✅دستمزد سالانه خبرنگاران در کشورهای مختلف

پیام اقتصاد

@payame_eghtesad

🎯 چرا همۀ کشورهای جهان ثروتمند نيستند؟
— بعضی کشورها توسعه پیدا می‌کنند و ثروتمند می‌شوند ولی برخی دیگر در تلۀ فقر باقی می‌مانند. چرا؟


📍جنگ کُره که تمام شد کرۀ جنوبی را فقر شدید فراگرفت. درآمد سرانۀ این کشور، کمتر از بنگلادش و نیجریه، تنها حدود ۶ درصدِ سرانۀ آمریکا بود. اما کم‌کم همه‌چیز تغییر کرد و نرخ رشد درآمد کره افزایش یافت تا آنکه در سال ۲۰۲۰ تقریباً معادل سرانۀ بریتانیا شد. در این پیشرفت‌ها کُره تنها نبود و تایوان و سنگاپور هم با رشدی مشابه «معجزۀ اقتصادی» رقم زدند. برخی معتقدند اگر کشورهای توسعه‌نیافته طبق الگوی این کشورها پیش بروند از فقر نجات می‌یابند. اما دهه‌هاست که اقتصاددان‌ها درگیر همین پرسش ساده‌اند که الگوی کرۀ جنوبی دقیقاً چه بود و آیا می‌توان با تقلید از آن به توسعۀ اقتصادی دست یافت؟


🔖 ۳۱۰۰ کلمه
⏰ زمان مطالعه: ۲۱ دقيقه

📌 ادامۀ مطلب را در لینک زیر بخوانید:
https://b2n.ir/b73884
✅ @commac

۱۴ گام برای مصاحبه رسانه ای

✍رضا غبیشاوی

۱. رعایت چارچوب اخلاقی، حرفه ای و حقوقی.

۲. با دستور کار وارد مصاحبه شویم. یعنی از قبل، هدف از مصاحبه را بدانیم و برای آن برنامه ریزی کنیم. ما در مصاحبه قرار است جواب چند سوال را دریافت کنیم و این جواب ها قرار است تیتر شوند. غیر از این، بیهوده کاری است.

۳. پاسخ به سوالات خود را حدس بزنیم و برای سایر گزینه ها، سوالات و جواب های بعدی را برنامه ریزی کنیم.

۴.اطلاعات ما درباره موضوع مصاحبه و مصاحبه شونده باید کامل باشد. از جمله مواضع و سوابق موضوع و طرف مصاحبه و سوالات و پاسخ ها. چند سوال آماده کنیم اگر یک یا چند سوال توسط دیگران پرسیده شدند سوالات جایگزین داشته باشیم.

۵. بهترین مصاحبه و سوال - جواب آن است که هر پاسخی داده شود ارزش خبری داشته باشد. مثلا سوال از رئیسی درباره اینکه آیا موافق ادامه فیلتر تلگرام است یا نه؟ جواب بله یا خیر به این سوال، ارزش خبری دارد.

۶. سوالی بپرسیم که سوال یا جواب یا هر دو ارزش خبری داشته باشند.

۷. اگر جواب انحرافی و نامرتبط داد با احترام دوباره سوال را تکرار کنیم تا جواب مرتبط دهد. پاسخ انحرافی و نامرتبط، یک تکنیک برای فرار از سوالات مصاحبه کننده است.

۸. محتوای مصاحبه و سوال جواب، باید تیتر با ارزش داشته باشد یعنی اگر رسانه ای بخواهد آن را منتشر کند بتواند یک یا چند تیتر با ارزش، مهم یا جذاب از متن استخراج کند.

۹. سوالات کلی، بدیهی، باز، کلیشه ای، تکراری، رفع تکلیفی، بی ارزش، بی تیتر و بی خاصیت، جواب های اینگونه خواهند داشت و بی ارزش هستند.

۱۰. هدف مصاحبه، کشف جزییات جدید، واقعیت ها و نظرات جدید است. مصاحبه کننده بی طرف است و بی طرف می ماند؛ در موقعیت یک طرف داستان قرار نمی گیرد و عصبانی نمی شود .

۱۱. مدیریت مصاحبه باید در دست مصاحبه کننده باشد و نه مصاحبه شونده . مصاحبه کننده سوال می پرسد و عکس آن نادرست است.

۱۲. مصاحبه رسانه ای، بازجویی یا تلقین نیست‌.

۱۳.هدف مصاحبه نه تبلیغ یا روابط عمومی بلکه بیان حجم بیشتری از واقعیت ها، نظرات و جزییات ارزشمند، جذاب یا مهم برای مخاطب است.هدف مصاحبه، کوچک نمایی یا بزرگنمایی مصاحبه شونده نیست. هدف مصاحبه پاسخ به سوالات در ذهن مخاطبان و رفع نیاز معلوماتی آنهاست.

۱۴. اگر قول دادیم بخش هایی از مصاحبه را منتشر نکنیم یا نام مصاحبه شونده منتشر نشود به قول مان عمل کنیم. نقل قول ها را دقیق و صحیح منتقل کنیم.

@NewJournalism
✅ @commac

🔰آیا موج گسترش آموزش عالی ایران در دهه ۱۳۸۰ رو به افول است؟

♈️تصویر، تعداد دانش آموختگان آموزش عالی ایران در مقاطع تحصیلی مختلف (۱۳۹۸ ۰ ۱۳۶۹) را روایت می کند.

🔰نکته اول: سیاست درهای باز آموزش عالی به ویژه برای زنان در ابتدای دهه ۱۳۸۰ اولین جهش دانش آموختگان را از سال ۱۳۸۵ رقم زده است.

🔰نکته دوم: اولین مقطع تحصیلی که دانش آموختگان آن خیلی سریع روند کاهشی به خود گرفته مقطع کاردانی است (از سال ۱۳۸۸). این روند کاهشی از سال ۱۳۹۴ به مقطع کارشناسی رسیده و در مقطع ارشد در حال شروع شدن است.

🔰نکته سوم: صرف نظر از دکتری حرفه ای، به نظر می رسد تنها مقطع تحصیلی دکتر تخصصی در ایران به طور بالقوه ظرفیت افزایش دانش آموخته در چند سال آینده را خواهد داشت.

♈️به نظر می رسد ادامه روند فعلی سازه های موجود آموزش عالی ایران (سرمایه انسانی و سرمایه فیزیکی) را با چالش جدی کاهش بهره وری مواجه خواهد نمود.

♈️به باور نگارنده یکی از راهبردهای عبور از این چالش، استقرار سریع سازه های آموزش، پژوهش و فناوری برای ترییت نیروی انسانی در مشاغل نوظهور در دنیا است.

✍دکتر علوی راد

#جمهوریت
⚛ @jomhuriyat
✅ @commac

💠 نقطه ضعف رسانه ها در کشورهای توسعه نیافته

🔶دولت هاى جهان سوم و به خصوص #خاورمیانه, بنابر ضرورت حفظ و توسعه خود, نظام آموزشى و رسانه هاى جمعى خود را تقویت مى کنند; اما باگسترش آموزش عمومى و سطح سواد مردم, و نیز توسعه و رشد کمى ابزارهاى ارتباط جمعى در داخل این کشورها, مردم خاورمیانه به رسانه هاى جمعى فراملى دسترسى بیشترى پیدا کرده اند و بخش مهمى از نیازهاى خبرى خود را از آنها تامین مى کنند.
بر این اساس نه تنها پیام هاى رسانه هاى غربى به خانه هاى مسلمانان نفوذ مى کند; بلکه ملاکى بر ارزیابى رسانه هاى داخلى نیز واقع میشوند.
در چنین وضعیتى, نه تنها رسانه هاى غربى, رقیب رسانه هاى داخلى مى شوند; بلکه به دلیل تکنولوژى نابرابر و نیز برخى ملاحظات فرهنگى از قبیل برخى #جذابیت_هاى_روانى مظاهر غربى, نبرد براى جلب افکار عمومى, به سود رسانه هاى بزرگ جهانى تمام مى شود.

🔹گیدنز اشاره مى کند که در #نبرد_رسانه‌ای، کشورهاى جهان سوم آسیب پذیرى بیشترى دارند; زیرا فاقد چنان منابع و قدرتى هستند که بتوانند با استفاده از آنها, استقلال فرهنگى خود را حفظ و حمایت کنند.
تردیدى نیست که هم رسانه هاى داخلى و هم وسایل ارتباط جمعى جهانى غرب فعالیتى کلیشه اى دارند. بنابراین, تصویرى که هر کدام از جهان و جامعه خود ارائه مى دهند, لزوما تصویرى کامل و بى‌طرفانه نیست; بلکه مایلند جهان و جامعه چنان که آنها مى خواهند, باشد، و اگر چنین نیست, دست کم مخاطبانشان تصور یا تصویر دیگرى نداشته باشند.
البته گسترش رسانه ها در خاورمیانه تا حد بسیار زیادى هم مخاطبان این منطقه را هشیار نموده و معادله فوق را بر هم زده است(که می توان به عنوان مثال به نقش فراملی صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران در همگرایی شیعیان خاورمیانه اشاره کرد).

🔺این رسانه ها تا حد بسیارى ماهیت و کلیشه هاى رسانه هاى ارتباط جمعى خارجى و داخلى را کشف کرده و لوازم و الزامات برخاسته از آن قالب ها را مى دانند و به این نتیجه رسیده اند که اگر بخواهند تصویر نسبتا کامل و جامعى از جهان و تحولات آن داشته باشند، لازم است که #سخن_همگان را بشنوند, بدین ترتیب مردم خاورمیانه در شرایط جدید قدرت انتخاب بیشترى دارند.

🔺با این وجود #رسانه های_بومی در کشورهای توسعه نیافته به طور کامل نتوانسته اند در وضعیت انتخاب, شنوندگان و بینندگان بیشترى داشته باشند.
آنان علاوه بر ضعف‌هاى تکنولوژیک, از حیث #مدیریت_خبر و شیوه تبلیغ نیز با مشکلاتى مواجه هستند.
📍 مهم ترین نقص این رسانه ها, #تبلیغ_عریان و #غیرجذاب و #طرفداریهاى_غیر_لازم است که نتیجه این امر، دلزدگى مردم از رسانه هاى بومى, بى اعتمادى به اخبار و گزارشهاى وسایل ارتباط جمعى و تمایل به کسب خبر از رسانه هاى بیگانه می باشد.
🚫نکته این است که مردم اگر اطلاعات خود را از رسانه هاى بیگانه کسب کنند, بر اساس همان اطلاعات نیز عقاید خود را تنظیم مى کنند.

🔻در حقیقت, نوعى فرهنگ سیاسى برخاسته از رسانه هاى غربى در تعارض با فرهنگ سیاسى سنتى و مشروعیت حکومت ها در خاورمیانه رشد کرده است لذا کشورهاى خاورمیانه و دولت هاى آنها, به دلیل ضرورت مقابله با این وضعیت, در ناهمسازه مهم #اقتدار و #دموکراتیزاسیون قرار گرفته اند.
http://magiran.com/p2418331
#ژئوپلیتیک_رسانه
       با ما همراه باشید
@Dr_bavir
✅ @commac

*فراخوان دریافت مقالات چهاردهمین شماره نشریه ی راهبرد ارتباطات و روابط عمومی*

پیشاپیش ضمن عرض تبریک *هفته روابط عمومی* سال یکهزار و چهارصد و دو هجری شمسی خدمت شما اساتید، فرهیختگان، فعالان، مدیران و کارشناسان محترم روابط عمومی و سپاس از همراهی صمیمانه شما با *نشریه تخصصی راهبرد ارتباطات و روابط عمومی* ، امیدواریم همچنان با مشارکت و همراهی تان، بتوانیم با دریافت دیدگاه ها، نظرات، انتقادها و پیشنهادهای ارزشمند و سازنده شما بزرگواران، گامهای موثرتری در توسعه و ارتقاء جایگاه روابط عمومی در کشور برداریم.

💠 *موضوعات محوری شماره چهاردهم:*
▪️ ضرورت و جایگاه سخنرانی و سخنوری در روابط عمومی
▪️ روابط عمومی اخلاقی و اخلاق در روابط عمومی
▪️اهمیت و ضرورت تشریفات در روابط عمومی و آشنایی با اصول آن
▪️ فرصت های شغلی روابط عمومی؛ اهمیت و جایگاه آموزش در توسعه اشتغال روابط عمومی
▪️ نقش و جایگاه روابط عمومی در صنعت بیمه و بانکداری
▪️نقش و جایگاه روابط عمومی در کسب و کارهای اینترنتی و استارتاپ ها
▪️تاثیر و نقش حضور مدیران ارتباط گر در ارتقا جایگاه روابط عمومی در سازمان
▪️ لزوم توجه به توسعه فردی کارکنان روابط عمومی و شناسایی شاخص های آن
▪️ موضوع آزاد روابط عمومی و ارتباطات

🔴 *آخرین مهلت ارسال مقالات:*
۱۶ اردیبهشت ماه ۱۴۰۲
شما می توانید آثار خود را از طریق واتساپ،تلگرام و ایتا به شماره
۰۹۱۵۵۰۵۰۶۸۷ و یا از طریق ایمیل به آدرس زیر
bagheriomid@yahoo.com
ارسال فرمائید.
✅ @commac

چگونه اتصال متقابل بین پیام‌رسان‌ها را فعال کنیم؟/ پاسخ به چند شبهه

🔹فاز نخست طرح اتصال متقابل بین پیام‌رسان‌های ایرانی انجام شد که علاوه بر ارسال و دریافت پیام، امکان ارسال فایل هم فراهم شده که امنیت داده‌های کاربران در این طرح با استفاده از آخرین فناوری‌های روز دنیا به‌صورت رمزنگاری مبدأ به مقصد تامین می‌شود.

🔹این پروژه با حمایت وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات و استفاده از ظرفیت بخش خصوصی انجام شده است. اکنون کاربران چهار پیام‌رسان ایرانی ایتا، بله، گپ و آیگپ می‌توانند علاوه بر تبادل پیام، انواع مختلف فایل را نیز برای یکدیگر ارسال کنند.

🔹در این روش نیاز به نصب هیچ نرم افزار دیگری وجود ندارد و پیام‌رسان دیگری نیز ایجاد نشده، صرفاً یک قابلیت به پیام‌رسان‌های داخلی اضافه شده است. به زبان ساده‌تر، هم معماری شبکه و هم سیاست‌های کلی پیام‌رسان‌ها هیچ‌گونه تغییری نکرده و تنها یک قابلیت جدید به آن‌ها افزوده شده است.

🔹ضمن اینکه سایر سرویس‌های آنها مثل تماس صوتی و تصویری، پخش زنده، فروشگاه‌های اینترنتی و... مطابق گذشته به فعالیت خود ادامه داده و مشتریان خود را حفظ خواهند کرد. سیاست‌های کلان و طرح تجاری که قبلاً هر شرکت برای ادامه مسیر خود ترسیم کرده نیز کماکان به قوت خود باقی است.

🌐 اینجا بخوانید

📡 @IRNA_1313
✅ @commac

ص۱

رادیو در ایران 83 ساله شد ؛‌ از مجوز تا مجوز

✍رضا غبیشاوی
عصرایران

رادیو در ایران 83 ساله شد. در 4 اردیبهشت 1319 اولین رادیو در تهران راه اندازی شد و مردم پایتخت و دیگر شهرهای اطراف توانستند صدای آن را بشنوند.

رادیو در ایران زمانی تاسیس شد که دو سال قبل از آن، آلمان، رادیو فارسی برلین را ایجاد و شنوندگانی در ایران کسب کرد. در این وضعیت، دولت ایران مجبور شد رادیو تاسیس کند. بعید نیست اگر آلمان دست به این کار نمی زد دولت وقت ایران هم نیازی به چنین کاری نمی دید و با تاخیر زیاد و سال ها بعد به فکر راه اندازی رادیو می افتاد.

اولین رادیو به زبان فارسی در جهان در سال 1317 در برلین آلمان راه اندازی شد. دو سال بعد یعنی در اردیبهشت سال 1319 اولین رادیو در ایران در تهران افتتاح شد. در دی ماه همان سال رادیو فارسی بی بی سی متولد شد و رادیو مسکو هم یک سال بعد آغاز به کار کرد. همه اینها فشاری را علیه دولت ایران وارد کرد تا زودتر رادیو داخلی را راه اندازی و توسعه دهد. البته آن کس که رادیو می خرید برای شنیدن برنامه های رادیو ایران،‌ لاجرم برنامه های مسکو و برلن و لندن را هم می شنید. شاید این برای اولین بار در تاریخ ایران بود که مردم علاوه بر خبرها و سخنان مقامات خودشان، خبرها و سخنان مقامات 4 کشور بزرگ آن زمان را هم می شنیدند و سبک سنگین می کردند.

مقابله با رادیو فارسی برلن (برلین) یکی از دلایل و انگیزه های دولت وقت ایران برای راه اندازی رادیو بود چون رادیو فارسی برلین علیه حکومت رضاشاه مطالبی را مطرح می کرد و این موضوع با استقبال مردم و نارضایتی رضاشاه همراه شد. همزمان به دلیل اینکه این رادیو، تنها رادیو فارسی زبان جهان بود خبرهای جنگ را به سود آلمان منتشر می کرد و در تهران نیز اکثریت باور کرده و با اشتیاق پیشروی های نظامی آلمان را دنبال می کردند.

احتمالا اگر رادیو فارسی برلین در سال 1317 راه اندازی نمی شد رادیو فارسی هم در فاصله کوتاه دو ساله تاسیس نمی شد. به ویژه دولت وقت ایران (حکومت رضاشاه)،‌ در ابتدای پیدایش رادیو،‌ از واردات رادیو و افزایش تعداد دستگاه ها و شنوندگان آن استقبال نمی کرد چرا که آن را ابزاری برای دریافت شبکه های رادیویی خارجی می دید.

حتی در سال های قبل از تاسیس رادیو در تهران یعنی در حدود سال 1315،‌ دولت ایران به شهربانی (پلیس)‌ دستور داد همه رادیوها را مهر و موم کند و کسی حق استفاده از آن را نداشت تا زمانی که رادیو در تهران تاسیس شود. البته شهربانی نتوانست این دستور را به طور کامل اجرایی کند.

از آن سال تاکنون در مسائل ارتباطی درگیر همین داستان هستیم. تا زمانی که فشاری نباشد دولت ها تن به ابزارهای جدید ارتباطی و محصولات فرهنگی نو نمی دهند. در ابزارهای ارتباطی نه تنها پیشرو نیستیم بلکه عقب می مانیم؛‌ تا زور و اجبار نباشد دولت به فکر حرکت و توسعه ارتباطات نمی افتد. این داستان 150 سال اخیر ایران و ارتباطات است.
در ابتدای ورود رادیو به ایران و آغاز شنیدن برنامه های رادیویی خارجی و داخلی، خرید رادیو باید مجوز می گرفتند. حالا اما باور کردنی نیست که 90 سال قبل خرید رادیو نیاز به مجوز داشت.

در سال 1307 ،‌ خرید رادیو به شرط کسب مجوز از پلیس (شهربانی) بود و انتقال همان رادیو به دیگر شهرها هم باز مجوز نیاز داشت.

در مصوبه سال 1307 هیات دولت ایران آمده است: برای نصب رادیو در منازل باید متقاضی درخواست کتبی خود را به وزارت داخله (وزارت کشور)‌ بدهد و وزارت مذکور با کمک اداره کل تشکیلات نظمیه (پلیس)‌ مملکتی جواز نصب را صادرکند

همچنین براساس قانون سال 1313 برای استفاده از رادیو در ایران، اجازه وزارت پست و تلگراف و تلفن لازم شد.

حالا اما از اینکه 90 سال قبل افراد برای خرید و استفاده از رادیو نیاز به مجوز داشتند تعجب می کنیم و می خندیم اما نمی دانیم همچنان درگیر مجوز و مجوزبازی هستیم. احتمالا اگر تکنولوژی پیشرفت نمی کرد و ابزارهای ارتباطی جدید اختراع نمی شد همچنان در مرحله مجوز رادیو باقی می ماندیم.

حالا در سال 1402 برای خرید رادیو نیازی به مجوز نداریم اما همچنان راه اندازی شبکه رادیو تلویزیونی خصوصی ممنوع است و این در حالی است که اکثریت کشورهای جهان،‌ شبکه های رادیو تلویزیونی خصوصی دارند. از افغانستان طالبان تا کویت و لبنان. همچنان راه اندازی رسانه چاپی و اینترنتی، چاپ کتاب و انتشار موسیقی، نیازمند مجوز است و این در حالی است که جهان توسعه یافته از مرحله مجوز عبور کرده و به در مرحله ثبت و اعلام به سر می برد. همچنان در سال 1402 اینترنت فیلتر شده داریم و نیازمند فیلترشکن.
👇👇

ص۲ - ادامه از بخش قبلی

ایران را از جمله کشورهای مجوز زده می دانند که مسوولانش با زبان مجوز با مردم سخن می گویند و حکمرانی را در مجوز تعریف می کنند. فرض کنیم پیشرفت فناوری و ابزارهای ارتباطی روی نمی داد احتمالا تا الان برای داشتن رادیو، باید مجوز می گرفتیم اما سرعت پیشرفت و تغییرات ارتباطی، مجوز خرید رادیو را به تاریخ فرستاد.

در ایران فعالیت شبکه های رادیویی همچنان در انحصار سازمان صداوسیماست و بخش خصوصی امکان راه اندازی و فعال سازی شبکه های رادیویی را ندارد. این انحصار هم دست کمی از صدور مجوز برای داشتن دستگاه رادیو نیست. این انحصار و ممنوعیت، آسیب زاست و صدها نفر را از راه اندازی شبکه های خصوصی رادیویی محروم کرده ایم؛ شبکه های رادیویی که می توانستند در سطح کشور یا شهر و محله و روستا فعالیت کنند و میلیون ها نفر پیگیر برنامه های آنها باشند.

البته گذر زمان و پیشرفت های فناوری و اختراعات جدید ابزارهای ارتباطی، به کمک جوامع مجوز زده آمده است تا آرام و بی درد از عصر مجوز عبور کنیم بدون اینکه بنای مجوزها دست بخورد. حالا به کمک فناوری های نو و اختراعات جدید، رادیو هم به اشکال مختلف به گوشی موبایل آمده تا با کمک اینترنت، همچنان صدا گوش کنیم.

اینکه از طریق اینترنت می توان به پخش زنده و برنامه های آرشیوی همه شبکه های رادیویی جهان گوش داد. اینکه در هر نقطه ای از جهان می توان برای مردم هر نقطه دیگر دنیا، رادیو راه اندازی کرد. اینکه می توان فایل های صوتی و برنامه های رادیویی را به آسانی و ارزانی تولید و پخش کرد ... همه نشانه های عبور از مجوز راه اندازی رادیو هستند.

رادیوهای اینترنتی و پادکست (برنامه صدایی) مظهری از شکست دیوار انحصار در کشورهای مجوز زده هستند. حالا به راحتی می توان در خودرو، به جای گوش دادن به اندک شبکه های انحصاری رادیویی به هر آنچه که دوست داریم گوش دهیم. جمعی برنامه هایی صدایی می سازند و جمع بزرگتری گوش می دهند و لذت می برند.

همانگونه که حدود 80 سال قبل برای داشتن دستگاه رادیو، باید مجوز می گرفتیم اما پیشرفت و گذرزمان، ما را از آن دوران نجات داد هم اکنون نیز پیشرفت های تکنولوژی به ویژه ترکیب اینترنت و گوشی موبایل، ما را از انحصار و مجوز دولت ها بر ارتباطات و رسانه ها عبور و نجات داد با این تفاوت که مردم متوجه این داستان شده اند اما مسوولان نه زیرا مجوز و انحصار برای آنها موضوعیت دارد و حکمرانی را با وجود اینها معنی می کنند.

از لذت شنیدن پادکست و دنبال کردن شبکه های رادیویی اینترنتی و برنامه های صدایی نمی توان چشم پوشید و همه اینها به لطف پیشرفت های فناوری است همان پیشرفت هایی که 90 سال قبل مجوز داشتن رادیو را بی اثر کرد.

لینک
asriran.com/003iz6
✅ @commac

.

تبلیغات مجانی با پلمب بی حجابی



✍ رضا غبیشاوی
عصرایران

🔹 رستوران "باب البحر" در مرکز خرید "بام لند" تهران متعلق به علیرضا منصوریان است. بهاره رهنما هم رستوران دارد. رستوران‌های چیلای و زئوس در پارک نهج البلاغه تهران هستند. "اُ پال" مرکز خرید بزرگ و زیبایی در شمال غربی تهران است. رضا رشیدپور مجری سابق صداوسیما در کیش رستوران شیکی به نام تایم لپس دارد. علی دایی، قلعه نوعی و گلزار هم در تهران رستوران دارند.

🔹حالا به لطف مسوولان، جمعیت زیادی در تهران و  کشور و خارج از ایران، با این رستوران ها و مراکز خرید آشنا یا آشناتر شده اند زیرا خبر و عکس و فیلم پلمب آنها به دلیل بی حجابی به طور گسترده و بی سابقه در همه رسانه ها منتشر شده است.  این تبلیغات مجانی فقط با پلمب آنها به دلیل ححاب زنان و دختران اتفاق می افتد.

🔹پلمب فروشگاه ها،‌ رستوران ها، مراکز خرید و ... به دلیل بی حجابی،‌ نه تنها مجازات نیست بلکه به شیوه ای برای تبلیغات رایگان و گسترده آنها تبدیل شده است. به ویژه که با عکس و فیلم و توضیحات زیاد همراه می شود و بسیاری از رسانه های اصولگرا و حتی صداوسیما هم پوشش می دهند.

🔹فقط فکر کنید هر ثانیه تبلیغات در صداوسیما یا شبکه های تلویزیونی فارسی زبان خارج از کشور چقدر هزینه دارد. تازه تبلیغات داخلی ها در شبکه های فارسی زبان خارجی هم ممنوع است. کافی است فکر کنید هرکدام از این رستوران ها اگر می خواستند در همه سایت ها و شبکه های اجتماعی و رسانه ها خود را معرفی و فیلم و عکس خود را منتشر کنند چقدر باید هزینه می‌کردند؟ اما حالا به لطف مسوولان این اتفاق به رایگان می افتد.

🔹 این حجم از تبلیغات، بی سابقه و در حالت عادی، غیرممکن است. نه تنها تبلیغات است بلکه تبدیل یک کسب و کار به برند یا تقویت برند هم اتفاق می افتد. "برندینگ مجانی" هم دیگر هدیه مسوولان به آنهاست.

🔹به دلیل تقاوت و تضاد ارزشی و هنجاری میان دو طرف ماجرا،‌ آنچه که از نگاه یک طرف، منکر و بد شناخته می شود از نظر طرف مقابل این‌گونه نیست. آنچه که از سوی یک طرف ماجرا،‌ مجازات و وارد کردن ضربه تلقی می شود از سوی طرف مقابل،‌ با واکنش هایی متفاوت، جبران می شود.

🔹به عنوان مثال اگر یک رستوران به دلیل عدم رعایت بهداشت از سوی ماموران اداره بهداشت پلمب و خبر و فیلم آن در رسانه ها منتشر شود آبروی رستوران می رود و با بدنامی و کاهش شدید مشتریان و تحریم آنها روبه رو می شود.

🔹اما اگر رستورانی به دلیل موضوع بی‌حجابی،‌ پلمب شود و خبر آن با جزئیات و فیلم و عکس در رسانه ها منتشر شود داستان متفاوت و عکس خواهد بود. در شرایط فعلی شاید این نوع پلمب به سود آنها باشد چرا که علاوه بر تبلیغات رایگان، انبوه و بی سابقه، ارزش افرینی و تقویت برند را با کمترین هزینه،‌ نصیب‌ شان می کند.

🔹تفاوت فرهنگی و ارزشی دو طرف، از پلمب بی حجابی نه یک مجازات بلکه فرصت بی نظیر ساخته است.

https://www.asriran.com/003j3F
✅ @commac

.

پیشنهاد و توصیه انجمن روزنامه‌نگاران استان تهران به خبرنگاران:

علیرضا دبیر را تحریم کنید

🔹انجمن روزنامه‌نگاران استان تهران به خبرنگاران پس از توهین علیرضا دبیر به یک خبرنگار ورزشی و اخراج او از جلسه، اطلاعیه‌ای منتشر کرد.

🔹در این اطلاعیه با اشاره به رفتار زننده علیرضا دبیر و همچنین سخنان چندی پیش مسعود درخشان آمده است: دو اتفاق رسانه‌ای در روزهای اخیر، نشان از وضعیت نابسامان جایگاه روزنامه‌نگاری در ایران است. در یکی از این دو رویداد مسعود درخشان مهمان یک برنامه تلویزیونی به صراحت روزنامه‌نگاران را «منحط» می‌خواند و در رویداد دیگر علیرضا دبیر، رییس فدراسیون کشتی حتی یک کلمه انتقادی را برنمی‌تابد و در نامودبانه‌ترین شکل ممکن، به خبرنگاری که از وی سئوال کرده است توهین می‌کند و حکم به اخراج خبرنگار از جلسه می‌دهد.

🔹انجمن صنفی روزنامه‌نگاران استان تهران ضمن حمایت از خبرنگار حاضر در جلسه، با محکوم کردن توهین و اخراج خبرنگاران از حوزه کاری ایشان، بر ارزش‌های اجتماعی فعالیت روزنامه‌نگاران در شرایط سخت فعلی تاکید می‌کند و به همکاران خود پیشنهاد می‌کند در برخورد با مسئولانی که جایگاه روزنامه‌نگاری را درک نکرده و توهین روا می‌دارند بطور منسجم اعتراض کرده و از پوشش خبری فعالیت‌های آنان خودداری کنند.

🔹انجمن همچنین عکس‌العمل مدیرکل مطبوعات داخلی وزارت فرهنگ را در این مورد به‌موقع و مثبت ارزیابی می‌کند و انتظار دارد در سایر موارد اتهام و توهین به کلیت خبرنگاران نیز  این روش در پیش گرفته شود.

@NewJournalism
✅ @commac

شماره جدید فصلنامه علوم خبری منتشر شد و در سایت مجله قابل دسترسی محققان و علاقه مندان است
فصلنامه علوم خبری از این شماره به بعد در ایندیکس معتبر بین المللی ابسکو نمایه می شود و در سراسر جهان محققان و علاقه متدان می توانند به مقالات و نویسندگان آنها دسترسی داشته باشند.
به زودی یک کدبین المللی دیگری نیز البته از همین شماره بر روی مقالات منتشره در علوم خبری درج خواهد شد تا ضمن حفظ مالکیت معنوی نویسندگان و جلوگیری از سرقت ادبی، امکان شناسایی مقالات و نویسندگانشان در سراسر جهان فراهم شود و در گوگل اسکالر نیز قابل رصد باشد. این اقدام در ارتقاء و ترفیع نویسندگان مقاله و همین طور ارجاعات بین المللی بسیار مهم است.

نشانی سایت فصلنامه علوم خبری
mjourcom.ir

نشانی اینستاگرام
https://www.instagram.com/p/CrlwTF1qUR5/?igshid=MDJmNzVkMjY=
🆔 @commac

این کوزه را برای ما بگذارید
خطاب به روابط عمومی‌های دولتی و توصیه به شکستن خود و نه آینه

✍🏽 علی ورامینیI سردبیر ماهنامه مدیریت ارتباطات و دبیر گروه فرهنگ روزنامه هم‌میهن

چندروز بیشتر از سال نگذشته است و بیش از ده نامه به عنوان جوابیه از فلان سازمان، بهمان وزارتخانه و نهاد در روزنامه دریافت کرده‌ایم. جالب اینکه هر روز صبح که چشم باز کردیم، دست و روی ناشسته اولین چیزی که دیدیم همین به اصطلاح جوابیه‌ها بوده است.
بعضی اوقات هنوز خودمان نسخه چاپی را ندیدیم که دوستان جوابیه را آماده کرده‌اند و فرستادن برای ما تا {بنا بر قانون} در همانجایی که خبر، گزارش یا یادداشت را منتشر کردیم، منتشر کنیم.
البته که داشتن چنین مخاطبان راست‌کیشی باعث خشنودیست. مخاطبانی که از «الف» تا «ی» روزنامه را می‌خوانند و حتی کم‌اهمیت‌ترین مطلب (به‌زعم‌ما) را از قلم نمی‌اندازند، اما نوشتن جوابیه‌‌ها جز اینکه به قول یکی از همکاران، جای بسیار محدود ما را اشغال می‌کند، هیچ سودی برای سازمان متبوعشان ندارد.
اول اینکه ساختار شکلی جوابیه‌ها چنان است که احتمالاً جز خود نویسندگان کمتر کسی رغبت می‌کند که آن را بخواند؛ جز ما که از سر ناچاری باید بخوانیم. تقریباً همه متن‌ها پر از غلط املایی و نگارشی است. بدتر از آن، ادبیات پرطمطراق و خودشیفته‌وار این جوابیه‌هاست. جمع این دو خواننده متن را همان ابتدا پس می‌زند. حتی اگر ما کذب محض گفته باشیم و آن‌ها حقیقت مطلق، شیوه بیانی که برای گفتن آن انتخاب می‌کنند به گوش کسی نخواهد رسید. دوم اینکه کاش یکی به دوستان روابط عمومی در دولت این نکته بسیار مهم را آموزش دهد که «خوشتر آن باشد که سر دلبران/گفته آید در حدیث دیگران». اینکه من در نامه‌ای از خودم مدام تعریف کنم و بگویم جز خیر و نیکی در من نیست و این اشتباه از شماست که جز این می‌بینید، داستان سرکنگبین و فزودن صفراست؛ نه فقط کسی سخنم را باور نخواهد که حتماً تاثیر منفی در انگارۀ من در اذهان دیگران خواهد داشت.
نکته مهم دیگر اینکه دولت در ایران یکی از مهم‌ترین رسانه‌داران است، احتمالاً بزرگترین رسانه‌دار. بخصوص دولت مستقر که از این بابت اقبال بیشتری نسبت به دولت‌های قبل دارد. صداوسیما  که کاملا در اختیارشان و بخش‌های خبری این سازمان که قرار بود بی‌طرف باشد گویی که زیرمجموعه‌ای از روابط عمومی دولت شده است. جز این روزنامه و سایت و خبرگزاری هم کم در اختیار دولت نیست. عِده و عُده‌ی این رسانه‌ها هرکدام به تنهایی با کل نیروها و امکانات روزنامه‌های غیر دولتی برابری می‌کند، حتی بگویم که بیشتر است اغراق نکرده‌ام. اگر سخن ما باطل است و حرف شما حق، از امکانات نامحدود خود استفاده و استدلالات و سخنان منطقی خود را در رسانه‌هایتان منتشر کنید. مطمئن باشید حرف حق اگر در پشت بلندترین کوه هم زده شود، بالاخره جایی شنیده خواهد شد. اگر که در رسانه‌هایی عریض و طویل دولتی باشد که خیلی زود شنیده خواهد شد. اینطور به مرور هم مخاطب زیادی جذب می‌کنید و هم اینکه اندک فضایی که در اختیار روزنامه‌های مستقل قرار دارد، اشغال سخنان شما که هزاران تریبون دارید، نمی‌شود.
این جوابیه‌ها و  اصرار روابط عمومی به چاپشان خاطر را به سمت آن داستان معروف مولانا می‌اندازد که می‌گوید مردی در دریا بود و آن کوزه لب ساحل را هم می‌خواست. این کوزه را بگذارید که برای ما بماند.
مهمتر از همه این‌ها کاش عقلانیت و جسارتی پیدا شود که روابط عمومی نهادهای دولتی بازنگری‌ای در کارکرد خود بکنند. در حالی که روابط عمومی در جهان یک بخش پیشرو و بسیار مهم در هر سازمانی شده است، روابط عمومی نهادهای دولتی ما همچنان وظیفه ذاتی خود را راضی نگه داشتن رئیس سازمان می‌داند و جز این به کارکردهای ذاتی خود فکر نمی‌کند. امید که یک روز صبح دوستان روابط عمومی وقتی روزنامه‌ها را خواندند و مطلبی درباره سازمان متبوع خود دیدند، پیش از دست بردن به قلم و نوشتن جوابیه‌های مرسومشان، اندکی درنگ کنند اگر بهره‌ای از حقیقت در نقدها دیدند، به جای نوشتن جوابیه به ما با قلمی صریح و روان برای رئیس‌شان بنویسند: « جناب رئیس، بهتر است به این هم فکر کنیم و اگر دست‌مان می‌رسد اصلاح».

🗞منتشرشده در روزنامه هم‌میهن
◽️◽️◽️
@cm_magazine
🆔 @commac

روزنامه‌نگار بوقچی نیست

سرمقاله هم‌میهن
۹ اردیبهشت ۱۴۰۲

🔹در هفته گذشته و در حوزه رسانه، دو اتفاق متاثرکننده در جامعه رخ داد که ناشی از فقدان درک صحیح از جایگاه رسانه و روزنامه‌نگار و نیز انتظارات نامعقول از سوی مدیران و افراد همسو با ساختار قدرت از رسانه و روزنامه‌نگاری است.

🔹در اولین مورد، یک استاد دانشگاه که نظریه‌پرداز وضعیت کنونی اقتصاد کشور است در یک مناظره تلویزیونی و مستقیم، طرف مقابل خود را تحت تاثیر روزنامه‌نگاران منحط معرفی می‌کند و در رویداد دیگر، یک مقام فدراسیون کشتی یک خبرنگار را با تندی از جلسه‌ای که مستلزم پاسخگویی بوده است، اخراج می‌‌کند.

🔹واقعیت ناهنجار این است که، گرچه این دو فرد جایگاه دولتی ندارند، ولی به‌نحوی دنباله‌ای از نگاه و رویکرد رسمی به جایگاه روزنامه‌نگاری و رسانه هستند. به عبارت دیگر آنان دنبال بوق و بوقچی هستند، زیرا قادر به پاسخگویی نیستند.

🔹بیانیه انجمن صنفی روزنامه‌نگاران استان تهران در مذمت این دو رفتار توهین‌آمیز و در ضرورت تحریم خبری هر کس که چنین برخوردهایی را پیشه کند، به‌خوبی گویای آن است که نهادهای روزنامه‌نگاری باید واکنش مناسب نشان دهند.

🔹ما نیز به تبعیت از این رویکرد، هیچ‌گاه اخبار چنین افرادی را مگر آنکه در نقد آنان باشد، پوشش نخواهیم داد، تا زمانی که رسما از کرده خود پشیمان شوند و اعلام کنند.

🔹شاید روزنامه‌نگاران هم بتوانند نان‌به‌نرخ‌روز خور و همچون برخی از افراد غیرمتعهد؛ به منافع کشور و اصول حرفه‌ای پشت پا بزنند و فقط در پی منافع خود باشند و برای جلب‌نظر اصحاب قدرت دورویی پیشه کنند؛ البته می‌دانند که در این صورت اعتبار و اثرگذاری خود را نیز از دست خواهند داد.

🔹شاید روزنامه‌نگاری پیدا شود که متظاهرانه وسط جلسه اداری و پشت صندلی نماز بخواند؛ یا خلاف بدیهیاتِ علمِ اقتصاد و عقل متعارف بشری چیزی را بگوید، در این صورت و به‌سرعت از جامعه مستقل روزنامه‌نگاری کشور طرد خواهد شد.

🔹در مقابل نیز اگر جایگاه رسمی و عینی حرفه روزنامه‌نگاری در ایران در وضعیت مطلوبی قرار داشت، بدون تردید همه افرادی که چنین بی‌محابا در برابر آنان رفتار می‌کنند، چه در ساختار رسمی قدرت و چه در بیرون آن باشند، مجبور می‌شدند که پیش از انجام هر اقدامی یا زدن هر حرفی، کلاه خود را قاضی کنند که آیا قادر به پاسخگویی در برابر روزنامه‌نگاران هستند یا خیر؟

🔹تنها رسانه‌های آزاد و روزنامه‌نگاران مستقل هستند که مانع از قدرت‌گیری و تنها به قاضی رفتن افراد منحط می‌شوند؛ افرادی که از فرط انحطاط قادر به تمییز دادن درست از نادرست نیستند.

@hammihanonline
🆔 @commac

💢واکنش کاربران توییتر به بازداشت برخی سخنرانان همایش نجات ایران: کیوان صمیمی بیش از همه مورد توجه قرار گرفت

🔹به‌دنبال بازداشت کیوان صمیمی، علیرضا بهشتی شیرازی و عبدالله مؤمنی در روزهای گذشته، کاربران توییتری به این موضوع واکنش نشان دادند؛ با این حال واکنش‌ها نشان می‌دهد که بسیاری از این کاربران در این رابطه سکوت کرده و تعداد توییت‌های منتشر شده در این رابطه از هزار توییت فراتر نرفته است که این توییت‌ها حدود ۵۰هزار لایک و ۷۵۰۰ ریتوییت داشته است.

🔸یافته‌های به‌دست‌آمده از شبکه بازنشر توییت‌های مربوط به این بازداشت‌ها نشان می‌دهد که فقط حدود ۳۶۰۰کاربر به موضوع توجه نشان داده‌اند که اکثر آن‌ها کاربران اصلاح‌طلب و تحول‌خواه بودن‌اند و بسیاری از کاربرانی که رویکرد براندازانه دارند نسبت به این بازداشت‌ها سکوت کرده‌اند. در سوی دیگر نیز کاربران ارزشی و انقلابی نسبت به موضوع چندان واکنشی نداشته‌اند.

🔹در میان توییت‌ها بیش از همه به کیوان صمیمی توجه شده و پس از آن علیرضا بهشتی شیرازی و عبدالله مؤمنی تقریبا به یک اندازه مورد توجه قرار گرفته‌اند.

📲 @socialMediaAnalysis
✅ @commac

🎯 آيا اين زندگی نکبت‌بار چاره هم دارد؟
— کیرن سِتیا در کتاب تازه‌‏اش از راه‌‏های غلبه بر دشواری‏‌های زندگی می‏‌گوید


📍توجه کرده‌اید که اخیراً همه‌چیز مزخرف شده؟ دو سال پیش اوضاع خیلی مزخرف بود، سال قبل مزخرف‌تر هم شد و حالا آن‌قدر مزخرف شده که اصلاً قابل توصیف نیست. ما حدود ۳۰۰ هزار سال است که دچار این وجه از وضعیت انسان هستیم، اما این پرسش که از راه‌های عقلانی و احساسی چه واکنشی باید به آن نشان دهیم در هر نسل، و البته در مواجهه با هر چیز مزخرف جدید، ضرورتی نو پیدا می‌کند. فلسفه، از قدیم، به ما کمک ‏کرده تا در مواجهه با مشکلاتِ زندگی راهمان را پیدا کنیم. ولی طی دو قرن گذشته، که فلسفه به رشته‌‏ای دانشگاهی تبدیل شده، ارتباطش را با خودیاری از دست داده. کیرن ستیا در کتاب زندگی سخت است به رسالت باستانی فلسفه بازگشته تا به ما بگوید که چطور سختی‌های زندگی را تحمل کنیم.


🔖  ۱۸۰۰  کلمه
⏰ زمان مطالعه: ۱۱ دقيقه
                                       
📌 ادامۀ مطلب را در لینک زیر بخوانید:
https://b2n.ir/p95032
🆔 @commac

آیا کسب وکارها، بازوی اجرایی سیاست های فرهنگی هستند؟

منصور ساعی، روزنامه شرق، دوشنبه یازدهم اردیبهشت ماه ۱۴۰۲

🔹طی چند ماه گذشته حجاب از یک امر اجتماعی-فرهنگی به یک بحران سیاسی تبدیل شده و حکمرانی برای کنترل پوشش و حجاب زنان و دختران، علاوه بر تشویق و تنذیر رسانه ای، به هشدار رصد دوربینی در خیابان و خودرو و همچنین پلمپ مراکز خرید و فروشگاه ها و کسب وکارهایی می پردازد که به زنان بی حجاب خدمات اجتماعی و اقتصادی و فرهنگی ارائه می کنند. اینجا این سوال مطرح می شود که اصولا یک کسب وکار و مرکزخرید مسئول و بازوی قانونی اجرای سیاست های فرهنگی- اجتماعی دولت است؟ یعنی در هنگام دریافت پروانه فعالیت یک کسب وکار و راه اندازی یک فروشگاه، در اساسنامه آن، مسئولیت امر به معروف و نهی از منکر و تذکر اخلاقی و شرعی نظیر رعایت حجاب و ارزش های اسلامی آمده است؟ به نظر می رسد که پاسخ این سوال خیر است. در واقع وظیفه یک کسب وکار، ارائه خدمات اجتماعی و اقتصادی به شهروندان است نه مسئول تذکر، تنبیه، ترویج، تشویق یا تقبیح ارزش های فرهنگی و اخلاقی یک جامعه. اگر دولت با در اختیار داشتن تمام مکانیزم رسانه ای، هشداری، انتظامی، قضایی و قهری نتوانسته از تغییر ارزش های فرهنگی و سبک زندگی نسل ها نو جلوگیری کند، چگونه یک کسب وکار می تواند رو در روی مردم بایستد و هم نان خود را آجر کند و هم مسئولیت سنگین دولت را به دوش بکشد. یک کسب وکار، کار اقتصادی و خلق ثروت می کند و مسئولیت تشویق و ترغیب یا بازدارندگی و جلوگیری از ارزشهای فرهنگی و اجتماعی را ندارد.

🔹اصولاً حکمرانی در ایران به طور معمول سعی داشته که مسئولیت سنگین تصمیم گیری و اقدام در حوزه امور اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی را از دوش خود بردارد و به جامعه منتقل کند. مثلا مهمترین نهاد جامعه پذیری در جامعه ما یعنی خانواده را آنچنان درگیر مسئولیت معیشت و مسایل و چالش های اقتصادی و اجتماعی کرده است که فرصت های گردهمایی و گفتگوی بین نسل والدین و فرزندان و انتقال ارزش های فرهنگی و اخلاقی در بین اعضای خانواده را از بین برده است. همچنین با ناکارآمد ساختن نهادهای اجتماعی نظیر مدرسه و دانشگاه و انجمن های مدنی، مسئولیت همه امور آموزشی و علمی و مشاوره ای را به گردن خانواده انداخته است، خانواده ای که نه آمادگی چنین مسئولیت های سنگینی را دارد و نه اساسا باید چنین چیزی به او واگذار شود. در حوزه حجاب هم حکمرانی در حال کناره گیری از مسئولیت عواقب آن و انتقال آن به کسب وکارها است. این انتقال خطرناک از یکسو به تقابل ها و خشونت های اجتماعی دامن می زند و از سوی دیگر به فروپاشی سرمایه اجتماعی نهادی در ایران منجر می شود و به انگاره و تصویر دولت در میان کسب وکارها و شهروندان ضربات جبران ناپذیری می زند.

🔹حکمرانی ما تغییر تدریجی و آرام ارزش های اجتماعی و سبک های زندگی نو را درک نمی کند که طی چندین دهه در جامعه ایران به دلیل پذیرفته نشدن، نادیده گرفته شدن و به حاشیه رانده شدن آنها به صورت مساله های اجتماعی و فرهنگی سربرآورده اند و به دلیل فقدان انعکاس آن تغییرات ارزش ها در سیاست های اجتماعی و فرهنگی، کم کم به صورت مساله ها و بحران های عمیق اجتماعی پدیدار می شوند و می توانند هزینه های ملی و انسانی بغرنجی را به جامعه و حکمرانی تحمیل کنند. در واقع حجاب اگر امروزه به یک بحران برای حکمرانی در ایران تبدیل شده است، ناشی از نادیده گرفتن و نشنیدن تغییرات تدریجی و مدرن شدن جامعه در طی یکصدسال گذشته بوده است.

🔹 پاسخ حکمرانی به چنین بحران های اجتماعی مقطعی، قهری و ضربتی و توسل به زور و تصویب قانون بوده است، این در حالی است که جلوی تغییرات اجتماعی تدریجی را نمی توان با زور و قهوه قهریه و نظارت دوربینی و حتی با تصویب قانون عمومی گرفت. زیرا در صورت قانون گریزی های گسترده، هم قانون کارآیی و ارزش خود را از دست می دهد و هم در صورت متخلف شدن بسیاری از افراد جامعه بر مبنای آن قانون، نارضایتی اجتماعی گسترده تر می شود. پاسخ موثر به بحران های اجتماعی، ابتدا پذیرش آن بحران، تحلیل ریشه های واقعی تغییرات و تحولات و مدارا و گفتگوی با گروه های هدف بحران با هدف نیل به راه حل فراگیر و دارای رضایت اجتماعی است.

https://www.sharghdaily.com/fa/tiny/news-877878

#کافه_ارتباطات
@coffee_comm
🆔 @commac

نگاهی به کتاب «انسان خردمند»
از انفجار بزرگ تا مغز بزرگ!

✍️نوشین مجلسی

🔹یووال نوح هراری می‌نويسد: «مغز بزرگ قدرت بدنی زيادی هم می‌طلبد. حمل مغزی بزرگ به اين طرف و آن طرف، خصوصا در پوسته‌ای ضخيم، كار آسانی نيست و از آن هم دشوارتر سوخت‌رساندن به آن است»

ادامه مطلب در👈 asriran.com/003gN5

@MyAsriran
🆔 @commac

تبریک روز معلم بر بهترین استادان و معلمان که زندگی‌ها را تحول داده‌اند و نور را برای آینده روشن کرده‌اند.
🆔 @commac