.

تبلیغات مجانی با پلمب بی حجابی



✍ رضا غبیشاوی
عصرایران

🔹 رستوران "باب البحر" در مرکز خرید "بام لند" تهران متعلق به علیرضا منصوریان است. بهاره رهنما هم رستوران دارد. رستوران‌های چیلای و زئوس در پارک نهج البلاغه تهران هستند. "اُ پال" مرکز خرید بزرگ و زیبایی در شمال غربی تهران است. رضا رشیدپور مجری سابق صداوسیما در کیش رستوران شیکی به نام تایم لپس دارد. علی دایی، قلعه نوعی و گلزار هم در تهران رستوران دارند.

🔹حالا به لطف مسوولان، جمعیت زیادی در تهران و  کشور و خارج از ایران، با این رستوران ها و مراکز خرید آشنا یا آشناتر شده اند زیرا خبر و عکس و فیلم پلمب آنها به دلیل بی حجابی به طور گسترده و بی سابقه در همه رسانه ها منتشر شده است.  این تبلیغات مجانی فقط با پلمب آنها به دلیل ححاب زنان و دختران اتفاق می افتد.

🔹پلمب فروشگاه ها،‌ رستوران ها، مراکز خرید و ... به دلیل بی حجابی،‌ نه تنها مجازات نیست بلکه به شیوه ای برای تبلیغات رایگان و گسترده آنها تبدیل شده است. به ویژه که با عکس و فیلم و توضیحات زیاد همراه می شود و بسیاری از رسانه های اصولگرا و حتی صداوسیما هم پوشش می دهند.

🔹فقط فکر کنید هر ثانیه تبلیغات در صداوسیما یا شبکه های تلویزیونی فارسی زبان خارج از کشور چقدر هزینه دارد. تازه تبلیغات داخلی ها در شبکه های فارسی زبان خارجی هم ممنوع است. کافی است فکر کنید هرکدام از این رستوران ها اگر می خواستند در همه سایت ها و شبکه های اجتماعی و رسانه ها خود را معرفی و فیلم و عکس خود را منتشر کنند چقدر باید هزینه می‌کردند؟ اما حالا به لطف مسوولان این اتفاق به رایگان می افتد.

🔹 این حجم از تبلیغات، بی سابقه و در حالت عادی، غیرممکن است. نه تنها تبلیغات است بلکه تبدیل یک کسب و کار به برند یا تقویت برند هم اتفاق می افتد. "برندینگ مجانی" هم دیگر هدیه مسوولان به آنهاست.

🔹به دلیل تقاوت و تضاد ارزشی و هنجاری میان دو طرف ماجرا،‌ آنچه که از نگاه یک طرف، منکر و بد شناخته می شود از نظر طرف مقابل این‌گونه نیست. آنچه که از سوی یک طرف ماجرا،‌ مجازات و وارد کردن ضربه تلقی می شود از سوی طرف مقابل،‌ با واکنش هایی متفاوت، جبران می شود.

🔹به عنوان مثال اگر یک رستوران به دلیل عدم رعایت بهداشت از سوی ماموران اداره بهداشت پلمب و خبر و فیلم آن در رسانه ها منتشر شود آبروی رستوران می رود و با بدنامی و کاهش شدید مشتریان و تحریم آنها روبه رو می شود.

🔹اما اگر رستورانی به دلیل موضوع بی‌حجابی،‌ پلمب شود و خبر آن با جزئیات و فیلم و عکس در رسانه ها منتشر شود داستان متفاوت و عکس خواهد بود. در شرایط فعلی شاید این نوع پلمب به سود آنها باشد چرا که علاوه بر تبلیغات رایگان، انبوه و بی سابقه، ارزش افرینی و تقویت برند را با کمترین هزینه،‌ نصیب‌ شان می کند.

🔹تفاوت فرهنگی و ارزشی دو طرف، از پلمب بی حجابی نه یک مجازات بلکه فرصت بی نظیر ساخته است.

https://www.asriran.com/003j3F
✅ @commac

.

پیشنهاد و توصیه انجمن روزنامه‌نگاران استان تهران به خبرنگاران:

علیرضا دبیر را تحریم کنید

🔹انجمن روزنامه‌نگاران استان تهران به خبرنگاران پس از توهین علیرضا دبیر به یک خبرنگار ورزشی و اخراج او از جلسه، اطلاعیه‌ای منتشر کرد.

🔹در این اطلاعیه با اشاره به رفتار زننده علیرضا دبیر و همچنین سخنان چندی پیش مسعود درخشان آمده است: دو اتفاق رسانه‌ای در روزهای اخیر، نشان از وضعیت نابسامان جایگاه روزنامه‌نگاری در ایران است. در یکی از این دو رویداد مسعود درخشان مهمان یک برنامه تلویزیونی به صراحت روزنامه‌نگاران را «منحط» می‌خواند و در رویداد دیگر علیرضا دبیر، رییس فدراسیون کشتی حتی یک کلمه انتقادی را برنمی‌تابد و در نامودبانه‌ترین شکل ممکن، به خبرنگاری که از وی سئوال کرده است توهین می‌کند و حکم به اخراج خبرنگار از جلسه می‌دهد.

🔹انجمن صنفی روزنامه‌نگاران استان تهران ضمن حمایت از خبرنگار حاضر در جلسه، با محکوم کردن توهین و اخراج خبرنگاران از حوزه کاری ایشان، بر ارزش‌های اجتماعی فعالیت روزنامه‌نگاران در شرایط سخت فعلی تاکید می‌کند و به همکاران خود پیشنهاد می‌کند در برخورد با مسئولانی که جایگاه روزنامه‌نگاری را درک نکرده و توهین روا می‌دارند بطور منسجم اعتراض کرده و از پوشش خبری فعالیت‌های آنان خودداری کنند.

🔹انجمن همچنین عکس‌العمل مدیرکل مطبوعات داخلی وزارت فرهنگ را در این مورد به‌موقع و مثبت ارزیابی می‌کند و انتظار دارد در سایر موارد اتهام و توهین به کلیت خبرنگاران نیز  این روش در پیش گرفته شود.

@NewJournalism
✅ @commac

شماره جدید فصلنامه علوم خبری منتشر شد و در سایت مجله قابل دسترسی محققان و علاقه مندان است
فصلنامه علوم خبری از این شماره به بعد در ایندیکس معتبر بین المللی ابسکو نمایه می شود و در سراسر جهان محققان و علاقه متدان می توانند به مقالات و نویسندگان آنها دسترسی داشته باشند.
به زودی یک کدبین المللی دیگری نیز البته از همین شماره بر روی مقالات منتشره در علوم خبری درج خواهد شد تا ضمن حفظ مالکیت معنوی نویسندگان و جلوگیری از سرقت ادبی، امکان شناسایی مقالات و نویسندگانشان در سراسر جهان فراهم شود و در گوگل اسکالر نیز قابل رصد باشد. این اقدام در ارتقاء و ترفیع نویسندگان مقاله و همین طور ارجاعات بین المللی بسیار مهم است.

نشانی سایت فصلنامه علوم خبری
mjourcom.ir

نشانی اینستاگرام
https://www.instagram.com/p/CrlwTF1qUR5/?igshid=MDJmNzVkMjY=
🆔 @commac

این کوزه را برای ما بگذارید
خطاب به روابط عمومی‌های دولتی و توصیه به شکستن خود و نه آینه

✍🏽 علی ورامینیI سردبیر ماهنامه مدیریت ارتباطات و دبیر گروه فرهنگ روزنامه هم‌میهن

چندروز بیشتر از سال نگذشته است و بیش از ده نامه به عنوان جوابیه از فلان سازمان، بهمان وزارتخانه و نهاد در روزنامه دریافت کرده‌ایم. جالب اینکه هر روز صبح که چشم باز کردیم، دست و روی ناشسته اولین چیزی که دیدیم همین به اصطلاح جوابیه‌ها بوده است.
بعضی اوقات هنوز خودمان نسخه چاپی را ندیدیم که دوستان جوابیه را آماده کرده‌اند و فرستادن برای ما تا {بنا بر قانون} در همانجایی که خبر، گزارش یا یادداشت را منتشر کردیم، منتشر کنیم.
البته که داشتن چنین مخاطبان راست‌کیشی باعث خشنودیست. مخاطبانی که از «الف» تا «ی» روزنامه را می‌خوانند و حتی کم‌اهمیت‌ترین مطلب (به‌زعم‌ما) را از قلم نمی‌اندازند، اما نوشتن جوابیه‌‌ها جز اینکه به قول یکی از همکاران، جای بسیار محدود ما را اشغال می‌کند، هیچ سودی برای سازمان متبوعشان ندارد.
اول اینکه ساختار شکلی جوابیه‌ها چنان است که احتمالاً جز خود نویسندگان کمتر کسی رغبت می‌کند که آن را بخواند؛ جز ما که از سر ناچاری باید بخوانیم. تقریباً همه متن‌ها پر از غلط املایی و نگارشی است. بدتر از آن، ادبیات پرطمطراق و خودشیفته‌وار این جوابیه‌هاست. جمع این دو خواننده متن را همان ابتدا پس می‌زند. حتی اگر ما کذب محض گفته باشیم و آن‌ها حقیقت مطلق، شیوه بیانی که برای گفتن آن انتخاب می‌کنند به گوش کسی نخواهد رسید. دوم اینکه کاش یکی به دوستان روابط عمومی در دولت این نکته بسیار مهم را آموزش دهد که «خوشتر آن باشد که سر دلبران/گفته آید در حدیث دیگران». اینکه من در نامه‌ای از خودم مدام تعریف کنم و بگویم جز خیر و نیکی در من نیست و این اشتباه از شماست که جز این می‌بینید، داستان سرکنگبین و فزودن صفراست؛ نه فقط کسی سخنم را باور نخواهد که حتماً تاثیر منفی در انگارۀ من در اذهان دیگران خواهد داشت.
نکته مهم دیگر اینکه دولت در ایران یکی از مهم‌ترین رسانه‌داران است، احتمالاً بزرگترین رسانه‌دار. بخصوص دولت مستقر که از این بابت اقبال بیشتری نسبت به دولت‌های قبل دارد. صداوسیما  که کاملا در اختیارشان و بخش‌های خبری این سازمان که قرار بود بی‌طرف باشد گویی که زیرمجموعه‌ای از روابط عمومی دولت شده است. جز این روزنامه و سایت و خبرگزاری هم کم در اختیار دولت نیست. عِده و عُده‌ی این رسانه‌ها هرکدام به تنهایی با کل نیروها و امکانات روزنامه‌های غیر دولتی برابری می‌کند، حتی بگویم که بیشتر است اغراق نکرده‌ام. اگر سخن ما باطل است و حرف شما حق، از امکانات نامحدود خود استفاده و استدلالات و سخنان منطقی خود را در رسانه‌هایتان منتشر کنید. مطمئن باشید حرف حق اگر در پشت بلندترین کوه هم زده شود، بالاخره جایی شنیده خواهد شد. اگر که در رسانه‌هایی عریض و طویل دولتی باشد که خیلی زود شنیده خواهد شد. اینطور به مرور هم مخاطب زیادی جذب می‌کنید و هم اینکه اندک فضایی که در اختیار روزنامه‌های مستقل قرار دارد، اشغال سخنان شما که هزاران تریبون دارید، نمی‌شود.
این جوابیه‌ها و  اصرار روابط عمومی به چاپشان خاطر را به سمت آن داستان معروف مولانا می‌اندازد که می‌گوید مردی در دریا بود و آن کوزه لب ساحل را هم می‌خواست. این کوزه را بگذارید که برای ما بماند.
مهمتر از همه این‌ها کاش عقلانیت و جسارتی پیدا شود که روابط عمومی نهادهای دولتی بازنگری‌ای در کارکرد خود بکنند. در حالی که روابط عمومی در جهان یک بخش پیشرو و بسیار مهم در هر سازمانی شده است، روابط عمومی نهادهای دولتی ما همچنان وظیفه ذاتی خود را راضی نگه داشتن رئیس سازمان می‌داند و جز این به کارکردهای ذاتی خود فکر نمی‌کند. امید که یک روز صبح دوستان روابط عمومی وقتی روزنامه‌ها را خواندند و مطلبی درباره سازمان متبوع خود دیدند، پیش از دست بردن به قلم و نوشتن جوابیه‌های مرسومشان، اندکی درنگ کنند اگر بهره‌ای از حقیقت در نقدها دیدند، به جای نوشتن جوابیه به ما با قلمی صریح و روان برای رئیس‌شان بنویسند: « جناب رئیس، بهتر است به این هم فکر کنیم و اگر دست‌مان می‌رسد اصلاح».

🗞منتشرشده در روزنامه هم‌میهن
◽️◽️◽️
@cm_magazine
🆔 @commac

روزنامه‌نگار بوقچی نیست

سرمقاله هم‌میهن
۹ اردیبهشت ۱۴۰۲

🔹در هفته گذشته و در حوزه رسانه، دو اتفاق متاثرکننده در جامعه رخ داد که ناشی از فقدان درک صحیح از جایگاه رسانه و روزنامه‌نگار و نیز انتظارات نامعقول از سوی مدیران و افراد همسو با ساختار قدرت از رسانه و روزنامه‌نگاری است.

🔹در اولین مورد، یک استاد دانشگاه که نظریه‌پرداز وضعیت کنونی اقتصاد کشور است در یک مناظره تلویزیونی و مستقیم، طرف مقابل خود را تحت تاثیر روزنامه‌نگاران منحط معرفی می‌کند و در رویداد دیگر، یک مقام فدراسیون کشتی یک خبرنگار را با تندی از جلسه‌ای که مستلزم پاسخگویی بوده است، اخراج می‌‌کند.

🔹واقعیت ناهنجار این است که، گرچه این دو فرد جایگاه دولتی ندارند، ولی به‌نحوی دنباله‌ای از نگاه و رویکرد رسمی به جایگاه روزنامه‌نگاری و رسانه هستند. به عبارت دیگر آنان دنبال بوق و بوقچی هستند، زیرا قادر به پاسخگویی نیستند.

🔹بیانیه انجمن صنفی روزنامه‌نگاران استان تهران در مذمت این دو رفتار توهین‌آمیز و در ضرورت تحریم خبری هر کس که چنین برخوردهایی را پیشه کند، به‌خوبی گویای آن است که نهادهای روزنامه‌نگاری باید واکنش مناسب نشان دهند.

🔹ما نیز به تبعیت از این رویکرد، هیچ‌گاه اخبار چنین افرادی را مگر آنکه در نقد آنان باشد، پوشش نخواهیم داد، تا زمانی که رسما از کرده خود پشیمان شوند و اعلام کنند.

🔹شاید روزنامه‌نگاران هم بتوانند نان‌به‌نرخ‌روز خور و همچون برخی از افراد غیرمتعهد؛ به منافع کشور و اصول حرفه‌ای پشت پا بزنند و فقط در پی منافع خود باشند و برای جلب‌نظر اصحاب قدرت دورویی پیشه کنند؛ البته می‌دانند که در این صورت اعتبار و اثرگذاری خود را نیز از دست خواهند داد.

🔹شاید روزنامه‌نگاری پیدا شود که متظاهرانه وسط جلسه اداری و پشت صندلی نماز بخواند؛ یا خلاف بدیهیاتِ علمِ اقتصاد و عقل متعارف بشری چیزی را بگوید، در این صورت و به‌سرعت از جامعه مستقل روزنامه‌نگاری کشور طرد خواهد شد.

🔹در مقابل نیز اگر جایگاه رسمی و عینی حرفه روزنامه‌نگاری در ایران در وضعیت مطلوبی قرار داشت، بدون تردید همه افرادی که چنین بی‌محابا در برابر آنان رفتار می‌کنند، چه در ساختار رسمی قدرت و چه در بیرون آن باشند، مجبور می‌شدند که پیش از انجام هر اقدامی یا زدن هر حرفی، کلاه خود را قاضی کنند که آیا قادر به پاسخگویی در برابر روزنامه‌نگاران هستند یا خیر؟

🔹تنها رسانه‌های آزاد و روزنامه‌نگاران مستقل هستند که مانع از قدرت‌گیری و تنها به قاضی رفتن افراد منحط می‌شوند؛ افرادی که از فرط انحطاط قادر به تمییز دادن درست از نادرست نیستند.

@hammihanonline
🆔 @commac

💢واکنش کاربران توییتر به بازداشت برخی سخنرانان همایش نجات ایران: کیوان صمیمی بیش از همه مورد توجه قرار گرفت

🔹به‌دنبال بازداشت کیوان صمیمی، علیرضا بهشتی شیرازی و عبدالله مؤمنی در روزهای گذشته، کاربران توییتری به این موضوع واکنش نشان دادند؛ با این حال واکنش‌ها نشان می‌دهد که بسیاری از این کاربران در این رابطه سکوت کرده و تعداد توییت‌های منتشر شده در این رابطه از هزار توییت فراتر نرفته است که این توییت‌ها حدود ۵۰هزار لایک و ۷۵۰۰ ریتوییت داشته است.

🔸یافته‌های به‌دست‌آمده از شبکه بازنشر توییت‌های مربوط به این بازداشت‌ها نشان می‌دهد که فقط حدود ۳۶۰۰کاربر به موضوع توجه نشان داده‌اند که اکثر آن‌ها کاربران اصلاح‌طلب و تحول‌خواه بودن‌اند و بسیاری از کاربرانی که رویکرد براندازانه دارند نسبت به این بازداشت‌ها سکوت کرده‌اند. در سوی دیگر نیز کاربران ارزشی و انقلابی نسبت به موضوع چندان واکنشی نداشته‌اند.

🔹در میان توییت‌ها بیش از همه به کیوان صمیمی توجه شده و پس از آن علیرضا بهشتی شیرازی و عبدالله مؤمنی تقریبا به یک اندازه مورد توجه قرار گرفته‌اند.

📲 @socialMediaAnalysis
✅ @commac

🎯 آيا اين زندگی نکبت‌بار چاره هم دارد؟
— کیرن سِتیا در کتاب تازه‌‏اش از راه‌‏های غلبه بر دشواری‏‌های زندگی می‏‌گوید


📍توجه کرده‌اید که اخیراً همه‌چیز مزخرف شده؟ دو سال پیش اوضاع خیلی مزخرف بود، سال قبل مزخرف‌تر هم شد و حالا آن‌قدر مزخرف شده که اصلاً قابل توصیف نیست. ما حدود ۳۰۰ هزار سال است که دچار این وجه از وضعیت انسان هستیم، اما این پرسش که از راه‌های عقلانی و احساسی چه واکنشی باید به آن نشان دهیم در هر نسل، و البته در مواجهه با هر چیز مزخرف جدید، ضرورتی نو پیدا می‌کند. فلسفه، از قدیم، به ما کمک ‏کرده تا در مواجهه با مشکلاتِ زندگی راهمان را پیدا کنیم. ولی طی دو قرن گذشته، که فلسفه به رشته‌‏ای دانشگاهی تبدیل شده، ارتباطش را با خودیاری از دست داده. کیرن ستیا در کتاب زندگی سخت است به رسالت باستانی فلسفه بازگشته تا به ما بگوید که چطور سختی‌های زندگی را تحمل کنیم.


🔖  ۱۸۰۰  کلمه
⏰ زمان مطالعه: ۱۱ دقيقه
                                       
📌 ادامۀ مطلب را در لینک زیر بخوانید:
https://b2n.ir/p95032
🆔 @commac

آیا کسب وکارها، بازوی اجرایی سیاست های فرهنگی هستند؟

منصور ساعی، روزنامه شرق، دوشنبه یازدهم اردیبهشت ماه ۱۴۰۲

🔹طی چند ماه گذشته حجاب از یک امر اجتماعی-فرهنگی به یک بحران سیاسی تبدیل شده و حکمرانی برای کنترل پوشش و حجاب زنان و دختران، علاوه بر تشویق و تنذیر رسانه ای، به هشدار رصد دوربینی در خیابان و خودرو و همچنین پلمپ مراکز خرید و فروشگاه ها و کسب وکارهایی می پردازد که به زنان بی حجاب خدمات اجتماعی و اقتصادی و فرهنگی ارائه می کنند. اینجا این سوال مطرح می شود که اصولا یک کسب وکار و مرکزخرید مسئول و بازوی قانونی اجرای سیاست های فرهنگی- اجتماعی دولت است؟ یعنی در هنگام دریافت پروانه فعالیت یک کسب وکار و راه اندازی یک فروشگاه، در اساسنامه آن، مسئولیت امر به معروف و نهی از منکر و تذکر اخلاقی و شرعی نظیر رعایت حجاب و ارزش های اسلامی آمده است؟ به نظر می رسد که پاسخ این سوال خیر است. در واقع وظیفه یک کسب وکار، ارائه خدمات اجتماعی و اقتصادی به شهروندان است نه مسئول تذکر، تنبیه، ترویج، تشویق یا تقبیح ارزش های فرهنگی و اخلاقی یک جامعه. اگر دولت با در اختیار داشتن تمام مکانیزم رسانه ای، هشداری، انتظامی، قضایی و قهری نتوانسته از تغییر ارزش های فرهنگی و سبک زندگی نسل ها نو جلوگیری کند، چگونه یک کسب وکار می تواند رو در روی مردم بایستد و هم نان خود را آجر کند و هم مسئولیت سنگین دولت را به دوش بکشد. یک کسب وکار، کار اقتصادی و خلق ثروت می کند و مسئولیت تشویق و ترغیب یا بازدارندگی و جلوگیری از ارزشهای فرهنگی و اجتماعی را ندارد.

🔹اصولاً حکمرانی در ایران به طور معمول سعی داشته که مسئولیت سنگین تصمیم گیری و اقدام در حوزه امور اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی را از دوش خود بردارد و به جامعه منتقل کند. مثلا مهمترین نهاد جامعه پذیری در جامعه ما یعنی خانواده را آنچنان درگیر مسئولیت معیشت و مسایل و چالش های اقتصادی و اجتماعی کرده است که فرصت های گردهمایی و گفتگوی بین نسل والدین و فرزندان و انتقال ارزش های فرهنگی و اخلاقی در بین اعضای خانواده را از بین برده است. همچنین با ناکارآمد ساختن نهادهای اجتماعی نظیر مدرسه و دانشگاه و انجمن های مدنی، مسئولیت همه امور آموزشی و علمی و مشاوره ای را به گردن خانواده انداخته است، خانواده ای که نه آمادگی چنین مسئولیت های سنگینی را دارد و نه اساسا باید چنین چیزی به او واگذار شود. در حوزه حجاب هم حکمرانی در حال کناره گیری از مسئولیت عواقب آن و انتقال آن به کسب وکارها است. این انتقال خطرناک از یکسو به تقابل ها و خشونت های اجتماعی دامن می زند و از سوی دیگر به فروپاشی سرمایه اجتماعی نهادی در ایران منجر می شود و به انگاره و تصویر دولت در میان کسب وکارها و شهروندان ضربات جبران ناپذیری می زند.

🔹حکمرانی ما تغییر تدریجی و آرام ارزش های اجتماعی و سبک های زندگی نو را درک نمی کند که طی چندین دهه در جامعه ایران به دلیل پذیرفته نشدن، نادیده گرفته شدن و به حاشیه رانده شدن آنها به صورت مساله های اجتماعی و فرهنگی سربرآورده اند و به دلیل فقدان انعکاس آن تغییرات ارزش ها در سیاست های اجتماعی و فرهنگی، کم کم به صورت مساله ها و بحران های عمیق اجتماعی پدیدار می شوند و می توانند هزینه های ملی و انسانی بغرنجی را به جامعه و حکمرانی تحمیل کنند. در واقع حجاب اگر امروزه به یک بحران برای حکمرانی در ایران تبدیل شده است، ناشی از نادیده گرفتن و نشنیدن تغییرات تدریجی و مدرن شدن جامعه در طی یکصدسال گذشته بوده است.

🔹 پاسخ حکمرانی به چنین بحران های اجتماعی مقطعی، قهری و ضربتی و توسل به زور و تصویب قانون بوده است، این در حالی است که جلوی تغییرات اجتماعی تدریجی را نمی توان با زور و قهوه قهریه و نظارت دوربینی و حتی با تصویب قانون عمومی گرفت. زیرا در صورت قانون گریزی های گسترده، هم قانون کارآیی و ارزش خود را از دست می دهد و هم در صورت متخلف شدن بسیاری از افراد جامعه بر مبنای آن قانون، نارضایتی اجتماعی گسترده تر می شود. پاسخ موثر به بحران های اجتماعی، ابتدا پذیرش آن بحران، تحلیل ریشه های واقعی تغییرات و تحولات و مدارا و گفتگوی با گروه های هدف بحران با هدف نیل به راه حل فراگیر و دارای رضایت اجتماعی است.

https://www.sharghdaily.com/fa/tiny/news-877878

#کافه_ارتباطات
@coffee_comm
🆔 @commac

نگاهی به کتاب «انسان خردمند»
از انفجار بزرگ تا مغز بزرگ!

✍️نوشین مجلسی

🔹یووال نوح هراری می‌نويسد: «مغز بزرگ قدرت بدنی زيادی هم می‌طلبد. حمل مغزی بزرگ به اين طرف و آن طرف، خصوصا در پوسته‌ای ضخيم، كار آسانی نيست و از آن هم دشوارتر سوخت‌رساندن به آن است»

ادامه مطلب در👈 asriran.com/003gN5

@MyAsriran
🆔 @commac

تبریک روز معلم بر بهترین استادان و معلمان که زندگی‌ها را تحول داده‌اند و نور را برای آینده روشن کرده‌اند.
🆔 @commac

💢چشم‌انداز افت و خیز‌های بازار کار؛ کدام فرصت‌های شغلی با رشد هوش مصنوعی گسترش خواهند یافت؟

نتیجه بررسی‌های جدید نشان می‌دهد که مشاغل مرتبط با هوش مصنوعی طی پنج سال آینده نسبت به مشاغل دیگر در بازار کار گسترش بیشتری خواهند یافت.

مجمع جهانی اقتصاد روز دوشنبه گزارشی تحت عنوان «گزارش آینده کار» منتشر کرد که در آن گروهی از فرصت‌های شغلی که طی پنج سال آینده بیش از دیگر مشاغل در بازار کار گسترش خواهند یافت معرفی‌شده‌اند.

این گزارش را بخوانید: https://bit.ly/3p1hph7

@euronewspe
🆔 @commac

روز جهانی آزادی رسانه

🔹روز سوم ماه می، ۱۳ اردیبهشت، روز جهانی آزادی رسانه است.

🔹تعداد روزنامه نگاران زندانی در جهان به بالاترین تعداد در ۱۰ سال اخیر رسیده است. در ایران نیز شماری از روزنامه نگاران در زندان هستند.
🆔 @commac

🎯 توهم هميشه هم نشانۀ بيماری نيست
— روان‌پزشکیِ تکاملی از حقایق تازه‌ای دربارهٔ اختلالات روانی پرده برمی‌دارد


📍جاستین گارسون فیلسوفی است که دربارهٔ اختلالات روانی می‌نویسد. اما پیش از آنکه به این موضوع علاقمند شود با روان‌پریشی و توهم‌های دائمی پدرش روبرو می‌شود که در خیال خود با خدا و یک بازیگر معروف زن زندگی می‌کند. چند سال بعد جاستین به مطالعهٔ‌ علت بیماری پدرش می‌پردازد و کم‌کم تحقیقاتش را بیشتر می‌کند. پدرش در اثر عوارض داروهای ضد روانپریشی می‌میرد و این درست زمانی است که او نگارش رسالهٔ فلسفی‌اش دربارهٔ مفهوم اختلال روانی را آغاز کرده است. حالا جاستین با روان‌پزشکی تکاملی آشنا شده و متوجه شده که شاید بیماری پدرش می‌توانست نتیجه‌ای غیر از ناتوانی، تنهایی و مرگ داشته باشد.

🔖  ۳۶۳۰ کلمه
⏰ زمان مطالعه: ۲۳ دقيقه
                                       
📌 ادامۀ مطلب را در لینک زیر بخوانید:
https://b2n.ir/b59171
🆔 @commac

✳️ وضعیت مطبوعات و رسانه ها در ایران روال عادی ندارد

حسین امامی در گفتگو با خبرگزاری موج به مناسبت روز سوم ماه می «روز جهانی آزادی مطبوعات» گفت:

🔻وضعیت مطبوعات و روزنامه نگاران مطلوب نیست. اینکه همواره یک ترسی باید در وجود خبرنگار و گزارشگر باشد که در برابر هر گزارشی که بنویسد باید پاسخگو باشد، به هیچ وجه روال عادی و مطلوبی نیست.

🔻همان اندازه که رسانه‌ها آزادتر باشند و خبرنگاران از امنیت شغلی بالایی برخوردار باشند، میزان آگاهی بخشی و تعامل مردم با دولتمردان هم می‌تواند بیشتر باشد.

🔻 وابستگی رسانه به دولت و سازمان‌های دولتی، موجب می‌شود رسانه نتواند آزادانه بنویسد و نقد کند. در حالی که رسانه‌های مستقل در کشورهایی که از رسانه‌های آزاد برخوردارند هیچ بودجه‌ای از دولت دریافت نمی‌کنند و محل درآمدشان تبلیغات و فروش اشتراک است.

🔻 زمانی که مسئولان کشوردرک و فهم رسانه‌ای پیدا کنند و در میان مردم نیز تفکر انتقادی ترویج یابد می‌توان امید داشت که رسالت و مسئولیت فعالان عرصه مطبوعات نمود پیدا می‌کند.

🔻مردم باید به حقوق خود آگاه باشند که صاحبان قدرت باید پاسخگوی مردم باشند. مدیران و مسئولان هم باید بدانند خبرنگار صرفا قرار نیست که بلندگوی شما باشند که هرچه شما بگویید آنها تنظیم کنند و رسانه‌ای کنند بلکه نوع عملکرد آنها اطلاع‌رسانی به مردم است.

https://www.mojnews.com/n/2SER
🆔 @commac

طراحی جلد با کمک هوش مصنوعی

«راستیسلاو اولیانوفسکی»، «نورالدین کیانوری» و «سرگون بیت اوشانا» سه شخصیت سیاسی که چهار تا پنج دهه پیش فعال بودند و هر سه سال‌هاست که فوت کرده‌اند.
هیچ تصویر با کیفیتی در دسترس ما و «علیرضا تاجیک» -طراح و گرافیست- قرار نداشت تا این جلد چشم‌نواز را طراحی کند. حتی در منابع روسیه و آرشیوهای ایران هم از این سه شخصیت، عکس با کیفیتی در دسترس نبود اما پدیده «هوش مصنوعی» به کمک طراح و گرافیست ما آمد. عکس‌های بسیار کوچک و بی‌کیفیت موجود را به سایتی که مبتنی بر هوش مصنوعی طراحی شده دادیم و تصویرهای شفاف دریافت کردیم. حاصل کار این جلد چشم‌نواز است.

#تجارت_فردا
@tejaratefarda
🆔 @commac