شروع عصر هوانوردی سرآغازی بود بر به کار گیری پیشرانه های ملخی که پیشتر با اصولی مشابه برای دریانوردی استفاده میشد.
اصولی که در این سیستم برای تولید پیشرانه به کار .رفته میشود مشابهت زیادی با چرخ ارشمیدس دارد که امروزه برای خودرو های همه جا رو استفاده میشود.
#PKA
@Airnavy

خودروی همه جا روی روسی ZIL-2906
که از پیشرانه مارپیچی بهره میبرد.
@Airnavy

اما در نهایت اولین وسیله ای که آرزوی دیرینه هوانوردی را برای انسان محقق ساخت، هواپیمای معروف برادران رایت بود که برای پیشرانه از دو ایر فویل با زاویه ثابت متصل شده به موتور پیستون خطی بهره میبرد.
پس از پرواز این وسیله دیری نگذشت که مشخص شد این طراحی برای پرواز یک وسیله با طراحی بهینه فاصله زیادی دارد.
#PKA
@Airnavy

این بهینه نبودن از زاویه نسبی ملخ با جریان هوا نشات میگیرد، به این صورت که بدون داشتن سرعت افقی زاویه ملخ با محور خود با این زاویه حمله نسبی برابری می‌کند.
با افزایش سرعت افقی هواگرد، این زاویه به مرور کاهش می‌یابد.
#PKA
@Airnavy

و هر چه این زاویه کمتر شود، تراست تولیدی موتور هم کاهش می‌یابد تا جایی که ملخ با زاویه حمله ۴ درجه، نیروی پیشران قابل توجهی تولید نمیکند‌.
اما مشکل اصلی ملخ مورد استفاده برادران رایت، ثابت بودن زاویه ملخ بود که باعث میشد زاویه نسبی هوا و ملخ در طول ملخ متفاوت باشد.
این زاویه برای نوک ملخ که سرعت خطی بالاتری نسبت به نقاط دیگر داراست به حداکثر رسیده و با این افزایش سرعت، بخش بیرونی پروانه ملخ حتی میتواند مانند ترمز عمل کند(نیروی پیشران معکوس می‌شود).
#PKA
@Airnavy

برای رفع این مشکل هواپیما های ملخی از ملخ هایی با پیچ طولی بهره میبرند که تلاش دارند در سرعت بهینه پروازی هواپیما، این زاویه نسبی را در تمام طول ملخ ثابت نگهدارند.
این طراحی بدون تغییر تا پایان جنگ جهانی دوم به شکل گسترده ای مورد استفاده قرار گرفت.
#PKA
@Airnavy

ملخ جنگنده معروف رپابلیک P-47 تاندربولت که پیچ طولی آن قابل مشاهده است.
در روز های آینده ادامه سیر تکاملی این جزء سیستم پیشرانه هواگرد ها را مورد بررسی قرار خواهیم داد.
#PKA
@Airnavy

یکی از مشکلاتی که از آغاز در اینگونه پیشرانه ها احساس شد، اعمال عکس العمل گشتاور تولیدی موتور به سازه هواگرد بود
و باعث چرخش هواگرد میشد.
در هواگرد های تک موتوره این چرخش توسط خلبان مرتبا اصلاح میشد.
اما برای هواگرد های با توان موتور بالاتر طراحان سراغ تغییراتی در طراحی برای کاهش یا رفع کامل این اثر رفتند.
#PKA
@Airnavy

یکی از اولین راه حل ها برای این مشکل استفاده از ملخ های چپ گرد و راست گرد در یک هواگرد چند موتوره بود.(با استفاده از موتور های اصطلاحا چپ دست و راست دست)
در این روش گشتاور تولید شده توسط دو موتور یکدیگر را خنثی کرده و از پیچش سازه جلوگیری میکنند.
اما طبیعتا این روش برای هواگرد های تک موتوره قابل اعمال نیست.
عکس : طرحی از جنگنده دو موتوره لاکهید پی ۳۸ لایتنینگ به همراه فلش های چرخش موتور
در این جنگنده موتور ها یکسان نیستند و در جهت مخالف یکدیگر میگردند

ایده بعدی استفاده از گیربکسی بین ملخ و موتور است تا با چرخاندن دو ملخ در جهت معکوس یکدیگر، پیشرانه ای بدون وارد کردن گشتاور به سازه تولید کنند.
این روش بر خلاف روش قبل قابلیت پیاده سازی در پرنده های تک موتوره را نیز داراست.
در حقیقت هر دوی این طرح ها از سری های متعدد و به تعداد زوج ملخ بهره میبرند.
عکس: رادار پرنده (AEW)شکلتون انگلیسی مجهز مجهز به چهار موتور با ملخ های Contra-rotating
#PKA
@airnavy

یک تصویر مدلسازی شده از فشار هوا در چرخش دو ملخ در جهات متفاوت(سیستم موتور های چپ دست و راست دست)
#PKA
@airnavy

جنگنده تهاجمی تک موتوره داگلاس اسکای شارک با سیستم ملخ Contra-rotating
#PKA
@airnavy

اولین نکته قابل توجه در تشخیص مدل های مختلف جنگنده A-4 اسکای هاوک وجود مخازن سوخت تطبیقی بالای بدنه و سایت هدفگیری لیزری زیر دماغه است.
وجود مخزن سوخت تطبیقی نشان دهنده این است که واریانت مورد نظر یکی از واریانت های مشتق شده از مدل A-4M نیروی دریایی آمریکاست.
این واریانت ها شامل:
A-4M
A-4N
A-4KU
A-4AR
میباشند.
تصویر: دو فروند A-4N پیمانکار خصوصی آمریکایی که در تمرین ها نقص متخاصم را به عهده می‌گیرند.
#راه_تشخیص
#PKA
@airnavy

نبود سایت نشانه گذار لیزری زیر دماغه نشان دهنده این است که جنگنده مورد نظر از نقش تماما تهاجمی خارج شده و برای مامورت های هوا به هوا هم مورد استفاده قرار می‌گیرد‌.
در این موارد دماغه توسط یک رادار (متفاوت بسته به مدل) اشغال میشود.
این تغییر در مدل های N,KU و AR مشاهده میشود.
البته لازم به ذکر است که مدل های N در هر دو مدل دارا و بدون سایت نشانه گذار لیزری موجود هستند.
تصویر: A-4KU کویتی
#PKA
@airnavy

راه آخر تشخیص وجود خط های جاذب صاعقه بر روی رادوم جنگنده است که نشان دهنده کاربری رادار APG-66 در جنگنده مورد نظر هستند.
این رادار در سطح سازمانی فقط در A-4AR کاربری شده، هر چند انواع پیمانکاران نیروهای مسلح آمریکا و آلمان نیز دست به نصب این رادار بر جنگنده A-4N کرده اند.
تصویر: A-4AR نیروی هوایی آرژانتین
#PKA
@airnavy

جنگنده A-4AR به دلیل ترکیب ایرفریم A-4M و اویونیک F-16 fighting falcon به عنوان جنگنده شناخته شده و Fighting Hawk نامیده می‌شود.
#PKA
@airnavy