✅ وظیفه اصلی رسانه ها و مطبوعات در هر کشور
🔹مطبوعات و رسانههای جمعی در کشورهای دموکراتیک به جای اینکه دو چیز را القا کنند، یکی خوشایندهای مردم را القا کنند و یکی هم اطلاعات به مردم بدهند باید علم مردم را و قدرت تفکر را به مردم اضافه کنند. اگر تمام رسانههای یک جامعهٔ دموکراتیک در فکر این باشند که خوشایندها یا اطلاعات مردم را بیفزایند و نه قدرت تفکر و علمشان را ، در این صورت رسانهها خدمتی نکردند.
🔹ما متأسفانه یک همچین رسانههایی را کم یا بیش نداریم. جوامع دموکراتیک ما وقتی که خیلی هم حالت آموزشی به رسانه-های جمعی خود بدهند، اطلاعاتی همانند در فلان جاده اتوبوسی به اتوبوسی دیگر برخورد کرده، را می دهند. خب، «گویند که در سقسین شخصی دو کمان دارد/ زان هر دو یکی گم شد ما را چه زیان دارد» من چه سودی میبرم که به من خبر دهند فلان قطار چه شد؟ به جای افزودن information (به تعبیر هایدگر )،ما افزودن علم و قدرت تفکر به شهروندان را نیاز داریم. نه افزودن خوشایند و اطلاعات و امور جزئی به مردم.
🔹 هر شهروند در یک جامعهٔ دموکراتیک باید با خود بگوید چون من در جامعه، زندگی میکنم و زندگی در یک جامعهٔ دموکراتیک یعنی باید رأی بدهم و رأی من در سرنوشت کشورم دخالت دارد با این حال باید این رأی با قدرت تفکر و علم بیشتری انتخاب شود.
🔅سخنرانی مبانی فرهنگی دموکراسی
✅@jamemodern
🆔 @commac
🔹مطبوعات و رسانههای جمعی در کشورهای دموکراتیک به جای اینکه دو چیز را القا کنند، یکی خوشایندهای مردم را القا کنند و یکی هم اطلاعات به مردم بدهند باید علم مردم را و قدرت تفکر را به مردم اضافه کنند. اگر تمام رسانههای یک جامعهٔ دموکراتیک در فکر این باشند که خوشایندها یا اطلاعات مردم را بیفزایند و نه قدرت تفکر و علمشان را ، در این صورت رسانهها خدمتی نکردند.
🔹ما متأسفانه یک همچین رسانههایی را کم یا بیش نداریم. جوامع دموکراتیک ما وقتی که خیلی هم حالت آموزشی به رسانه-های جمعی خود بدهند، اطلاعاتی همانند در فلان جاده اتوبوسی به اتوبوسی دیگر برخورد کرده، را می دهند. خب، «گویند که در سقسین شخصی دو کمان دارد/ زان هر دو یکی گم شد ما را چه زیان دارد» من چه سودی میبرم که به من خبر دهند فلان قطار چه شد؟ به جای افزودن information (به تعبیر هایدگر )،ما افزودن علم و قدرت تفکر به شهروندان را نیاز داریم. نه افزودن خوشایند و اطلاعات و امور جزئی به مردم.
🔹 هر شهروند در یک جامعهٔ دموکراتیک باید با خود بگوید چون من در جامعه، زندگی میکنم و زندگی در یک جامعهٔ دموکراتیک یعنی باید رأی بدهم و رأی من در سرنوشت کشورم دخالت دارد با این حال باید این رأی با قدرت تفکر و علم بیشتری انتخاب شود.
🔅سخنرانی مبانی فرهنگی دموکراسی
✅@jamemodern
🆔 @commac
گزیده ای از کتاب
«درباب حکمت زندگی»
نویسنده:
آرتور شوپنهاور
او سرنوشت بشر را درسه فصل به نامهای؛
-آنچه هستیم
-آنچه داریم
-آنچه مینماییم شرح میدهد
و کمکم به ما میرساند که سعادتی که برای خودمان تعریف کردهایم اشتباه است.
از دید او کل سعادت در بخش اول، یعنی همانچه هستیم خلاصه میشود.
ذات و منیت ما در ذهنیتمان رخنه کرده و باقی هرچه هست عوامل بیرونیست که تاثیرشان روی ما به واکنش ذهنیمان بستگی دارد.
چون جهان را همانطور میبینیم که میخواهیم.
پس چه شرایط بیرونی بد باشد چه خوب، ریشه تمام خوشی و ناخوشی یا سعادت و بدبختی ما به ذهنیتمان برمیگردد.
برای همین کسی که از درون به قدر کافی پُر باشد، هیچ انتظاری از بیرون ندارد!
در کتاب میخوانیم:
آنچه انسان در خود دارد، برای خرسندیاش کافی است.
چه در شرایط خوب چه در مصائب زندگی، مهم این نیست که با چه چیز روبرو میشویم، یا بر ما چه میگذرد، بلکه چگونه رویدادها را احساس میکنیم.
کتاب ارزش چندبار خواندن را دارد.
@newsroom1
🆔 @commac
«درباب حکمت زندگی»
نویسنده:
آرتور شوپنهاور
او سرنوشت بشر را درسه فصل به نامهای؛
-آنچه هستیم
-آنچه داریم
-آنچه مینماییم شرح میدهد
و کمکم به ما میرساند که سعادتی که برای خودمان تعریف کردهایم اشتباه است.
از دید او کل سعادت در بخش اول، یعنی همانچه هستیم خلاصه میشود.
ذات و منیت ما در ذهنیتمان رخنه کرده و باقی هرچه هست عوامل بیرونیست که تاثیرشان روی ما به واکنش ذهنیمان بستگی دارد.
چون جهان را همانطور میبینیم که میخواهیم.
پس چه شرایط بیرونی بد باشد چه خوب، ریشه تمام خوشی و ناخوشی یا سعادت و بدبختی ما به ذهنیتمان برمیگردد.
برای همین کسی که از درون به قدر کافی پُر باشد، هیچ انتظاری از بیرون ندارد!
در کتاب میخوانیم:
آنچه انسان در خود دارد، برای خرسندیاش کافی است.
چه در شرایط خوب چه در مصائب زندگی، مهم این نیست که با چه چیز روبرو میشویم، یا بر ما چه میگذرد، بلکه چگونه رویدادها را احساس میکنیم.
کتاب ارزش چندبار خواندن را دارد.
@newsroom1
🆔 @commac
🔳⭕️آسیب شناسی دانشگاهها
علی سرزعیم_تحلیلگر اقتصاد
⏰زمان مطالعه: ۳ دقیقه
⭕️ اگر دیدید در دانشکدهها، سمینارهای تخصصی هر چند ماه یک بار برگزار میشود ولی انجمنهای اسلامی هر یکی دو هفته از یک شخصیت دعوت میکنند تا در مورد یک موضوع صحبت کنند باید دانست یک جای کار میلنگد. وقتی عرصه نقد و نقادی در امور تخصصی در دانشکدهها تعطیل است ولی بازار روشنفکری داغ، میتوان حدس زد که دانشگاه نقش درست خود را ایفا نمیکند.
⭕️ نقش درست یک استاد دانشگاه چیست؟ اکثر افراد تصور میکنند که وظیفه اصلی یک استاد دانشگاه تدریس است ولی در کشورهای پیشرفته تدریس واجب برای یک استاد معمولا اندک است (یک یا دو درس در ترم) و مابقی وقت خود را به پژوهش اختصاص میدهد. دانشکدههای تخصصی محل ارزیابی و نقد ادعاهایی است که در جامعه مطرح میشود نه فقط تدریس، نمره دادن و حضور و غیاب. اینکه یک شخص در جمع انبوه دانشجویان در رشتههای مختلف ادعاهای گوناگونی را یک سویه مطرح کند بیشتر به منبر مساجد شبیه است نه دانشگاههای مدرن. فراموش نشود که منبر مساجد نیز محل طرح موضوعات اخلاقی و دینی است که روی آن اتفاق نظر هست وگرنه موضوعات چالشی فقهی در حوزهها همراه با بحث و جدل مطرح میشود.
⭕️ امروزه در دانشکدههای کشورهای پیشرفته اگر سمیناری هست و لیست سخنرانان ارائه میشود بلافاصله لیست پنل یا گروهی که قرار است حرفهای او را نیز نقد کنند ارائه میگردد. ناقدها قبلا نوشتههای سخنران را خواندهاند و به همین دلیل ناقدها از جاهای مختلف دعوت میشوند و الزامی نیست که فقط از درون دانشکده یا دانشگاهی باشند که قرار است در آن سمینار برگزار شود.
⭕️ سمینارهای بدون ناقد و سخنرانیهای یک سویه بیشتر منبر مسجد هستند نه سمینارهای علمی دانشگاههای مدرن و نه حتی حوزههای علمیه سنتی. در چنین آشوبناکی زمینهای البته عجیب نیست که جامعهشناس آن در مورد اقتصاد صحبت کند و استاد علوم سیاسی در مورد نظام سلامت و فرمانده نظامی در مورد سیاست خارجی. هویت مشوش ما ایرانیان که میان عناصر ایرانی-اسلامی-مدرن سرگردان است در این بازار آشفته، آشفتهتر میشود.
⭕️پدیده تاسفبار دیگر فعالیتهای سیاسی دانشجویی است. دانشجویی که تازه از دبیرستان آمده و به صرف خواندن چند کتاب و شنیدن چند سخنرانی و حضور در چند جلسه میخواهد سکاندار سیاست کشور باشد. در کشورهای توسعهیافته احزاب جاافتاده میداندار سیاست هستند و سیاست حرفه تمام وقت عدهای میگردد که به لحاظ سن و تجربه زندگی به پختگی رسیدهاند. شاید صدراعظم یا نخست وزیری احیانا از جوانان انتخاب شود اما میانگین فعالان سیاسی را افراد میانسال به بالای جامعه تشکیل میدهند زیرا نمیتوان در مورد حیات و معیشت یک جامعه ریسک کرد و زمام را به فرد بی تجربه سپرد. معمولا تلاش میشود شجاعت و بیباکی جوانان با تجربه و پختگی افراد پیر ترکیب شود تا خردمندی جسورانهای حاصل شود. در کشور ما احزاب منفعل هستند یا به انفعال کشیده شدهاند و به جای میتینگهای حزبی و جلسات و کنگرههای پرشور احزاب، نشستها و تظاهراتهای دانشجویی رونق یافته است.
⭕️ دانشجویانی که عجیب نیست اقدامات نادرستی کنند یا شعارهای خامی سَر دهند ولی هزینه آن به دوش جامعه افتد. اشغال لانه جاسوسی را که فراموش نکردهایم!
✅ باید سیطره سیاست بر دانشگاه کوتاه شود و دانشگاه به جایگاه اصلی خود که فعالیت علمی و نقادی علمی و تربیت جوانان این دیار است بازگردد. تجربه 40 ساله که نه تجربه 50 سال اخیر نشان داده که از فعالیتهای دانشجویی و روشنفکری خیر بلندمدتی نصیب جامعه ایران نشده و نمیشود و تنها از فعالیت سخت و جانکاه علمی است که شاید مرهمی بر انبوه زخمهای این دیار گذاشته شود.
@I_D_Network
✅ @commac
علی سرزعیم_تحلیلگر اقتصاد
⏰زمان مطالعه: ۳ دقیقه
⭕️ اگر دیدید در دانشکدهها، سمینارهای تخصصی هر چند ماه یک بار برگزار میشود ولی انجمنهای اسلامی هر یکی دو هفته از یک شخصیت دعوت میکنند تا در مورد یک موضوع صحبت کنند باید دانست یک جای کار میلنگد. وقتی عرصه نقد و نقادی در امور تخصصی در دانشکدهها تعطیل است ولی بازار روشنفکری داغ، میتوان حدس زد که دانشگاه نقش درست خود را ایفا نمیکند.
⭕️ نقش درست یک استاد دانشگاه چیست؟ اکثر افراد تصور میکنند که وظیفه اصلی یک استاد دانشگاه تدریس است ولی در کشورهای پیشرفته تدریس واجب برای یک استاد معمولا اندک است (یک یا دو درس در ترم) و مابقی وقت خود را به پژوهش اختصاص میدهد. دانشکدههای تخصصی محل ارزیابی و نقد ادعاهایی است که در جامعه مطرح میشود نه فقط تدریس، نمره دادن و حضور و غیاب. اینکه یک شخص در جمع انبوه دانشجویان در رشتههای مختلف ادعاهای گوناگونی را یک سویه مطرح کند بیشتر به منبر مساجد شبیه است نه دانشگاههای مدرن. فراموش نشود که منبر مساجد نیز محل طرح موضوعات اخلاقی و دینی است که روی آن اتفاق نظر هست وگرنه موضوعات چالشی فقهی در حوزهها همراه با بحث و جدل مطرح میشود.
⭕️ امروزه در دانشکدههای کشورهای پیشرفته اگر سمیناری هست و لیست سخنرانان ارائه میشود بلافاصله لیست پنل یا گروهی که قرار است حرفهای او را نیز نقد کنند ارائه میگردد. ناقدها قبلا نوشتههای سخنران را خواندهاند و به همین دلیل ناقدها از جاهای مختلف دعوت میشوند و الزامی نیست که فقط از درون دانشکده یا دانشگاهی باشند که قرار است در آن سمینار برگزار شود.
⭕️ سمینارهای بدون ناقد و سخنرانیهای یک سویه بیشتر منبر مسجد هستند نه سمینارهای علمی دانشگاههای مدرن و نه حتی حوزههای علمیه سنتی. در چنین آشوبناکی زمینهای البته عجیب نیست که جامعهشناس آن در مورد اقتصاد صحبت کند و استاد علوم سیاسی در مورد نظام سلامت و فرمانده نظامی در مورد سیاست خارجی. هویت مشوش ما ایرانیان که میان عناصر ایرانی-اسلامی-مدرن سرگردان است در این بازار آشفته، آشفتهتر میشود.
⭕️پدیده تاسفبار دیگر فعالیتهای سیاسی دانشجویی است. دانشجویی که تازه از دبیرستان آمده و به صرف خواندن چند کتاب و شنیدن چند سخنرانی و حضور در چند جلسه میخواهد سکاندار سیاست کشور باشد. در کشورهای توسعهیافته احزاب جاافتاده میداندار سیاست هستند و سیاست حرفه تمام وقت عدهای میگردد که به لحاظ سن و تجربه زندگی به پختگی رسیدهاند. شاید صدراعظم یا نخست وزیری احیانا از جوانان انتخاب شود اما میانگین فعالان سیاسی را افراد میانسال به بالای جامعه تشکیل میدهند زیرا نمیتوان در مورد حیات و معیشت یک جامعه ریسک کرد و زمام را به فرد بی تجربه سپرد. معمولا تلاش میشود شجاعت و بیباکی جوانان با تجربه و پختگی افراد پیر ترکیب شود تا خردمندی جسورانهای حاصل شود. در کشور ما احزاب منفعل هستند یا به انفعال کشیده شدهاند و به جای میتینگهای حزبی و جلسات و کنگرههای پرشور احزاب، نشستها و تظاهراتهای دانشجویی رونق یافته است.
⭕️ دانشجویانی که عجیب نیست اقدامات نادرستی کنند یا شعارهای خامی سَر دهند ولی هزینه آن به دوش جامعه افتد. اشغال لانه جاسوسی را که فراموش نکردهایم!
✅ باید سیطره سیاست بر دانشگاه کوتاه شود و دانشگاه به جایگاه اصلی خود که فعالیت علمی و نقادی علمی و تربیت جوانان این دیار است بازگردد. تجربه 40 ساله که نه تجربه 50 سال اخیر نشان داده که از فعالیتهای دانشجویی و روشنفکری خیر بلندمدتی نصیب جامعه ایران نشده و نمیشود و تنها از فعالیت سخت و جانکاه علمی است که شاید مرهمی بر انبوه زخمهای این دیار گذاشته شود.
@I_D_Network
✅ @commac
♦️هشتمین #کرسیآزاداندیشی رسانهای با موضوع «دولت، #رسانهها و #اعتراضاتبنزینی» از ساعت ۱۳ تا ۱۵ #سهشنبه ۲۶ آذر در سالن غدیر دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی برگزار میشود.
🔺در این کرسی #محمدخدادی، معاون مطبوعاتی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، دکتر #اکبرنصراللهی، رییس دانشکده ارتباطات و رسانه،
دکتر #فرشادمهدیپور، سردبیر روزنامه صبحنو و
#علیمیرزاخانی، سردبیر روزنامه دنیای اقتصاد این موضوع را بررسی و به سوالات خبرنگاران و حضار پاسخ میدهند.
✅⚘ورود خبرنگاران، دانشجویان و استادان دانشگاه آزاد است .
@Akbarnasrollahi
✅ @commac
🔺در این کرسی #محمدخدادی، معاون مطبوعاتی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، دکتر #اکبرنصراللهی، رییس دانشکده ارتباطات و رسانه،
دکتر #فرشادمهدیپور، سردبیر روزنامه صبحنو و
#علیمیرزاخانی، سردبیر روزنامه دنیای اقتصاد این موضوع را بررسی و به سوالات خبرنگاران و حضار پاسخ میدهند.
✅⚘ورود خبرنگاران، دانشجویان و استادان دانشگاه آزاد است .
@Akbarnasrollahi
✅ @commac
معاون اداری، مالی و مدیریت منابع وزارت علوم خبر داد:
اخذ ۶هزار سهمیه مجوز استخدام اعضای هیئت علمی در دانشگاهها و موسسات آموزش عالی و پژوهشی
https://www.msrt.ir/fa/news/52001
@msrt_iri
🆔 @commac
اخذ ۶هزار سهمیه مجوز استخدام اعضای هیئت علمی در دانشگاهها و موسسات آموزش عالی و پژوهشی
https://www.msrt.ir/fa/news/52001
@msrt_iri
🆔 @commac
18 دسامبر، روز جهانی زبان عربی
🔹یونسکو روز 18 دسامبر را به عنوان روز جهانی زبان عربی اعلام کرده است.
🔹مجمع عمومی سازمان ملل متحد در 18 دسامبر سال 1973 با تصویب قطعنامه ای زبان عربی را به عنوان یکی از زبان های رسمی سازمان ملل متحد به زبان های انگلیسی، چینی، فرانسوی، روسی و اسپانیولی اضافه کرد.
🔹در جهان حدود 300 میلیون نفر به این زبان صحبت میکنند. عربی زبان رسمی 23 کشور است.
🔹 زبان عربی به زبان «ضاد» نیز معروف است زیرا تنها زبان دنیاست که این حرف را دارد و تلفظ می شود.
@titre1iran
🆔 @commac
🔹یونسکو روز 18 دسامبر را به عنوان روز جهانی زبان عربی اعلام کرده است.
🔹مجمع عمومی سازمان ملل متحد در 18 دسامبر سال 1973 با تصویب قطعنامه ای زبان عربی را به عنوان یکی از زبان های رسمی سازمان ملل متحد به زبان های انگلیسی، چینی، فرانسوی، روسی و اسپانیولی اضافه کرد.
🔹در جهان حدود 300 میلیون نفر به این زبان صحبت میکنند. عربی زبان رسمی 23 کشور است.
🔹 زبان عربی به زبان «ضاد» نیز معروف است زیرا تنها زبان دنیاست که این حرف را دارد و تلفظ می شود.
@titre1iran
🆔 @commac
#علمی
#جالب
آمار جالب درصد تغییرات اجتماعی و نگرش ایرانیها
نتایج یک پیمایش ملی نشان میدهد:
🔻۶۱ درصد افراد به طور کلی از زندگی خود به میزان زیاد و خیلی زیاد ابراز رضایت کردهاند. این میزان از رضایت از هر نهاد دیگر بیشتر است. رضایت از فرزندان ۸۸ درصد و از همسر ۸۲ درصد است. زنان رضایت کمتری از همسر خود ابراز داشتهاند (۷۶ درصد) ولی زنان از زندگی بهطور کلی ابراز رضایت بیشتری کردهاند (۶۲ درصد) مردان (۶۰ درصد)، با افزایش تحصیلات این میزان رضایت بیشتر میشود و در افراد با تحصیلات عالی به ۶۶ درصد میرسد.
🔻برخی از انگارهها در حال تغییر است، نسبت کسانی که موافق خواستگاری دختران از پسران هستند، به ۳۸ درصد رسیده، در حالی که مخالفان آن هنوز بیشتر و ۴۳ درصد هستند، ولی این گزاره در حال تغییر به سوی موافقت بیشتر با پیشگام شدن دختران در پیشنهاد ازدواج است./ایران
👉 plink.ir/af3mK
@shahed_baneh
🆔 @commac
#جالب
آمار جالب درصد تغییرات اجتماعی و نگرش ایرانیها
نتایج یک پیمایش ملی نشان میدهد:
🔻۶۱ درصد افراد به طور کلی از زندگی خود به میزان زیاد و خیلی زیاد ابراز رضایت کردهاند. این میزان از رضایت از هر نهاد دیگر بیشتر است. رضایت از فرزندان ۸۸ درصد و از همسر ۸۲ درصد است. زنان رضایت کمتری از همسر خود ابراز داشتهاند (۷۶ درصد) ولی زنان از زندگی بهطور کلی ابراز رضایت بیشتری کردهاند (۶۲ درصد) مردان (۶۰ درصد)، با افزایش تحصیلات این میزان رضایت بیشتر میشود و در افراد با تحصیلات عالی به ۶۶ درصد میرسد.
🔻برخی از انگارهها در حال تغییر است، نسبت کسانی که موافق خواستگاری دختران از پسران هستند، به ۳۸ درصد رسیده، در حالی که مخالفان آن هنوز بیشتر و ۴۳ درصد هستند، ولی این گزاره در حال تغییر به سوی موافقت بیشتر با پیشگام شدن دختران در پیشنهاد ازدواج است./ایران
👉 plink.ir/af3mK
@shahed_baneh
🆔 @commac
Telegraph
درصد تغییرات اجتماعی ایرانی ها
عباس عبدی فعال سیاسی اصلاح طلب نتایج یک پیمایش ملی که توسط جهاد دانشگاهی انجام شده را در روزنامه ایران منتشر کرد. نتایج این پیمایش به شرح زیر است: 61 درصد افراد به طور کلی از زندگی خود به میزان زیاد و خیلی زیاد ابراز رضایت کردهاند. این میزان از رضایت از…
💢ده پدیده شگفتانگیز فناوری در سال ۲۰۲۰ چه خواهد بود؟
پیشبینی میشود سال ۲۰۲۰ با توجه به فهرست پروژههایی که در این سال اجرا و تکمیل خواهند شد، سال شکوفایی فناوری باشد. ساخت اولین مغز مصنوعی انسان، عرضه نسل بینقص خودروهای خودران و اتصال پکن و لندن با راهآهن پرسرعت تنها ۳ مورد از فهرست ۱۰ گانهای است که در این گزارش به آن میپردازیم.
این گزارش را بخوانید: https://bit.ly/2McJPOV
@euronewspe
🆔 @commac
پیشبینی میشود سال ۲۰۲۰ با توجه به فهرست پروژههایی که در این سال اجرا و تکمیل خواهند شد، سال شکوفایی فناوری باشد. ساخت اولین مغز مصنوعی انسان، عرضه نسل بینقص خودروهای خودران و اتصال پکن و لندن با راهآهن پرسرعت تنها ۳ مورد از فهرست ۱۰ گانهای است که در این گزارش به آن میپردازیم.
این گزارش را بخوانید: https://bit.ly/2McJPOV
@euronewspe
🆔 @commac
🔸 پژوهشگری در خلاء فرهنگ اصیل پرسشگری
🖋 بیت الله محمودی- عضو هیأت علمی دانشگاه شهرکرد
🔹روزشمار هفته پژوهش سال جاری (23 الی29 آذر) نشان می دهد، نگاه و تلاش متولیان امر پیوند واژه ها، مفاهیم و نهادهای مدرسه، دانشگاه، جامعه، توسعه ملی، رونق تولید، اثر بخشی اجتماعی و مشارکت ملی با موضوع پژوهش و فناوری در کشور است. نگاه و تلاشی که به نظر می رسد در بهترین وضعیت در سطح شعار باقی مانده و البته با توجه به عدم زیرساخت های فکری لازم از همین سطح نیز بالاتر نخواهد رفت.
🔸اولین روز این هفته به ارتباط پژوهش و فناوری با مدرسه، دانشگاه و جامعه اختصاص یافته است. تلاش برای استحکام پیوند پژوهش با مدرسه و دانشگاه، این واقعیت را به ذهن گسیل می دهد که در وضعیت کنونی مفهوم پژوهش از نهاد مدرسه و دانشگاه منفک و دارای فاصله زیادی است که ضروری است نسبت به کم کردن این فاصله و مستحکم تر نمودن پیوند بین آنها اقداماتی صورت پذیرد.
🔹در این شرایط هر چه تلاش برای استحکام پیوند پژوهش با این دو نهاد بیشتر باشد به همان میزان موفقیت کمتری حاصل خواهد شد. چرا که اساسا اگر مدرسه و دانشگاه در جایگاه واقعی و اصیل خویش قرار گرفته باشند، پژوهش و پژوهشگری جزء لاینفک فلسفه وجودی آنان خواهد بود و نیازی نیست پیوند گفته شده تحکیم شود. لذا این روزشمار نشان می دهد نهاد مدرسه و دانشگاه امروز چگونه بدور از جلوه وجودی خویش قرار گرفته اند. بر همین منطق اگر متولیان به دنبال تقویت پژوهش در مدرسه و دانشگاه هستند باید کمک کنند این دو نهاد در ریل واقعی کارکردی خود قرار گیرند. در این راستا است که پژوهش نیز همپای سایر ابعاد کارکردی نهادهای مذکور در مسیر توسعه قرار خواهد گرفت.
🔸اما سوال و مساله اصلی اینجاست که چرا نهاد مدرسه و دانشگاه آنطور که باید نتوانسته اند و نمی توانند بین پژوهش به عنوان یکی از کارکردهای وجودی خویش با فضای عمومی و رسانه، با بحران ها و چالش های ملی و مسئولیت های اجتماعی پیوندی موثر برقرار نمایند؟
🔹این موضوع به نوع نگاه و تلقی ای از مفهوم و کارکرد آموزش و پژوهش بر می گردد که در نظام آموزش پرورش و آموزش عالی کشور حکمفرماست. اصالت زدایی از آموزش و پژوهش و نگاه ابزاگرایانه به این مفاهیم برای خدمت رسانی به ثروت، رشد فیزیکی، تولید، اشتغال و کارآفرینی باعث شده است پژوهش همچون بال دیگر دانش یعنی آموزش در مسیری قرار گیرد که قادر نباشد کارکرد واقعی و اثر بخش خود را به جامعه تزریق نماید.
🔸مادامی در عمل برای پژوهش اصالت قائل می شویم که زمینه اصلی شکل گیری آن یعنی فرهنگ پرسشگری را نیز به رسمیت بشناسیم و بارور نماییم. پرسشگری و توانمندسازی دانش آموزان و دانشجویان برای ارتقاء مهارت های پرسش ورزی، مقدمه اساسی و کلیدی برای تقویت زمینه های پژوهشگری و پژوهندگی است. در واقع فرهنگ پرسش و پرسشگری بسترساز شروع فرایند تدوین پژوهش های اصیل است.
🔻اجتناب از سوال کردن و واهمه از مورد سوال قرار گرفتن، فرهنگ غالب دانش آموز و دانشجویان ما در مواجهه با تعابیر، مفاهیم علمی و کلاس های درس است. ذهن به طور طبیعی پویا و جستجوگر کودک به مرور در فضای آموزشی مدرسه به ذهنی غیر فعال و خسته تبدیل می شود و در دانشگاه نیز همین رویه با شدت بیشتری ادامه پیدا می کند. بی شک ریشه اصلی کمیاب بودن دانشجو و پژوهشگرانی خلاق و نقاد بی توجهی به لزوم پرورش و تقویت فرهنگ پرسشگری در نهادهای علمی و آموزشی است.
✅ در چنین فضایی انتظار خلق و طرح سوال های بنیادی و کلیدی و در نتیجه مسئله مندی و تدوین پژوهش از چنین مسیری ممکن نیست. بلکه پژوهشگر با سوال و به ظاهر مسئله هایی روبرو می شود که دغدغه اصیل وی از راه اندیشیدن خلاقانه نیست و در چنین شرایطی با پژوهشگران و پژوهش هایی مواجه هستیم که غالبا نه تنها مسئله های واقعی و بحران های جامعه را فهم پذیر نمی کنند، بلکه خود نیز به مجموعه بحران های موجود اضافه می شوند.
🌐 شبکه جامعهشناسی علامه
@Atu_Sociology
🆔 @commac
🖋 بیت الله محمودی- عضو هیأت علمی دانشگاه شهرکرد
🔹روزشمار هفته پژوهش سال جاری (23 الی29 آذر) نشان می دهد، نگاه و تلاش متولیان امر پیوند واژه ها، مفاهیم و نهادهای مدرسه، دانشگاه، جامعه، توسعه ملی، رونق تولید، اثر بخشی اجتماعی و مشارکت ملی با موضوع پژوهش و فناوری در کشور است. نگاه و تلاشی که به نظر می رسد در بهترین وضعیت در سطح شعار باقی مانده و البته با توجه به عدم زیرساخت های فکری لازم از همین سطح نیز بالاتر نخواهد رفت.
🔸اولین روز این هفته به ارتباط پژوهش و فناوری با مدرسه، دانشگاه و جامعه اختصاص یافته است. تلاش برای استحکام پیوند پژوهش با مدرسه و دانشگاه، این واقعیت را به ذهن گسیل می دهد که در وضعیت کنونی مفهوم پژوهش از نهاد مدرسه و دانشگاه منفک و دارای فاصله زیادی است که ضروری است نسبت به کم کردن این فاصله و مستحکم تر نمودن پیوند بین آنها اقداماتی صورت پذیرد.
🔹در این شرایط هر چه تلاش برای استحکام پیوند پژوهش با این دو نهاد بیشتر باشد به همان میزان موفقیت کمتری حاصل خواهد شد. چرا که اساسا اگر مدرسه و دانشگاه در جایگاه واقعی و اصیل خویش قرار گرفته باشند، پژوهش و پژوهشگری جزء لاینفک فلسفه وجودی آنان خواهد بود و نیازی نیست پیوند گفته شده تحکیم شود. لذا این روزشمار نشان می دهد نهاد مدرسه و دانشگاه امروز چگونه بدور از جلوه وجودی خویش قرار گرفته اند. بر همین منطق اگر متولیان به دنبال تقویت پژوهش در مدرسه و دانشگاه هستند باید کمک کنند این دو نهاد در ریل واقعی کارکردی خود قرار گیرند. در این راستا است که پژوهش نیز همپای سایر ابعاد کارکردی نهادهای مذکور در مسیر توسعه قرار خواهد گرفت.
🔸اما سوال و مساله اصلی اینجاست که چرا نهاد مدرسه و دانشگاه آنطور که باید نتوانسته اند و نمی توانند بین پژوهش به عنوان یکی از کارکردهای وجودی خویش با فضای عمومی و رسانه، با بحران ها و چالش های ملی و مسئولیت های اجتماعی پیوندی موثر برقرار نمایند؟
🔹این موضوع به نوع نگاه و تلقی ای از مفهوم و کارکرد آموزش و پژوهش بر می گردد که در نظام آموزش پرورش و آموزش عالی کشور حکمفرماست. اصالت زدایی از آموزش و پژوهش و نگاه ابزاگرایانه به این مفاهیم برای خدمت رسانی به ثروت، رشد فیزیکی، تولید، اشتغال و کارآفرینی باعث شده است پژوهش همچون بال دیگر دانش یعنی آموزش در مسیری قرار گیرد که قادر نباشد کارکرد واقعی و اثر بخش خود را به جامعه تزریق نماید.
🔸مادامی در عمل برای پژوهش اصالت قائل می شویم که زمینه اصلی شکل گیری آن یعنی فرهنگ پرسشگری را نیز به رسمیت بشناسیم و بارور نماییم. پرسشگری و توانمندسازی دانش آموزان و دانشجویان برای ارتقاء مهارت های پرسش ورزی، مقدمه اساسی و کلیدی برای تقویت زمینه های پژوهشگری و پژوهندگی است. در واقع فرهنگ پرسش و پرسشگری بسترساز شروع فرایند تدوین پژوهش های اصیل است.
🔻اجتناب از سوال کردن و واهمه از مورد سوال قرار گرفتن، فرهنگ غالب دانش آموز و دانشجویان ما در مواجهه با تعابیر، مفاهیم علمی و کلاس های درس است. ذهن به طور طبیعی پویا و جستجوگر کودک به مرور در فضای آموزشی مدرسه به ذهنی غیر فعال و خسته تبدیل می شود و در دانشگاه نیز همین رویه با شدت بیشتری ادامه پیدا می کند. بی شک ریشه اصلی کمیاب بودن دانشجو و پژوهشگرانی خلاق و نقاد بی توجهی به لزوم پرورش و تقویت فرهنگ پرسشگری در نهادهای علمی و آموزشی است.
✅ در چنین فضایی انتظار خلق و طرح سوال های بنیادی و کلیدی و در نتیجه مسئله مندی و تدوین پژوهش از چنین مسیری ممکن نیست. بلکه پژوهشگر با سوال و به ظاهر مسئله هایی روبرو می شود که دغدغه اصیل وی از راه اندیشیدن خلاقانه نیست و در چنین شرایطی با پژوهشگران و پژوهش هایی مواجه هستیم که غالبا نه تنها مسئله های واقعی و بحران های جامعه را فهم پذیر نمی کنند، بلکه خود نیز به مجموعه بحران های موجود اضافه می شوند.
🌐 شبکه جامعهشناسی علامه
@Atu_Sociology
🆔 @commac
گاهي انتقادي به دوگانه غربگرايي و غربگريزي در فرآيند گذار
دموكراسي ملي يا دموكراسي جهاني؟
ولي عظيمزاده
براي بسياري گروههاي مختلف اجتماعي، شرايط امروز ايران شرايط نامطلوبي است. حتي باور عمومي درباره شرايط نامطلوب را با تكيه بر مفهوم «گذار» هم نميتوان طبيعي جلوه داد. بيش از 100 سال است كه جامعه ايراني با انديشه، مفاهيم و عناصر مختلف جهان مدرن، آشنا شده، اما نه تنها از فرآيندهاي (نهادها و روندها) كيفي عصر جديد بهره شايستهاي نبرده است، بلكه به شدت ناتوان از استفاده مفيد و موثر از عناصر اساسي جامعه مدرن بوده است. اين نقصان در روند مدرن شدن ساختارهاي اجتماعي، شرايطي را ايجاد كرده كه امكان تحقق يك چشمانداز اجتماعي مطلوب و پايدار را به چيزي در حد صفر رسانده است. طنز تاريخي ما در اين تصور انعكاس يافته است كه دركي انتزاعي از مفهوم «گذار» را برابر با ذات مطلوب جامعه مدرن ميدانيم، نه يكي از عناصر ذاتي جامعه در روند نو شدن. در چنين شرايطي است كه با وجود آنكه هر وضعيت، كنش و آماري آشكارا از معضلات ريشهاي و ناهنجاريهاي پايدار در جامعه ايراني خبر ميدهد ما از طريق اين ذاتگرايي، وضعيت آنوميك ايران را نيز پنهان ميكنيم.
آسيبهاي برخورد خام با مدرنيسم غرب
بخش زيادي از عوامل تاريخي، در بروز مسائل عمده و اساسي ايران جديد، حاصل برخورد خام و غيرانتقادي ما با جهان مدرن غرب بوده است. زماني كه حاكمان به پشتوانه روشنفكران ايراني از درون جهان و رويكرد طبيعيانگار خود به استقبال دنياي پيچيده و پوياي مدرن رفتند، قطعا يك نتيجه دور از انتظار نبود: «انفعال!» بر مبناي اين انفعال، شوق ما براي دگرگوني و ايجاد پيشرفت در فرهنگ ايراني، تنها به يك روش پيگيري شد؛ تقديس و تقليد شيوه اوليه و چهره بيروني روند مدرنيته در غرب؛ يعني توسعه يك سويه علم و تكنولوژي جديد و تقويت نامتوازن آنها بر عليه باورها و روابط اجتماعي ديني و سنتي جاري در جامعه. تا امروز اين انفعال و تاثيرپذيري از جلوه بيروني مدرنيته غربي، همچنان بر رويكرد ما در مسير نو شدن جامعه و فرهنگ غلبه دارد. از همان روزهاي نخست، همراه با حاكمان محرك نو شدن جامعه، روشنفكران حامي اين فرآيند نيز درك جامعي از زمينههاي بروز مدرنيته و مفروضات تاريخي - اجتماعي آن در غرب نداشتند. لذا هر چه بر نو شدن پافشاري ميكردند به همان ميزان فروپاشي ساختارها و پيوندهاي فردي و اجتماعي در جامعه را عميقتر ميكردند... .
متن کامل این یادداشت را در لینک زیر بخوانید👇
http://www.etemadnewspaper.ir/fa/main/detail/138672/%D8%AF%D9%85%D9%88%D9%83%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D9%8A-%D9%85%D9%84%D9%8A-%D9%8A%D8%A7-%D8%AF%D9%85%D9%88%D9%83%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D9%8A-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86%D9%8A%D8%9F
🆔 @commac
دموكراسي ملي يا دموكراسي جهاني؟
ولي عظيمزاده
براي بسياري گروههاي مختلف اجتماعي، شرايط امروز ايران شرايط نامطلوبي است. حتي باور عمومي درباره شرايط نامطلوب را با تكيه بر مفهوم «گذار» هم نميتوان طبيعي جلوه داد. بيش از 100 سال است كه جامعه ايراني با انديشه، مفاهيم و عناصر مختلف جهان مدرن، آشنا شده، اما نه تنها از فرآيندهاي (نهادها و روندها) كيفي عصر جديد بهره شايستهاي نبرده است، بلكه به شدت ناتوان از استفاده مفيد و موثر از عناصر اساسي جامعه مدرن بوده است. اين نقصان در روند مدرن شدن ساختارهاي اجتماعي، شرايطي را ايجاد كرده كه امكان تحقق يك چشمانداز اجتماعي مطلوب و پايدار را به چيزي در حد صفر رسانده است. طنز تاريخي ما در اين تصور انعكاس يافته است كه دركي انتزاعي از مفهوم «گذار» را برابر با ذات مطلوب جامعه مدرن ميدانيم، نه يكي از عناصر ذاتي جامعه در روند نو شدن. در چنين شرايطي است كه با وجود آنكه هر وضعيت، كنش و آماري آشكارا از معضلات ريشهاي و ناهنجاريهاي پايدار در جامعه ايراني خبر ميدهد ما از طريق اين ذاتگرايي، وضعيت آنوميك ايران را نيز پنهان ميكنيم.
آسيبهاي برخورد خام با مدرنيسم غرب
بخش زيادي از عوامل تاريخي، در بروز مسائل عمده و اساسي ايران جديد، حاصل برخورد خام و غيرانتقادي ما با جهان مدرن غرب بوده است. زماني كه حاكمان به پشتوانه روشنفكران ايراني از درون جهان و رويكرد طبيعيانگار خود به استقبال دنياي پيچيده و پوياي مدرن رفتند، قطعا يك نتيجه دور از انتظار نبود: «انفعال!» بر مبناي اين انفعال، شوق ما براي دگرگوني و ايجاد پيشرفت در فرهنگ ايراني، تنها به يك روش پيگيري شد؛ تقديس و تقليد شيوه اوليه و چهره بيروني روند مدرنيته در غرب؛ يعني توسعه يك سويه علم و تكنولوژي جديد و تقويت نامتوازن آنها بر عليه باورها و روابط اجتماعي ديني و سنتي جاري در جامعه. تا امروز اين انفعال و تاثيرپذيري از جلوه بيروني مدرنيته غربي، همچنان بر رويكرد ما در مسير نو شدن جامعه و فرهنگ غلبه دارد. از همان روزهاي نخست، همراه با حاكمان محرك نو شدن جامعه، روشنفكران حامي اين فرآيند نيز درك جامعي از زمينههاي بروز مدرنيته و مفروضات تاريخي - اجتماعي آن در غرب نداشتند. لذا هر چه بر نو شدن پافشاري ميكردند به همان ميزان فروپاشي ساختارها و پيوندهاي فردي و اجتماعي در جامعه را عميقتر ميكردند... .
متن کامل این یادداشت را در لینک زیر بخوانید👇
http://www.etemadnewspaper.ir/fa/main/detail/138672/%D8%AF%D9%85%D9%88%D9%83%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D9%8A-%D9%85%D9%84%D9%8A-%D9%8A%D8%A7-%D8%AF%D9%85%D9%88%D9%83%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D9%8A-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86%D9%8A%D8%9F
🆔 @commac
روزنامه اعتماد
دموكراسي ملي يا دموكراسي جهاني؟
ولي عظيمزاده
نصراللهی: قطع بلندمدت اینترنت، کمک به رسانههایمعاند است
♦محورهایمصاحبه شفقنا با #دکتراکبرنصراللهی
🔺قطع اینترنت در شرایط بحرانی #قابلدرک و منطق آن جلوگیری از سوء استفاده امنیتی و رسانهای است اما قطع سراسری، طولانی و غیرضروری اینترنت بدون وجود مجاری اطلاعرسانیجایگزین و رسانههایداخلی حرفهای و مسئول ، فرصتی استثنایی برای رسانههای رقیب و معاند است و امنیت را به مخاطره میاندازد.
🔺رسانههایدشمن در زمان ناآرامی ها توانستهاند مشکل عدم دریافت فیلم و عکس را از طریق مصاحبه های انبوه با کارشناسانشان و تکرار فیلمهایدریافتی اندکشان، تا حدودی مرتفع کنند و همچنان به نا امنی، تحریک و تشویق معترضان و اغتشاشگران بپردازند؛بعد ازیایان اعتشاشات هم همچنان به پخش فیلمهای آن پرداختهاند.
🔺در زمان قطع اینترنت آرایش جدید رسانهای شکل گرفت؛ یک طرف این آرایش جدید، شبکههای ماهوارهای تلویزیونی فارسیزبان از جمله #ایراناینترنشنال، #منوتو و #بیبیسی و طرف دیگر آن #صداوسیما، #خبرگزاریها و #مطبوعاتداخلی بودند.
🔺تعطیلی و یا ناتوانی رسانههای داخلی به هر علتی از جمله قطع اینترنت سبب شد تا شبکه های ماهوارهای تلویزیونی فارسی زبان ،میدان دار باشند .
🔺اقناع مردم در مورد ضرورت قطع اینترنت برای حفظ امنیت و جبران خسارتهای صاحبان مشاغل اینترنتی، ضروری است اما باوجود حدود یکماه هنوز مسئولان دلایل امنیتی و کارشناسی تصمیم خود را به مردم اعلام نکردهاند.
🔺برای تامین امنیت نیاز بود تا اینترنت به موقع، کوتاه مدت و نقطه ای قطع میشد نه سراسری و دیرهنگام ؛ اگراینترنت قبل از شکلگیری و بالاگرفتن اغتشاشات قطع میشد، موثرتر بود ولی زمانی این اقدام انجام شد که اغتشاشات در مناطق مختلف کشور فراگیر شده بود.
🔺 درمورد گرانی بنزین با مردم صادقانه برخورد نشد؛ تا قبل از اعلام گران شدن بنزین سخنگوی دولت، مسئولان وزارت نفت و زیر مجموعه های آن هیچکدام این تصمیم را تایید نمیکردند و حتی آن را تکذیب میکردند.
🔺رسانهها هم قبل از اجرای طرح مردم را اقناع و تلاش نکردند با منطق و استدلال و ارائه طرح رسانهای و رایزنی با مسئولان ، محدودیت ها را کاهش دهند و وظیفه اطلاع رسانی خود را ایفا کنند.
🔺اگر با مردم صادقانه برخورد می شد یا این اعتراضها و خسارت های ناشی از آن اتفاق نمیافتاد یا کمتر بود.
🔺بروز اغتشاش و ناامنی کشور در آینده دور از انتظار نیست بنابراین ضروری است اولا مسئولان کاری نکنند که مردم حس کنند در موضوعاتی که با معیشت و امنیت آنها مرتبط است با آنها صادق نبودند ثانیا در تصمیمگیریهایشان به دنبال راه حلهای منطقی باشند تا بهانه دست دشمن ندهند و ثالثا در اجرای طرحهای مهم پیوست رسانهای و استفاده از مشارکت رسانهها را مدنظر داشته باشند
🔺در محاسبه سود و زیان اطلاع رسانینکردن افزایش و سهمیهبندی بنزین فقط برخی مسائل سخت افزاری دیده شده و مسائل نرم افزاری از جمله اعتماد مردم دیده نشده است.
🔺نداشتن پیوسترسانه ای و ندیدن تبعات معنوی نامحرم دانستن مردم به مراتب بیشتر از آتش زدن چند پمپ بنزین و حمله به مراکز دولتی است.
@Akbarnasrollahi
🆔 @commac
بیشتر بخوانید👇👇
https://media.shafaqna.com/news/489962
♦محورهایمصاحبه شفقنا با #دکتراکبرنصراللهی
🔺قطع اینترنت در شرایط بحرانی #قابلدرک و منطق آن جلوگیری از سوء استفاده امنیتی و رسانهای است اما قطع سراسری، طولانی و غیرضروری اینترنت بدون وجود مجاری اطلاعرسانیجایگزین و رسانههایداخلی حرفهای و مسئول ، فرصتی استثنایی برای رسانههای رقیب و معاند است و امنیت را به مخاطره میاندازد.
🔺رسانههایدشمن در زمان ناآرامی ها توانستهاند مشکل عدم دریافت فیلم و عکس را از طریق مصاحبه های انبوه با کارشناسانشان و تکرار فیلمهایدریافتی اندکشان، تا حدودی مرتفع کنند و همچنان به نا امنی، تحریک و تشویق معترضان و اغتشاشگران بپردازند؛بعد ازیایان اعتشاشات هم همچنان به پخش فیلمهای آن پرداختهاند.
🔺در زمان قطع اینترنت آرایش جدید رسانهای شکل گرفت؛ یک طرف این آرایش جدید، شبکههای ماهوارهای تلویزیونی فارسیزبان از جمله #ایراناینترنشنال، #منوتو و #بیبیسی و طرف دیگر آن #صداوسیما، #خبرگزاریها و #مطبوعاتداخلی بودند.
🔺تعطیلی و یا ناتوانی رسانههای داخلی به هر علتی از جمله قطع اینترنت سبب شد تا شبکه های ماهوارهای تلویزیونی فارسی زبان ،میدان دار باشند .
🔺اقناع مردم در مورد ضرورت قطع اینترنت برای حفظ امنیت و جبران خسارتهای صاحبان مشاغل اینترنتی، ضروری است اما باوجود حدود یکماه هنوز مسئولان دلایل امنیتی و کارشناسی تصمیم خود را به مردم اعلام نکردهاند.
🔺برای تامین امنیت نیاز بود تا اینترنت به موقع، کوتاه مدت و نقطه ای قطع میشد نه سراسری و دیرهنگام ؛ اگراینترنت قبل از شکلگیری و بالاگرفتن اغتشاشات قطع میشد، موثرتر بود ولی زمانی این اقدام انجام شد که اغتشاشات در مناطق مختلف کشور فراگیر شده بود.
🔺 درمورد گرانی بنزین با مردم صادقانه برخورد نشد؛ تا قبل از اعلام گران شدن بنزین سخنگوی دولت، مسئولان وزارت نفت و زیر مجموعه های آن هیچکدام این تصمیم را تایید نمیکردند و حتی آن را تکذیب میکردند.
🔺رسانهها هم قبل از اجرای طرح مردم را اقناع و تلاش نکردند با منطق و استدلال و ارائه طرح رسانهای و رایزنی با مسئولان ، محدودیت ها را کاهش دهند و وظیفه اطلاع رسانی خود را ایفا کنند.
🔺اگر با مردم صادقانه برخورد می شد یا این اعتراضها و خسارت های ناشی از آن اتفاق نمیافتاد یا کمتر بود.
🔺بروز اغتشاش و ناامنی کشور در آینده دور از انتظار نیست بنابراین ضروری است اولا مسئولان کاری نکنند که مردم حس کنند در موضوعاتی که با معیشت و امنیت آنها مرتبط است با آنها صادق نبودند ثانیا در تصمیمگیریهایشان به دنبال راه حلهای منطقی باشند تا بهانه دست دشمن ندهند و ثالثا در اجرای طرحهای مهم پیوست رسانهای و استفاده از مشارکت رسانهها را مدنظر داشته باشند
🔺در محاسبه سود و زیان اطلاع رسانینکردن افزایش و سهمیهبندی بنزین فقط برخی مسائل سخت افزاری دیده شده و مسائل نرم افزاری از جمله اعتماد مردم دیده نشده است.
🔺نداشتن پیوسترسانه ای و ندیدن تبعات معنوی نامحرم دانستن مردم به مراتب بیشتر از آتش زدن چند پمپ بنزین و حمله به مراکز دولتی است.
@Akbarnasrollahi
🆔 @commac
بیشتر بخوانید👇👇
https://media.shafaqna.com/news/489962
Shafaqna
نصراللهی: قطع بلندمدت اینترنت، کمکی به شبکهها و رسانههای معاند است | شفقنا رسانه | Shafaqna Media
🔺پروژه هیجانانگیز اپل
🔹تیمی دوازده نفره از مهندسان صنایع هوا - فضا، داخل شرکت اپل تشکیل شده که هدفی پنج ساله را دنبال میکند
🔹هدف نهایی این تیم طراحی بستری برای برقراری ارتباط گوشیهای آیفون و ماهوارههای نزدیک کره زمین است
🔹اپل میخوادهد میزان وابستگی کاربران و گوشیهای هوشمند به اپراتورهای موبایل را کاهش داده و در برخی مواقع که دسترسی به شبکه ممکن نیست نیز بدون مشکل با دستگاههای دیگر و اینترنت ارتباط برقرار کرد
@titre1iran
🆔 @commac
🔹تیمی دوازده نفره از مهندسان صنایع هوا - فضا، داخل شرکت اپل تشکیل شده که هدفی پنج ساله را دنبال میکند
🔹هدف نهایی این تیم طراحی بستری برای برقراری ارتباط گوشیهای آیفون و ماهوارههای نزدیک کره زمین است
🔹اپل میخوادهد میزان وابستگی کاربران و گوشیهای هوشمند به اپراتورهای موبایل را کاهش داده و در برخی مواقع که دسترسی به شبکه ممکن نیست نیز بدون مشکل با دستگاههای دیگر و اینترنت ارتباط برقرار کرد
@titre1iran
🆔 @commac
#دکتراکبرنصراللهی در یادداشتی با اشاره تعارض و سردرگمی مسئولان در اطلاعرسانی بازبودن و تعطیلی دانشگاههایتهران به علت آلودگی هوا نوشته است:
آیا اطلاعرسانی بموقع و صحیح تعطیلات آلودگی هوا مثل مقابله با آن برای مسئولان غیرممکن است؟
🔺 #تعارض و سردرگمی در #اطلاعرسانی تعطیلی آلودگیهوا اهانت به مردم و نشان از بیتدبیری بیسابقه است. 👇👇
✅ #استانداریتهران: دانشگاههای استان تهران شنبه و یکشنبه تعطیل است.
🔸️#استاندارتهران: دانشگاهها و ادارات استان تهران فردا باز است.
🔺ایننوع اطلاعرسانی، برنامهریزی مردم بویژه دانشجویان شهرستانی و همچنین پایتخت نشینان را برای خروج از تهران با مشکل مواجهه کرده است.
#اطلاعرسانیبحران
#مدیریتبحران
@Akbarnasrollahi
🆔 @commac
آیا اطلاعرسانی بموقع و صحیح تعطیلات آلودگی هوا مثل مقابله با آن برای مسئولان غیرممکن است؟
🔺 #تعارض و سردرگمی در #اطلاعرسانی تعطیلی آلودگیهوا اهانت به مردم و نشان از بیتدبیری بیسابقه است. 👇👇
✅ #استانداریتهران: دانشگاههای استان تهران شنبه و یکشنبه تعطیل است.
🔸️#استاندارتهران: دانشگاهها و ادارات استان تهران فردا باز است.
🔺ایننوع اطلاعرسانی، برنامهریزی مردم بویژه دانشجویان شهرستانی و همچنین پایتخت نشینان را برای خروج از تهران با مشکل مواجهه کرده است.
#اطلاعرسانیبحران
#مدیریتبحران
@Akbarnasrollahi
🆔 @commac
سلبریتی ها و اینفلوئنسرها مراقب باشند در صفحه خود لینک های فیشینگ، قمار و یا محتوای مجرمانه را در قالب تبلیغات منتشر نکنند.
#پلیس_فتا
#سلبریتیها
#محتوای_مجرمانه
🆔 @commac
#پلیس_فتا
#سلبریتیها
#محتوای_مجرمانه
🆔 @commac
🔸جامعهشناسانی با ریش پرفسوری
🖋عباس کاظمی
بسیاری از جامعهشناسان ایرانی تحت تاثیر سلف خود اگوست کنت نه علاقهای دارند درون جامعه بروند و نه حتی علاقه دارند نوشتههای دیگران را بخوانند، آنان چونان پیامبرانی از بالا هم به موعظه مردم و مسئولین مشغولاند و هم ادعای همراهی با هر دو را دارند. در دهه هفتاد شمسی، مردم با تیزهوشی به ریش پرفسوری میگفتند: همراه با مردم و همگام با مسئولان. درواقع ریش پرفسوری استعارهای از محافظهکاری، زرنگ بازی و در عین حال بیعملی نیز بود. جامعهشناسان ایرانی نیز البته چهرهای با ریش پرفسوری را میپسندند. جدای از این استعاره که نماد محافظهکاری و بیعلمی جامعهشناسان است متاسفانه نیز در بسیاری از مواقع با تصویرسازیهای غلطی از جامعه که در افکار عمومی مسلط میشود همراه میشوند. آنها با مردم نا امید میشوند و با مسئولان امیدوار!
اما جامعهشناسان باید همزمان دو کار مهم انجام دهند، تصویرسازیهای رسانهای - اسطورهای شده را واسازی و اصلاح کنند. و دوم نقش مداخلهگرانهتری را برای جامعه ایفا کنند. کار جامعهشناسان صرفا ,پیشبینی بعد از وقوع نیست! همینطور، جامعه شناسان نباید صرفا از اوضاع جاری نقد کنند باید راهحلهای عملی برای زندگی مردم بیابند، آنها باید از وجهی مردم و مسئولان را هوشیار کنند و از وجهی دیگر خودشان به میانجی واقعیتهایی عملی که مردم تجربه میکنند هوشیارتر شوند.
متاسفانه، اغلب ما جامعهشناسان در مناطق برخوردار شهری زندگی میکنیم، از وسیله نقلیه عمومی استفاده نمیکنیم، و در اتاقهای کارخود زندانی شدهایم. در هیچ یک از این سه( خانه،وسیله نقلیه، اتاق کار) با مردم رابطهای نداریم. در این تردیدی نیست که دانشگاهها و اتاقهای کار استادان به کل منقطع از تماس اجتماعی با مردم عادی است. در این میان ما جامعهشناسان از همان دریچه جامعه را میبینیم که سایر شهروندان میبییند( رسانهها و شبکههای اجتماعی). جامعه شناسان برای تحلیل درست نیاز دارند تا لباسهای خود را خاکی کنند، به نقاط متفاوت شهر و کشور بروند، با مردم صحبت کنند، و در بسیاری موارد با آنها همراه شوند. متاسفانه، اگر هم آنان به میان مردم میروند به خاطر پروژههای تحقیقاتی است که اغلب دولتیاند. این شکل از بازدیدهای توریستی درکی عامیانه از تجربههای مردم را برای آنها ممکن می کند.این شانس حتی برای همه آنها نیز ممکن نمیشود چرا که اکثر آنها تنها از طریق کلاسهای درس خود با جامعه مرتبط میشوند. چنانکه همکارم فردین علیخواه پیش از این در مورد جامعهشناسان دستکتاپی گفته بود، آنان پشت دسکتاپهای خود سنگر گرفتهاند و واقعیت اجتماعی را رصد میکنند.
علاوه بر این، جامعه شناسی نباید خود را محدود به پیش بینیهای بعد از وقوع کند! (اشاره به تحلیلهای بعد از اعتراضات) بلکه باید راهی عملی در پیش روی مردم بگذارد و به جای نقش پیش گو نقش روشنفکر عملگر را بازی کند. حلقه مفقوده تامل جامعهشناسان نه مردم و نه دولت بلکه جماعت پرنفوذ نخبگان و روشنفکران است. آنها باید ابتدا در باب انقطاع میان روشنفکران و نخبگان بیندیشند. این جماعت پراکنده و عمدتا افسرده اگر بکار بیفتند میتوانند در حرکت جامعه موثر افتند.
انجمن جامعهشناسی نیز همواره باید چیزی بیش از یک نهاد به اصطلاح علمی باشد، ما باید از کنفرانسهای دهن پرکن، چاپ مقالات تکراری در نشریات مثلا علمی و نشستهای مولد روشنفکر و چهرهساز کمی فاصله بگیریم و اندکی بیشتر در باب مسئولیت اجتماعی نهاد علم بیندیشیم. ما در قبال جامعه مسئولیم، ما نسبت به رنجها و گرسنگیها و تنهاییهایی جامعه مسئولیت داریم. بنظرم انجمن جامعه شناسی شایسته است که گروههای مطالعاتی برای مناطق آسیبدیده اعتراضات اخیر تشکیل دهد و به طور مستمر از این مناطق بازدید کند و با مردم از نزدیک گفتوگو کند و سپس نتایج گفتوگوها و مطالعات را برای افکار عمومی( نه صرفا دولت که اساسا فرصت، توان و حوصله شنیدن ندارد) ارائه کند. دوم، به ایجاد یک بلوک فرهنگی- اجتماعی از روشنفکران و نخبگان دانشگاهی، روزنامهنگاران، هنرمندان اهتمام ورزد که هدف آن تامل، توصیف، تبیین، و تصویر سازی متفاوت و عمیق از جامعه است. این ایده از طریق نشستهای مشترک بین گروههای متفاوت ممکن میشود. سوم، به طور مستمر نتایج تحقیقات همکاران جامعهشناسی را رصد کند و بعد از بحث و گفت گو در شکل بیانیهها یا جزوههای سالانه یا چیزی شبیه به آن برای افکار عمومی ارائه کند. چهارم، از روشنفکران مردمی( نخبگان اصنفاف و گروههای اجتماعی مختلف) برای ارائه دیدگاههای خود در باب وضعیت جامعه به طور مستمر دعوت کند و کمک بگیرد.
🖋عباس کاظمی
بسیاری از جامعهشناسان ایرانی تحت تاثیر سلف خود اگوست کنت نه علاقهای دارند درون جامعه بروند و نه حتی علاقه دارند نوشتههای دیگران را بخوانند، آنان چونان پیامبرانی از بالا هم به موعظه مردم و مسئولین مشغولاند و هم ادعای همراهی با هر دو را دارند. در دهه هفتاد شمسی، مردم با تیزهوشی به ریش پرفسوری میگفتند: همراه با مردم و همگام با مسئولان. درواقع ریش پرفسوری استعارهای از محافظهکاری، زرنگ بازی و در عین حال بیعملی نیز بود. جامعهشناسان ایرانی نیز البته چهرهای با ریش پرفسوری را میپسندند. جدای از این استعاره که نماد محافظهکاری و بیعلمی جامعهشناسان است متاسفانه نیز در بسیاری از مواقع با تصویرسازیهای غلطی از جامعه که در افکار عمومی مسلط میشود همراه میشوند. آنها با مردم نا امید میشوند و با مسئولان امیدوار!
اما جامعهشناسان باید همزمان دو کار مهم انجام دهند، تصویرسازیهای رسانهای - اسطورهای شده را واسازی و اصلاح کنند. و دوم نقش مداخلهگرانهتری را برای جامعه ایفا کنند. کار جامعهشناسان صرفا ,پیشبینی بعد از وقوع نیست! همینطور، جامعه شناسان نباید صرفا از اوضاع جاری نقد کنند باید راهحلهای عملی برای زندگی مردم بیابند، آنها باید از وجهی مردم و مسئولان را هوشیار کنند و از وجهی دیگر خودشان به میانجی واقعیتهایی عملی که مردم تجربه میکنند هوشیارتر شوند.
متاسفانه، اغلب ما جامعهشناسان در مناطق برخوردار شهری زندگی میکنیم، از وسیله نقلیه عمومی استفاده نمیکنیم، و در اتاقهای کارخود زندانی شدهایم. در هیچ یک از این سه( خانه،وسیله نقلیه، اتاق کار) با مردم رابطهای نداریم. در این تردیدی نیست که دانشگاهها و اتاقهای کار استادان به کل منقطع از تماس اجتماعی با مردم عادی است. در این میان ما جامعهشناسان از همان دریچه جامعه را میبینیم که سایر شهروندان میبییند( رسانهها و شبکههای اجتماعی). جامعه شناسان برای تحلیل درست نیاز دارند تا لباسهای خود را خاکی کنند، به نقاط متفاوت شهر و کشور بروند، با مردم صحبت کنند، و در بسیاری موارد با آنها همراه شوند. متاسفانه، اگر هم آنان به میان مردم میروند به خاطر پروژههای تحقیقاتی است که اغلب دولتیاند. این شکل از بازدیدهای توریستی درکی عامیانه از تجربههای مردم را برای آنها ممکن می کند.این شانس حتی برای همه آنها نیز ممکن نمیشود چرا که اکثر آنها تنها از طریق کلاسهای درس خود با جامعه مرتبط میشوند. چنانکه همکارم فردین علیخواه پیش از این در مورد جامعهشناسان دستکتاپی گفته بود، آنان پشت دسکتاپهای خود سنگر گرفتهاند و واقعیت اجتماعی را رصد میکنند.
علاوه بر این، جامعه شناسی نباید خود را محدود به پیش بینیهای بعد از وقوع کند! (اشاره به تحلیلهای بعد از اعتراضات) بلکه باید راهی عملی در پیش روی مردم بگذارد و به جای نقش پیش گو نقش روشنفکر عملگر را بازی کند. حلقه مفقوده تامل جامعهشناسان نه مردم و نه دولت بلکه جماعت پرنفوذ نخبگان و روشنفکران است. آنها باید ابتدا در باب انقطاع میان روشنفکران و نخبگان بیندیشند. این جماعت پراکنده و عمدتا افسرده اگر بکار بیفتند میتوانند در حرکت جامعه موثر افتند.
انجمن جامعهشناسی نیز همواره باید چیزی بیش از یک نهاد به اصطلاح علمی باشد، ما باید از کنفرانسهای دهن پرکن، چاپ مقالات تکراری در نشریات مثلا علمی و نشستهای مولد روشنفکر و چهرهساز کمی فاصله بگیریم و اندکی بیشتر در باب مسئولیت اجتماعی نهاد علم بیندیشیم. ما در قبال جامعه مسئولیم، ما نسبت به رنجها و گرسنگیها و تنهاییهایی جامعه مسئولیت داریم. بنظرم انجمن جامعه شناسی شایسته است که گروههای مطالعاتی برای مناطق آسیبدیده اعتراضات اخیر تشکیل دهد و به طور مستمر از این مناطق بازدید کند و با مردم از نزدیک گفتوگو کند و سپس نتایج گفتوگوها و مطالعات را برای افکار عمومی( نه صرفا دولت که اساسا فرصت، توان و حوصله شنیدن ندارد) ارائه کند. دوم، به ایجاد یک بلوک فرهنگی- اجتماعی از روشنفکران و نخبگان دانشگاهی، روزنامهنگاران، هنرمندان اهتمام ورزد که هدف آن تامل، توصیف، تبیین، و تصویر سازی متفاوت و عمیق از جامعه است. این ایده از طریق نشستهای مشترک بین گروههای متفاوت ممکن میشود. سوم، به طور مستمر نتایج تحقیقات همکاران جامعهشناسی را رصد کند و بعد از بحث و گفت گو در شکل بیانیهها یا جزوههای سالانه یا چیزی شبیه به آن برای افکار عمومی ارائه کند. چهارم، از روشنفکران مردمی( نخبگان اصنفاف و گروههای اجتماعی مختلف) برای ارائه دیدگاههای خود در باب وضعیت جامعه به طور مستمر دعوت کند و کمک بگیرد.
امروزه بیش از هر زمان دیگری جامعه به روشنفکران ارگانیک و عملگرا نیاز دارد، برای این منظور انتقاد بدون عمل اجتماعی راه به جایی نخواهد برد.
🌐 شبکه جامعهشناسی علامه
@Atu_sociology
🆔 @commac
🌐 شبکه جامعهشناسی علامه
@Atu_sociology
🆔 @commac
🕊«علوم انسانی و اجتماعی و صلح»
🔷 سومین همایش سالانه انجمن علمی مطالعات صلح ایران
💢 به همه شرکتکنندگان در همایش گواهی حضور از سوی انجمن علمی مطالعات صلح ایران و کرسی حقوق بشر، صلح و دموکراسی یونسکو، دانشگاه شهید بهشتی اعطا میشود. بدین منظور لازم است شرکتکنندگان محترم جهت دریافت گواهی نام و نام خانوادگی به همراه شماره ملی خود را به آدرس ایمیل زیر ارسال نمایند.
info.chpd@mail.sbu.ac.ir 📩
💢 تقویم همایش:
🔺 ۳ دیماه ۱۳۹۸، خانه اندیشمندان علوم انسانی، زمان ۱۴:۳۰ تا ۱۹:۳۰
🔺۴و ۵ دیماه ۱۳۹۸، سالن سلام کرسی حقوق بشر، صلح و دموکراسی یونسکو، دانشگاه شهید بهشتی ، زمان ۱۴:۳۰ تا۱۹:۳۰
👈لطفا برای اطلاعات بیشتر به وبسایت همایش مراجعه فرمایید.
☎️ دبیرخانه: ۰۹۲۲۷۴۷۹۵۰۶
📩 رایانامه: Ipsan_conference@yahoo.com
🌐 وبسایت همایش: www.ipsan.ir/conf1398
💠 @event_notices
🆔 @commac
🔷 سومین همایش سالانه انجمن علمی مطالعات صلح ایران
💢 به همه شرکتکنندگان در همایش گواهی حضور از سوی انجمن علمی مطالعات صلح ایران و کرسی حقوق بشر، صلح و دموکراسی یونسکو، دانشگاه شهید بهشتی اعطا میشود. بدین منظور لازم است شرکتکنندگان محترم جهت دریافت گواهی نام و نام خانوادگی به همراه شماره ملی خود را به آدرس ایمیل زیر ارسال نمایند.
info.chpd@mail.sbu.ac.ir 📩
💢 تقویم همایش:
🔺 ۳ دیماه ۱۳۹۸، خانه اندیشمندان علوم انسانی، زمان ۱۴:۳۰ تا ۱۹:۳۰
🔺۴و ۵ دیماه ۱۳۹۸، سالن سلام کرسی حقوق بشر، صلح و دموکراسی یونسکو، دانشگاه شهید بهشتی ، زمان ۱۴:۳۰ تا۱۹:۳۰
👈لطفا برای اطلاعات بیشتر به وبسایت همایش مراجعه فرمایید.
☎️ دبیرخانه: ۰۹۲۲۷۴۷۹۵۰۶
📩 رایانامه: Ipsan_conference@yahoo.com
🌐 وبسایت همایش: www.ipsan.ir/conf1398
💠 @event_notices
🆔 @commac
✅اعضای هفتمین دوره هیئت مدیره انجمن متخصصان روابط عمومی انتخاب شدند
🔻با برگزاری جلسه مجمع عمومی عادی نوبت اول، اعضای هفتمین دوره هیئت مدیره انجمن متخصصان روابط عمومی انتخاب شدند.
🔺جلسه مجمع عمومی عادی نوبت اول انجمن متخصصان روابط عمومی با حضور اعضا، اساتید، پیشکسوتان، مدیران و کارشناسان روابط عمومی روز ۲۶ آذرماه سال جاری (۱۳۹۸) در محل همایش دانشکده رسانه فارس برگزار شد.
🔷در این نشست ابتدا مهدی باقریان رییس انجمن طی گزارشی به مهمترین دستاوردها و عملکرد انجمن در ششمین دوره فعالیت طی سه سال گذشته پرداخت. در ادامه، سیدشهاب سید محسنی عضو هیات مدیره و خزانه دار انجمن، گزارش کاملی از منابع و مصارف مالی انجمن را ارایه نمود.
🔶سپس انتخابات هیأت مدیره با رعایت تشریفات قانونی در حضور نماینده قانونی وزارت کشور برگزار و حسین امامی، هادی کمرئی، مهدی باقریان، سعید معادی، سیدشهاب سیدمحسنی، قربانعلی تنگشیر و حامدرضا اسماعیلی به ترتیب حائز بیشترین آرا و به عنوان اعضای اصلی هیأت مدیره دور هفتم انجمن متخصصان روابط عمومی انتخاب شدند. همچنین موسی الرضا شبرنگی نیز به عنوان بازرس اصلی انجمن برگزیده شد.
@commac
🔻با برگزاری جلسه مجمع عمومی عادی نوبت اول، اعضای هفتمین دوره هیئت مدیره انجمن متخصصان روابط عمومی انتخاب شدند.
🔺جلسه مجمع عمومی عادی نوبت اول انجمن متخصصان روابط عمومی با حضور اعضا، اساتید، پیشکسوتان، مدیران و کارشناسان روابط عمومی روز ۲۶ آذرماه سال جاری (۱۳۹۸) در محل همایش دانشکده رسانه فارس برگزار شد.
🔷در این نشست ابتدا مهدی باقریان رییس انجمن طی گزارشی به مهمترین دستاوردها و عملکرد انجمن در ششمین دوره فعالیت طی سه سال گذشته پرداخت. در ادامه، سیدشهاب سید محسنی عضو هیات مدیره و خزانه دار انجمن، گزارش کاملی از منابع و مصارف مالی انجمن را ارایه نمود.
🔶سپس انتخابات هیأت مدیره با رعایت تشریفات قانونی در حضور نماینده قانونی وزارت کشور برگزار و حسین امامی، هادی کمرئی، مهدی باقریان، سعید معادی، سیدشهاب سیدمحسنی، قربانعلی تنگشیر و حامدرضا اسماعیلی به ترتیب حائز بیشترین آرا و به عنوان اعضای اصلی هیأت مدیره دور هفتم انجمن متخصصان روابط عمومی انتخاب شدند. همچنین موسی الرضا شبرنگی نیز به عنوان بازرس اصلی انجمن برگزیده شد.
@commac