از رابطه ایی ک انتظارکشیدن توش زیاده،بترسین !کسی ک شما رو منتظر میذاره،نه تنها واس بدس اوردنتون تلاش نمیکنه،واس نگه داشتنتون هم تلاشی نمیکنه :)))
خودت که واژهها رو میشناسی. تو میشی فاحشه. بچهات هم میشه حرومزاده. ولی هیچ واژهای برای مردی که میره و دیگه برنمیگرده وجود نداره...
پیکی بلایندرز
پیکی بلایندرز
شب که شد :
نگاه گیرای تو ایمانه مرا خواهد
نگاه گیرای تو ایمانه مرا خواهد
تعهد یا تاهل؟
بیشتر متعهدم!
چون در زندگی ام کسی را دارم که نیست
و بارها خواهش کرده نخواهمش...
اما پایبندم به چیزی که یادآوری میکند برایش هیچ ارزشی قائل نیست،
و هیچ تعهدی به تعهدم ندارد.
و این از شگفتی های عاشق بودن است.
اینکه بخواهی و نخواهد،
بدانی که ممکن نیست؛
اما هر روز امیدوارتر، پایبندتر بشوی...
#حامد_رجب_پور
❤️
بیشتر متعهدم!
چون در زندگی ام کسی را دارم که نیست
و بارها خواهش کرده نخواهمش...
اما پایبندم به چیزی که یادآوری میکند برایش هیچ ارزشی قائل نیست،
و هیچ تعهدی به تعهدم ندارد.
و این از شگفتی های عاشق بودن است.
اینکه بخواهی و نخواهد،
بدانی که ممکن نیست؛
اما هر روز امیدوارتر، پایبندتر بشوی...
#حامد_رجب_پور
❤️
باشه مال من نيستي
اما اين دليل نميشه که دوستت نداشته باشم،حسودي نکنم،دلم تنگ نشه...
اما اين دليل نميشه که دوستت نداشته باشم،حسودي نکنم،دلم تنگ نشه...
درد دارد کـه هـرچـه بـنـویـسـی ،
نـتـوانی کـه شـرح ِ غــم بـدهـی !
درد دارد به طـفــل ِ احـسـاسـت
شـب به شـب، قبـل ِخواب، سَـم بـدهـی...
#علیرضا_آذر
نـتـوانی کـه شـرح ِ غــم بـدهـی !
درد دارد به طـفــل ِ احـسـاسـت
شـب به شـب، قبـل ِخواب، سَـم بـدهـی...
#علیرضا_آذر
من آدولف هیتلر هستم!
اما نه اون هیتلری که جنگ جهانی رو به راه انداخت، نه اون هیتلری که باعث مرگ هزاران نفر شد، راستش من نه طرفدار فاشیسم هستم، نه نازیسم.
من فقط همونم که یه شب به سرم زد فاتح قلب کسی بشم که همه دنیا می گفتن هیچ وقت نمی تونم این کار رو بکنم، ولی من با تموم قدرت شروع کردم، خوب هم پیش رفتم.
خیلی هم بهش نزدیک شدم، اما درست لحظه ای که خواستم تصاحبش کنم، اسیر سرما شدم، سرمای نگاهش، مثل هیتلر که اسیر سرمای زمستون شوروی شد!
سرمای نگاه کسی که دوسش داری با سرمای زمستون شوروی هیچ فرقی نداره، جفتش باعث میشه یه ارتش تلف بشه و یه جنگ جهانی رو ببازی...
می دونی اگه آدولف هیتلر اسیر سرمای وحشتناک شوروی نشده بود چه اتقافی می افتاد؟
اون می تونست کل دنیا رو بگیره!
قهوه سرد آقای نویسنده/ #روزبه_معین
اما نه اون هیتلری که جنگ جهانی رو به راه انداخت، نه اون هیتلری که باعث مرگ هزاران نفر شد، راستش من نه طرفدار فاشیسم هستم، نه نازیسم.
من فقط همونم که یه شب به سرم زد فاتح قلب کسی بشم که همه دنیا می گفتن هیچ وقت نمی تونم این کار رو بکنم، ولی من با تموم قدرت شروع کردم، خوب هم پیش رفتم.
خیلی هم بهش نزدیک شدم، اما درست لحظه ای که خواستم تصاحبش کنم، اسیر سرما شدم، سرمای نگاهش، مثل هیتلر که اسیر سرمای زمستون شوروی شد!
سرمای نگاه کسی که دوسش داری با سرمای زمستون شوروی هیچ فرقی نداره، جفتش باعث میشه یه ارتش تلف بشه و یه جنگ جهانی رو ببازی...
می دونی اگه آدولف هیتلر اسیر سرمای وحشتناک شوروی نشده بود چه اتقافی می افتاد؟
اون می تونست کل دنیا رو بگیره!
قهوه سرد آقای نویسنده/ #روزبه_معین
اینکه دوستم داشته باشی
مثل این است
که عابری در پیاده رو
ناگهان در آغوشم بگیرد!
همین قدر بعید
همین قدر ممکن...
#مهدیار_دلکش
مثل این است
که عابری در پیاده رو
ناگهان در آغوشم بگیرد!
همین قدر بعید
همین قدر ممکن...
#مهدیار_دلکش
دو سال و هفت ماه دیوانه وار یک نفر دوست داشتم
آنقدر دوست داشتم که جرات نمیکردم بگویم.
آنقدر نگفتم که در یک بعد از ظهر تابستانی از این بعد از ظهرهای جمعه که انگار آسمان فرهاد گوش داده است، خواهرم بعد از کلی منو من کردن گفت فلانی نامزد کرد.
کمی خیره ماندم و چیزی نگفتم
انگار این خفه ماندن بخشی از تقدیرم بود.
شاید هم بزرگ شده بودم و باید با هر چیزی منطقی برخورد میکردم.
خب اگر من را میخواست حتما میماند و دلش برای دیگری نمیرفت!
خلاصه منطقی برخورد کردم و تنها تعدادی تار موی سفید در این چند ساعت برایم باقی ماند!
غروب بود و قلیانی چاق کردم و به همراه آهنگی از هایده، کنار حوض نشستم
اهالی خانه فهمیده بودنند چه بلایی سرم آمده اما هیچ کدام به رویم نمی آورند...
تا اینکه پدربزرگ آمد و کنارم نشست
چند کام از قلیان گرفت...
حالا باید نصیحتم میکرد اما اینبار لحنش میلرزید!
چشم دوخت به زغال قلیان و بی مقدمه گفت:
سرباز سنندج بودم و دیر به دیر مرخصی میدادن تا اینکه یه روز مادرم با هزار بدبختی واسه دیدنم اومد پادگان.
فرمانده وقتی حال مادرمو دید دو هفته مرخصی داد.
خلاصه با کلی خوشحالی اومدیم سر جاده و سوار مینی بوس شدیم
دو تا صندلی از من جلوتر یه دخترکُرد نشسته بود که چشمای سیاه و کشیده اش قلبمو چلوند،
نگام که میکرد وا میرفتم.
نامرد انگار آرامشو به چهره ش آرایش کرده بودن و موهاشو هزارتا زن زیبا با ظرافت بافته بودن، هر بادی که میوزید و شالش تکون میخورد، دست و تن و دلم میلرزید
اصن یه حالی بودم.
یه ساعتی از مسیر گذشته بود که با خودم عهد کردم وقتی رسیدیم به مادرم بگم حتما با مادرش حرف بزنه...
داشتم نقشه میکشیدم که چی بگم و چه کنم که مینی بوس کنار جاده واستادو اون دختر کُرد با مادرش پیاده شد و رفت...
همه چیز تو چند لحظه اتفاق افتاد و من فقط ماتم برده بود.نمیدونستم باید چه غلطی بکنم، تا از شُک در بیام کلی دور شده بودیم، خلاصه رفت و مام اومدیم
اما چه اومدنی؟کل حسم تو مینی بوس جا مونده بود...
مثلا دو هفته مرخصی بودم، همه فکر میکردن خدمت آدمم کرده و سربه زیر و آروم شدم،بعضیام میگفتن معتاد شده اما هیچ کس نفهمید جونمو واسه همیشه تو نگاه یک دختر کُرد جا گذاشتم...
پدر بزرگ گفت و رفت و حالا مفهوم لباس و شال کُردی مادر بزرگ ونام کُردی عمه و هزار رد پای دیگر برایم روشن شده بود
پدر بزرگ گفت و رفت
و من تا صبح
به نامت
به رنگ شال گردن ات
به لباس هایی که میپوشیدی فکر میکردم
که قرار است یک عمر
برایم باقی بماند...
آنقدر دوست داشتم که جرات نمیکردم بگویم.
آنقدر نگفتم که در یک بعد از ظهر تابستانی از این بعد از ظهرهای جمعه که انگار آسمان فرهاد گوش داده است، خواهرم بعد از کلی منو من کردن گفت فلانی نامزد کرد.
کمی خیره ماندم و چیزی نگفتم
انگار این خفه ماندن بخشی از تقدیرم بود.
شاید هم بزرگ شده بودم و باید با هر چیزی منطقی برخورد میکردم.
خب اگر من را میخواست حتما میماند و دلش برای دیگری نمیرفت!
خلاصه منطقی برخورد کردم و تنها تعدادی تار موی سفید در این چند ساعت برایم باقی ماند!
غروب بود و قلیانی چاق کردم و به همراه آهنگی از هایده، کنار حوض نشستم
اهالی خانه فهمیده بودنند چه بلایی سرم آمده اما هیچ کدام به رویم نمی آورند...
تا اینکه پدربزرگ آمد و کنارم نشست
چند کام از قلیان گرفت...
حالا باید نصیحتم میکرد اما اینبار لحنش میلرزید!
چشم دوخت به زغال قلیان و بی مقدمه گفت:
سرباز سنندج بودم و دیر به دیر مرخصی میدادن تا اینکه یه روز مادرم با هزار بدبختی واسه دیدنم اومد پادگان.
فرمانده وقتی حال مادرمو دید دو هفته مرخصی داد.
خلاصه با کلی خوشحالی اومدیم سر جاده و سوار مینی بوس شدیم
دو تا صندلی از من جلوتر یه دخترکُرد نشسته بود که چشمای سیاه و کشیده اش قلبمو چلوند،
نگام که میکرد وا میرفتم.
نامرد انگار آرامشو به چهره ش آرایش کرده بودن و موهاشو هزارتا زن زیبا با ظرافت بافته بودن، هر بادی که میوزید و شالش تکون میخورد، دست و تن و دلم میلرزید
اصن یه حالی بودم.
یه ساعتی از مسیر گذشته بود که با خودم عهد کردم وقتی رسیدیم به مادرم بگم حتما با مادرش حرف بزنه...
داشتم نقشه میکشیدم که چی بگم و چه کنم که مینی بوس کنار جاده واستادو اون دختر کُرد با مادرش پیاده شد و رفت...
همه چیز تو چند لحظه اتفاق افتاد و من فقط ماتم برده بود.نمیدونستم باید چه غلطی بکنم، تا از شُک در بیام کلی دور شده بودیم، خلاصه رفت و مام اومدیم
اما چه اومدنی؟کل حسم تو مینی بوس جا مونده بود...
مثلا دو هفته مرخصی بودم، همه فکر میکردن خدمت آدمم کرده و سربه زیر و آروم شدم،بعضیام میگفتن معتاد شده اما هیچ کس نفهمید جونمو واسه همیشه تو نگاه یک دختر کُرد جا گذاشتم...
پدر بزرگ گفت و رفت و حالا مفهوم لباس و شال کُردی مادر بزرگ ونام کُردی عمه و هزار رد پای دیگر برایم روشن شده بود
پدر بزرگ گفت و رفت
و من تا صبح
به نامت
به رنگ شال گردن ات
به لباس هایی که میپوشیدی فکر میکردم
که قرار است یک عمر
برایم باقی بماند...
ولی بنظرم تا تو زندگی کسی نبودین از دور قضاوت نکنین، باورتون نمیشه آدما چه چیزای وحشتناکی رو میتونن تحمل کنن و بازم ظاهر عادیشونو نگه دارن.
دلم چی میخواد ؟
نمیدونم...
مثلا با پاییز از راه برس و تموم دلتنگیا و غصه هامونو بفرست با شهریور برن پی کارشون!
اصلا بیا بدون اینکه حرفی بزنی دست منو بگیر... هیچی نپرس...
من حاضرم تا ته دنیا باهات قدم بزنم
مثلا انقدر محکم دستامو بگیری که حس کنم تک تک انگشتام حتی دارن درگیر دوست داشتنت میشن!
مثل قدیم از روی جدولا راه برم و توهم مراقبم باشی که نیفتم.
از روی زمین یه تیکه برگ خشک شده بردارم و بگیرمش جلوی صورتم و تو از این کارای من قهقهه بزنی و یهو بگی که چقدر دلتنگ بچه بازیام بودی...
بهت بگم میدونی؟ تو که نبودی کسی نبود برای این بچه بازیام دلش بریزه
تو که نبودی خیلی بزرگ شده بودم...
تو شبای خنک مهر ماه بریم پارک فردوس و از دستفروش کنار خیابون لبوی روزنامه پیچ بخریم و با ولع شروع کنیم به خوردن!
تو هم مدام تکرار کنی که اصلا کل لذتش به کثیف بودنشه!
یا مثلا بریم بشینیم وسط پیاده رو و دو نفری جرئت حقیقت بازی کنیم؛ فقط من و تو!
بطریو بچرخونی و بپرسی جرئت یا حقیقت خانم؟
منم بگم جرئت آقا!
بی مقدمه و بدون اینکه حتی فکر کنی بگی منو ببوس!
خندم بگیره از این حرفت و تو در حالی که از پشت عینکت، با چشمای گرد شده نگاهم میکنی بهم بگی نخند دلبر! کسی که خربزه میخوره باید پای لرزشم بشینه عشق جان!
منم زیر لب بهت بگم دیوونه!
بعد چشمامو ببندم و سریع روی لپتو ببوسم و بعد با خجالت سرمو بندازم پایین
تو دستامو بگیری و بگی خانم جان عشقی که توش دیوونگی نباشه عشق نیست! عادته...
پس مطمئن باش من و تو عاشقیم!
ببین؛
من به اندازه ی کافی برای برگشتنت خیال بافی کردم...
حالا نوبت توئه که برگردی و تموم رویاهامو به واقعیت تبدیل کنی...
روزای عاشقونه و خوبی پیش روی ماست
فقط کافیه تو هم باشی...
اصلا تو برگرد
من قول میدم تو دل پاییز
با برگشتنت
بهار بشه...!
#نگارقاسمی
نمیدونم...
مثلا با پاییز از راه برس و تموم دلتنگیا و غصه هامونو بفرست با شهریور برن پی کارشون!
اصلا بیا بدون اینکه حرفی بزنی دست منو بگیر... هیچی نپرس...
من حاضرم تا ته دنیا باهات قدم بزنم
مثلا انقدر محکم دستامو بگیری که حس کنم تک تک انگشتام حتی دارن درگیر دوست داشتنت میشن!
مثل قدیم از روی جدولا راه برم و توهم مراقبم باشی که نیفتم.
از روی زمین یه تیکه برگ خشک شده بردارم و بگیرمش جلوی صورتم و تو از این کارای من قهقهه بزنی و یهو بگی که چقدر دلتنگ بچه بازیام بودی...
بهت بگم میدونی؟ تو که نبودی کسی نبود برای این بچه بازیام دلش بریزه
تو که نبودی خیلی بزرگ شده بودم...
تو شبای خنک مهر ماه بریم پارک فردوس و از دستفروش کنار خیابون لبوی روزنامه پیچ بخریم و با ولع شروع کنیم به خوردن!
تو هم مدام تکرار کنی که اصلا کل لذتش به کثیف بودنشه!
یا مثلا بریم بشینیم وسط پیاده رو و دو نفری جرئت حقیقت بازی کنیم؛ فقط من و تو!
بطریو بچرخونی و بپرسی جرئت یا حقیقت خانم؟
منم بگم جرئت آقا!
بی مقدمه و بدون اینکه حتی فکر کنی بگی منو ببوس!
خندم بگیره از این حرفت و تو در حالی که از پشت عینکت، با چشمای گرد شده نگاهم میکنی بهم بگی نخند دلبر! کسی که خربزه میخوره باید پای لرزشم بشینه عشق جان!
منم زیر لب بهت بگم دیوونه!
بعد چشمامو ببندم و سریع روی لپتو ببوسم و بعد با خجالت سرمو بندازم پایین
تو دستامو بگیری و بگی خانم جان عشقی که توش دیوونگی نباشه عشق نیست! عادته...
پس مطمئن باش من و تو عاشقیم!
ببین؛
من به اندازه ی کافی برای برگشتنت خیال بافی کردم...
حالا نوبت توئه که برگردی و تموم رویاهامو به واقعیت تبدیل کنی...
روزای عاشقونه و خوبی پیش روی ماست
فقط کافیه تو هم باشی...
اصلا تو برگرد
من قول میدم تو دل پاییز
با برگشتنت
بهار بشه...!
#نگارقاسمی
پاییز...
خاطره های اشنایی
کوچه های انتظار
فصل دلبری از یار
دلشوره های طولانی در کوتاهیِ روز
روزهایِ کنار یار
فصل دلدادگی
پیدا کردن گرمایی برا سرمای زمستان
عجب برهم زدنی ایست این پاییز
هنوز نیامده رخنه کرده در جان...
#پوریا_تاجپور
خاطره های اشنایی
کوچه های انتظار
فصل دلبری از یار
دلشوره های طولانی در کوتاهیِ روز
روزهایِ کنار یار
فصل دلدادگی
پیدا کردن گرمایی برا سرمای زمستان
عجب برهم زدنی ایست این پاییز
هنوز نیامده رخنه کرده در جان...
#پوریا_تاجپور
تابحال ، از عسل ِ چشم کسی مَست شدی ؟!!!!
تا بحال ، عاشق ِ دیـوانـه ی سرمست شدی ؟
من همان عاشق ِ دیوانه ی سرمست ِ توأم!!!!!!!
تـو بـه اندازه ی من پای کسی هـرز شدی؟!!!!!!!!
وقتی از خلسه ی آغوش ِ تـو بر می گردم!
تـو هم آشفته ی آن بوسه ی بی مرز شدی؟؟!!
من که از دوری تـو تـار ِ دلم می لـرزد!!
تو هم اندازه ی من این همه دلتنگ شدی ؟؟
هوس ِ خواستنت ، مثل ِعسل شیرین است!!
تو بگو ، عاشق ِ این قلب ِ پُر از درد شدی ؟؟!!
تا بحال ، عاشق ِ دیـوانـه ی سرمست شدی ؟
من همان عاشق ِ دیوانه ی سرمست ِ توأم!!!!!!!
تـو بـه اندازه ی من پای کسی هـرز شدی؟!!!!!!!!
وقتی از خلسه ی آغوش ِ تـو بر می گردم!
تـو هم آشفته ی آن بوسه ی بی مرز شدی؟؟!!
من که از دوری تـو تـار ِ دلم می لـرزد!!
تو هم اندازه ی من این همه دلتنگ شدی ؟؟
هوس ِ خواستنت ، مثل ِعسل شیرین است!!
تو بگو ، عاشق ِ این قلب ِ پُر از درد شدی ؟؟!!
تمام دنيا را
سياه و سفيد دوست دارم
به جز تو
كه رنگی ترين اتفاق منی ...
سياه و سفيد دوست دارم
به جز تو
كه رنگی ترين اتفاق منی ...