ژینا گیان تۆ نامری، ناوت ئه‌بێته ڕه‌مز

ضجه‌ی نام‌آوران زخمی به خاموشی نزد
از خروش نعره‌ی انبوه گم‌نامان بگو!
قصه‌های قهرمانان قهرِ ویران‌گر نداشت
از غم وخشم جهان‌ساز تهی‌دستان بگو!
با زمستانی که می‌تازد به قتل عام باغ
از گل خشمی که می‌روید در این گلدان بگو

#محسن_محمدپور
#آبان_ادامه_دارد

🟣 سوم دسامبر روز جهانی معلولان

بیش از ۱۱ درصد جمعیت دنیا را معلولان تشکیل می‌دهند. با این حال حضور و مشارکت اجتماعی و سیاسی معلولان در تمام کشورها سطحی بسیار پایین‌تر از افراد غیرمعلول جامعه دارد. چه بسا در بسیاری از کشور‌ها، اساسا جایگاهی برای معلولان وجود ندارد و مشارکت، برابری، و حقوق اجتماعی، رفاهی و سیاسی آنان به کلی نادیده گرفته می‌شود.
معلولان معمولاً به نیازهای حداقلی زیستی فروکاسته می‌شوند و به‌دلیل «رقابت‌پذیر» نبودن به عنوان نیروی کار در جهانی که «سود بیشتر» بر «زندگی بهتر برای همگان» اولویت دارد، همواره به عنوان زائده‌ی اجتماع در نظر گرفته می‌شوند.

در نسل‌کشی‌های آلمان نازی، معلولان بزرگ‌ترین گروه قربانیان بودند، به‌طوریکه یا مستقیماً به کوره‌ها فرستاده می‌شدند و یا پس از آزمایش‌های سبعانه نسل‌کشی می‌شدند. با این حال حتی در اشاره به حقیقت جنایتی که علیه آنان رفته است، رسانه‌ها و کتاب‌های تاریخ نیز صرفه‌جویی می‌کنند.

معلولان مورد عقیم‌سازی و کشتار سیستماتیک قرار می‌گیرند، در خانه‌ها و مراکز «نگه‌داری» محبوس می‌شوند، مورد آزار فیزیکی و روانی قرار می‌گیرند، از تحصیل، اشتغال و رفاه اجتماعی محروم هستند، سیاست‌های به‌نژادی علیه آنان اعمال می‌شود، بدل به ابژه‌های ترحم و سوژه‌های جذب ثواب می‌شوند، خَیِرها آنان را دروازه‌های بهشت می‌دانند و بخش خصوصی نیز به عنوان وسیله کسب سود به آنان می‌نگرد.

در ایران معلولان همچنان در حال تحصن برای تحقق حداقل‌های قانون حمایت از حقوق معلولان هستند و به مطالبات اولیه‌شان توجهی نمی‌شود. سازمان آموزش و پرورش استثنایی، با همه ادعاهای گزافش درباره آموزش فراگیر، هنوز بر مبنای جداسازی کودکان معلول عمل می‌کند، به تامین نیازهای معلمان و دانش‌آموزانش توجهی ندارد و در تحقق آموزش فراگیر به کلی شکست خورده است. بخش قابل توجهی از نهادهای مدنی، اغلب برای مشارکت واقعی معلولان ارزشی قائل نیستند و جز معدودی از سازمان‌های مردمی که توسط خود معلولان اداره می‌شوند، سایرین در بهترین حالت به «استفاده‌» نمایشی از آن‌ها بسنده می‌کنند.

در سال‌های اخیر در زمینه مسائل معلولان مطالبی در عرصه رسانه‌ای برای آگاهی‌رسانی، ترویج مدل اجتماعی معلولیت و جلب توجه به حقوق معلولان تالیف و ترجمه شده‌اند که در ادامه گزیده‌ای از آن‌ها را می‌بینید.

⚪️‌ با کلیک بر روی عنوان هر مطلب می‌توانید آن را مطالعه کنید.


ششمین فصل‌نامه دستادست با موضوع معلولیت (نسخه صوتی در این لینک)

معلولیت و رفاه در نظام سرمایه‌داری انحصاری

حق بر کار نکردن: قدرت و معلولیت

مدل اجتماعی معلولیت و ضرورت ترویج آن

مدل اجتماعی معلولیت

بدن ما ملک عمومی نیست: گزارشی از آزار جنسی علیه زنان دارای معلولیت

اوتیسم در دنیای «سالم‌ها» و نابرابری‌ها

بررسی رابطه نگرش منفی جامعه با طرد معلولین از جامعه

اوتیسم، مدل اجتماعی معلولیت، تنوع‌ عصب‌شناختی و برخی پژوهش‌های جدید


@bidarzani

سال نو مبارک!
زنده می‌مانیم و سقوط ستم و ستم‌گر را می‌ببینیم.

Emailing دو_مکتوب_مطالعات_انتقادی_معلولیت_۱.pdf

🟣 طوفان توییتری #جنگ_علیه_زنان


از روز شنبه ۲۵ فروردین‌ماه، مقابله با زنان دارای پوشش اختیاری به نام «طرح نور» با خشونت و‌ سرکوبی چندجانبه و حداکثری به‌پیش رفته است. در این طرح، نیروهای ناجا، لباس شخصی و بی‌شمار ماموران لباس خاکستری به فحاشی، رعب و وحشت، ضرب‌وشتم و بازداشت زنان در میادین و معابر شهری پرداخته‌اند.

زنان که در تمامی دهه‌های گذشته، علیه اشد سرکوب‌ها، ستم‌ها و تبعیض‌های جنسیتی، اقتصادی، سیاسی، اتنیکی و اجتماعی ایستاده‌ و‌ مبارزه کرده‌اند، این‌بار نیز متحمل خشونت و بازداشت‌های گسترده در قبال حق پوشش آزاد خود هستند.

🔵 روز سه‌شنبه، ۲۸ فروردین‌ماه، ساعت ۲۱ به‌وقت ایران، از #جنگ_علیه_زنان می‌گوییم. جنگی تمام‌قد از سوی حاکمیت که جان و تمامی حقوق اساسی زنان را نشانه گرفته است.

#ژن_ژیان_ئازادی
#اعتراضات_سراسری


@bidarzani

۱۶ ساعت رنجی که خانواده‌‌‌ی رئیسی تحمل کردند تا پیکر متعفن‌اش پیدا شود، در قیاس با ۴دهه انتظار #مادران_دادخواه سرِ سوزن هم نیست. گرچه هیچ رنج، مرگ و سقط‌شدنی از این‌دست، قابل هم‌ارز‌سازی با خواستِ محاکمه‌ی جنایت‌کارانی نظیر #ابراهیم_رئیسی نیست اما
سَقَط شدن فردی که در فاصله‌ی ۱۳۶۰ تا ۱۳۶۷ در ترور، ربودن، شکنجه و قتل‌عامِ هزاران تن از نستوه‌ترین انقلابیون این کشور مشارکت مستقیم داشت و در بالاترین مقامات قضایی و اجرایی در کشتار روشنفکران، معترضان و تهیدستان ایفای نقش کرد، حتما مبارک است.
جایِ #مادران_خاوران در این‌روز خالی‌ست و به امید طول عمر با عزت برای دیگر دادخواهان و تحققِ #دادخواهی‌.

تو را چه سود
               فخر به فلک بَر
                                فروختن
هنگامی که
             هر غبارِ راهِ لعنت‌شده نفرینَت می‌کند.

#نه_میبخشیم_نه_فراموش_میکنیم



@Blackfishvoice1

🚩 جنایتکاری جانشین جنایتکار شد

🔻محمد مخبر دزفولی از پلیدترین جنایتکاران رژیم آخوندی است که عامل اصلی تجاوز و کشتار دانشجویان دانشگاه جندی‌شاپور اهواز در اردی‌بهشت ۱۳۵۹ بود.

او و دیگر عناصر تبهکار انجمن اسلامی دانشگاه با پشتیبانی احمد جنتی چنان جنایتی آفریدند که در تاریخ نظیر نداشته است.

وحشیانه‌ترین تهاجم به دانشگاه، در اهواز و دانشگاه جندی‌شاپور رخ داد.بعد ازبقدرت رسیدن خمینی در بهمن ماه ۵۷ ، انجمن اسلامی دانشگاه جندی شاپور با کمک نیروهای نظامی بارها تلاش کرده بود تا جلسات و مراسم‌های دانشگاه را برهم زند اما به دلیل حضور کارگران، معلمان و دیگر اقشار جامعه در این مراسم‌ها، نتوانسته بود به هدف خود برسد.

احمد جنتی آن زمان حاکم شرع “دادگاه‌های انقلاب” خوزستان و امام جمعه اهواز بود. وی در اطلاعیه‌ای که بارها از رادیو و تلویزیون خوزستان پخش شد فراخوان برگزاری نماز در روز سه شنبه ۲ اردیبهشت در دانشگاه اهواز را می‌دهد.

این در حالی بود که دانشگاه هنوز تخلیه نشده و دانشجویان در دانشگاه بودند. در این میان عده‌ای از مردم معمولی هم برای نماز می‌آیند. اما مهم حضور چند صد نفر افراد مسلح با لباس شخصی و حتا نظامی بود به سرکردگی محمد مخبر ، تعدادی از اوباش نیز توسط نیروهای نظامی برای این کار اجیر شده و به دانشگاه آمده بودند. در همان روز نیروهای نظامی در حالی که با ماشین‌های خود دانشگاه را به محاصره درآورده بودند، از ورود دیگر ماشین‌ها به محوطه دانشگاه جلوگیری می‌کردند. همه‌ی این‌ها نشان‌دهنده این بود که نیروهای حکومت به رهبری جنتی خود را برای کشتار دانشجویان آماده کرده بودند. حتا صبح همان روز به بهانه این که در بیمارستان شماره یک اهواز (جنب دانشگاه) بمب کار گذاشته شده، بیماران را از تخت‌های‌شان پایین کشیده بودند.

بعد از برگزاری نماز و با فرمان جنتی در خطبه‌های پس از نماز، حمله به دانشگاه شروع شد. از سوی دیگر رادیوی خوزستان تبلیغ می‌کرد که “دانشجویان با تیربار به صفوف نمازگزاران حمله کرده‌اند” و پیام جنتی را می‌خواند که خواستار کمک شده بود!!!

پاسداران از فاصله نزدیک دانشجویان را با تیر می‌زدند. جبرائیل هاشمی از فاصله سه متری مورد اصابت گلوله محمد مخبر قرار گرفت و به قتل رسید.

مخبر هم‌چنین یکی از دختران را متوقف کرده، کلت را به شقیقه‌اش گذاشته و شلیک می‌کند. جنایتکاران با قمه سینه طاهره حیاتی چهارده ساله، دانش‌آموز یکی از دبیرستان‌های اهواز را شکافتند و بدین ترتیب طاهره در میدان ورودی دانشکده علوم دانشگاه اهواز در خون سرخ خود غلطید.

مهناز معتمدی همراه با تعدادی دیگر از دختران دانشجو که دستگیر شده بودند با چشمان بسته در مقابل دیوار قرار داده شده بودند. پاسداران برای ارعاب در اطراف سر آنها شروع به شلیک گلوله کردند که مهناز به پاسداران اعتراض می‌کند. پاسداران موهای سرش را گرفته و او را روی زمین کشیدند، سپس با مشت و لگد او را به گوشه‌ای انداخته و به رگبار مسلسل بستند. در چندین مورد از سوی اوباشان رژیم از جمله خود محمد مخبر به دختران تجاوز شد و حداقل جسد سه دختر از رودخانه کارون بیرون کشیده شد. جدا از آن جسد تعدادی از دیگر دستگیرشدگان نیز در روزهای بعد در نخلستان‌های اهواز و یا رودخانه کارون پیدا شد.

اسامی ۱۲ نفر از کشته شدگان اهواز به قرار زیرند:

غلام سعیدی، فرزانه رضوان، جبراییل هاشمی ، حمید درخشان، طاهره حیاتی ( دانش آموز۱۴ساله که درمقابل دانشکده علوم باقمه کشته شد)، فرهنگ انصاری، محمود لرستانی (کارگر شرکت نفت)، سعید مکوند، محمد عزیز پور، مهناز معتمدی، مهدی علوی شوشتری و احسان الله آبفشانی.


اهواز پنج‌شنبه۴ اردبیهشت جنایت دیگری رخ داد. تعدادی از زندانیان به دلیل شمار بالای دستگیری‌ها به تالار شهرداری اهواز برده شده و در آن‌جا نگاه‌داری می‌شدند. در این روز خانواده‌ها نیز به محل نگاه‌داری آن‌ها می‌آیند. زندانیان با دیدن خانواده‌ها شعار زندانی سیاسی آزاد باید گردد سر می‌دهند اما به پاسداران بلادرنگ به طرف زندانیان شلیک می‌کنند که ۸ زندانی کشته و ۳۶ تن زخمی می‌شوند که تعدادی از آن‌ها نیز هم‌چون ناصر بهرامی و کورش پیروزی در بیمارستان و یا جاهای دیگر کشته می‌شوند. یکی از زخمی‌ها نیز فردای آن روز در حالی که با قمه گردن او را شکافته بودند تحویل خانواده‌اش شد.

۱۲ اردیبهشت احمد موذن فارغ اتحصیل دانشگاه اهواز به همراه مسعود دانیالی دیپلمه بیکار، دکتر نریمیسا پزشک درمانگاه حصیرآباد اهواز، مسعود ربیعی دانشجوی فوق لیسانس علوم تربیتی، غلام حسین صالحی دانشجوی علوم کامپیوتر، اسداله خرمی دانشجوی دانشکده علوم تربیتی به جرم شرکت در درکیریها در یک محاکمه چند ساعته محکوم شده و تیرباران می شوند.

دو نفراول از دانشجویان و دانش آموزان هوادار پیکار بودند و دکتر نریمیسا با پیشگام بود که به جرم مداوای دانشجویان زخمی به همراه مهدی علوی شوشتری و منوچهر جعفری ونیز تعداد دیگری ازدستگیر شدگان روز

شنبه ۱۳ اردیبهشت به حکم “دادگاه انقلاب اسلامی اهواز” که ریاست آن با جنتی جلاد بود احمد موذن و مسعود دانیالی که در جریان حمله به دانشگاه دستگیر شده بودند اعدام شدند. اسماعیل نریمیسا پزشک مردم اهواز، استاد دانشکده پزشکی که در کنار کار در بیمارستان جندی‌شاپور اهواز، با کمک همکاران‌اش درمانگاهی در محله فقیرنشین حصیرآباد اهواز دایر کرده و به درمان رایگان بیماران می‌پرداخت به همراه چند تن دیگر از دستگیرشدگان حمله به دانشگاه هم‌چون مهدی علوی شوشتری و منوچهر جعفری روز ۶ تیرماه به‌ جوخه‌های اعدام سپرده شدند.

دکتراسماعیل نریمیسا که در محل کار خود توسط ماموران رژیم دستگیر شده بود، در همان تالار شهرداری بود که پاسداران تعدادی از زندانیان را به گلوله بستند. بعد از به گلوله بستن زندانیان دکتر نریمیسا را نیز از جمع زندانیان جدا کردند. در اطلاعیه “دادگاه انقلاب اسلامی اهواز” یکی از جرائم دکتر نریمیسا مداوای مجروحان ذکر شده بود!!!

مسعود ربیعی، اسدالله خرمی و غلام صالحی نیز از دستگیرشدگان حمله به دانشگاه بودند که با حکم احمد جنتی حاکم شرع خوزستان و امام جمعه اعدام شدند.

از یاد نخواهیم برد.

ارسالی به کلکتیو۹۸

@collective98

🔺️ ۳۷هزار انسان سلاخی شده‌اند و ماشینِ کشتار نازی‌ها کماکان بدن‌های صاحبانِ فلسطین را قطعه‌قطعه می‌کند.
بعد از ویران‌سازی #غزه نوبت به #رفح رسید: یک ملیون و هفتصدهزار انسان در ۶۴کیلومتر مربع محصور شده‌اند و نازی‌ها، از زمین و آسمان با تانک و هواپیما بر آن‌ها بمب‌ می‌ریزند.

🔺#دادگاه_لاهه در پی بازداشت #نتانیاهو است، دولت‌های اروپایی یکی پس از دیگری کشور مستقل فلسطین را به‌رسمیت می‌شناسند، یهودیان آمریکا و بازماندگانِ #هولوکاست رژیم صهیونیستی را نازی می‌نامند؛ در یک کلام، بوی تعفن #صهیونیسم طوری جهان‌گیر شده است که دیگر هیچ امکانی برای ماله‌کشی باقی نمانده مگر با قلدری و خوار کردنِ تتمه‌ی حقوق بین‌الملل.

🔺بامداد ۷خرداد، چادرهای پناهندگان هدف قرار گرفت و برگ تازه‌ای در کتابِ سراسر جنایتِ #اسرائیل ثبت شد. آن‌چه در اسلایدها می‌بینید، شاید گوشه‌ی کوچکی از عمقِ جنایتِ جاری در رفح را نمایش دهد: تصاویر متعددی از کودکانِ بی‌سر، بدن‌های متلاشی‌شده و کالبدهای سوخته‌ی مردم منتشر شده است که امکان بازنشرشان نیست.
تنها با نادیده‌گرفتن‌ این‌ تصاویر، ولنگارهایِ لمپن‌فاشیست می‌توانند بگویند: "جنگ همینه دیگه"؛ افرادی‌که اگر خواهر و برادرشان به نیم‌دانگ از زمین ارثی چشم دوخته باشند حاضرند سر ببرند و جسد بسوزانند و این‌جا از فلسطینی جز تسلیم کردنِ کامل سرزمینِ آبا و اجدادی‌اش توقع ندارند.

🔺سلبریتی‌های لیبرال و محافظه‌کار غرب، برای حفظِ آبرو و تداعی نشدن نام‌شان با حمایت از نسل‌کشی در تاریخ، علیه جنايات اسرائیل قدمی برمی‌دارند و این‌جا مدعیانِ مبارزه با جمهوری اسلامی
الف: کنار نازیسم می‌ایستند
ب: مرعوبِ دستگاه پروپاگاندای جمهوری اسلامی هستند
ج: در نهایت اثبات می‌کنند که هیچ‌چیز نیستند مگر زوائد رسانه‌ایِ آمریکا و اسرائیل؛ فاقد شخصیتِ سیاسی مستقل و متوسل به ائمه‌‌ی امپریالیست.
ساکتین در قبالِ نسل‌کشی، هرگز نمی‌توانند صدایِ ستم‌دیدگان در ایران باشند؛ ولو این‌که با #دادخواهی برای شهدای آزادی و برابری در ایران،
انشای توئیتری بنویسند و جرج‌تاون و مونیخ فتح کنند.

🔺عمرِ ما در مقیاس تاریخ، چشم برهم زدن است. مایِ فرودستِ مطرودِ سرکوب‌شده، شاید بدون دیدن محاکمه‌ی جنایت‌کارانِ حاکم بر ایران، چشم از جهان فرو بندیم؛ بدون تجربه‌ی شادی، آرامش و دادخواهی اما برای خاطرِ تاریخ، برای بقایِ مقاومت در برابر خدایگان قدرت و اربابان ثروت، بر سیمای حامیانِ بی‌شرم‌ و خجالتیِ #صهیوفاشیسم تف می‌اندازیم. #صنعت_اپوزیسیون، میانجیِ عرقِ شرم و استفراغِ تاریخ خواهد شد.

#westandwithpalestine🇵🇸

@Blackfishvoice1

پیروزی سیاستِ زندان و شکنجه و گروگان‌گیری و آدم‌ربایی بر ژست دروغین «دموکراسی» و دولت مبتنی بر قانون و استقلال قوه‌ی قضایی:
معامله‌ی جمهوری اسلامی و دولت سوئد با موفقیت به آزادی شکنجه‌گر و زندان‌بانی به نام «حمید نوری» منجر شد. مبارک منادیان «دموکراسی» و «حقوق بشر»!

🖋@naghd_com

🟣‌ متن کامل نامەی سرگشادەی پخشان عزیزی، زندانی سیاسی کورد محکوم بە اعدام


هفتەی گذشتە بخش‌هایی از نامه سرگشادەی پخشان عزیزی، زندانی سیاسی کورد محکوم بە اعدام، تحت عنوان «کتمان حقیقت و آلترناتیو آن» در شبکەهای اجتماعی منتشر شدە بود. متن پیش‌رو نسخەی کامل این نامە است کە برای انتشار در اختیار #بیدارزنی گذاشتە شدە است. این زندانی سیاسی در نامەی خود بە روایت نحوەی بازداشت خشونت‌آمیز خود و خانوادەاش از سوی نیروهای امنیتی، شکنجەهای اعمال شدە در دوران بازداشت و همچنین مواضع و فعالیت‌های سیاسی خود پرداختە است.


⚪️ متن کامل این نامە را در ادامە بخوانید:


▪️کتمان حقیقت و آلترناتیو آن


«دستانش را بە دیوارەی رحم‌اش چسباندە بود تا نیافتد، در برابر داروهای سقط مقاومت می‌کرد. از همان کودکی برای ماندن و با صدای مادری زجرکشیدە کە درس مقاومت و زندگی می‌داد، چگونە بودن را قد می‌کشید:
«بۆیەت دەبەستم تا خووی پێ بگری، نەک تا من ماوم لە بەندا بمری».

میبندمت تا عادت کنی، تا زندە هستم در بند نمیری.

بین زندگی و زمان جنگی در حال وقوع است!
دستانش را بە دیوار سلول گرفتە بود تا نیافتد. مدت‌ها بود کە برای ماندن و یافتن راهی برای بودن و فراتر چگونە بودن، شب و روز نمی‌شناخت. با شیوەی ارعاب دولتی و بیست سلاح بالای سرشان کە بە زعم خود تروریست گرفتەاند (همان تروریسمی کە ارعاب در ملاء عام یکی از مبادی آن است!).
پسر نوجوان ١٧ سالەای کە خالەاش را بعد از سال‌ها دوری می‌دید، بە همراە پدر، خواهر و دامادش بە زمین خواباندە می‌شوند. دست از پشت بستە، سلاح بر سر، یک خانوادەی مقدس را (همان خانوادەی مقدسی کە بنیان‌های مقدس جمهوری اسلامی بر پایەی آن شکل گرفتە) با سوار شدن بر پشت‌شان بە زنجیر می‌کشند. لبخندی کە نشانەی اقتدار و پیروزی «دولت خانوادە» است؛ عملیات با موفقیت انجام شد.
بە سمت بالا حرکت می‌کنند و بالاتر...
صحنەهای کشتار و ازهم پاشیدن هزاران خانوادە در جلوی چشمانش بە مانند فیلمی تراژیک می‌گذرد. در ضعف شدید جسمانی دستانش را بە دیوار سلول ٣٣ اوین (بالا) کلید می‌کند. همان سلولی کە ٨٨ نیز با همان اتهام «کورد بودن» و «زن بودن» و تلاش برای «خود بودن»، بستە بودندش. صدای سرفەهای پدر را کە سە بار سکتە کردە، بە دلیل سرطان، تازە جراحی داشتە و تنش هنوز آثار گلولەهای دهەی ٦٠ را یدک می‌کشد، از بند ٤ می‌شنود. و از بندهای دیگر صدای فریاد خواهری کە بارها تقاضای دیدن تنها فرزند وحشت‌زده‌اش را دارد.
در همان روز اول بازجویی، پیشنهاد قضایی نشدن پرونده و فیصله‌ی همه چیز بی‌سروصدا، داده می‌شود! پیشنهادی کە بە سرانجام نمی‌رسد….»

#جنگ_علیه_زنان
#ژن_ژیان_ئازادی
#اعتراضات_سراسری


⚪️ادامه‌ی متن را در لینک زیر بخوانید:

https://shorturl.at/lv3PO



@bidarzani

🟣‌ نامه و دفاعیه‌ی وریشه مرادی، زندانی سیاسی کورد برای «اطلاع افکار عمومی»


⚪️ داعش سر می‌بُرد،‌ جمهوری اسلامی نیز سر به دار می‌کِشد
 

▪️#وریشه_مرادی، اهل سنندج و عضو جامعه زنان آزاد شرق کردستان (کژار) که در تاریخ ۱۰ مرداد ۱۴۰۲ توسط نیروهای امنیتی در سنندج بازداشت و به «بغی» متهم شده است، اعلام کرده است که در اعتراض به صدور حکم اعدام برای #شریفه_محمدی و #پخشان_عزیزی از حضور در دومین جلسه دادگاه خود که قرار بود، «امروز ۱۴ مرداد» در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب اسلامی تهران برگزار شود، خودداری کرده است.

وی از بند زندان زنان اوین، دفاعیه‌ای را برای اطلاع افکار عمومی نوشته که برای انتشار در اختیار #بیدارزنی قرار گرفته است.


▪️متن دفاعیه: «احکام ناعادلانه‌ی اعدام فعالین زن (شریفه‌ محمدی و پخشان عزیزی) در فاصله‌ی کمتر از یک ماه،‌ اقرار جمهوری اسلامی به ناکارآمدی و درماندگیِ سیاسی‌اش است. تظاهر به قدرت‌مند بودن دولت جدید،‌ ایجاد رعب و وحشت و گسترش سرکوب در آستانه‌ی انقلاب ژن، ژیان، آزادی، خیالی باطل بیش نیست. در همین راستا من به جرم زن بودن،‌ کورد بودن و جست‌جوی حیات آزاد، به «بغی» متهم شده‌ام. هم‌اکنون نیز پس از گذشت یک سال از بازداشت موقت، در صف انتظار  برای برگزاری دومین جلسه‌ی دادگاه، در شعبه‌ی ۱۵ دادگاه انقلاب اسلامی ‌به ریاست قاضی صلواتی در تاریخ ۱۴ مرداد،‌ قرار دارم. اگر چه می‌دانم عدم حضور در دادگاه، شاید به عدم خواست دفاع از خویش تعبیر گردد،‌ اما به نشانه‌ی اعتراض به صدور حکم اعدام برای رفقایم شریفه محمدی و پخشان عزیزی،‌ به دادگاه نخواهم رفت و چنین دادگاهی را که حکم عادلانه‌ای در آن صادر نمی‌گردد، به رسمیت نمی‌شناسم. بارها در شرایط دشوار بازجویی‌ها و بازپرسی‌ها‌ دفاعیاتم را ارائه داده‌ام، اما این بار این نامه‌ی دفاعیه‌‌ی من است که خطاب به مردم و جامعه‌ی همیشه هشیار و آگاه و آزادیخواه به نگارش درمی‌آورم. از آنان می‌خواهم مرا و فعالیت‌هایم را مطابق عدالت اجتماعی قضاوت کنند.
زیستن در قرن بیست‌ویکم در خاورمیانه‌ای که نیروهای هژمونیک جهانی و دولت‌-ملت‌های دیکتاتور منطقه سعی در غصب ارزش‌ها و فرهنگ‌ها داشته و خواهان بازسازی هژمونی خویش بر آن هستند، به معنای زیستن در جغرافیایی است که به خاک و خون کشیده شده و شاهد هرروزه‌ی نسل‌کشی، همگون‌سازی و ادغام و الحاق اجباری است. زیستن در کوردستان نیز یعنی حیاتی فاقد ضمانت قانونی، اقتصادی، سیاسی، ‌آموزشی و ...، و به عبارتی یعنی بی‌کاری، فقر، تبعیض، بازداشت، شکنجه، اعدام و کشته‌ شدن کولبرها (شهدای نان)!….»


ادامه‌ی متن را در لینک زیر بخوانید:

https://shorturl.at/nOo1z



#جنگ_علیه_زنان
#ژن_ژیان_ئازادی
#اعتراضات_سراسری


@bidarzani

ژن، ژیان، ئازادی

💢حیات اقلیت در گلوگاه بحران جنگ

🔹همزمان با تشدید روزافزون تنش ها در خاورمیانه و اقدام اسرائیل، دولت مسلح به پیشرفته ترین تجهیزات نرم افزاری و سخت افزاری اطلاعاتی جهان که در یکی از بی‌سابقه ترین عملیات تروریسم دولتی در لبنان، به معلول کردن صدها انسان در کسری از ثانیه با پیجرها و بی‌سیم های آلوده مشغول شده بود، این عملیات یادآور کتاب جسبر پوآر، نظریه پرداز منتقد مطالعات کوئیر در دانشگاه راتگرز درباره معلول کردن سیستماتیک مردم در کرانه باختری توسط رژیم اسرائیل است.

🔹نویسنده به وضوح نشان می‌دهد که چگونه اسرائیل با معلول کردن سیستماتیک انسان‌ها در سرزمین‌های اشغالی، عملا همه ابعاد زیست آنها را از طریق وابسته کردن آنها به خدمات بهداشتی نهادهای بین المللی جهانی و پولی که تنها از طریق عبور از نهادهای اسرائیلی ممکن است کنترل می‌کند، سطح جدیدی از سرمایه داری نظارتی و امپریالیسم دولتی را در این منطقه به وجود آورده است.

🔹این مصاحبه با جسبر پوار به مناسبت سالگرد انتشار کتاب تأثیرگذار او ترکیب‌های تروریستی: هموناسیونالیسم در دوران‌های کوییر (2007) انجام شده است. پوار با صراحتی قدرتمند و سبکی علمی و در عین حال سبک، به سؤالاتی پاسخ می‌دهد که از جمله به جهان‌های زیسته و میراث‌های زیباشناختی-سیاسی-علمی‌ای که به نگارش این کتاب راه یافتند، می‌پردازند.

🔹همچنین به شیوه‌هایی که نوواژه‌ی «هموناسیونالیسم» خارج از زمینه‌ی تولید آن گسترش یافته و تغییر کرده است، به مبارزات در کارهایش برای عادی‌سازی اندوه با کمک دوستان، بازاندیشی‌هایی که در رابطه با فهم پیوند میان تقاطع‌گرایی/اینترسکشنالیتی و ترکیب‌ها در پرتو انتقاداتی که کتاب دریافت کرده بود، به‌عمل آورده است، به محدودیت‌ها و امکانات تئوری کوییر در روزگار کنونی، به این‌که چه عواملی علاقه او به مسئله اسرائیل/فلسطین را برانگیخت و همچنین به فوران های عاطفی میان ناتوانی و نقص در کتاب جدیدش حق ناقص کردن
با پرداختن به مسائلی ژئوپلیتیکی که مطالعات معلولیت ایالات متحده و اروپامحور تاکنون به طور عمیق به آن نپرداخته یا درگیر آن نشده‌اند، پوار به‌طور متقاعدکننده‌ای به خوانندگان نشان می‌دهد که آینده این حوزه ممکن است چگونه باشد.

🔹همان‌طور که او در مقدمه کتاب حق ناقص کردن می‌نویسد، هدفش این است که اندیشه کند که چگونه و چرا بدن‌ها به‌عنوان ناتوان، توانا، یا اغلب به‌طور هم‌زمان هر دو تصور می‌شوند […] من استدلال می‌کنم که سه بردار، ناتوانی، توانایی و معلولیت، در یک مجموعه متقابلاً تقویت‌کننده وجود دارند، اغلب هم‌پوشانی یا هم‌زیست هستند، و ناتوانی جزء ضروری‌ای است که هم دوگانگی معلول/غیرمعلول را آشکار می‌کند و هم به آن پیوند می‌دهد.

🔹رویکرد کتاب پوآر در رشته تازه مطالعات معلولیت، به معنای این نیست که همه به نوعی «معلول» هستند، که در تجربه محدود، معمولاً یک ترفند بلاغی محبوب میان افراد غیرمعلول است که باور ندارند معلولیت‌ستیزی یک سرکوب واقعی است. نقش(‌ها)ی توانایی/ناتوانی و ناتوانی در معلولیت ممکن است بدیهی به نظر برسد؛ «ناتوانی» در تعریفی رایج‌تر به‌طور کلی به ناتوانی در انجام امور به‌دلیل شرایط بیرونی اشاره دارد؛ در حالی که «ناتوانی جسمانی» به‌طور کلی به ضعف فیزیکی اشاره دارد.

🔹نویسنده از مفاهیم عدالت معلولیت بهره می‌گیرد تا به‌طور دقیق به بررسی موضوعاتی مانند روایت پیش‌رونده «نقطه عطف ترنس»، که در گفتگوهای جریان اصلی درباره افراد ترنس دیده می‌شود، روایت «بدن اشتباه»، مباحث پیرامون اختلال هویت جنسی، راهنمای تشخیصی و آمار اختلالات روانی که توسط متخصصان پزشکی استفاده می‌شود، بپردازد.

https://tabaghe.com/2024/10/02/a-deep-and-ongoing-dive-into-the-brutal-humanism-that-undergirds-liberalism-an-interview-with-jasbir-k-puar/

ای عمو، ای برادر، ای پدر، ای پدر!
تف به شاه، به آقا، به نظام کهنه‌مردانه
کفش‌دوزک من، معلمم را بازداشت کرده‌اند
رنگ رقص‌هایم و صدای شعرهایم را تحریف کرده‌اند
کفش‌دوزک من، معلمم را بازداشت کرده‌اند
رنگ رقص‌هایم و صدای شعرهایم را تحریف کرده‌اند
می‌دانم که تو هم در همین راهی
قوی شو، قوی شو، می‌خواهم تو هم همراه من شوی
با من بیا به رقص پیروزی
بیا سوار بر باد شمال به شهر برگردیم
کاش سرزمین‌مان زرد‌تر و سرخ‌تر و سبزتر شود!
کاش شهرمان پر از بوسه و شادی شود.

@Blackfishvoice1

این که جمهوری اسلامی نظامی جنایت‌‌کار است، دلیلی بر این نیست که حمله اسرائیل توجیه‌پذیر باشد. آزادی و برابری با مبارزه مردمی و رشد فکری و درونی‌سازی ارزش‌های انسانی در جریان مبارزه به دست می‌آید، نه با بمب و موشک قدرت‌های امپریالیستی. ضمن این که اسرائیل تا کنون و با جنایت و نسل‌کشی علیه مردم فلسطین، روی همه جنایت‌کاران تاریخ را سفید کرده است. چگونه می‌توان انتظار داشت رژیمی مثل اسرائیل آزادی و برابری به ما هدیه کند؟ خصوصاً آن‌که سه روز نگذشته و به اسم جنگ با جمهوری اسلامی، این همه خسارات به منافع عمومی مردم زده، و کودکان و غیرنظامیان را قربانی خود کرده و کشته‌ است.

چند راهنمایی مختصر برای کمک به
کودکان اوتیستیک و والدینشان
در شرایط بحران

انتشار: مطالعات انتقادی اوتیسم و معلولیت

حمیدرضا واشقانی فراهانی
خرداد ۱۴۰۴