و فرهنگی و اقتصادی رذیلانه، گام به گام میلیونها ایرانی را به بیماریهایِ ناامیدی، بی اخلاقی، بی شهامتی، بی اعتنایی به سرنوشت وطن و هموطن، بیخبری از تاریخ، خودویرانگری و خودزنی دچار کرده اند.
بخش روانی این حرکت رذیلانه را رسانه هایی که همگی (با وجود تنوع ظاهری مشربها) از یک مرکز هدایت و راهبری می شوند، عهده دار هستند. اهمیت این نقش آفرینی در پروژه ی نابودی ما به اندازه ای است که مخالف خوانیهای سیاسی و لگداندازیهای ظاهری رسانه های برونمرزی در کنار آن مجاز است.
✅ پیشنهاد: یک گام لازم برای رهایی از چاه سیاه سقوط و زنده کردن امید به رویش دوباره سلامتی و عزت و زیبایی و اتحاد و عشق به وطن، فاصله گرفتن از رسانه های دیداری و شنیداری و نوشتاری عمومی و گزیده بینی و گزیده خوانی است. خود را از شعاع مسمومِ اخبار، فیلمها و سریالهای شبکه های درونمرزی و برونمرزی خارج کرده، در آرامشی لطیف و انسانی، در همنشینی با کتاب و نویسندگان بزرگ و نیز نیوشیدن موسیقی فاخر و عمیق، خویشتنِ شایسته و مهربان و اصیل خود را به یاد آوریم.
اینگونه می توانیم گام نخست را در درمان دردهای فردی و ملی برداریم.
🆔 @commac
@SCMEDIA
🖋 بابک مهرآیین
آیا متوجه شده اید چقدر جامعه ایران زیر بمباران مفاهیم منفی و سیاه قرار دارد؟
آیا دقت کردهاید دایم واژه های مرگ، بیماری، طلاق، سرطان، اعتیاد، خشونت، جنگ، ناامنی، آوارگی، دزدی، اختلاف، فقر، نفرت، تبعیض و کشمکش در رسانه های پارسی زبان چه در داخل و چه خارج با شدت تمام بر سر مخاطبان ایرانی می ریزد؟ و دریغ از یک موسیقی خوب، یک شعر دلنشین، یک رنگ شاد، یک رفتار محترمانه، یک گفتار فاخر...
از سوی دیگر آیا حسب اتفاق، برنامه های تلویزیونهای اروپایی و آمریکایی و حتا ترکیه ای (آنچه برای خودشان پخش می شود) را دیده اید که چگونه با شادی، طراوت، امید به آینده، مهربانی، خانواده دوستی، رنگ، خنده، وطنپرستی، عشق، موسیقی، ازدواج، استعدادیابی، رقص و .... آکنده شده است و مخاطبانشان را در بستری از اندیشه ها و رویاهای زیبا برای فردای خود و وطنشان قرار می دهند؟
هدف از این بمباران سیاه چیست؟ هدف از آوارِ اخبار ناامید کننده و فیلمها و سریالهایی که مغز مخاطب ایرانی را با بیماری و مرگ و بیهودگی و ناامیدی از آینده، هماهنگ و همنشین می کنند، چیست؟!
در پاسخ این پرسش عباراتی از کتاب شکستن طلسمِ وحشت نوشته ی آریل دورفمن را نقل می کنم. وی که از پیگیران محاکمه ی پینوشه، دیکتاتور شیلی و از روایتگران دوران حکومت سیاه او است، در کتابش می نویسد:
"خبرهای فراوان از مرگ آدمها، دست آخر برای بسیاری از ما به نمادی از ناپدید شدن خود کشور تبدیل شد، تلاش برای نابودی ابدی کشور آزادی که زمانی در آن زندگی می کردیم."
درس بزرگی که دورفمن در این کتاب ما می دهد این است که:
"ترویج مرگ، وحشت و افکار منفی یک جامعه را فلج می کند. زندگی با حسِ حضورِ بدی و شر، روح یک ملت را فاسد می کند و باعث می شود یک سرزمین انرژی حیات خود را از دست بدهد. ناپدید شدن یک کشور در ذهن مردم آن کشور به این معناست که آن مردم دیگر احساس تعلقی به آن سرزمین و مسایل آن نخواهند داشت و خود را مردمانی بیوطن و بی پناه احساس خواهند کرد، و در جستجوی هویتی جدید که بتوانند در پناه آن به آرامش و امنیت و شکوفایی و افتخار برسند برخواهند آمد."
و این همان چیزی است که این روزها در صحنه ی سرزمینمان شاهدش هستیم.
دشمنان این سرزمینِ کهن و مردمانش، با زمینه سازیهای روانی و فرهنگی و اقتصادی رذیلانه، گام به گام میلیونها ایرانی را به بیماریهایِ ناامیدی، بی اخلاقی، بی شهامتی، بی اعتنایی به سرنوشت وطن و هموطن، بیخبری از تاریخ، خودویرانگری و خودزنی دچار کرده اند.
بخش روانی این حرکت رذیلانه را رسانه هایی که همگی (با وجود تنوع ظاهری مشربها) از یک مرکز هدایت و راهبری می شوند، عهده دار هستند. اهمیت این نقش آفرینی در پروژه ی نابودی ما به اندازه ای است که مخالف خوانیهای سیاسی و لگداندازیهای ظاهری رسانه های برونمرزی در کنار آن مجاز است.
✅ پیشنهاد: یک گام لازم برای رهایی از چاه سیاه سقوط و زنده کردن امید به رویش دوباره سلامتی و عزت و زیبایی و اتحاد و عشق به وطن، فاصله گرفتن از رسانه های دیداری و شنیداری و نوشتاری عمومی و گزیده بینی و گزیده خوانی است. خود را از شعاع مسمومِ اخبار، فیلمها و سریالهای شبکه های درونمرزی و برونمرزی خارج کرده، در آرامشی لطیف و انسانی، در همنشینی با کتاب و نویسندگان بزرگ و نیز نیوشیدن موسیقی فاخر و عمیق، خویشتنِ شایسته و مهربان و اصیل خود را به یاد آوریم.
اینگونه می توانیم گام نخست را در درمان دردهای فردی و ملی برداریم.
🆔 @commac
@SCMEDIA
✳جایگاه دیالوگ در ارتباطات انسانی
📝منصورساعی، استادیار ارتباطات- پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی
✅ دیالوگ یا گفتگو به عنوان بخشی از ارتباطات انسانی ایده آل بین دو نفر یا یک گروه، فرآیندی است که طی آن واژه ها، اطلاعات، افکار و باورها و ارزشها و احساسات و عواطف بین دو ارتباط گر رد و بدل می شود. گفتگو دو معنای مختلف دارد: شناختی و ارتباطی.
✅ در معنای شناختی، دیالوگ تبادل اندیشه بین دو شخص یا بیشتر است اما در معنای ارتباطی بیانگر عملی است که در آن افراد فرصت می یابند تا با هم ارتباط برقرار کنند و یکدیگر را تجربه کنند. هدف در دیالوگ تایید یا رد تفکر دیگری نیست، بلکه فهم هستی و درک صحیح ارزشها و باورهای دیگری است.
✅ هدف از دیالوگ شناخت است نه توجیه، تعهد است نه انکار تعارض و در نهایت همکاری است نه رقابت.در یک گفتگوی حقیقی، هدف دستیابی به یک توافق نیست، بلکه بیشتر درک و فهم یک حقیقت و حصول تفاهم است.
✅ عمل دیالوگ، کوششی برای فراهم کردن شرایط و جوی محترمانه و اعتمادآمیز و مبتنی بر جست و جو و کاوش است که در آن این اجازه به همه(طرفین ارتباط) داده می شود تا به کشف معنای مشترکی دست یابند.
✅ دیالوگ همان صحبت کردن یعنی گپ دوستانه و ارتباطات کلامی معمول و غیررسمی و غیرجدی، فاقد انسجام، فاقد قصد و منظور خاص نیست.
✅ دیالوگ به معنای مذاکره یعنی مبادله امتیاز، حل و فصل تضاد منافع نیست.
✅ دیالوگ به معنای مناظره یعنی پیروزی و غلبه بر دیگری، رفتار خصمانه، پیدا کردن ضعف ها و عیوب مواضع فکری یکدیگر نیست.
✅ دیالوگ به معنای بحث کردن یعنی صحبت های جدی و هدفمند، اثبات برتری خود به دیگری، دفاع از خود در برابردیگری، ارائه نظرات جدا از هم به منظور رسیدن به راه حل یک مشکل یا مساله نیست.
✅ دیالوگ حتی با خود مفهوم گفتگودر زبان فارسی نیز تفاوت دارد.
@coffee_comm
https://b2n.ir/45185
🆔 @commac
📝منصورساعی، استادیار ارتباطات- پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی
✅ دیالوگ یا گفتگو به عنوان بخشی از ارتباطات انسانی ایده آل بین دو نفر یا یک گروه، فرآیندی است که طی آن واژه ها، اطلاعات، افکار و باورها و ارزشها و احساسات و عواطف بین دو ارتباط گر رد و بدل می شود. گفتگو دو معنای مختلف دارد: شناختی و ارتباطی.
✅ در معنای شناختی، دیالوگ تبادل اندیشه بین دو شخص یا بیشتر است اما در معنای ارتباطی بیانگر عملی است که در آن افراد فرصت می یابند تا با هم ارتباط برقرار کنند و یکدیگر را تجربه کنند. هدف در دیالوگ تایید یا رد تفکر دیگری نیست، بلکه فهم هستی و درک صحیح ارزشها و باورهای دیگری است.
✅ هدف از دیالوگ شناخت است نه توجیه، تعهد است نه انکار تعارض و در نهایت همکاری است نه رقابت.در یک گفتگوی حقیقی، هدف دستیابی به یک توافق نیست، بلکه بیشتر درک و فهم یک حقیقت و حصول تفاهم است.
✅ عمل دیالوگ، کوششی برای فراهم کردن شرایط و جوی محترمانه و اعتمادآمیز و مبتنی بر جست و جو و کاوش است که در آن این اجازه به همه(طرفین ارتباط) داده می شود تا به کشف معنای مشترکی دست یابند.
✅ دیالوگ همان صحبت کردن یعنی گپ دوستانه و ارتباطات کلامی معمول و غیررسمی و غیرجدی، فاقد انسجام، فاقد قصد و منظور خاص نیست.
✅ دیالوگ به معنای مذاکره یعنی مبادله امتیاز، حل و فصل تضاد منافع نیست.
✅ دیالوگ به معنای مناظره یعنی پیروزی و غلبه بر دیگری، رفتار خصمانه، پیدا کردن ضعف ها و عیوب مواضع فکری یکدیگر نیست.
✅ دیالوگ به معنای بحث کردن یعنی صحبت های جدی و هدفمند، اثبات برتری خود به دیگری، دفاع از خود در برابردیگری، ارائه نظرات جدا از هم به منظور رسیدن به راه حل یک مشکل یا مساله نیست.
✅ دیالوگ حتی با خود مفهوم گفتگودر زبان فارسی نیز تفاوت دارد.
@coffee_comm
https://b2n.ir/45185
🆔 @commac
Telegraph
چیستی گفتگو و جایگاه آن در ارتباطات انسانی
دیالوگ یا گفتگو به عنوان بخشی از ارتباطات انسانی ایده آل بین دو نفر یا یک گروه، فرآیندی است که طی آن واژه ها، اطلاعات، افکار و باورها و ارزشها و احساسات و عواطف بین دو ارتباط گر رد و بدل می شود. گفتگو دو معنای مختلف دارد: شناختی و ارتباطی. در معنای شناختی،…
6 دلیل برای اینکه #روابط_عمومی تاثیرگذار، مهمتر از همیشه شده است
#دوروتی_کرنشو |||پوشش اخبار در مطبوعات معتبر در این عصر از کاهش #اعتماد_عمومی ضروری تر شده است. متخصصان حرفه ای می توانند با کمک فناوری در اندازه گیری و مقیاس، زمان را در دست خود بگیرند.
تغییرات چشمگیر در بخش فرهنگی و رسانه ای باعث تغییر در #روابط_عمومی و بازاریابی در سال های اخیر شده است. چالش های متخصصان روابط عمومی شامل چرخه خبری سریعتر از همیشه و آنچه به نظر می رسد مشاجره سیاسی و فرهنگی مداوم است. این امر را با کاهش اعتماد به دولت و موسسات خصوصی ترکیب کنید که می تواند محیط دشواری را ایجاد کند.
وقتی از اتهامات "#اخبار_جعلی" دور می شویم و تجارت رسانه ها در محاصره قرار می گیرد، چگونه می توانیم از منظر رسانه ها حرکت کنیم؟
با این حال تجارت #روابط_عمومی رونق دارد. یکی از دلایل آن این است که روابط عمومی نسبت به همیشه مهم تر وبا ارزش تر شده است.
دلایل چرایی آن در زیر آمده است:
http://www.shara.ir/view/40456/
🆔 @commac
#دوروتی_کرنشو |||پوشش اخبار در مطبوعات معتبر در این عصر از کاهش #اعتماد_عمومی ضروری تر شده است. متخصصان حرفه ای می توانند با کمک فناوری در اندازه گیری و مقیاس، زمان را در دست خود بگیرند.
تغییرات چشمگیر در بخش فرهنگی و رسانه ای باعث تغییر در #روابط_عمومی و بازاریابی در سال های اخیر شده است. چالش های متخصصان روابط عمومی شامل چرخه خبری سریعتر از همیشه و آنچه به نظر می رسد مشاجره سیاسی و فرهنگی مداوم است. این امر را با کاهش اعتماد به دولت و موسسات خصوصی ترکیب کنید که می تواند محیط دشواری را ایجاد کند.
وقتی از اتهامات "#اخبار_جعلی" دور می شویم و تجارت رسانه ها در محاصره قرار می گیرد، چگونه می توانیم از منظر رسانه ها حرکت کنیم؟
با این حال تجارت #روابط_عمومی رونق دارد. یکی از دلایل آن این است که روابط عمومی نسبت به همیشه مهم تر وبا ارزش تر شده است.
دلایل چرایی آن در زیر آمده است:
http://www.shara.ir/view/40456/
🆔 @commac
اکسپرس»مُرد،زنده باد «روزنامه»
پژمان موسوی|روزنامه شرق|۲۰ مهر
هفتهای که گذشت انتشار یک خبر بازتاب گستردهای در فضای رسانهای جهان داشت:«روزنامه اکسپرس برای همیشه تعطیل شد»! این روزنامه که سالها در واشنگتن توزیع میشد و اقبال فراوانی به ویژه در میان مسافران خطوط مختلف مترو این شهر داشت،به دلیل آنچه «گرایش شدید مردم به استفاده از دستگاههای الکترونیک و رسانههای دیجیتال»و در نتیجه عدم تامین مالی این رسانه عنوان شد،توسط موسسه واشنگتنپست که ناشر آن بود برای همیشه تعطیل شد.مهمتر از این تعطیلی،تیتر یکی بود که این روزنامه برای شماره آخر خود برگزید.تیتر شماره پایانی این روزنامه این بود:«امیدواریم با تلفنهای همراه حقیرتان خوش باشید».تعطیلی اکسپرس و رویدادهای مشابهی که در حوزه رسانههای مکتوب هم در جهان و هم در ایران در یکی دو سال گذشته رخ داده است،بار دیگر این پرسش مهم را پیش کشیده است که آیا دوره رسانههای مکتوب به سر رسیده است؟آیا این تعطیلیها به این معناست که دیگر باید با روزنامه و مجله خداحافظی کرد؟مهمتر از آن،اگر اینگونه است چرا هنوز در بسیاری از کشورهای پیشرفته دنیا که در دنیای دیجیتال حرفهای بسیاری برای گفتن دارند،روزنامههایی برای تیراژ میلیونی منتشر میشوند؟این تناقض از کجا میآید و نحوه مواجهه ما با این پدیدهی هر روز در حال گسترش چگونه باید باشد؟سوالِ اصلی اما برای یکی مثل من این است:«چرا در این روزگارِ رسانه زدهی پر سر و صدا با انبوهی از رسانه های دیداری و شنیداری و مجازی،باید روزنامه و مجله منتشر کرد»؟آیا هنوز هم میتوان ادعا کرد که مجلات و روزنامههای ما میتوانند برای مخاطبان جذاب باشند؟راز این جذابیت چیست؟آیا اساسا انتشار رونامهها و مجلات مکتوب در این روزگار توجیه دارد؟پاسخ من به این پرسشها یک کلمه است:«بله»!
واقعیت این است که با گسترش وسایل ارتباط جمعی و نفوذ رسانه های دیجیتال از یک طرف و گسترش شبکههای مختلف خبری تلویزیونی و ماهوارهای از طرف دیگر،مردم دیگر نیاز چندانی به پیگیری اخبار مورد نظرشان از طریق روزنامه ها و مجلات ندارند و این نیاز خود را به خوبی و حتی بسیار بهتر و بیشتر از روزنامهها و مجلات از همان طرق دنبال میکنند و برای این منظور نیاز چندانی به روزنامهها و مجلات ندارند.پس چیست راز جذابیت روزنامه ها و مجلات برای صاحبان فکر و قلم از یک سو و مردم از سوی دیگر؟به نظر میرسد مهم ترین نکته در این خصوص،نیاز مردم به «تحلیل»و «تفسیر»است.امری که در فضای مجازی که عرصهی «سرعت» و نه «دقت» و «تامل» است امکان وقوع ندارد.مروری بر شبکههای مختلف مجازی و رسانههای فارسی زبانِ ماهوارهای نشان میدهد در این رسانهها تنها سرعت انتشار است که برای سردمدارانِ این رسانهها اهمیت دارد و ربودنِ گوی سبقت از رقبا.همین امر هم هست که دقت این رسانهها را پایین میآورد و آنها را به محلی برای انتشار هر چیزی به نام خبر بدل میکند.فضای مجازی اساسا جایی برای تامل و تعمق نیست و این امکان را به مخاطبانش نمیدهد که «تمرکز»کنند.از سوی دیگر هم فضای مجازی و هم شبکههای ماهوارهای «فرار»هستند و ردی از خود باقی نمیگذارند.میآیند و میروند اما این رسانههای مکتوب هستند که با دقت و حوصله و کار حرفهای،امکانِ «تامل» را برای مخاطبانشان فراهم میآورند و آنها را دعوت به «تعمق» میکنند.چیدمان صفحات،انتخاب سوژهها و نویسندگان،به کار گرفتن خبرنگاران و کادر حرفه ای،اختصاص صفحاتی جذاب،انتشار ویژه نامههای موضوعی و ...از جمله موضوعاتی است که در رسانههای مکتوب جدی گرفته میشود تا محتوایی متفاوت در اختیار مخاطب قرار گیرد.
یک زمانی بود که تصور میشد با گسترش شبکههای تلویزیونی و ماهوارهای و راهاندازی و فعالیت دهها سایت و خبرگزاری دولتی و خصوصی،دیگر جایی برای روزنامهها و مجلات نخواهد بود و مردم دیگر دلیل و انگیزه خود را برای خواندن روزنامهها و مجلات از دست خواهند داد؛عدد شبکههای ماهوارهای و تلویزیونی از هزار گذشت و عدد سایتها و خبرگزاریها هم از صد،اما نه تنها اقبال مردم به روزنامهها و مجلات کم نشد،که در مواردی بیشتر هم شد.چراییاش روشن است.همانطور که کتاب جایگزینی نیافت،روزنامه ها و مجلات هم جایگزینی نخواهند یافت.البته همهی اینها منوط است به راهی که روزنامهنگاران بر میگزینند،راهی که باید در خدمتگزاری حقیقت باشد و در خدمتگزاری آزادی.اگر اینگونه بود،هیچ چیز را یارای حذف رسانههای مکتوب نیست.
✅ @commac
پژمان موسوی|روزنامه شرق|۲۰ مهر
هفتهای که گذشت انتشار یک خبر بازتاب گستردهای در فضای رسانهای جهان داشت:«روزنامه اکسپرس برای همیشه تعطیل شد»! این روزنامه که سالها در واشنگتن توزیع میشد و اقبال فراوانی به ویژه در میان مسافران خطوط مختلف مترو این شهر داشت،به دلیل آنچه «گرایش شدید مردم به استفاده از دستگاههای الکترونیک و رسانههای دیجیتال»و در نتیجه عدم تامین مالی این رسانه عنوان شد،توسط موسسه واشنگتنپست که ناشر آن بود برای همیشه تعطیل شد.مهمتر از این تعطیلی،تیتر یکی بود که این روزنامه برای شماره آخر خود برگزید.تیتر شماره پایانی این روزنامه این بود:«امیدواریم با تلفنهای همراه حقیرتان خوش باشید».تعطیلی اکسپرس و رویدادهای مشابهی که در حوزه رسانههای مکتوب هم در جهان و هم در ایران در یکی دو سال گذشته رخ داده است،بار دیگر این پرسش مهم را پیش کشیده است که آیا دوره رسانههای مکتوب به سر رسیده است؟آیا این تعطیلیها به این معناست که دیگر باید با روزنامه و مجله خداحافظی کرد؟مهمتر از آن،اگر اینگونه است چرا هنوز در بسیاری از کشورهای پیشرفته دنیا که در دنیای دیجیتال حرفهای بسیاری برای گفتن دارند،روزنامههایی برای تیراژ میلیونی منتشر میشوند؟این تناقض از کجا میآید و نحوه مواجهه ما با این پدیدهی هر روز در حال گسترش چگونه باید باشد؟سوالِ اصلی اما برای یکی مثل من این است:«چرا در این روزگارِ رسانه زدهی پر سر و صدا با انبوهی از رسانه های دیداری و شنیداری و مجازی،باید روزنامه و مجله منتشر کرد»؟آیا هنوز هم میتوان ادعا کرد که مجلات و روزنامههای ما میتوانند برای مخاطبان جذاب باشند؟راز این جذابیت چیست؟آیا اساسا انتشار رونامهها و مجلات مکتوب در این روزگار توجیه دارد؟پاسخ من به این پرسشها یک کلمه است:«بله»!
واقعیت این است که با گسترش وسایل ارتباط جمعی و نفوذ رسانه های دیجیتال از یک طرف و گسترش شبکههای مختلف خبری تلویزیونی و ماهوارهای از طرف دیگر،مردم دیگر نیاز چندانی به پیگیری اخبار مورد نظرشان از طریق روزنامه ها و مجلات ندارند و این نیاز خود را به خوبی و حتی بسیار بهتر و بیشتر از روزنامهها و مجلات از همان طرق دنبال میکنند و برای این منظور نیاز چندانی به روزنامهها و مجلات ندارند.پس چیست راز جذابیت روزنامه ها و مجلات برای صاحبان فکر و قلم از یک سو و مردم از سوی دیگر؟به نظر میرسد مهم ترین نکته در این خصوص،نیاز مردم به «تحلیل»و «تفسیر»است.امری که در فضای مجازی که عرصهی «سرعت» و نه «دقت» و «تامل» است امکان وقوع ندارد.مروری بر شبکههای مختلف مجازی و رسانههای فارسی زبانِ ماهوارهای نشان میدهد در این رسانهها تنها سرعت انتشار است که برای سردمدارانِ این رسانهها اهمیت دارد و ربودنِ گوی سبقت از رقبا.همین امر هم هست که دقت این رسانهها را پایین میآورد و آنها را به محلی برای انتشار هر چیزی به نام خبر بدل میکند.فضای مجازی اساسا جایی برای تامل و تعمق نیست و این امکان را به مخاطبانش نمیدهد که «تمرکز»کنند.از سوی دیگر هم فضای مجازی و هم شبکههای ماهوارهای «فرار»هستند و ردی از خود باقی نمیگذارند.میآیند و میروند اما این رسانههای مکتوب هستند که با دقت و حوصله و کار حرفهای،امکانِ «تامل» را برای مخاطبانشان فراهم میآورند و آنها را دعوت به «تعمق» میکنند.چیدمان صفحات،انتخاب سوژهها و نویسندگان،به کار گرفتن خبرنگاران و کادر حرفه ای،اختصاص صفحاتی جذاب،انتشار ویژه نامههای موضوعی و ...از جمله موضوعاتی است که در رسانههای مکتوب جدی گرفته میشود تا محتوایی متفاوت در اختیار مخاطب قرار گیرد.
یک زمانی بود که تصور میشد با گسترش شبکههای تلویزیونی و ماهوارهای و راهاندازی و فعالیت دهها سایت و خبرگزاری دولتی و خصوصی،دیگر جایی برای روزنامهها و مجلات نخواهد بود و مردم دیگر دلیل و انگیزه خود را برای خواندن روزنامهها و مجلات از دست خواهند داد؛عدد شبکههای ماهوارهای و تلویزیونی از هزار گذشت و عدد سایتها و خبرگزاریها هم از صد،اما نه تنها اقبال مردم به روزنامهها و مجلات کم نشد،که در مواردی بیشتر هم شد.چراییاش روشن است.همانطور که کتاب جایگزینی نیافت،روزنامه ها و مجلات هم جایگزینی نخواهند یافت.البته همهی اینها منوط است به راهی که روزنامهنگاران بر میگزینند،راهی که باید در خدمتگزاری حقیقت باشد و در خدمتگزاری آزادی.اگر اینگونه بود،هیچ چیز را یارای حذف رسانههای مکتوب نیست.
✅ @commac
میزگرد بررسی #ژورنالیسم_علم در ایران با حضور #دکتر_خجیر رئیس دانشکده فرهنگ و ارتباطات دانشگاه سوره و #دکتر_اسدی از اساتید دانشگاه سوره و عضو هیات علمی دانشگاه علامه طباطبایی در #خبرگزاری_آنا برگزار شد
متن کامل این میزگرد را در لینک زیر بخوانید:
🔗 http://ana.ir/i/430405
کانال اطلاع رسانی دانشگاه سوره 👇
🔊 https://news.1rj.ru/str/Soore_University
ana.ir
خجیر: دانشگاه آزاد اسلامی در توسعه ژورنالیسم علم قویتر از دانشگاههای وابسته به وزارت علوم است/ اسدی: ژورنالیسم علم نیازمند مخاطبسنجی است
رئیس دانشکده فرهنگ و ارتباطات دانشگاه سوره گفت: من دانشگاه آزاد اسلامی را در بحث توسعه ژورنالیسم علم محقتر و قویتر از دانشگاههای وابسته به وزارت علوم میدانم یکی به این دلیل که دانشگاه آزاد تصلّب و ایستایی دانشگاههای بزرگ وابسته به وزارت علوم را ندارد و دیگر اینکه رویکرد بازاریابی در این دانشگاه حاکم است.
✅ @commac
متن کامل این میزگرد را در لینک زیر بخوانید:
🔗 http://ana.ir/i/430405
کانال اطلاع رسانی دانشگاه سوره 👇
🔊 https://news.1rj.ru/str/Soore_University
ana.ir
خجیر: دانشگاه آزاد اسلامی در توسعه ژورنالیسم علم قویتر از دانشگاههای وابسته به وزارت علوم است/ اسدی: ژورنالیسم علم نیازمند مخاطبسنجی است
رئیس دانشکده فرهنگ و ارتباطات دانشگاه سوره گفت: من دانشگاه آزاد اسلامی را در بحث توسعه ژورنالیسم علم محقتر و قویتر از دانشگاههای وابسته به وزارت علوم میدانم یکی به این دلیل که دانشگاه آزاد تصلّب و ایستایی دانشگاههای بزرگ وابسته به وزارت علوم را ندارد و دیگر اینکه رویکرد بازاریابی در این دانشگاه حاکم است.
✅ @commac
ana.press
خجیر: دانشگاه آزاد در توسعه ژورنالیسم علم از سایر دانشگاهها قویتر است/ اسدی: ژورنالیسم علم نیازمند مخاطبسنجی است
رئیس دانشکده فرهنگ و ارتباطات دانشگاه سوره گفت: من دانشگاه آزاد را در بحث توسعه ژورنالیسم علم محقتر و قویتر از دانشگاههای وابسته به وزارت علوم میدانم یکی به این دلیل که دانشگاه آزاد تصلّب و ایستایی دانشگاههای بزرگ وابسته به وزارت علوم را ندارد و دیگر…
🌐جایزه #نوبل_اقتصاد برای سه پژوهشگر حوزه #فقر
هشتمین جایزه نوبل برای اقتصاد در سال ۲۰۱۹ به سه پژوهشگر فقر از جمله به یک زن تعلق گرفت. این پژوهشگران تلاش کردهاند فقر را از زاویه دید انسان فقیر و اینکه فقر چه تأثیری بر روند تصمیمگیری او دارد درک کنند.
آکادمی نوبل در سوئد دوشنبه ۱۴ اکتبر/ ۲۲ مهر در استکهلم اعلام کرد که جایزه نوبل اقتصاد در سال جاری به سه پژوهشگر که تحقیقاتشان در کاهش فقر موثر بوده است تعلق میگیرد. این برندگان مایکل کرمر، اِستِر دافلو و آبهیجیت بانِرجی نام دارند.
کمیته نوبل در بیانیهای که در استکلهم منتشر شد اعلام کرد که مایکل کرمر، اِستِر دافلو و آبهیجیت بانِرجی با پژوهشهای میدانی خود در کشورهای فقیر و در حال توسعه، تلاش کردهاند ارتباط بین فقر با آموزش، سلامت و کشاورزی را بهتر درک کنند.
بر اساس بیانیه آکادمی نوبل، این دانشمندان با بهکارگیری روشهای نوآورانه نقش تعیینکنندهای در پیشبرد پژوهشهایی در زمینه درک شکلگیری فقر ایفا کردهاند. در بیانیه آکادمی نوبل آمده است:
«تحقیقات برندگان نوبل اقتصاد در سال جاری توانایی ما برای مبارزه با فقر را ارتقاء داده است.»
به گزارش خبرگزاری آلمان اِستِر دافلو، دومین زن و جوانترین برنده نوبل اقتصاد در تاریخ این جوایز گفت:
«ما میخواهیم مطمئن شویم که مبارزه جهانی با فقر با دادههای علمی منطبق است. تصوری که بسیاری از انسانها از فقر دارند، معمولاً کاریکاتوری از واقعیت بیش نیست.»
اِستِر دافلو، دومین زن و جوانترین برنده نوبل اقتصاد
دافلو در پژوهشهایش بر این مضووع تمرکز دارد که یک فرد فقیر جهان را چگونه میبیند و چگونه میاندیشد و چگونه تصمیم میگیرد و تصمیمات او چه تأثیری بر حوزههای مختلف زندگیاش از جمله آموزش و سلامتی دارد.
دافلو در فرانسه، کرمر در آمریکا و بانِرجی در هند متولد شدهاند. هر سه پژوهشگر در دانشگاههای آمریکایی تدریس میکنند: مایل کرمر در دانشگاه هاروارد و اِستِر دافلو و آبهیجیت بانِرجی در دانشگاه ام آی تی.
مجله اکونومیست از اِستِر دافلو به عنوان یکی از هشت اقتصاددان برتر جهان یاد کرده است.
نوبل اقتصاد تنها جایزهای از مجموعه جوایز نوبل است که آلفرد نوبل آن را بنیان نگذاشته است. نخستین برنده نوبل اقتصاد در سال ۱۹۶۸ میلادی معرفی شد. ارزش نوبل اقتصاد هم مانند سایر جوایز نوبل حدود ۹ میلیون کرون سوئد است. تاکنون هشت پژوهشگر موفق به دریافت این جایزه شدهاند.
❓اما یک سوال، چرا برای علم #جامعه_شناسی #جایزه_نوبل در نظر نگرفتند و نمیگیرند؟
🔺جوابش سادهست؛ این جهان، قدرتها، جوامع و مردمانش (که به سمت فاشیسم و سرمایهداری فاشیستی پیش میروند) انگار به جامعهشناسی نیازی ندارد!!!.../سیروان محمودی
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
✅ @commac
هشتمین جایزه نوبل برای اقتصاد در سال ۲۰۱۹ به سه پژوهشگر فقر از جمله به یک زن تعلق گرفت. این پژوهشگران تلاش کردهاند فقر را از زاویه دید انسان فقیر و اینکه فقر چه تأثیری بر روند تصمیمگیری او دارد درک کنند.
آکادمی نوبل در سوئد دوشنبه ۱۴ اکتبر/ ۲۲ مهر در استکهلم اعلام کرد که جایزه نوبل اقتصاد در سال جاری به سه پژوهشگر که تحقیقاتشان در کاهش فقر موثر بوده است تعلق میگیرد. این برندگان مایکل کرمر، اِستِر دافلو و آبهیجیت بانِرجی نام دارند.
کمیته نوبل در بیانیهای که در استکلهم منتشر شد اعلام کرد که مایکل کرمر، اِستِر دافلو و آبهیجیت بانِرجی با پژوهشهای میدانی خود در کشورهای فقیر و در حال توسعه، تلاش کردهاند ارتباط بین فقر با آموزش، سلامت و کشاورزی را بهتر درک کنند.
بر اساس بیانیه آکادمی نوبل، این دانشمندان با بهکارگیری روشهای نوآورانه نقش تعیینکنندهای در پیشبرد پژوهشهایی در زمینه درک شکلگیری فقر ایفا کردهاند. در بیانیه آکادمی نوبل آمده است:
«تحقیقات برندگان نوبل اقتصاد در سال جاری توانایی ما برای مبارزه با فقر را ارتقاء داده است.»
به گزارش خبرگزاری آلمان اِستِر دافلو، دومین زن و جوانترین برنده نوبل اقتصاد در تاریخ این جوایز گفت:
«ما میخواهیم مطمئن شویم که مبارزه جهانی با فقر با دادههای علمی منطبق است. تصوری که بسیاری از انسانها از فقر دارند، معمولاً کاریکاتوری از واقعیت بیش نیست.»
اِستِر دافلو، دومین زن و جوانترین برنده نوبل اقتصاد
دافلو در پژوهشهایش بر این مضووع تمرکز دارد که یک فرد فقیر جهان را چگونه میبیند و چگونه میاندیشد و چگونه تصمیم میگیرد و تصمیمات او چه تأثیری بر حوزههای مختلف زندگیاش از جمله آموزش و سلامتی دارد.
دافلو در فرانسه، کرمر در آمریکا و بانِرجی در هند متولد شدهاند. هر سه پژوهشگر در دانشگاههای آمریکایی تدریس میکنند: مایل کرمر در دانشگاه هاروارد و اِستِر دافلو و آبهیجیت بانِرجی در دانشگاه ام آی تی.
مجله اکونومیست از اِستِر دافلو به عنوان یکی از هشت اقتصاددان برتر جهان یاد کرده است.
نوبل اقتصاد تنها جایزهای از مجموعه جوایز نوبل است که آلفرد نوبل آن را بنیان نگذاشته است. نخستین برنده نوبل اقتصاد در سال ۱۹۶۸ میلادی معرفی شد. ارزش نوبل اقتصاد هم مانند سایر جوایز نوبل حدود ۹ میلیون کرون سوئد است. تاکنون هشت پژوهشگر موفق به دریافت این جایزه شدهاند.
❓اما یک سوال، چرا برای علم #جامعه_شناسی #جایزه_نوبل در نظر نگرفتند و نمیگیرند؟
🔺جوابش سادهست؛ این جهان، قدرتها، جوامع و مردمانش (که به سمت فاشیسم و سرمایهداری فاشیستی پیش میروند) انگار به جامعهشناسی نیازی ندارد!!!.../سیروان محمودی
👥علوم اجتماعی، مسائل روز👥
👉 @SOCIAL_SCIENCE
✅ @commac
💢محبوبترین و پر استفادهترین ایموجیها
✍️ایموجی چهرهای با اشک شادی (😂) و قلب (❤️) در رأس محبوب ترین ایموجی ها هستند که بیشترین استفاده را توسط کاربران سراسر جهان داشتهاند.
این دو حدود 10 و 7 درصد کل استفادهی کاربران را تشکیل دادهاند.
@mediamgt_ir
🆔 @commac
✍️ایموجی چهرهای با اشک شادی (😂) و قلب (❤️) در رأس محبوب ترین ایموجی ها هستند که بیشترین استفاده را توسط کاربران سراسر جهان داشتهاند.
این دو حدود 10 و 7 درصد کل استفادهی کاربران را تشکیل دادهاند.
@mediamgt_ir
🆔 @commac
🔶 ریشه ی تقاضای دروغ
✍ عباس عبدی در روزنامه اعتماد نوشت:
🔸 یکی از مسائل مهم که در جریان مدیر آمدنیوز برای هر کس مهم است تحت حمایت بودن او از سوی کشورهای غربی است. کسی با پناه دادن به پناهندگان مخالف نیست و آن عملی انسانی است ولی اقدامات وی در هیچ چارچوب قابل قبول اخلاقی و حقوقی نمیگنجید و با هیچ معیاری، مصداقی از آزادیخواهی و اخلاقی محسوب نمیشد، سهل است که ضد آن بود.
🔻 در لینک زیر بخوانید:
👇
http://eslahaatpress.com/News/22550
❇ @eslahaat_press
🆔 @commac
✍ عباس عبدی در روزنامه اعتماد نوشت:
🔸 یکی از مسائل مهم که در جریان مدیر آمدنیوز برای هر کس مهم است تحت حمایت بودن او از سوی کشورهای غربی است. کسی با پناه دادن به پناهندگان مخالف نیست و آن عملی انسانی است ولی اقدامات وی در هیچ چارچوب قابل قبول اخلاقی و حقوقی نمیگنجید و با هیچ معیاری، مصداقی از آزادیخواهی و اخلاقی محسوب نمیشد، سهل است که ضد آن بود.
🔻 در لینک زیر بخوانید:
👇
http://eslahaatpress.com/News/22550
❇ @eslahaat_press
🆔 @commac
اصلاحات پرس
ریشه ی تقاضای دروغ/عباس عبدی
اصلاحات پرس رسانه ای است وابسته به جریان اصلاحات به ویژه جوانان اصلاح طلب که در راستای مطالبات اصلاح طلبانه مردم ایران به فعالیت رسانه ای مشغول است.
✅ اکسیوس: ۷۶ درصد دانشجویان آمریکایی خواهان استیضاح ترامپ هستند
🔹 نتایج جدیدترین نظرسنجیها حاکی از آن است که بیش از سه چهارم از دانشجویان آمریکا از استیضاح رئیسجمهور کشور خود استقبال میکنند./فارس
🏴@titre1iran
🆔 @commac
🔹 نتایج جدیدترین نظرسنجیها حاکی از آن است که بیش از سه چهارم از دانشجویان آمریکا از استیضاح رئیسجمهور کشور خود استقبال میکنند./فارس
🏴@titre1iran
🆔 @commac
⭕️ مدیریت ارتباطات صدوسیزدهم منتشر شد
⚫️ درباره جهانبینی و جهانگیری حافظ
✍🏻شماره صدوسیزدهم ماهنامه مدیریت ارتباطات به مدیر مسوولی امیرعباس تقیپور و سردبیری علی ورامینی با پروندهای ویژه درباره حافظ منتشر شد.
بیستم مهرماه به نام حافظ مزین شده است، ما هم به همین مناسبت پرونده اصلی مهرماه را به این شاعر و اندیشمند مهم ایران اختصاص دادیم. پر واضح است که از منظرهای گوناگونی میتوان به حافظ با رویکرد ارتباطاتی نگاه کرد، اما اساسا خود شعر فینفسه رسانه است، حتی امروزه.
مدیریت ارتباطات پیش از این هم به نسبت ادبیات و ارتباطات در محورهای گوناگون پرداخته بود و مباحثی کلیای در این باره مطرح کرده بود.
از این به بعد قصد داریم اگر فرصتی باشد به طور خاصتر چهرههای مهم ایران را با این رویکرد بررسی کنیم. در گام اول سراغ حافظ رفتیم و این سوال کلی را مطرح کردیم که اندیشه حافظ و شعر او چه ویژگیهایی دارد که توانسته است چنین فراگیر شود؛ آنچنان که هم موضوع آکادمیسینهای غرب باشد و هم اشعارش در کوچه و بازار هم خوانده شود؟
این سوالات را با صاحبنظرانی در میان گذاشتیم که حاصلاش شد پروندهای درباره ویژگیهای شعر حافظ. در این پرونده با بهروز غریبپور درباره اپرای حافظ گفتوگو کردیم، از رضا افهمی، استاد هنر دانشگاه تربیت مدرس درباره تاریخ و ساخت حافظیه پرسیدیم و از عبدالعی دستغیب درباره وزن حافظ سوال کردیم. همچنین ایرج رضایی، شروین وکیلی، میلاد نوری، سید جواد میری، کوروش کمالی سروستانی، محسن محمودی، حسن بشیر، سمیه شکری و فرح نیازکار از جمله نویسندگان این شماره هستند.
🔸 علاقهمندان جهت خرید یا دریافت اشتراک سالیانه میتوانند با شمارۀ 88356436 -021 تماس بگیرند.
🔸 امکان خرید و مطالعۀ تمام شمارههای ماهنامه از لینک https://www.magiran.com/volume/148127 وجود دارد.
🆔 @commac
⚫️ درباره جهانبینی و جهانگیری حافظ
✍🏻شماره صدوسیزدهم ماهنامه مدیریت ارتباطات به مدیر مسوولی امیرعباس تقیپور و سردبیری علی ورامینی با پروندهای ویژه درباره حافظ منتشر شد.
بیستم مهرماه به نام حافظ مزین شده است، ما هم به همین مناسبت پرونده اصلی مهرماه را به این شاعر و اندیشمند مهم ایران اختصاص دادیم. پر واضح است که از منظرهای گوناگونی میتوان به حافظ با رویکرد ارتباطاتی نگاه کرد، اما اساسا خود شعر فینفسه رسانه است، حتی امروزه.
مدیریت ارتباطات پیش از این هم به نسبت ادبیات و ارتباطات در محورهای گوناگون پرداخته بود و مباحثی کلیای در این باره مطرح کرده بود.
از این به بعد قصد داریم اگر فرصتی باشد به طور خاصتر چهرههای مهم ایران را با این رویکرد بررسی کنیم. در گام اول سراغ حافظ رفتیم و این سوال کلی را مطرح کردیم که اندیشه حافظ و شعر او چه ویژگیهایی دارد که توانسته است چنین فراگیر شود؛ آنچنان که هم موضوع آکادمیسینهای غرب باشد و هم اشعارش در کوچه و بازار هم خوانده شود؟
این سوالات را با صاحبنظرانی در میان گذاشتیم که حاصلاش شد پروندهای درباره ویژگیهای شعر حافظ. در این پرونده با بهروز غریبپور درباره اپرای حافظ گفتوگو کردیم، از رضا افهمی، استاد هنر دانشگاه تربیت مدرس درباره تاریخ و ساخت حافظیه پرسیدیم و از عبدالعی دستغیب درباره وزن حافظ سوال کردیم. همچنین ایرج رضایی، شروین وکیلی، میلاد نوری، سید جواد میری، کوروش کمالی سروستانی، محسن محمودی، حسن بشیر، سمیه شکری و فرح نیازکار از جمله نویسندگان این شماره هستند.
🔸 علاقهمندان جهت خرید یا دریافت اشتراک سالیانه میتوانند با شمارۀ 88356436 -021 تماس بگیرند.
🔸 امکان خرید و مطالعۀ تمام شمارههای ماهنامه از لینک https://www.magiran.com/volume/148127 وجود دارد.
🆔 @commac
قدرتنمايی اطلاعاتی!
✅ دکتر حسن کربلايي
hassankarbalaei@gmail.com
یادداشت روز پنجشنبه بیست و پنجم مهرماه 1398 روزنامه رسالت
♻️ روز دوشنبه 22 مهر ماه جاري، خبري از سيماي جمهوري اسلامي منتشر شد که سبب شگفتي محافل رسانهاي و اطّلاعاتي معاند گرديد.
در اين خبر سپاه پاسداران انقلاب اسلامي با انتشار بيانيهاي، به صورت رسمي از دستگيري مدير و سرشبکه کانال معاند و ضدانقلاب آمدنيوز خبر داد. اتفاقي که بلافاصله تبديل به يکي از اخبار اصلي رسانههاي معاند و از جمله BBC و ايران اينترنشنال و ... شد.
روحالله زم مشهور به نيما، با راهاندازي کانال تلگرامي آمدنيوز تلاش کرد با انتشار اخبار جعلي و کذب، ضمن بدبين کردن مردم انقلابي ايران به نظام ديني جمهوري اسلامي و کارگزاران صديق آن، زمينه و ميدان را براي آشوبهاي خياباني و تحرکات براندازانه و تجزيهطلبانه فراهم سازد.
در اين مسير شوم و شيطاني، زم از حمايتهاي مالي، اطّلاعاتي و رسانهاي دستگاههاي جاسوسي و امنيتي فرانسه، رژيم صهيونيستي و آمريکا بهره گرفت و بنا به اعتراف صريح خود او و نيز رسانههاي معاند، دستگاه اطّلاعاتي فرانسه رسماً و مجدّانه حفاظت از وي را در خاک فرانسه عهدهدار شد.
با طراحي و حمايت دستگاههاي اطّلاعاتي استکبار جهاني، اپوزيسيون و دشمنان خارجنشين دچار اين توهم شدند که زم داراي روابط عميق و پيچيده با عناصر و گروهکها و محافل سياسي و ديپلماتيک غربي است و وجود و ارتباط با او، حکم «ضرورت» و«سرمايهاي سياسي و رسانهاي» به شمار ميآيد. از اين رو عناصري معاند همچون ربع پهلوي تا مسيح علينژاد با زم ارتباط دوستانه و مستمر پيدا کردند.
زم نيز که داراي شهوت شهرت و ثروت بود تا ميتوانست از موقعيت فراهم آمده، به عنوان يک آقازاده بريده از نظام، بهره برد و خود را به عنوان نه تنها فردي متنفذ در دولتهاي غربي و محافل اطّلاعاتي خارجي بلکه داراي نفوذي عجيب ميان کارگزاران نظام جمهوري اسلامي مطرح کرد.
حمايت خارجي و خامي اپوزيسيون و توهمات و تخيلات زم کار را بهجايي رساند که زم و گروهکهاي معاند تصور نمودند؛ نام زم يعني نفوذ و قدرت! شدّت و حدّت اين تصور هم به اندازهاي شد که برخي معاندين براي رزرو کردن جا، سمت و صندلي، منت زم را ميکشيدند و به او روي خوش نشان ميدادند.
سال 1396 برخي شهرهاي کشور عزيزمان با بروز برخي ناآراميها و اوباشگريها روبهرو شد. يک پاي اين رخداد و يک اهرم دامن زدن به اين فتنه، آمدنيوز فريبکار بود.
زم با اشارات و سناريوهاي دستگاههاي اطّلاعاتي دنياي غرب، با انتشار اخبار دروغين، آشوبطلبان را هيجانزده و تحريک و هدايت ميکرد.
از تهمتهايش به سران نظام مقدس جمهوري اسلامي که بگذريم، آمدنيوز نقشي اساسي در سلب آرامش رواني جامعه داشت. مخاطبان اين کانال گمان ميکردند که جامعه ايراني هر لحظه در حال فروپاشي است و سراسر کشور را تباهي و عوامل اختلاس و پياده نظام نفاق و تزوير در قبضه گرفتهاند!
با اين حال و به رغم اين همه تلاش؛ تماشاي روحالله زم با چشمان بسته و دستان قفل شده، نشان داد که تقابل با نظام الهي جمهوري اسلامي و مردم متدين، انقلابي و مظلوم آن، عاقبتي جز شکست و زبوني محض ندارد.
دستگيري عامل سرويسهاي جاسوسي غرب خاصه فرانسه، گوياي اين بود که؛
يک: سازمان اطّلاعات سپاه پاسداران انقلاب اسلامي قدرتي فرامرزي است که توان تقابل با قديميترين و پرمدعاترين سرويسهاي جاسوسي جهان را دارد.
دو: هيچ يک از عناصر ضدانقلاب در گستره فرامرزي، ولو با حفاظت باديگاردهاي غربي، داراي حاشيه امنيتي و امن نيستند. دستگيري عامل رسانهاي دولت سکولار فرانسه، طي عملياتي پيچيده، در کنار پرونده دستگيري سرکرده معدوم گروهک وهابي - عبري ريگي، پرونده جيسون رضائيان جاسوس سيا و ... ثابت ميکند که سربازان گمنام امام زمان (عج) در دستگاه اطّلاعاتي سپاه، دستي برتر نسبت به محافل اطّلاعاتي معاند دارند، نه فقط در سطح منطقه بلکه در تمامي جهان!
به نوشته يک تحليلگر سياسي، حالا بايد در انتظار دستگيري رابطين داخلي زم و نيز ساخت سري دوم و جديد سريال «گاندو» باشيم!
@hassan_karbalaei
🆔 @commac
✅ دکتر حسن کربلايي
hassankarbalaei@gmail.com
یادداشت روز پنجشنبه بیست و پنجم مهرماه 1398 روزنامه رسالت
♻️ روز دوشنبه 22 مهر ماه جاري، خبري از سيماي جمهوري اسلامي منتشر شد که سبب شگفتي محافل رسانهاي و اطّلاعاتي معاند گرديد.
در اين خبر سپاه پاسداران انقلاب اسلامي با انتشار بيانيهاي، به صورت رسمي از دستگيري مدير و سرشبکه کانال معاند و ضدانقلاب آمدنيوز خبر داد. اتفاقي که بلافاصله تبديل به يکي از اخبار اصلي رسانههاي معاند و از جمله BBC و ايران اينترنشنال و ... شد.
روحالله زم مشهور به نيما، با راهاندازي کانال تلگرامي آمدنيوز تلاش کرد با انتشار اخبار جعلي و کذب، ضمن بدبين کردن مردم انقلابي ايران به نظام ديني جمهوري اسلامي و کارگزاران صديق آن، زمينه و ميدان را براي آشوبهاي خياباني و تحرکات براندازانه و تجزيهطلبانه فراهم سازد.
در اين مسير شوم و شيطاني، زم از حمايتهاي مالي، اطّلاعاتي و رسانهاي دستگاههاي جاسوسي و امنيتي فرانسه، رژيم صهيونيستي و آمريکا بهره گرفت و بنا به اعتراف صريح خود او و نيز رسانههاي معاند، دستگاه اطّلاعاتي فرانسه رسماً و مجدّانه حفاظت از وي را در خاک فرانسه عهدهدار شد.
با طراحي و حمايت دستگاههاي اطّلاعاتي استکبار جهاني، اپوزيسيون و دشمنان خارجنشين دچار اين توهم شدند که زم داراي روابط عميق و پيچيده با عناصر و گروهکها و محافل سياسي و ديپلماتيک غربي است و وجود و ارتباط با او، حکم «ضرورت» و«سرمايهاي سياسي و رسانهاي» به شمار ميآيد. از اين رو عناصري معاند همچون ربع پهلوي تا مسيح علينژاد با زم ارتباط دوستانه و مستمر پيدا کردند.
زم نيز که داراي شهوت شهرت و ثروت بود تا ميتوانست از موقعيت فراهم آمده، به عنوان يک آقازاده بريده از نظام، بهره برد و خود را به عنوان نه تنها فردي متنفذ در دولتهاي غربي و محافل اطّلاعاتي خارجي بلکه داراي نفوذي عجيب ميان کارگزاران نظام جمهوري اسلامي مطرح کرد.
حمايت خارجي و خامي اپوزيسيون و توهمات و تخيلات زم کار را بهجايي رساند که زم و گروهکهاي معاند تصور نمودند؛ نام زم يعني نفوذ و قدرت! شدّت و حدّت اين تصور هم به اندازهاي شد که برخي معاندين براي رزرو کردن جا، سمت و صندلي، منت زم را ميکشيدند و به او روي خوش نشان ميدادند.
سال 1396 برخي شهرهاي کشور عزيزمان با بروز برخي ناآراميها و اوباشگريها روبهرو شد. يک پاي اين رخداد و يک اهرم دامن زدن به اين فتنه، آمدنيوز فريبکار بود.
زم با اشارات و سناريوهاي دستگاههاي اطّلاعاتي دنياي غرب، با انتشار اخبار دروغين، آشوبطلبان را هيجانزده و تحريک و هدايت ميکرد.
از تهمتهايش به سران نظام مقدس جمهوري اسلامي که بگذريم، آمدنيوز نقشي اساسي در سلب آرامش رواني جامعه داشت. مخاطبان اين کانال گمان ميکردند که جامعه ايراني هر لحظه در حال فروپاشي است و سراسر کشور را تباهي و عوامل اختلاس و پياده نظام نفاق و تزوير در قبضه گرفتهاند!
با اين حال و به رغم اين همه تلاش؛ تماشاي روحالله زم با چشمان بسته و دستان قفل شده، نشان داد که تقابل با نظام الهي جمهوري اسلامي و مردم متدين، انقلابي و مظلوم آن، عاقبتي جز شکست و زبوني محض ندارد.
دستگيري عامل سرويسهاي جاسوسي غرب خاصه فرانسه، گوياي اين بود که؛
يک: سازمان اطّلاعات سپاه پاسداران انقلاب اسلامي قدرتي فرامرزي است که توان تقابل با قديميترين و پرمدعاترين سرويسهاي جاسوسي جهان را دارد.
دو: هيچ يک از عناصر ضدانقلاب در گستره فرامرزي، ولو با حفاظت باديگاردهاي غربي، داراي حاشيه امنيتي و امن نيستند. دستگيري عامل رسانهاي دولت سکولار فرانسه، طي عملياتي پيچيده، در کنار پرونده دستگيري سرکرده معدوم گروهک وهابي - عبري ريگي، پرونده جيسون رضائيان جاسوس سيا و ... ثابت ميکند که سربازان گمنام امام زمان (عج) در دستگاه اطّلاعاتي سپاه، دستي برتر نسبت به محافل اطّلاعاتي معاند دارند، نه فقط در سطح منطقه بلکه در تمامي جهان!
به نوشته يک تحليلگر سياسي، حالا بايد در انتظار دستگيري رابطين داخلي زم و نيز ساخت سري دوم و جديد سريال «گاندو» باشيم!
@hassan_karbalaei
🆔 @commac
#معرفی_کتاب_هفته
📚 نقش رسانه و مطبوعات در پیشگیری از جرم
✍️نویسنده:
#علیرضا_برنجی_باقری
🖌ناشر : پلک
⏰سال انتشار : 1398
🏢آدرس نشر : خیابان انقلاب – خیابان وصال شیرازی – ساختمان شماره 17 – طبقه 4 – واحد 5
☎️تلفن : 66481065
🆔 @commac
📚 نقش رسانه و مطبوعات در پیشگیری از جرم
✍️نویسنده:
#علیرضا_برنجی_باقری
🖌ناشر : پلک
⏰سال انتشار : 1398
🏢آدرس نشر : خیابان انقلاب – خیابان وصال شیرازی – ساختمان شماره 17 – طبقه 4 – واحد 5
☎️تلفن : 66481065
🆔 @commac
📗در بخشی از پیشگفتار کتاب «نقش رسانه و مطبوعات در پیشگیری از جرم» می خوانیم :
در این کتاب، جهت تعیین چگونگی دخالت رسانهها در پیشگیری از ارتکاب بزهکاری، انواع برنامه های کوتاه مدت و بلندمدت کیفری و غیر کیفری مورد ارزیابی قرار گرفت. این کتاب بیانگر این است که رسانه های جمعی با ايفاي نقش اطلاع رساني و ترويج الگوهاي زندگي سالم در پیشگیری و کاهش جرایم تاثیر دارند و برنامه های رسانه های جمعی در پیشگیری از وقوع برخی از جرم ها تاثیر مثبت و در برخی از جرم ها تاثیر منفی دارد.
پيشگيري از جرم و مباحث مطروحه در آن از ديدگاه جرم شناسي، هميشه از جمله مباحث بسيار مهم و رايجي بوده كه هيچ گاه مورد بي اعتنايي و فراموشي جرم شناسان، جامعه شناسان، روان شناسان و به طور كلي علم سياست جنايي و جامعه شناسي جنايي قرار نخواهد گرفت. چرا كه از زماني كه بشر به دنياي مادي پا در عرصه حيات گذاشته همواره انحرافات، كج روي از معيارهاي مناسب، تباهي ها و جرائم را با طعم تلخ آنها چشيده است. با وجود اين همه تدابير و اقداماتي كه به ذهن بشر، براي تقابل و رويارويي با آنها خطور كرده و توفيق اجراي آنها را يافته نمي توان به هيچ وجهي رشد جرائم و انحرافات كه همواره نسبت به ميزان اقدامات پيشگيرانه كه بيشتر از نوع مجازات بوده، را مورد انكار قرار داد. بنابراين امروزه وقتي از پيشگيري از جرم سخن گفته مي شود، مقصود از آن مجموعه فعاليت ها و تدابيري است كه از پايه و اساس مانع وقوع جرم و فعاليت يافتن انديشه جنايي مي شود و با ريشه ها و علل پيدايي جرم مبارزه مي كند. بيان ديگر بزه در جرم شناسي هر فعل و ترك فعل زيا ن آور فردي يا گروهي و رفتار ضد اجتماعي و انساني است كه مغاير شئون انساني و مخل نظم اجتماعي باشد؛ ولو در قانون مجازات نيامده باشد، براي آن مجازات و با اقدامات تأمينى و تربيتي پيش بيني نشده باشد «خشکاندن ریشه های بزه از طریق تأثیر بر فردی که از خود گرایشهای بزهکارانه» نشان می دهد یا تاثير بر محیط یکی از قدیمی ترین رویاهای بشر است. نقش رسانههاي همگاني در انتقال آموزههاي زندگي جمعي به مخاطبان و پیشگیری از جرم مورد تصديق نظريهپردازان علوم اجتماعي قرار دارد. صاحبنظران و پژوهشگران جرمشناسي نيز به نوبه خود با تبيين نظري يا بررسي موردي رابطه جرم و رسانه، از دو منظر جرمخيزي يا پيشگيري از وقوع جرم به اين موضوع پرداختهاند. با توجه به این که در دیدگاه های ارائه شده از سوی نظریه پردازان در پیشگیری یا جرم خیز بودن رسانه های جمعی اختلاف نظر وجود دارد لذا در این کتاب «نقش رسانه و مطبوعات در پیشگیری از وقوع جرم» با آگاهی از نارسائی های احتمالی و ارائه پیشنهادهای اصلاحی مورد مطالعه قرار خواهد گرفت.
✍️دکتر علیرضا برنجی باقری
ماهنامه مدیریت رسانه
🆔 @commac
در این کتاب، جهت تعیین چگونگی دخالت رسانهها در پیشگیری از ارتکاب بزهکاری، انواع برنامه های کوتاه مدت و بلندمدت کیفری و غیر کیفری مورد ارزیابی قرار گرفت. این کتاب بیانگر این است که رسانه های جمعی با ايفاي نقش اطلاع رساني و ترويج الگوهاي زندگي سالم در پیشگیری و کاهش جرایم تاثیر دارند و برنامه های رسانه های جمعی در پیشگیری از وقوع برخی از جرم ها تاثیر مثبت و در برخی از جرم ها تاثیر منفی دارد.
پيشگيري از جرم و مباحث مطروحه در آن از ديدگاه جرم شناسي، هميشه از جمله مباحث بسيار مهم و رايجي بوده كه هيچ گاه مورد بي اعتنايي و فراموشي جرم شناسان، جامعه شناسان، روان شناسان و به طور كلي علم سياست جنايي و جامعه شناسي جنايي قرار نخواهد گرفت. چرا كه از زماني كه بشر به دنياي مادي پا در عرصه حيات گذاشته همواره انحرافات، كج روي از معيارهاي مناسب، تباهي ها و جرائم را با طعم تلخ آنها چشيده است. با وجود اين همه تدابير و اقداماتي كه به ذهن بشر، براي تقابل و رويارويي با آنها خطور كرده و توفيق اجراي آنها را يافته نمي توان به هيچ وجهي رشد جرائم و انحرافات كه همواره نسبت به ميزان اقدامات پيشگيرانه كه بيشتر از نوع مجازات بوده، را مورد انكار قرار داد. بنابراين امروزه وقتي از پيشگيري از جرم سخن گفته مي شود، مقصود از آن مجموعه فعاليت ها و تدابيري است كه از پايه و اساس مانع وقوع جرم و فعاليت يافتن انديشه جنايي مي شود و با ريشه ها و علل پيدايي جرم مبارزه مي كند. بيان ديگر بزه در جرم شناسي هر فعل و ترك فعل زيا ن آور فردي يا گروهي و رفتار ضد اجتماعي و انساني است كه مغاير شئون انساني و مخل نظم اجتماعي باشد؛ ولو در قانون مجازات نيامده باشد، براي آن مجازات و با اقدامات تأمينى و تربيتي پيش بيني نشده باشد «خشکاندن ریشه های بزه از طریق تأثیر بر فردی که از خود گرایشهای بزهکارانه» نشان می دهد یا تاثير بر محیط یکی از قدیمی ترین رویاهای بشر است. نقش رسانههاي همگاني در انتقال آموزههاي زندگي جمعي به مخاطبان و پیشگیری از جرم مورد تصديق نظريهپردازان علوم اجتماعي قرار دارد. صاحبنظران و پژوهشگران جرمشناسي نيز به نوبه خود با تبيين نظري يا بررسي موردي رابطه جرم و رسانه، از دو منظر جرمخيزي يا پيشگيري از وقوع جرم به اين موضوع پرداختهاند. با توجه به این که در دیدگاه های ارائه شده از سوی نظریه پردازان در پیشگیری یا جرم خیز بودن رسانه های جمعی اختلاف نظر وجود دارد لذا در این کتاب «نقش رسانه و مطبوعات در پیشگیری از وقوع جرم» با آگاهی از نارسائی های احتمالی و ارائه پیشنهادهای اصلاحی مورد مطالعه قرار خواهد گرفت.
✍️دکتر علیرضا برنجی باقری
ماهنامه مدیریت رسانه
🆔 @commac