-و غم بشکههای سنگینی را در قلبم جا به جا می کند...
- یکی باشه عین مولانا دوست داشته باشه اون موقع که میگه:
ناز کنی نظر کنی قهرکنی ستم کنی گرکه جفا گر که وفا از تو حذر نمیکنم...
ناز کنی نظر کنی قهرکنی ستم کنی گرکه جفا گر که وفا از تو حذر نمیکنم...
- بیشتر وقتها الکی به دلم صابون میزنم که اونایی که دارن تو دلم رخت میشورن کف داشته باشن واسه شستشو.
-کاری نداره پر شدی عین خودم بِتِرِک!
عین خودم بگیر همه زندگیو بتخمت
بزن کوچه علی چپ
بشین به فیلم به تخمه
عین خودم بگیر همه زندگیو بتخمت
بزن کوچه علی چپ
بشین به فیلم به تخمه
-من تُنگ بودیم
اگه دریا بودیم که ماهیمون نمی مرد!
اگه دریا بودیم که ماهیمون نمی مرد!
- تو این دنیایِ محدود با نگات منو تا بینهایت میبری..
Forwarded from HollyWeed (Sarina🦋)
آدما تو زندگيشون دو بار عاشق يه نفر ميشن.
يه بار عاشق بيرون و يكبار عاشق درونش. در فاصله ى عاشق شدن بين بيرون و درون اگر دَووم آوردى، ديگه هيچكس نمى تونه تو رو از اين ميدان مين نجات بده. با عشقش كشته ميشى...
يه بار عاشق بيرون و يكبار عاشق درونش. در فاصله ى عاشق شدن بين بيرون و درون اگر دَووم آوردى، ديگه هيچكس نمى تونه تو رو از اين ميدان مين نجات بده. با عشقش كشته ميشى...
-همینکه راست است این خاطرات، خاطرت جمع باشد از پاشیدنم!
-همه دنیام شده تو...
غرق شدم توی اقیانوس دلتنگی که با هر موج و برخوردش با صخرههای خاطره، خیالتو پررنگ تر میکنن...
شدم آتیش زیرخاکستر، هعی داره خاکسترم بیشتر میشه و منم هعی منتظرم یکی بیاد فوتم کنه که گُر بگیرم، که خاموش نشم، که نمیره این شعله، که سیاهی لعنتی پرنکنه فضای کوچیک قلبمو!
شب که میشه، ماه میاد تو آسمون، روشن میکنه تیرگی و سیاهیا رو... ساعت ها خیره میشم بهش. با اینکه اینقد خوشگله لامصب ولی بازم عینکتو که برداری شرمنده میشه از تابیدن، از این قهوهای چشمات، از معماریِ لبخندت و کِرو گونههات!
خوابم شده دو ساعت، وعدهی غذاییم یکی! ولی در عوض دوگزپین و مودافینیل چنبار تو روز میخورم. باشگاه میرمو با دوستام میخندم، فیلم میبینمو گریه میکنم، فوتبال بازی میکنمو از بردم خوشحالم و با باختن دوستم بغض میکنم... پُرم از دژاوو، پُر از پارادوکسایی که واقعیتو واسم عوض کردن، نمیدونم این واقعیته که دارم زندگی میکنم یا یه خیال و قراره از خواب بیدار شم و ببینم یه کابوس وحشتناک و طولانی بوده! بیدار شمو قرار باشه بریم کوه و با دلپوشِ ابی دابسمش درست کنیم و من باشم و تو و ... اَه، عصن ولش کن.
واقعیت اینه که تو خیلی وقته رفتی، دقیقا صد و سیزده روز و هیفده ساعت.
چقد پرم از تو و چقد پری از من!!!
"ای مونس روزگار چونی بی من
ای همدم غمگسار چونی بی من
من با رخ چون خزان خرابم بی تو
تو با رخ چون بهار چونی بی من؟"
#محیکس
غرق شدم توی اقیانوس دلتنگی که با هر موج و برخوردش با صخرههای خاطره، خیالتو پررنگ تر میکنن...
شدم آتیش زیرخاکستر، هعی داره خاکسترم بیشتر میشه و منم هعی منتظرم یکی بیاد فوتم کنه که گُر بگیرم، که خاموش نشم، که نمیره این شعله، که سیاهی لعنتی پرنکنه فضای کوچیک قلبمو!
شب که میشه، ماه میاد تو آسمون، روشن میکنه تیرگی و سیاهیا رو... ساعت ها خیره میشم بهش. با اینکه اینقد خوشگله لامصب ولی بازم عینکتو که برداری شرمنده میشه از تابیدن، از این قهوهای چشمات، از معماریِ لبخندت و کِرو گونههات!
خوابم شده دو ساعت، وعدهی غذاییم یکی! ولی در عوض دوگزپین و مودافینیل چنبار تو روز میخورم. باشگاه میرمو با دوستام میخندم، فیلم میبینمو گریه میکنم، فوتبال بازی میکنمو از بردم خوشحالم و با باختن دوستم بغض میکنم... پُرم از دژاوو، پُر از پارادوکسایی که واقعیتو واسم عوض کردن، نمیدونم این واقعیته که دارم زندگی میکنم یا یه خیال و قراره از خواب بیدار شم و ببینم یه کابوس وحشتناک و طولانی بوده! بیدار شمو قرار باشه بریم کوه و با دلپوشِ ابی دابسمش درست کنیم و من باشم و تو و ... اَه، عصن ولش کن.
واقعیت اینه که تو خیلی وقته رفتی، دقیقا صد و سیزده روز و هیفده ساعت.
چقد پرم از تو و چقد پری از من!!!
"ای مونس روزگار چونی بی من
ای همدم غمگسار چونی بی من
من با رخ چون خزان خرابم بی تو
تو با رخ چون بهار چونی بی من؟"
#محیکس
city of stars
are you shining just for me?
are you shining just for me?
-به تو پل میزنم از بهانههامو از همه شبانههامو میرسم به تو دوباره....