از پسِ خیلی از کارهای مردانه برمیایم.
مثلا با اینکه دیسک‌کمر دارم بارهای سنگین بلند میکنم. بیرون که میروم کیف برنمیدارم و دستم را میگذارم توی جیبم و بدون هیچ کرشمه‌ی دخترانه‌ای توی خیابان مثل مردها بیخیال و اخمو و بی‌اهمیت به مغازه های کنار خیابان راه می روم. برعکس اکثر دخترها کله پاچه خورِ حرفه‌ای‌ام. دستم به سوسک کشتن می رود و تا سوسک ببینم جیغ نمیزنم! اصول و منطقم به عاطفه‌ام می‌چربد و خوب بلدم تحتِ تاثیرِ هیچ چیز قرار نگیرم. درست مثل مردها وقتی پای تلویزیونم یا سرم توی موبایل یا کتاب است‌، دیگر نه چیزی میبینم نه صدایی میشنوم!
من کلی ویژگی مردانه ی دیگر هم دارم تا جایی که حتا بلدم پناه دهنده باشم نه پناهنده! میتوانم عاشق باشم نه معشوق!
ولی،
ولی،
ولی بااینکه هیکل درشت و دستهای زُمُختی دارم، بلد نیستم مردِ زندگیِ خودم باشم!
شاید بلد باشم تنها زندگی کنم و خرجم را خودم دربیاورم اما نه شانه های پهن دارم برای تکیه دادن نه بلدم موهای خودم را برای خودم ببافم. نه بلدم سر به سر خودم بگذارم نه میتوانم به خودم بگویم "دلبر! عجیب زیبا شده ای امشب"
من بلد نیستم با "دلم چایی که تو دم کرده باشی‌" گفتن به خودم، خودم را سرِ ذوق بیاورم!
بلد نیستم سرِساعت مثلِ قرصِ آنتی‌بیوتیک به خودم آغوش برسانم و از شرِّ دلتنگی‌هایم خلاص شوم!
کارهای مردانه ی زیادی بلدم اما هیچ ویژگیِ مردانه ای در من بلد نیست وقتِ دلتنگی بغلم کند و قربان صدقه ام برود و من روی پنجه ی پایم بلند شوم تا دهانم را به گوشش بچسبانم و بگویم "ممنون که هستی! دوستت دارم مردِ من!"
اینها همه کارِ توست و نباشی از دستِ من برنمیاید!
گذشته از این حرف‌ها تو یک کارِ مردانه‌ی مهم در این دنیا داری که جز خودت هیچ کس از پسش برنمیاید!
آن هم بودن در زندگیِ من است!
باش تا هم به رسالتت در این زندگی عمل کنی هم مرا خوشبخت کنی! چون من بلد نیستم بدون تو خوشبخت شوم! ازم ساخته نیست!

#مانگ_میرزایی

-هربار این فکر مرا می کشد
که چگونه تو هرگز چیزی را
به یاد نمی آوری که من
هرگز نمی توانم فراموش کنم...

من خودم به همه ميگم غصه نخور ديوونه
كي ديده شب بمونه؟
ولي خودم يبار ديدم كه شب موند
هنوزم شبه!
هميشه شبه! :)

نتونستن گاهی اوقات کلمه ی غم انگیزیِ،
گاهی اوقاتم خیلی شیرینه!
مثلا وقتی کسیُ دوست داریُ نمیتونی بهش بگی خیلی غم انگیزه...
یا مثلا وقتایی که حرفی تو دلت سنگینی میکنه و نمیتونی به زبون بیاریش...
اما یه وقتایی نتونستن خیلی شیرین میشه...
مثلا وقتایی که نمیتونین ازهمدیگه بگذرین،
وقتایی که نمیتونین دوری همو تحمل کنین،
وقتایی که نمیتونین عاشق هم نباشین...!

#المیرا_دهنوی

دلم یه صخره میخواد که زیرش آبایه یه اقیانوس موج بزنه
یه شبه تاریک که هواش قاراشمیشه
یه ابر سیاه و ترسناک که نوید یه بارونه آمازونیو بده
اونوقت فقط من باشمو من
از لبه ی اون صخره هه ایننننننقد دلتنگیمو فریاد بزنم که بیهوش شمو پرت شم پایین
مثِ تو خوابام ...💛

#محیکس

-دلتنگی ینی یه وویسه هشت ثانیه ای رو هشت هزار بار گوش بدیو بازم دلت قنج بره براش ...

من خدارَم خسته کردم ...

چجوریاست؟!
یا من زیاد تو خیالِ تو پرسه میزنم یا تو زیادی بیخیالِ من و خیالمی ...
کدومشه؟!
من زیادم به تو فکر نمیکنم
فقط هر روز صبح تا چشم باز میکنم اول میگم سلام خدا ، بعد میگم خدایا امروز مراقبِ دلبر جانِ ما باش لطفاً ...
تمامِ مدت حاضر شدنم
همونجا که دارم با دقت خطِ چشمو پشت پلکم میکشم
به تو فکر میکنم
با خودم میگم " نکنه اگه یهویی دیدمش نامرتب باشم!!! "
و با وسواسِ بیشتری لباس انتخاب میکنم
یا اونجایی که سرمو تکیه دادم به شیشه ی تاکسی فکر میکنم اگه تو بودی خودت منو هرجا میخواستم میبردی ...
اینا که فکر کردن نیست
اوجِ فکر کردنم میدونی کی شروع میشه؟!
اون موقع که خسته و خورد و خمیر میرسم خونه و تو ...
بازم نیستی :)
و فکر میکنم اگه بودی حتماً یه چای گرم کنارِ شومینه و تو بغلِ تو خیلی میچسبید ...
تلویزیونو روشن میکنم و فکر میکنم اگه تو بودی مسلماً محتوای اون فیلمِ مسخره رو نمیفهمیدم
بس که حواسم پرت تو بود ...
دراز میکشم رو تخت ، نگاه میکنم به ساعت و فکر میکنم اگه تو بودی حتماً اون لحظه مشغولِ گپ زدن بودیم ...
من خیلیم به تو فکر نمیکنم
فقط هر روز ، لا به لای کارام ، چند ساعتی رو با تو رویا میبافم ...
راستی تو رویا بافتن با من رو بلدی؟!
اصلاً به من فکرم میکنی؟!

#مهسا_امیری_راد

ﻣﺜﻞ ﻣﺎﺩﺭﻡ ﮐﻪ ﻗﻬﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﺑﺎ ﻣﻦ...
ﺑﺎ ﺗﻮ ﻗﻬﺮﻡ
ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻤﺖ
ﺍﺧﻢ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ
ﺭﺩ ﮐﻪ ﺷﺪﯼ
ﺑﺮﺍﯼ ﺳﻼﻣﺘﯿﺖ ﺻﺪﻗﻪ ﻣﯽ ﺩﻫﻢ
ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻤﺖ
ﻭ ﺑﺎ ﺗﻤﺎﻡ ﻣﻬﺎﺭﺗﻢ ﺩﺭ ﺑﺎﺯﯾﮕﺮﯼ
ﺑﯽ ﺗﻔﺎﻭﺕ ﻣﯿﺸﻮﻡ...
ﺩﺭ ﺩﻟﻢ ﻗﺮﺑﺎﻥ ﻗﺪﻡ ﻫﺎﯾﺖ ﻣﯿﺮﻭﻡ
ﻣﺜﻞ ﻣﺎﺩﺭﻡ ﮐﻪ ﻗﻬﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ...

آدم رؤیایی، خاکستر رویاهای گذشته‌اش را بیخودی بهم می زند، به این امید که در میانشان حداقل جرقهٔ کوچکی پیدا کرده و فوتش کند تا دوباره جان بگیرند، تا این آتش احیا شده قلب سرمازدهٔ او را گرم کند و همهٔ آن‌هایی که برایش عزیز بودند، برگردند...

شب‌های روشن / #فئودور_داستایفسکی

ميگفت كاش اسمت مريم نبود..
ميگفتم خب چرا؟!
ميگفت آخه تو همه چيت تكِ
منحصر به فرده..
ولى اسمت نه..
خيليا اسمشون مريمِ..
تو فاميل كلى مريم داريم..
حتى تو گل فروشى ها هم كلى مريم داريم..
وقتى نباشى
وقتى برى
هر بار اسم مريم رو بشنوم روانى ميشم..
كاش اسمت بلقيس بود..
كه بعد از رفتنت هى تنم نلرزه..
گفتم ديوونه،مگه قراره برم؟!
گفت:آره،ميرى ديگه..
يه روزى ميرى..
چون ميدونى خيلى دوست دارم..
چون فهميدى خيلى دوست دارم..
خب،معلومه ميرى ديگه..

#فرزانه_صدهزارى

تو
اگه رنگ بودى، زرد
اگه ميوه بودى، انبه
اگه خواننده بودى، دریا دادور
اگه بازيگر بودى ،‌ ماریون کوتیار
اگه شاعر بودى، فروغ
اگه افسانه بودى، لیلی
اگه فيلم، مادِر
اگه گل، نرگس
اگه حس، هیجان
اگه شهر، ونیز
اگه ورق، دل
اگه فصل، پاییز
اگه شعر
"تو همانی که دلم لک زده لبخندش را "
#محیکس

همیشه منظور آدما اون چیزی نیست که به زبون میارن، خواسته ی دلشون همونی نیست که بر حسب مصلحت و اجبار توی دهن میچرخونن، خیلی وقتا منظور آدما توی حرفاشون نیست، توی کلماتشون نیست...
شنونده خودش باید فهمیده باشه، خودش باید بفهمه، خودش باید ترجمه کردن بلد باشه!
همین خودِ تو...
تو خودت باید عاقل باشی، منو بلد باشی، چشمامو از حفظ باشی، تو خودت باید بغضمو، لحن صدامو، جنس حرفامو بشناسی حتی بهتر از خودم...
تو خودت باید بفهمی منو،
مثلا من حتی اگه خودمم بهت یه روزی گفتم برو،
گفتم نمون،
تو بفهم،
تو بمون،
تو باش
تو نرو...
میشنوی؟!
نرو!

#طاهره_اباذری_هریس

یک صبح هایی هم هستند که آدم می چسبد به رختخواب و هرکار می کند ، چشم و دلِ لعنتی اش باز نمی شود که نمی شود ... !
من اسمشان را گذاشته ام؛ "صبح هایِ بی عشق" ‌.‌..
اصلاً آدم ، بدونِ عشق زندگی کند که چه ؟!
هر آدمی برای نفس کشیدن لازم دارد یک نفر عاشقش باشد ...
آن وقت حال و روزِ صبح هایش دیدن دارد ...
حال و روزِ صبح هایتان دیدنی ...