چطور در چرخهی هوش مصنوعی طراح باشیم
کاوشی در رابطهی در حال تحول بین انسان و هوش مصنوعی در طراحی محصول
هوش مصنوعی دیگر فقط تولیدکننده متن یا تصویر نیست؛ امروز میتواند رابطهای کاربری و حتی اپلیکیشنهای کامل را بسازد. همین تحول باعث شده برخی معتقد باشند «UX به شکل فعلیاش در حال پایان یافتن است» و طراحانی که تنها روی طراحی استاتیک تمرکز دارند، وارد رقابت مستقیم با ماشین میشوند. اندری کارپاتی، پژوهشگر هوش مصنوعی، این فناوری را به «برق جدید» تشبیه میکند؛ چیزی که به محض قطع شدن، زندگی و کار ما مختل میشود. او مقایسهای جالب هم با فیلم Rain Man دارد: AI مثل شخصیت Raymond است، باهوش اما ناقص؛ و ما طراحان مانند برادرش Charlie باید یاد بگیریم چطور با این همراه تازه همزیستی کنیم.
نقش طراح در این میان دوگانه شده است: از یک سو باید فرایندهای انسانی و رابطه میان کاربر و AI را طراحی کند، و از سوی دیگر ابزارها و تجربههایی مخصوص AI بسازد. اینجا جایی است که مفاهیمی مثل «اسلایدر استقلال» یا «پنل توضیحپذیری» وارد طراحی میشوند تا نشان دهند طراحان UX باید با لایههای جدیدی از پیچیدگی کار کنند. در واقع، AI تولید میکند و این انسان است که با صحتسنجی، اصلاح و تصمیمگیری، حلقه را کامل میکند.
این مقاله نشان میدهد آینده UX دیگر محدود به صفحههای استاتیک نیست؛ بلکه دربارهی خلق رابطههای پایدار، شفاف و قابل اعتماد بین انسان و AI است.
🔗 اگر میخواهید بفهمید چرا نقش طراحان در عصر جدید بیش از همیشه حیاتی است، خواندن متن کامل مقاله را از دست ندهید.
(مدت زمان مطالعه: ۶ دقیقه)
گردآورنده: رها کاوه
#هوش_مصنوعی
#AI
@Dexign فلسفه دیزاین
______
کاوشی در رابطهی در حال تحول بین انسان و هوش مصنوعی در طراحی محصول
هوش مصنوعی دیگر فقط تولیدکننده متن یا تصویر نیست؛ امروز میتواند رابطهای کاربری و حتی اپلیکیشنهای کامل را بسازد. همین تحول باعث شده برخی معتقد باشند «UX به شکل فعلیاش در حال پایان یافتن است» و طراحانی که تنها روی طراحی استاتیک تمرکز دارند، وارد رقابت مستقیم با ماشین میشوند. اندری کارپاتی، پژوهشگر هوش مصنوعی، این فناوری را به «برق جدید» تشبیه میکند؛ چیزی که به محض قطع شدن، زندگی و کار ما مختل میشود. او مقایسهای جالب هم با فیلم Rain Man دارد: AI مثل شخصیت Raymond است، باهوش اما ناقص؛ و ما طراحان مانند برادرش Charlie باید یاد بگیریم چطور با این همراه تازه همزیستی کنیم.
نقش طراح در این میان دوگانه شده است: از یک سو باید فرایندهای انسانی و رابطه میان کاربر و AI را طراحی کند، و از سوی دیگر ابزارها و تجربههایی مخصوص AI بسازد. اینجا جایی است که مفاهیمی مثل «اسلایدر استقلال» یا «پنل توضیحپذیری» وارد طراحی میشوند تا نشان دهند طراحان UX باید با لایههای جدیدی از پیچیدگی کار کنند. در واقع، AI تولید میکند و این انسان است که با صحتسنجی، اصلاح و تصمیمگیری، حلقه را کامل میکند.
این مقاله نشان میدهد آینده UX دیگر محدود به صفحههای استاتیک نیست؛ بلکه دربارهی خلق رابطههای پایدار، شفاف و قابل اعتماد بین انسان و AI است.
🔗 اگر میخواهید بفهمید چرا نقش طراحان در عصر جدید بیش از همیشه حیاتی است، خواندن متن کامل مقاله را از دست ندهید.
(مدت زمان مطالعه: ۶ دقیقه)
گردآورنده: رها کاوه
#هوش_مصنوعی
#AI
@Dexign فلسفه دیزاین
______
Medium
How to be the designer in the AI Loop
Exploring the evolving relationship between humans and AI in product design
❤7👍2
سه ساعت طراحی بر اساس حس و حال، تأملاتی درباره فرایند، مشکلات و امکانات
نویسنده در این مقاله توضیح میدهد که تصمیم گرفته است تا یک کامپوننت جدید برای محصول را خودش پروتوتایپ کند، حتی بدون کمک تیم طراحی. او به جای گرفتار شدن در محدودیتهای Figma، از ابزارهای AI برای vibe design استفاده کرده و در حدود ۳ ساعت یک پروتوتایپ تعاملی و قابل تست ایجاد کرده است. ایده اصلی این است که تمرکز روی ایده و تعاملها باشد، نه محدود شدن به ابزار و پیچیدگیهای سنتی طراحی.
مراحل کار شامل:
شروع با استراتژی و مسئله واقعی: با تعریف مشکلات مشتری و فرضیهها، از فرصتها به فهم و سپس به مفهوم رسید.
اسکیس سریع: با قلم و کاغذ، ایدهها و تعاملات اصلی را شناسایی شده تا بعداً به عنوان پرامپت برای ابزار AI استفاده شود.
ساخت پرامپت (brief) دقیق: با کاهش ابهام و مشخص کردن دقیق نیازها، مدل AI توانست ۷۰–۸۰٪ مسیر طراحی را درست پیش ببرد و بقیه به اصلاح و پالایش اختصاص یافت.
نویسنده تاکید میکند که vibe design یک تجربه ارگانیک و غیرخطی است؛ ابزار AI بیشتر شبیه یک ماده یا رسانه است تا ابزار سنتی. تعامل با AI شبیه کار با رنگ روغن است: میتوان آن را دستکاری کرد، لایهبندی کرد و نتایج غیرمنتظره و خلاقانه گرفت. این روش اجازه میدهد تا تعاملات و میکرو-انیمیشنها سریعتر و بهتر تست شوند و بازخورد کاربران به صورت مستقیم و ملموس جمعآوری شود.
همچنین نویسنده اشاره میکند که این ابزارها پایان طراحی یا ابزارهای سنتی نیستند؛ بلکه ترکیبی از تفکر طراحانه، مهارت و ابزارهای AI میتواند فرآیند طراحی را سریعتر، منعطفتر و خلاقانهتر کند.
🔗 اگر میخواهید با vibe design و ابزارهای AI در طراحی محصول بیشتر آشنا شوید و تجربه عملی ببینید، مطالعه کامل مقاله را از دست ندهید.
(مدت زمان مطالعه: ۹ دقیقه)
گردآورنده: رها کاوه
#طراحی_محصول #پروتوتایپ
#product_design
@Dexign فلسفه دیزاین
______
نویسنده در این مقاله توضیح میدهد که تصمیم گرفته است تا یک کامپوننت جدید برای محصول را خودش پروتوتایپ کند، حتی بدون کمک تیم طراحی. او به جای گرفتار شدن در محدودیتهای Figma، از ابزارهای AI برای vibe design استفاده کرده و در حدود ۳ ساعت یک پروتوتایپ تعاملی و قابل تست ایجاد کرده است. ایده اصلی این است که تمرکز روی ایده و تعاملها باشد، نه محدود شدن به ابزار و پیچیدگیهای سنتی طراحی.
مراحل کار شامل:
شروع با استراتژی و مسئله واقعی: با تعریف مشکلات مشتری و فرضیهها، از فرصتها به فهم و سپس به مفهوم رسید.
اسکیس سریع: با قلم و کاغذ، ایدهها و تعاملات اصلی را شناسایی شده تا بعداً به عنوان پرامپت برای ابزار AI استفاده شود.
ساخت پرامپت (brief) دقیق: با کاهش ابهام و مشخص کردن دقیق نیازها، مدل AI توانست ۷۰–۸۰٪ مسیر طراحی را درست پیش ببرد و بقیه به اصلاح و پالایش اختصاص یافت.
نویسنده تاکید میکند که vibe design یک تجربه ارگانیک و غیرخطی است؛ ابزار AI بیشتر شبیه یک ماده یا رسانه است تا ابزار سنتی. تعامل با AI شبیه کار با رنگ روغن است: میتوان آن را دستکاری کرد، لایهبندی کرد و نتایج غیرمنتظره و خلاقانه گرفت. این روش اجازه میدهد تا تعاملات و میکرو-انیمیشنها سریعتر و بهتر تست شوند و بازخورد کاربران به صورت مستقیم و ملموس جمعآوری شود.
همچنین نویسنده اشاره میکند که این ابزارها پایان طراحی یا ابزارهای سنتی نیستند؛ بلکه ترکیبی از تفکر طراحانه، مهارت و ابزارهای AI میتواند فرآیند طراحی را سریعتر، منعطفتر و خلاقانهتر کند.
🔗 اگر میخواهید با vibe design و ابزارهای AI در طراحی محصول بیشتر آشنا شوید و تجربه عملی ببینید، مطالعه کامل مقاله را از دست ندهید.
(مدت زمان مطالعه: ۹ دقیقه)
گردآورنده: رها کاوه
#طراحی_محصول #پروتوتایپ
#product_design
@Dexign فلسفه دیزاین
______
Medium
Three hours of vibe design
Thoughts on process, problems, and possibilities.
👍5
شما دارید GPT-5 را اشتباه استفاده میکنید!
اینجا روش استفاده بهتر از آن و جلوتر بودن از ۹۹٪ کاربران را یاد بگیرید
این مقاله بر این مسئله تمرکز دارد که بسیاری از کاربران هنوز از تمام ظرفیت GPT-5 استفاده نمیکنند و دلیل آن هم عدم آشنایی کافی با تکنیکهای پرامپتنویسی و تنظیم پارامترهاست. نویسنده خودش وقت زیادی گذاشته تا با راهنمای پرامپت OpenAI برای GPT-5 آشنا شود و حالا قصد دارد توصیهها را به زبانی ساده و بدون اصطلاحات سنگین فنی ارائه کند.
یکی از نکات کلیدی، شفافیت و عدم تناقض در دستورات پرامپت است. اگر دستورات شما متناقض باشند، مثل اینکه هم بخواهید «خلاصه باشد» و هم «تمام جزئیات را شامل شود»، مدل سردرگم میشود و کیفیت پاسخ پایین میآید. نویسنده پیشنهاد میدهد که قبل از اجرای پرامپت، آن را بررسی کنید و هر نوع ابهام یا دستور متناقض را اصلاح کنید. حتی میتوانید از ChatGPT یا ابزار Prompt Optimizer در Playground برای شناسایی مشکلات پرامپت استفاده کنید.
بعد از این نکته، مقاله به پارامترهای مهم GPT-5 میپردازد:
یک. reasoning_effort: مشخص میکند مدل چقدر عمیق فکر کند. این پارامتر چهار سطح دارد: minimal، low، medium و high. بسته به پیچیدگی وظیفه، میتوانید سطح مناسب را انتخاب کنید. مثلاً minimal برای کارهای سبک و سریع، high برای مسائل دقیق و پیچیده علمی یا برنامهنویسی.
دو. agentic eagerness: تعیین میکند مدل چقدر فعال و خودمختار باشد. با افزایش reasoning_effort و استفاده از پرامپتهای تشویقکننده، مدل میتواند مستقلتر عمل کند و کمتر از کاربر برای تأیید یا اطلاعات بیشتر سوال بپرسد.
سه. verbosity: طول پاسخها را کنترل میکند. میتوان پاسخها را کوتاه و مستقیم، متوسط یا طولانی و جزئیدار تنظیم کرد. این ویژگی باعث میشود دیگر نیازی به ترفندهای قدیمی برای کوتاه یا بلند کردن پاسخها نباشد و تناقض در دستورها کاهش پیدا کند.
در نهایت، نویسنده تاکید میکند که با استفاده هوشمندانه از این تنظیمات، کاربران میتوانند پاسخهای دقیقتر، خلاقانهتر و متناسب با نیاز خود از GPT-5 دریافت کنند.
✨ اگر میخواهید از GPT-5 بیشترین بهره را ببرید، توصیه میشود نسخه کامل مقاله و راهنمای پرامپت OpenAI را مطالعه کنید.
(مدت زمان حدودی مطالعه: ۶ دقیقه)
گردآورنده: رها کاوه
#هوش_مصنوعی
#AI
@Dexign فلسفه دیزاین
______
اینجا روش استفاده بهتر از آن و جلوتر بودن از ۹۹٪ کاربران را یاد بگیرید
این مقاله بر این مسئله تمرکز دارد که بسیاری از کاربران هنوز از تمام ظرفیت GPT-5 استفاده نمیکنند و دلیل آن هم عدم آشنایی کافی با تکنیکهای پرامپتنویسی و تنظیم پارامترهاست. نویسنده خودش وقت زیادی گذاشته تا با راهنمای پرامپت OpenAI برای GPT-5 آشنا شود و حالا قصد دارد توصیهها را به زبانی ساده و بدون اصطلاحات سنگین فنی ارائه کند.
یکی از نکات کلیدی، شفافیت و عدم تناقض در دستورات پرامپت است. اگر دستورات شما متناقض باشند، مثل اینکه هم بخواهید «خلاصه باشد» و هم «تمام جزئیات را شامل شود»، مدل سردرگم میشود و کیفیت پاسخ پایین میآید. نویسنده پیشنهاد میدهد که قبل از اجرای پرامپت، آن را بررسی کنید و هر نوع ابهام یا دستور متناقض را اصلاح کنید. حتی میتوانید از ChatGPT یا ابزار Prompt Optimizer در Playground برای شناسایی مشکلات پرامپت استفاده کنید.
بعد از این نکته، مقاله به پارامترهای مهم GPT-5 میپردازد:
یک. reasoning_effort: مشخص میکند مدل چقدر عمیق فکر کند. این پارامتر چهار سطح دارد: minimal، low، medium و high. بسته به پیچیدگی وظیفه، میتوانید سطح مناسب را انتخاب کنید. مثلاً minimal برای کارهای سبک و سریع، high برای مسائل دقیق و پیچیده علمی یا برنامهنویسی.
دو. agentic eagerness: تعیین میکند مدل چقدر فعال و خودمختار باشد. با افزایش reasoning_effort و استفاده از پرامپتهای تشویقکننده، مدل میتواند مستقلتر عمل کند و کمتر از کاربر برای تأیید یا اطلاعات بیشتر سوال بپرسد.
سه. verbosity: طول پاسخها را کنترل میکند. میتوان پاسخها را کوتاه و مستقیم، متوسط یا طولانی و جزئیدار تنظیم کرد. این ویژگی باعث میشود دیگر نیازی به ترفندهای قدیمی برای کوتاه یا بلند کردن پاسخها نباشد و تناقض در دستورها کاهش پیدا کند.
در نهایت، نویسنده تاکید میکند که با استفاده هوشمندانه از این تنظیمات، کاربران میتوانند پاسخهای دقیقتر، خلاقانهتر و متناسب با نیاز خود از GPT-5 دریافت کنند.
✨ اگر میخواهید از GPT-5 بیشترین بهره را ببرید، توصیه میشود نسخه کامل مقاله و راهنمای پرامپت OpenAI را مطالعه کنید.
(مدت زمان حدودی مطالعه: ۶ دقیقه)
گردآورنده: رها کاوه
#هوش_مصنوعی
#AI
@Dexign فلسفه دیزاین
______
Medium
You’re using GPT-5 wrong! Here’s how to be ahead of 99% of users
Here’s how to make the most out of GPT-5
👍6❤5👌2✍1
۱۴ روش به کار گیری هوشمندانه هوش مصنوعی در گوگل
گوگل با ورود مبتکرانهی فناوری هوش مصنوعی به ابزارهای کاری، آیندهی محیطهای حرفهای را متحول کرده است. در ابزار جدید Google Vids، کاربران کسبوکار میتوانند با انتخاب یک آواتار هوشمصنوعی و وارد کردن متن، ویدیوهایی برای آموزش، معرفی یا جلسهها تولید کنند، بدون نیاز به حضور فیزیکی در دوربین. به کمک Gemini AI در Workspace، امکاناتی مانند خلاصهسازی فایلها در Chat، یادداشتبرداری در Meet، و تولید ویدیوهای کوتاه از تصاویر در Vids وجود دارد، همه برای افزایش سرعت و کارایی.
ابزار دیگری که بیش از پیش جهانی شده، NotebookLM است که قابلیت تولید ویدیوهای خلاصه سخن گفتاری را به بیش از ۸۰ زبان زنده کرده است. این ویدیوها بر اساس محتوای واقعی کاربران تولید میشوند و نهتنها دقت بالاتری دارند، بلکه برای آموزش و پژوهش نیز بسیار مناسباند. افزون بر این، Gemini AI در ابزارهایی مانند Gmail و Meet وارد شده است؛ در Gmail میتواند ایمیلها را خلاصه کند و پاسخهایی حرفهای پیشنهاد دهد، و در Meet به صورت خودکار از گفتوگوها یادداشتبرداری کند (هرچند در برخی موارد نیاز به بازبینی انسانی هم دارد).
علاوه بر کاربردهای فردی، گوگل با پروژههایی مانند Honeywell + Vertex AI وارد حوزه صنعتی شده است. این همکاری در میان کارکنان صنعت با کاهش شکاف نیروی انسانی و انتقال دانش با استفاده از عاملهای هوشمند AI انجام میشود. این عاملها مانند مربیهای کاری در محلهای عملی به مهندسین و تکنسینها کمک میکنند، راهنمایی و تعمیرات را در زمان واقعی ارائه میدهند، و از این طریق راندمان عملیاتی را افزایش میدهند.
در نتیجه، گوگل با ارائه طیف گستردهای از ابزارها، از تولید ویدیو تا خلاصهسازی هوشمند، از آواتارهای مجازی گرفته تا عاملهای صنعتی، محیط کار را نه تنها سادهتر بلکه انسانیتر و هدفمندتر کرده است. این نوآوریها نشان میدهند که AI میتواند بار کاری را کاهش دهد، خلاقیت را تقویت کند و تمرکز انسانها را بر تصمیمات مهمتر متمرکز کند، نه اینکه آنها را جایگزین سازد.
🔗 برای مطالعهی ادامهی مقاله میتوانید به این لینک مراجعه کنید.
(زمان حدودی مطالعه: ۶ دقیقه)
گردآورنده: فاطمه حیدری
#AI
@Dexign فلسفه دیزاین
______
گوگل با ورود مبتکرانهی فناوری هوش مصنوعی به ابزارهای کاری، آیندهی محیطهای حرفهای را متحول کرده است. در ابزار جدید Google Vids، کاربران کسبوکار میتوانند با انتخاب یک آواتار هوشمصنوعی و وارد کردن متن، ویدیوهایی برای آموزش، معرفی یا جلسهها تولید کنند، بدون نیاز به حضور فیزیکی در دوربین. به کمک Gemini AI در Workspace، امکاناتی مانند خلاصهسازی فایلها در Chat، یادداشتبرداری در Meet، و تولید ویدیوهای کوتاه از تصاویر در Vids وجود دارد، همه برای افزایش سرعت و کارایی.
ابزار دیگری که بیش از پیش جهانی شده، NotebookLM است که قابلیت تولید ویدیوهای خلاصه سخن گفتاری را به بیش از ۸۰ زبان زنده کرده است. این ویدیوها بر اساس محتوای واقعی کاربران تولید میشوند و نهتنها دقت بالاتری دارند، بلکه برای آموزش و پژوهش نیز بسیار مناسباند. افزون بر این، Gemini AI در ابزارهایی مانند Gmail و Meet وارد شده است؛ در Gmail میتواند ایمیلها را خلاصه کند و پاسخهایی حرفهای پیشنهاد دهد، و در Meet به صورت خودکار از گفتوگوها یادداشتبرداری کند (هرچند در برخی موارد نیاز به بازبینی انسانی هم دارد).
علاوه بر کاربردهای فردی، گوگل با پروژههایی مانند Honeywell + Vertex AI وارد حوزه صنعتی شده است. این همکاری در میان کارکنان صنعت با کاهش شکاف نیروی انسانی و انتقال دانش با استفاده از عاملهای هوشمند AI انجام میشود. این عاملها مانند مربیهای کاری در محلهای عملی به مهندسین و تکنسینها کمک میکنند، راهنمایی و تعمیرات را در زمان واقعی ارائه میدهند، و از این طریق راندمان عملیاتی را افزایش میدهند.
در نتیجه، گوگل با ارائه طیف گستردهای از ابزارها، از تولید ویدیو تا خلاصهسازی هوشمند، از آواتارهای مجازی گرفته تا عاملهای صنعتی، محیط کار را نه تنها سادهتر بلکه انسانیتر و هدفمندتر کرده است. این نوآوریها نشان میدهند که AI میتواند بار کاری را کاهش دهد، خلاقیت را تقویت کند و تمرکز انسانها را بر تصمیمات مهمتر متمرکز کند، نه اینکه آنها را جایگزین سازد.
🔗 برای مطالعهی ادامهی مقاله میتوانید به این لینک مراجعه کنید.
(زمان حدودی مطالعه: ۶ دقیقه)
گردآورنده: فاطمه حیدری
#AI
@Dexign فلسفه دیزاین
______
Google
14 ways Googlers use AI to work smarter
See how Googlers are using tools like Gemini and Imagen to save time, spark new ideas and build more helpful products.
👍4
طراحان، خداحافظی با Dribbble و Behance و سلام به گوهرهای پنهان برای الهام شگفتآور!
زمانش رسیده از ایدههای تکراری فرار کنیم
همهی ما روزهایی داشتهایم که سرشار از الهام نیستیم و در چرخهای بیپایان از منابع تکراری گیر کردهایم. اکنون وقت آن است تا از مسیرهای همیشگی مثل Dribbble و Behance خارج شده و سراغ منابع خلاقتر و تازهتر برویم تا جرقههای متفاوتی را تجربه کنیم. این بار بهجای تکرار، به دنبال اصالت باشیم.
فقط زیبایی کافی نیست، عملکرد هم مهم است!
خیلی از طرحهایی که در Dribbble میبینیم چشمنواز هستند اما به کاربر و تجربهاش توجه نمیکنند. طراحی عالی فراتر از ظاهر است و باید مشکلات واقعی را حل کند. زیباییِ تنها کافی نیست؛ باید به فکر حل مسأله بود، یعنی عملکرد را هم جدی بگیریم.
معرفی ۵ منبع الهام تازه برای وبسایتها
برخی از منابع جذاب جایگزین در ادامه معرفی میشوند که واقعاً ارزش بررسی دارند:
یک- Godly: نمونههایی از طراحی وب با نهایت زیبایی، عملکرد و تجربه کاربری فوقالعاده.
دو- Minimal Gallery: طراحی مینیمال با زیبایی ساده و کارکرد بهینه.
سه- Awwwards: معرفی ترندهای نوآورانه و برنده جایزه در طراحی وب.
چهار- Lapa Ninja: مجموعهای جذاب از لندینگپیجهای موثر و واکنشگرا
پنج- Land-Book: آرشیو طراحی وب با قابلیت دستهبندیهای کاربردی و ابزارهای کمکی
منابع جایگزین برای طراحی اپلیکیشنها
برای طراحی اپها هم چند منبع عالی معرفی شده که بین طراحان زبانزدند:
یک- Appshots: مجموعهای بهروزشده از آخرین ترندهای طراحی اپ.
دو- Screenlane: الهامبخش برای طراحی موبایل.
سه- Mobbin: بیش از ۱۰۰هزار اسکرین موبایل و وب قابل جستوجو.
چهار- Page Flows: جریانهای کاربر در محصولات واقعی که میتوان از آنها آموخت.
🔗 برای مطالعه ادامه مقاله میتوانید به این لینک مراجعه کنید.
(زمان حدودی مطالعه: ۶ دقیقه)
گردآورنده: امیرحسین معظمی
#معرفی_منبع
@Dexign فلسفه دیزاین
______
زمانش رسیده از ایدههای تکراری فرار کنیم
همهی ما روزهایی داشتهایم که سرشار از الهام نیستیم و در چرخهای بیپایان از منابع تکراری گیر کردهایم. اکنون وقت آن است تا از مسیرهای همیشگی مثل Dribbble و Behance خارج شده و سراغ منابع خلاقتر و تازهتر برویم تا جرقههای متفاوتی را تجربه کنیم. این بار بهجای تکرار، به دنبال اصالت باشیم.
فقط زیبایی کافی نیست، عملکرد هم مهم است!
خیلی از طرحهایی که در Dribbble میبینیم چشمنواز هستند اما به کاربر و تجربهاش توجه نمیکنند. طراحی عالی فراتر از ظاهر است و باید مشکلات واقعی را حل کند. زیباییِ تنها کافی نیست؛ باید به فکر حل مسأله بود، یعنی عملکرد را هم جدی بگیریم.
معرفی ۵ منبع الهام تازه برای وبسایتها
برخی از منابع جذاب جایگزین در ادامه معرفی میشوند که واقعاً ارزش بررسی دارند:
یک- Godly: نمونههایی از طراحی وب با نهایت زیبایی، عملکرد و تجربه کاربری فوقالعاده.
دو- Minimal Gallery: طراحی مینیمال با زیبایی ساده و کارکرد بهینه.
سه- Awwwards: معرفی ترندهای نوآورانه و برنده جایزه در طراحی وب.
چهار- Lapa Ninja: مجموعهای جذاب از لندینگپیجهای موثر و واکنشگرا
پنج- Land-Book: آرشیو طراحی وب با قابلیت دستهبندیهای کاربردی و ابزارهای کمکی
منابع جایگزین برای طراحی اپلیکیشنها
برای طراحی اپها هم چند منبع عالی معرفی شده که بین طراحان زبانزدند:
یک- Appshots: مجموعهای بهروزشده از آخرین ترندهای طراحی اپ.
دو- Screenlane: الهامبخش برای طراحی موبایل.
سه- Mobbin: بیش از ۱۰۰هزار اسکرین موبایل و وب قابل جستوجو.
چهار- Page Flows: جریانهای کاربر در محصولات واقعی که میتوان از آنها آموخت.
🔗 برای مطالعه ادامه مقاله میتوانید به این لینک مراجعه کنید.
(زمان حدودی مطالعه: ۶ دقیقه)
گردآورنده: امیرحسین معظمی
#معرفی_منبع
@Dexign فلسفه دیزاین
______
Medium
Designers, Say Goodbye to Dribbble & Behance and Hello to These Hidden Gems for Mind-Blowing Inspiration!
It’s time to break free from the norm and explore alternative websites that offer fresh, exciting, and unconventional design inspiration.
❤15👍5❤🔥1
چت جی پی تی ۵ یک انقلاب در طراحی است: یک تغییردهنده بازی برای طراحان UI/UX و محصول
ورود یک همکار جدید به دنیای طراحی
چتجیپیتی-۵ (ChatGPT-5) فقط یک ابزار نیست، بلکه مثل یک همکار خلاق وارد دنیای طراحی شده. چیزی که قبلاً برای طراحان بیشتر شبیه رویا بود، داشتن یک دستیار که اصول طراحی، رفتار کاربر و حتی روانشناسی تجربه کاربری را بداند، اکنون با GPT-5 به واقعیت تبدیل شده است. این مدل همیشه در دسترس است، خسته نمیشود و در هر لحظه میتواند پیشنهاد و الهام دهد.
از سرعت تا کیفیت
یکی از بزرگترین تغییرات GPT-5، توانایی بالا در تسریع فرآیند طراحی است. به جای اینکه طراح ساعتها روی ایدهپردازی یا وایرفریم وقت بگذارد، GPT-5 میتواند در چند دقیقه نسخههای اولیه ارائه دهد.
اما نکته مهم اینجاست: فقط خروجیها سریع نیستند، بلکه بر اساس اصول UX و دادههای واقعی ساخته میشوند. یعنی هم سرعت بالا میرود و هم کیفیت طراحی ارتقا پیدا میکند.
طراحی کاربرمحور هوشمند
چتجیپیتی-۵(ChatGPT-5) به خاطر دسترسی به حجم عظیمی از داده و الگوهای رفتاری متنوع، میتواند به طراحان کمک کند که واقعاً کاربرمحورتر فکر کنند. به عنوان مثال، میتواند برای پرسونای کاربر سناریوهای تعامل ایجاد کند، یا به طراح هشدار دهد که کدام بخش از طراحی ممکن است باعث سردرگمی شود. این یعنی دیگر طراحی فقط بر اساس حس و تجربه شخصی نیست، بلکه از پشتوانهی هوش مصنوعی و تحلیل رفتاری هم بهره میبرد.
آیندهای با همکاری انسان و AI
آیندهی طراحی ترکیبی از خلاقیت انسانی و قدرت هوش مصنوعی است. GPT-5 جایگزین طراح نمیشود، بلکه شریک او میشود. ایدهها را زودتر شکل میدهد، خطاها را کم و به طراح کمک میکند روی بخشهای خلاقانهتر و استراتژیکتر تمرکز کند. برای طراحان UI/UX و محصول، این یعنی یک دنیای جدید که در آن میتوانند کارهایی را انجام دهند که قبلاً به زمان و منابع خیلی بیشتری نیاز داشت.
🔗 برای مطالعه ادامه مقاله میتوانید به این لینک مراجعه کنید:
(زمان حدودی مطالعه: ۵ دقیقه)
گردآورنده: امیرحسین معظمی
#هوش_مصنوعی
#AI
@Dexign فلسفه دیزاین
______
ورود یک همکار جدید به دنیای طراحی
چتجیپیتی-۵ (ChatGPT-5) فقط یک ابزار نیست، بلکه مثل یک همکار خلاق وارد دنیای طراحی شده. چیزی که قبلاً برای طراحان بیشتر شبیه رویا بود، داشتن یک دستیار که اصول طراحی، رفتار کاربر و حتی روانشناسی تجربه کاربری را بداند، اکنون با GPT-5 به واقعیت تبدیل شده است. این مدل همیشه در دسترس است، خسته نمیشود و در هر لحظه میتواند پیشنهاد و الهام دهد.
از سرعت تا کیفیت
یکی از بزرگترین تغییرات GPT-5، توانایی بالا در تسریع فرآیند طراحی است. به جای اینکه طراح ساعتها روی ایدهپردازی یا وایرفریم وقت بگذارد، GPT-5 میتواند در چند دقیقه نسخههای اولیه ارائه دهد.
اما نکته مهم اینجاست: فقط خروجیها سریع نیستند، بلکه بر اساس اصول UX و دادههای واقعی ساخته میشوند. یعنی هم سرعت بالا میرود و هم کیفیت طراحی ارتقا پیدا میکند.
طراحی کاربرمحور هوشمند
چتجیپیتی-۵(ChatGPT-5) به خاطر دسترسی به حجم عظیمی از داده و الگوهای رفتاری متنوع، میتواند به طراحان کمک کند که واقعاً کاربرمحورتر فکر کنند. به عنوان مثال، میتواند برای پرسونای کاربر سناریوهای تعامل ایجاد کند، یا به طراح هشدار دهد که کدام بخش از طراحی ممکن است باعث سردرگمی شود. این یعنی دیگر طراحی فقط بر اساس حس و تجربه شخصی نیست، بلکه از پشتوانهی هوش مصنوعی و تحلیل رفتاری هم بهره میبرد.
آیندهای با همکاری انسان و AI
آیندهی طراحی ترکیبی از خلاقیت انسانی و قدرت هوش مصنوعی است. GPT-5 جایگزین طراح نمیشود، بلکه شریک او میشود. ایدهها را زودتر شکل میدهد، خطاها را کم و به طراح کمک میکند روی بخشهای خلاقانهتر و استراتژیکتر تمرکز کند. برای طراحان UI/UX و محصول، این یعنی یک دنیای جدید که در آن میتوانند کارهایی را انجام دهند که قبلاً به زمان و منابع خیلی بیشتری نیاز داشت.
🔗 برای مطالعه ادامه مقاله میتوانید به این لینک مراجعه کنید:
(زمان حدودی مطالعه: ۵ دقیقه)
گردآورنده: امیرحسین معظمی
#هوش_مصنوعی
#AI
@Dexign فلسفه دیزاین
______
Medium
How GPT-5 is Revolutionizing Design: A Game-Changer for UI/UX and Product Designers
Transform your design workflow with AI that truly understands your creative process.
👍5⚡1
طراحی برای تعمیر و بازیابی تجربه کاربری: Circular UX
طراحی UX چرخشی (Circular UX) مفهومی برگرفته از اقتصاد چرخشی است که بر طراحی تجربههای دیجیتال «دوامپذیر، قابلترمیم و بازکاربردی» تمرکز دارد. در این رویکرد، بهجای آنکه کاربران در صورت هر خطا مجبور به شروع دوباره یا نصب نسخههای کاملاً جدید شوند، میتوانند خطاها را اصلاح کنند، دادهها را بازیابی کنند و از اجزای موجود مجدداً استفاده نمایند. نتیجه این است که تجربه کاربری بهجای قطع و شروع مجدد، بهصورت پیوسته و تدریجی رشد میکند.
ابزارهایی مانند Google Docs با قابلیتهایی همچون ذخیرهسازی خودکار، تاریخچه نسخهها و امکان بازگردانی به نسخههای پیشین، نمونهای از UX چرخشی محسوب میشوند. نرمافزار Figma با امکان بازاستفاده از کامپوننتها و برگشت به مراحل قبلی پروژه، همین رویکرد را تقویت میکند. اپلیکیشن Photos در iOS نیز این امکان را به کاربر میدهد که عکسها را بازیابی کند، ویرایشها را بازنشانی نماید و نسخههای متفاوتی از یک تصویر ایجاد کند. در همین راستا، Shopify Admin نیز با قابلیت کپیبرداری از قالب محصولات و تنظیم قوانین حملونقل، کاربران را از انجام کارهای تکراری بینیاز میسازد.
این شیوه طراحی باعث تغییر رفتار کاربران میشود. در محیطهایی که طراحی انعطافپذیر وجود دارد، کاربران با جسارت بیشتری آزمایش میکنند، کارایی بالاتری دارند و رضایت بیشتری تجربه میکنند. بهعنوان نمونه، در یک پروژه بازطراحی پرتال زنجیره تأمین، امکان ویرایش مرحلهای بهجای بازسازی کل فرآیند، زمان آموزش را ۳۵٪ کاهش داد، نرخ خطا را ۲۲٪ پایین آورد و رضایت کاربران را افزایش داد. جالبتر اینکه ۸۳٪ کاربران نسخه جدید را «مهربانتر» و «کمتنبیهتر» توصیف کردند.
از دید سازمانی نیز UX چرخشی مزایای مالی ملموسی به همراه دارد: کاهش تماسهای پشتیبانی، صرفهجویی در زمان، بهرهوری بیشتر از اجزای مدولار و امکان توسعه سریعتر سیستمها. این رویکرد، علاوه بر بهبود اعتماد و وفاداری کاربران، آیندهپذیری محصول را تضمین میکند. طراحان UX برای دستیابی به این هدف باید نقاط شکست احتمالی را شناسایی کنند، مکانیسمهای بازیابی مانند «Undo» و نسخهبندی را در نظر بگیرند، طراحی خروجی بدون آسیب ایجاد کنند و محصول را برای توسعه پایدار آماده نمایند.
🔗 برای مطالعهی ادامهی مقاله میتوانید به این لینک مراجعه کنید.
(زمان حدودی مطالعه: ۵ دقیقه)
گردآورنده: فاطمه حیدری
#تفکر_طراحی
@Dexign فلسفه دیزاین
______
طراحی UX چرخشی (Circular UX) مفهومی برگرفته از اقتصاد چرخشی است که بر طراحی تجربههای دیجیتال «دوامپذیر، قابلترمیم و بازکاربردی» تمرکز دارد. در این رویکرد، بهجای آنکه کاربران در صورت هر خطا مجبور به شروع دوباره یا نصب نسخههای کاملاً جدید شوند، میتوانند خطاها را اصلاح کنند، دادهها را بازیابی کنند و از اجزای موجود مجدداً استفاده نمایند. نتیجه این است که تجربه کاربری بهجای قطع و شروع مجدد، بهصورت پیوسته و تدریجی رشد میکند.
ابزارهایی مانند Google Docs با قابلیتهایی همچون ذخیرهسازی خودکار، تاریخچه نسخهها و امکان بازگردانی به نسخههای پیشین، نمونهای از UX چرخشی محسوب میشوند. نرمافزار Figma با امکان بازاستفاده از کامپوننتها و برگشت به مراحل قبلی پروژه، همین رویکرد را تقویت میکند. اپلیکیشن Photos در iOS نیز این امکان را به کاربر میدهد که عکسها را بازیابی کند، ویرایشها را بازنشانی نماید و نسخههای متفاوتی از یک تصویر ایجاد کند. در همین راستا، Shopify Admin نیز با قابلیت کپیبرداری از قالب محصولات و تنظیم قوانین حملونقل، کاربران را از انجام کارهای تکراری بینیاز میسازد.
این شیوه طراحی باعث تغییر رفتار کاربران میشود. در محیطهایی که طراحی انعطافپذیر وجود دارد، کاربران با جسارت بیشتری آزمایش میکنند، کارایی بالاتری دارند و رضایت بیشتری تجربه میکنند. بهعنوان نمونه، در یک پروژه بازطراحی پرتال زنجیره تأمین، امکان ویرایش مرحلهای بهجای بازسازی کل فرآیند، زمان آموزش را ۳۵٪ کاهش داد، نرخ خطا را ۲۲٪ پایین آورد و رضایت کاربران را افزایش داد. جالبتر اینکه ۸۳٪ کاربران نسخه جدید را «مهربانتر» و «کمتنبیهتر» توصیف کردند.
از دید سازمانی نیز UX چرخشی مزایای مالی ملموسی به همراه دارد: کاهش تماسهای پشتیبانی، صرفهجویی در زمان، بهرهوری بیشتر از اجزای مدولار و امکان توسعه سریعتر سیستمها. این رویکرد، علاوه بر بهبود اعتماد و وفاداری کاربران، آیندهپذیری محصول را تضمین میکند. طراحان UX برای دستیابی به این هدف باید نقاط شکست احتمالی را شناسایی کنند، مکانیسمهای بازیابی مانند «Undo» و نسخهبندی را در نظر بگیرند، طراحی خروجی بدون آسیب ایجاد کنند و محصول را برای توسعه پایدار آماده نمایند.
🔗 برای مطالعهی ادامهی مقاله میتوانید به این لینک مراجعه کنید.
(زمان حدودی مطالعه: ۵ دقیقه)
گردآورنده: فاطمه حیدری
#تفکر_طراحی
@Dexign فلسفه دیزاین
______
Medium
Circular UX: Designing for repair and reuse
When we talk about user experience, most conversations lean toward delight, ease of use, and efficiency. But in recent years, one topic…
❤3👍3
باهوشترین آدمهایی که میشناسم، دنبال مهارتیاند که زمانی بیفایده تصور میشد!
همان فناوریای که وعده میدهد ما را باهوشتر کند، جلوی تنها چیزی را گرفته که مغز ما برای فکر کردن به آن نیاز دارد.
در طول قرن بیستم، پدیدهای به نام «اثر فِلین» باعث شد میانگین IQ در جهان مدام افزایش پیدا کند؛ اما از حوالی سال ۲۰۰۰ این روند متوقف شد و حتی در بسیاری از کشورهای پیشرفته، نمرات هوش شروع به کاهش کرد. تحقیقات بزرگ نشان میدهند که این افت ریشهی ژنتیکی ندارد، بلکه نتیجهی محیط و سبک زندگی امروز ماست.
یکی از دلایل اصلی، وابستگی بیش از حد به تکنولوژی است. ما عادت کردهایم به جای یادگیری واقعی، هر چیزی را در گوگل یا ChatGPT جستوجو کنیم. این کار شاید ساده به نظر برسد، اما در واقع جلوی ساختن «کتابخانهی دانشی» در ذهنمان را میگیرد. حافظه فقط یک بایگانی نیست؛ پایهای است برای خلاقیت، تحلیل و حل مسائل جدید.
وقتی مفاهیم را به طور واقعی یاد میگیریم، آنها به الگوهای پایدار در مغز تبدیل میشوند و همین موضوع فضای ذهنی ما را برای فکر کردن عمیق آزاد میکند. اگر فقط اطلاعات را جستوجو کنیم، دانش سطحی باقی میماند و در موقعیتهای تازه فرو میریزد، مثل خانهای آجری که ملات ندارد.
راهحل هم ساده است: دانش را «بسازیم» نه فقط پیدا کنیم. قبل از اینکه از هوش مصنوعی کمک بگیریم، بهتر است خودمان تلاش کنیم و بعد از آن برای بررسی یا بهبود سراغ ابزارها برویم. این انتخاب است که ذهنی خلاق و مقاوم میسازد.
🔗 برای مطالعه کامل مقاله به لینک مراجعه کنید.
(مدت زمان مطالعه: ۷ دقیقه)
گردآورنده: رها کاوه
#توسعه_فردی #خلاقیت #هوش_مصنوعی
#AI
@Dexign فلسفه دیزاین
______
همان فناوریای که وعده میدهد ما را باهوشتر کند، جلوی تنها چیزی را گرفته که مغز ما برای فکر کردن به آن نیاز دارد.
در طول قرن بیستم، پدیدهای به نام «اثر فِلین» باعث شد میانگین IQ در جهان مدام افزایش پیدا کند؛ اما از حوالی سال ۲۰۰۰ این روند متوقف شد و حتی در بسیاری از کشورهای پیشرفته، نمرات هوش شروع به کاهش کرد. تحقیقات بزرگ نشان میدهند که این افت ریشهی ژنتیکی ندارد، بلکه نتیجهی محیط و سبک زندگی امروز ماست.
یکی از دلایل اصلی، وابستگی بیش از حد به تکنولوژی است. ما عادت کردهایم به جای یادگیری واقعی، هر چیزی را در گوگل یا ChatGPT جستوجو کنیم. این کار شاید ساده به نظر برسد، اما در واقع جلوی ساختن «کتابخانهی دانشی» در ذهنمان را میگیرد. حافظه فقط یک بایگانی نیست؛ پایهای است برای خلاقیت، تحلیل و حل مسائل جدید.
وقتی مفاهیم را به طور واقعی یاد میگیریم، آنها به الگوهای پایدار در مغز تبدیل میشوند و همین موضوع فضای ذهنی ما را برای فکر کردن عمیق آزاد میکند. اگر فقط اطلاعات را جستوجو کنیم، دانش سطحی باقی میماند و در موقعیتهای تازه فرو میریزد، مثل خانهای آجری که ملات ندارد.
راهحل هم ساده است: دانش را «بسازیم» نه فقط پیدا کنیم. قبل از اینکه از هوش مصنوعی کمک بگیریم، بهتر است خودمان تلاش کنیم و بعد از آن برای بررسی یا بهبود سراغ ابزارها برویم. این انتخاب است که ذهنی خلاق و مقاوم میسازد.
🔗 برای مطالعه کامل مقاله به لینک مراجعه کنید.
(مدت زمان مطالعه: ۷ دقیقه)
گردآورنده: رها کاوه
#توسعه_فردی #خلاقیت #هوش_مصنوعی
#AI
@Dexign فلسفه دیزاین
______
Medium
The Smartest People I Know Are Obsessed With a Skill Many Were Told Is Useless
The same technology promising to make us smarter is preventing the one thing our brains need to think.
❤7👍4
سیستم طراحی تو حالا میتواند با هوش مصنوعی صحبت کند! از چسب انسانی بودن بین ابزارهای جداگانه دست بردار!
خستگی ناشی از کار بین ابزارها
یکی از بزرگترین دردسرها در کار طراحی این است که دائم باید بین ابزارهای مختلف جابجا شویم، مانند فیگما، ویرایشگر کد، Slack، Jira و غیره. مثلاً چیزی را در فیگما میسازیم، مشخصاتش را نگاه میکنیم، بعد باید CSS دستی بنویسیم، رنگها یا توکنها را پیدا کنیم، بعد دوباره تستش کنیم، اگر چیزی خراب شد برگردیم به فیگما، با طراح چندتا پیام ردوبدل کنیم، برگردیم و کد را اصلاح کنیم و بعد نهایتاً منتشرش کنیم. این چرخه نه تنها خستهکننده است بلکه وقت زیادی از آدمها میگیرد.
پس چرا هنوز در سال ۲۰۲۵ از این روشها استفاده میکنیم، در حالی که راه بهتری هست؟
معرفی MCP به عنوان راهحل احتمالی
یکی از مفاهیمی که میتوان به آن توجه کرد، Model Context Protocol (MCP) است. این پروتکل میتواند ابزارهای طراحی، ابزارهای کد، سیستمهای ارتباط تیمی و مدیریت پروژه را به هم وصل کند به گونهای که دیگر لازم نباشد فرد خودش نقش “چسب” بین اجزا را بازی کند. یعنی اگر MCP خوب پیاده شود، بخش زیادی از کارهایی که در حال حاضر دستی و زمانبر هستند خودکار یا نیمهخودکار میشود؛ مثلاً انتقال دادهها بین ابزارها، همگامسازی توکنها، تسهیل ارتباط بین تیم طراح و تیم توسعه.
فواید متصور برای طراحی و تیمها
مهمترین قابلیتی که MCP دارد این است که زمان خیلی کمتری صرف میشود. زمانهایی که در حال حاضر بین ابزارها و اصلاح مکرر تلف میشود را میتوان صرف خلاقیت، حل مسأله طراحی و تجربه کاربری کرد. همچنین خطاها کمتر میشود، چون انتقال دادهها دقیقتر و همگامتر انجام میشود، همچنین نیاز کمتری به آزمون و خطا یا بازگشت به ابزار اولی وجود دارد. این باعث میشود سیستم طراحی که الآن نگهداریاش دردسرساز شده، بجای اینکه بار اضافی باشد، ابزار قدرتمندی برای کار تیمی و کیفیت شود.
چطور باید برای این تغییر آماده باشی؟
برای اینکه بتوانیم از این تغییر استفاده کنیم، باید چند نکته را در سیستم طراحی (Design System) رعایت کنیم:
توکنها و کامپوننتها باید ساختاربندی شده باشند، بهخوبی مستندسازی شده باشند، خوانا و قابل فهم برای هم تیم طراحی و هم تیم توسعه باشند.
باید قابلیت ارتباط بین ابزارها وجود داشته باشد، یعنی ابزارها و جریان کاری (workflow) باید بازتر باشند تا اتصال به پروتکلهایی مثل MCP امکانپذیر شود.
تیم باید آمادهی پذیرش ابزارهای هوش مصنوعی باشد، نه فقط به عنوان ابزار کمکی بلکه بهعنوان بخشی از جریان کاری؛ یعنی فرهنگ تیمی که اصلاح مکرر، همافزایی بین طراح و توسعهدهنده، و یادگیری سریع از خطاها را بپذیرد.
🔗 برای مطالعه ادامه مقاله میتوانید به این لینک مراجعه کنید.
(زمان حدودی مطالعه: ۸ دقیقه)
گردآورنده: امیرحسین معظمی
#هوش_مصنوعی #تفکر_سیستمی
#AI
@Dexign فلسفه دیزاین
______
خستگی ناشی از کار بین ابزارها
یکی از بزرگترین دردسرها در کار طراحی این است که دائم باید بین ابزارهای مختلف جابجا شویم، مانند فیگما، ویرایشگر کد، Slack، Jira و غیره. مثلاً چیزی را در فیگما میسازیم، مشخصاتش را نگاه میکنیم، بعد باید CSS دستی بنویسیم، رنگها یا توکنها را پیدا کنیم، بعد دوباره تستش کنیم، اگر چیزی خراب شد برگردیم به فیگما، با طراح چندتا پیام ردوبدل کنیم، برگردیم و کد را اصلاح کنیم و بعد نهایتاً منتشرش کنیم. این چرخه نه تنها خستهکننده است بلکه وقت زیادی از آدمها میگیرد.
پس چرا هنوز در سال ۲۰۲۵ از این روشها استفاده میکنیم، در حالی که راه بهتری هست؟
معرفی MCP به عنوان راهحل احتمالی
یکی از مفاهیمی که میتوان به آن توجه کرد، Model Context Protocol (MCP) است. این پروتکل میتواند ابزارهای طراحی، ابزارهای کد، سیستمهای ارتباط تیمی و مدیریت پروژه را به هم وصل کند به گونهای که دیگر لازم نباشد فرد خودش نقش “چسب” بین اجزا را بازی کند. یعنی اگر MCP خوب پیاده شود، بخش زیادی از کارهایی که در حال حاضر دستی و زمانبر هستند خودکار یا نیمهخودکار میشود؛ مثلاً انتقال دادهها بین ابزارها، همگامسازی توکنها، تسهیل ارتباط بین تیم طراح و تیم توسعه.
فواید متصور برای طراحی و تیمها
مهمترین قابلیتی که MCP دارد این است که زمان خیلی کمتری صرف میشود. زمانهایی که در حال حاضر بین ابزارها و اصلاح مکرر تلف میشود را میتوان صرف خلاقیت، حل مسأله طراحی و تجربه کاربری کرد. همچنین خطاها کمتر میشود، چون انتقال دادهها دقیقتر و همگامتر انجام میشود، همچنین نیاز کمتری به آزمون و خطا یا بازگشت به ابزار اولی وجود دارد. این باعث میشود سیستم طراحی که الآن نگهداریاش دردسرساز شده، بجای اینکه بار اضافی باشد، ابزار قدرتمندی برای کار تیمی و کیفیت شود.
چطور باید برای این تغییر آماده باشی؟
برای اینکه بتوانیم از این تغییر استفاده کنیم، باید چند نکته را در سیستم طراحی (Design System) رعایت کنیم:
توکنها و کامپوننتها باید ساختاربندی شده باشند، بهخوبی مستندسازی شده باشند، خوانا و قابل فهم برای هم تیم طراحی و هم تیم توسعه باشند.
باید قابلیت ارتباط بین ابزارها وجود داشته باشد، یعنی ابزارها و جریان کاری (workflow) باید بازتر باشند تا اتصال به پروتکلهایی مثل MCP امکانپذیر شود.
تیم باید آمادهی پذیرش ابزارهای هوش مصنوعی باشد، نه فقط به عنوان ابزار کمکی بلکه بهعنوان بخشی از جریان کاری؛ یعنی فرهنگ تیمی که اصلاح مکرر، همافزایی بین طراح و توسعهدهنده، و یادگیری سریع از خطاها را بپذیرد.
🔗 برای مطالعه ادامه مقاله میتوانید به این لینک مراجعه کنید.
(زمان حدودی مطالعه: ۸ دقیقه)
گردآورنده: امیرحسین معظمی
#هوش_مصنوعی #تفکر_سیستمی
#AI
@Dexign فلسفه دیزاین
______
Medium
Your Design System Can Now Talk to AI — Stop Being the Human Glue Between Disconnected Tools
A look at how the Model Context Protocol (MCP) could finally connect Figma, VS Code, Slack, and more — and give you back hours of your…
❤1👍1
۳ قابلیت شگفتانگیز جدید ChatGPT که حتماً باید امتحان کنید
در بحبوحهی سروصدای انتشار GPT-5 و پیشرفتهای بزرگ هوش مصنوعی، بعضی قابلیتهای تازهی ChatGPT کمتر دیده شدهاند. این مقاله پنج ویژگی جالب و کاربردی ChatGPT را معرفی میکند که شاید از آنها خبر نداشته باشید.
اولین قابلیت، حالت یادگیری (Study and Learn) است. با این حالت میتوانید هر موضوعی را مثل یک درس واقعی یاد بگیرید. ChatGPT برایتان محتوای آموزشی مرحلهبهمرحله تولید میکند، از مفاهیم ساده شروع میکند، با پرسشوپاسخ میزان یادگیریتان را میسنجد و در نهایت شما را به سطح بالایی از درک موضوع میرساند. اگر همیشه دنبال روشی برای یاد گرفتن سریع و عمیق بودهاید، این بخش میتواند نقطهی شروع خوبی باشد.
ویژگی دوم، Agent Mode یا حالت عامل است. در این حالت ChatGPT دیگر فقط یک همراه فکری نیست، بلکه مثل یک دستیار واقعی عمل میکند: میتواند در اینترنت جستجو کند، اطلاعات جمعآوری کند، یا حتی کارهای تکراری شما را انجام دهد. درست مثل اینکه چند کارمند مجازی در کنار خود داشته باشید! هرچند گاهی انجام وظایف کمی زمانبر است، اما امکاناتی که فراهم میکند واقعاً شگفتانگیز است.
سومین بخش، اتصال به اپلیکیشنهاست. حالا ChatGPT میتواند به تقویم گوگل شما وصل شود، رویداد بسازد و مدیریت کند؛ به جیمیلتان دسترسی داشته باشد و برایتان پیشنویس ایمیل بنویسد؛ یا حتی به ابزارهایی مثل Teams، Box و Linear متصل شود. این یعنی مدیریت کارها و ارتباطات روزانه به سادهترین شکل ممکن.
این مقاله نشان میدهد که ChatGPT دیگر تنها یک ابزار گفتگو نیست؛ بلکه در حال تبدیل شدن به یک همکار همهفنحریف است.
🔗 اگر میخواهید بیشتر دربارهی این قابلیتها و نمونههای کاربردیشان بدانید، خواندن نسخهی کامل مقاله میتواند برایتان الهامبخش باشد.
(مدت زمان حدودی مطالعه: ۵ دقیقه)
گردآرونده: رها کاوه
#هوش_مصنوعی
#AI
@Dexign فلسفه دیزاین
______
در بحبوحهی سروصدای انتشار GPT-5 و پیشرفتهای بزرگ هوش مصنوعی، بعضی قابلیتهای تازهی ChatGPT کمتر دیده شدهاند. این مقاله پنج ویژگی جالب و کاربردی ChatGPT را معرفی میکند که شاید از آنها خبر نداشته باشید.
اولین قابلیت، حالت یادگیری (Study and Learn) است. با این حالت میتوانید هر موضوعی را مثل یک درس واقعی یاد بگیرید. ChatGPT برایتان محتوای آموزشی مرحلهبهمرحله تولید میکند، از مفاهیم ساده شروع میکند، با پرسشوپاسخ میزان یادگیریتان را میسنجد و در نهایت شما را به سطح بالایی از درک موضوع میرساند. اگر همیشه دنبال روشی برای یاد گرفتن سریع و عمیق بودهاید، این بخش میتواند نقطهی شروع خوبی باشد.
ویژگی دوم، Agent Mode یا حالت عامل است. در این حالت ChatGPT دیگر فقط یک همراه فکری نیست، بلکه مثل یک دستیار واقعی عمل میکند: میتواند در اینترنت جستجو کند، اطلاعات جمعآوری کند، یا حتی کارهای تکراری شما را انجام دهد. درست مثل اینکه چند کارمند مجازی در کنار خود داشته باشید! هرچند گاهی انجام وظایف کمی زمانبر است، اما امکاناتی که فراهم میکند واقعاً شگفتانگیز است.
سومین بخش، اتصال به اپلیکیشنهاست. حالا ChatGPT میتواند به تقویم گوگل شما وصل شود، رویداد بسازد و مدیریت کند؛ به جیمیلتان دسترسی داشته باشد و برایتان پیشنویس ایمیل بنویسد؛ یا حتی به ابزارهایی مثل Teams، Box و Linear متصل شود. این یعنی مدیریت کارها و ارتباطات روزانه به سادهترین شکل ممکن.
این مقاله نشان میدهد که ChatGPT دیگر تنها یک ابزار گفتگو نیست؛ بلکه در حال تبدیل شدن به یک همکار همهفنحریف است.
🔗 اگر میخواهید بیشتر دربارهی این قابلیتها و نمونههای کاربردیشان بدانید، خواندن نسخهی کامل مقاله میتواند برایتان الهامبخش باشد.
(مدت زمان حدودی مطالعه: ۵ دقیقه)
گردآرونده: رها کاوه
#هوش_مصنوعی
#AI
@Dexign فلسفه دیزاین
______
Medium
3 Incredible New ChatGPT Features You Have To Try
Updated September 17, 2025
👍5❤1
درسهای UX از زندگی روزمره
بیشتر افراد UX را فقط مربوط به اپلیکیشنها، وبسایتها یا داشبوردها میدانند، اما واقعیت این است که تجربه کاربری همهجا وجود دارد: از دستگیره دری که به جای کشیدن باید هل داد، تا دستگاه خودپردازی که کارت را میبلعد و نمیگوید چرا. زندگی روزمره مانند یک آزمایشگاه بزرگ تجربه کاربری است و ما دائم با طراحیهای خوب و بد روبهرو میشویم.
این مثالها نشان میدهند که UX فراتر از پیکسل و صفحهاست؛ دربارهی نیازها، اشتباهات و واکنشهای واقعی انسانهاست. مثل «درهای نورمن» که وقتی طراحی دستگیره و عملِ باز کردن هماهنگ نیست، کاربر را سردرگم میکند. یا دستگاههای ATM که وقتی خطایی رخ میدهد، اهمیت نحوهی بازیابی و اعتمادسازی را پررنگ میکنند. حتی در کافهها و فرودگاهها، طراحی درست فضا باعث کاهش استرس و سردرگمی میشود.
نکتهی مهم این است که UX خوب اغلب نامرئی است؛ وقتی همهچیز روان پیش میرود، کسی متوجه طراحی نمیشود، اما کوچکترین شکست یا ابهام به سرعت در ذهن میماند. بنابراین وضوح، بازخورد سریع، سادگی و طراحی برای شرایط واقعی (مثل استرس، خستگی یا حواسپرتی کاربر) اصولی هستند که هم در دنیای فیزیکی و هم در محصولات دیجیتال باید رعایت شوند.
در نهایت، UX فقط دربارهی محصول نیست؛ دربارهی مردم است. هر بار که جلوی در اشتباه میایستیم، از دستگاه کارتخوان حرص میخوریم یا در فروشگاهی تجربهی روانی داریم، فرصتی برای یادگیری است. دنیای اطراف ما بهترین کلاس UX است، چون هر روز با نمونههای واقعی از شکست یا موفقیت طراحی سر و کار داریم.
🔗 برای مطالعه کامل مقاله به لینک مراجعه کنید.
(مدت زمان حدودی مطالعه: ۸ دقیقه)
گردآورنده: رها کاوه
#تجربه_کاربری #روانشناسی
#UX
@Dexign فلسفه دیزاین
______
بیشتر افراد UX را فقط مربوط به اپلیکیشنها، وبسایتها یا داشبوردها میدانند، اما واقعیت این است که تجربه کاربری همهجا وجود دارد: از دستگیره دری که به جای کشیدن باید هل داد، تا دستگاه خودپردازی که کارت را میبلعد و نمیگوید چرا. زندگی روزمره مانند یک آزمایشگاه بزرگ تجربه کاربری است و ما دائم با طراحیهای خوب و بد روبهرو میشویم.
این مثالها نشان میدهند که UX فراتر از پیکسل و صفحهاست؛ دربارهی نیازها، اشتباهات و واکنشهای واقعی انسانهاست. مثل «درهای نورمن» که وقتی طراحی دستگیره و عملِ باز کردن هماهنگ نیست، کاربر را سردرگم میکند. یا دستگاههای ATM که وقتی خطایی رخ میدهد، اهمیت نحوهی بازیابی و اعتمادسازی را پررنگ میکنند. حتی در کافهها و فرودگاهها، طراحی درست فضا باعث کاهش استرس و سردرگمی میشود.
نکتهی مهم این است که UX خوب اغلب نامرئی است؛ وقتی همهچیز روان پیش میرود، کسی متوجه طراحی نمیشود، اما کوچکترین شکست یا ابهام به سرعت در ذهن میماند. بنابراین وضوح، بازخورد سریع، سادگی و طراحی برای شرایط واقعی (مثل استرس، خستگی یا حواسپرتی کاربر) اصولی هستند که هم در دنیای فیزیکی و هم در محصولات دیجیتال باید رعایت شوند.
در نهایت، UX فقط دربارهی محصول نیست؛ دربارهی مردم است. هر بار که جلوی در اشتباه میایستیم، از دستگاه کارتخوان حرص میخوریم یا در فروشگاهی تجربهی روانی داریم، فرصتی برای یادگیری است. دنیای اطراف ما بهترین کلاس UX است، چون هر روز با نمونههای واقعی از شکست یا موفقیت طراحی سر و کار داریم.
🔗 برای مطالعه کامل مقاله به لینک مراجعه کنید.
(مدت زمان حدودی مطالعه: ۸ دقیقه)
گردآورنده: رها کاوه
#تجربه_کاربری #روانشناسی
#UX
@Dexign فلسفه دیزاین
______
Medium
UX lessons from everyday life
Most people think of UX design as something that belongs to screens like apps, websites, dashboards, or maybe even VR headsets
❤6👍2
هیرو سکشنها مردهاند. این راهحلها جایگزین شدهاند
باید از هیروهای عریض فاصله گرفت
وقتی طراحیهای معمولی و تکراری با عکسهای بزرگ و کلیشهای میبینیم، حس میکنیم همه سایتها دارند یک قالب پیشفرض را تکرار میکنند. معمولا تصور این است که همیشه یک هیروی بزرگ و کامل راهی است برای جذب کردن مخاطب در صفحه اول، اما کم کم به این نتیجه رسیدیم که این فقط فرصت تبدیل و انتقال سریع پیام را از دست میدهد.
راهحلهایی که بهترند
- نیمهصفحهای (Half-page Hero): تصویر و متن کنار هم باشند، نه عکس کامل. این کمک میکند پیام سریعتر منتقل بشود و تصویر مزاحم هم نباشد.
- بدون هیرو (No Hero): گاهی دکمه یا متن در مرکز تمرکز باشد؛ تصویر بزرگ حذف شود و کاربر به اقدام نزدیکتر شود.
- مدل “جستوجو اول” (Search-First): مخصوص سایتهایی که کاربر برای پیدا کردن چیزی خاص به آن سر میزند؛ یک نوار جستوجو بزرگ در بالا به عنوان ورودی اصلی.
مزایای این تغییر
مهمترین فایده، ارتقای تجربه کاربری است. وقتی تصویر بزرگ کنار پیام داستانی یا دکمه باشد، کاربر گیج نمیشود که باید کجای صفحه برود. سرعت بارگذاری بهتر میشود، بار بصری کمتر میشود، و کاربر سریعتر به هدف خود میرسد. برخی تستها نشان داده طراحی با متن و تمرکز روی CTA، نرخ تبدیل را نسبت به عکسهای سنگین و بزرگ بهتر کرده است.
همیشه هیرو مناسب نیست، اما گاهی لازم است
هیرو کامل همیشه بد نیست؛ ولی باید خیلی هوشمندانه استفاده شود. وقتی برند شناختهشدهای هستید یا تصویر خیلی قویای دارید و میخواهید احساس یا روایت خاصی منتقل کنید، هیرو به همراه CTA قدرتمند میتواند پاسخگوی نیاز ما باشد. اما همیشه از خود بپرسید: «آیا تصویر به هدف کاربر کمک میکند؟ یا فقط جنبه زیبایی دارد؟» و همیشه تست کنید، چون هر مخاطب و هر زمینهای متفاوت است.
🔗 برای مطالعه ادامه مقاله میتوانید به این لینک مراجعه کنید.
(زمان حدودی مطالعه: ۱۰ دقیقه)
گردآورنده: امیرحسین معظمی
#دیزاین #تجربه_کاربر
#UX
@Dexign فلسفه دیزاین
______
باید از هیروهای عریض فاصله گرفت
وقتی طراحیهای معمولی و تکراری با عکسهای بزرگ و کلیشهای میبینیم، حس میکنیم همه سایتها دارند یک قالب پیشفرض را تکرار میکنند. معمولا تصور این است که همیشه یک هیروی بزرگ و کامل راهی است برای جذب کردن مخاطب در صفحه اول، اما کم کم به این نتیجه رسیدیم که این فقط فرصت تبدیل و انتقال سریع پیام را از دست میدهد.
راهحلهایی که بهترند
- نیمهصفحهای (Half-page Hero): تصویر و متن کنار هم باشند، نه عکس کامل. این کمک میکند پیام سریعتر منتقل بشود و تصویر مزاحم هم نباشد.
- بدون هیرو (No Hero): گاهی دکمه یا متن در مرکز تمرکز باشد؛ تصویر بزرگ حذف شود و کاربر به اقدام نزدیکتر شود.
- مدل “جستوجو اول” (Search-First): مخصوص سایتهایی که کاربر برای پیدا کردن چیزی خاص به آن سر میزند؛ یک نوار جستوجو بزرگ در بالا به عنوان ورودی اصلی.
مزایای این تغییر
مهمترین فایده، ارتقای تجربه کاربری است. وقتی تصویر بزرگ کنار پیام داستانی یا دکمه باشد، کاربر گیج نمیشود که باید کجای صفحه برود. سرعت بارگذاری بهتر میشود، بار بصری کمتر میشود، و کاربر سریعتر به هدف خود میرسد. برخی تستها نشان داده طراحی با متن و تمرکز روی CTA، نرخ تبدیل را نسبت به عکسهای سنگین و بزرگ بهتر کرده است.
همیشه هیرو مناسب نیست، اما گاهی لازم است
هیرو کامل همیشه بد نیست؛ ولی باید خیلی هوشمندانه استفاده شود. وقتی برند شناختهشدهای هستید یا تصویر خیلی قویای دارید و میخواهید احساس یا روایت خاصی منتقل کنید، هیرو به همراه CTA قدرتمند میتواند پاسخگوی نیاز ما باشد. اما همیشه از خود بپرسید: «آیا تصویر به هدف کاربر کمک میکند؟ یا فقط جنبه زیبایی دارد؟» و همیشه تست کنید، چون هر مخاطب و هر زمینهای متفاوت است.
🔗 برای مطالعه ادامه مقاله میتوانید به این لینک مراجعه کنید.
(زمان حدودی مطالعه: ۱۰ دقیقه)
گردآورنده: امیرحسین معظمی
#دیزاین #تجربه_کاربر
#UX
@Dexign فلسفه دیزاین
______
Medium
Hero Images are Dead. These Solutions are Replacing Them.
A year ago, I was tasked with giving feedback on a new proposed hero for a widely visited website. I opened up Figma to see what the…
❤7👍2
چرا کارفرمایان طراحانی را میخواهند که مانند مدیر محصول فکر کنند، نه توسعهدهنده؟
در دنیای امروز که به شدت تحتتأثیر هوش مصنوعی قرار دارد، بسیاری از شرکتها دیگر به دنبال طراحانی که بتوانند کدنویسی کنند نیستند، بلکه بیشتر ارزش را در کسانی میبینند که بتوانند مانند مدیران محصول به صورت استراتژیک فکر کنند. هرچند ابزارهای هوش مصنوعی میتوانند طراحی اولیه و حتی تحقیقات مصنوعی را انجام دهند، اما در «آخرین قدم» شکست میخورند؛ همان مراحل حیاتی نهایی که نیاز به پالایش، درک بستر واقعی و همراستاسازی راهحلها با اهداف کسبوکار و نیازهای کاربر دارند. مدیران ارشد بهطور فزایندهای متوجه شدهاند که مهارتهایی مانند تفکر انتقادی، قضاوت و توانایی ایجاد ارتباط میان بیزنس و کاربر، که هوش مصنوعی قادر به تقلید آنها نیست، همان جایی است که طراحان بیشترین ارزش را خلق میکنند.
مسئله «آخرین قدم» که از حوزه لجستیک گرفته شده، این چالش را به خوبی نشان میدهد. درست همانطور که رساندن یک بسته از بندر به در خانه پیچیدهترین و پرهزینهترین بخش تحویل است، تکمیل ۱۰٪ پایانی طراحی یا مهندسی هم نیازمند تخصص انسانی است. هوش مصنوعی میتواند ۸۰ تا ۹۰ درصد کار را پیش ببرد، اما تضمین عملکرد، سازگاری، مقیاسپذیری بلندمدت و ایجاد تجربه واقعی کاربر هنوز بر عهده انسان است. به همین دلیل، فشار آوردن به طراحان برای «یادگیری کدنویسی» نکته اصلی را از دست میدهد؛ چرا که طراحی و مهندسی هر دو در برابر محدودیتهای هوش مصنوعی آسیبپذیرند، در حالی که «تفکر محصول» خلأ کلیدی را پر میکند.
یکی از بزرگترین ابزارهایی که طراحان همین حالا در اختیار دارند، توانایی پرسیدن سوالات درست است. طراحان مؤثر فقط به رابط کاربری توجه نمیکنند، بلکه در مورد موارد استفاده محصول، ملاحظات تجاری و نقاط درد کاربر پرسوجو میکنند. با درگیر شدن با ذینفعان و تیمهای پشتیبانی مشتری، طراحان میتوانند مشکلات تکراری را کشف کنند، اثر آنها بر کسبوکار را اندازهگیری کنند و به جای ارائه صرفاً یک راهکار کاربرپسند، راهحلهایی را پیشنهاد دهند که صرفهجویی مالی هم به همراه داشته باشد. این تغییر، نقش طراحی را از یک عملکرد تاکتیکی به یک شریک استراتژیک در سازمان ارتقا میدهد.
آینده طراحی در گرو تفکر استراتژیک است. طراحانی که بفهمند پول چگونه در سیستم جریان پیدا میکند، نارضایتیهای مشتری چگونه هزینه عملیاتی ایجاد میکند، و چگونه میتوان تناسب محصول و بازار را تضمین کرد، برجسته خواهند شد. برخلاف مهارتهای کدنویسی که روزبهروز بیشتر به دست هوش مصنوعی خودکار میشود، توانایی اتصال نیازهای کاربر به استراتژی کسبوکار بسیار سختتر قابل جایگزینی است. وقتی طراحان تصمیمات خود را در قالب نتایج قابلاندازهگیری برای کسبوکار مطرح کنند، جایگاه خود را ارتقا داده و به بخش جداییناپذیر در شکلدهی به مسیر محصول و موفقیت سازمان تبدیل میشوند.
🔗 برای مطالعهی ادامهی مقاله میتوانید به این لینک مراجعه کنید.
(زمان حدودی مطالعه: ۵ دقیقه)
گردآورنده: فاطمه حیدری
#تفکر_طراحی
@Dexign فلسفه دیزاین
______
در دنیای امروز که به شدت تحتتأثیر هوش مصنوعی قرار دارد، بسیاری از شرکتها دیگر به دنبال طراحانی که بتوانند کدنویسی کنند نیستند، بلکه بیشتر ارزش را در کسانی میبینند که بتوانند مانند مدیران محصول به صورت استراتژیک فکر کنند. هرچند ابزارهای هوش مصنوعی میتوانند طراحی اولیه و حتی تحقیقات مصنوعی را انجام دهند، اما در «آخرین قدم» شکست میخورند؛ همان مراحل حیاتی نهایی که نیاز به پالایش، درک بستر واقعی و همراستاسازی راهحلها با اهداف کسبوکار و نیازهای کاربر دارند. مدیران ارشد بهطور فزایندهای متوجه شدهاند که مهارتهایی مانند تفکر انتقادی، قضاوت و توانایی ایجاد ارتباط میان بیزنس و کاربر، که هوش مصنوعی قادر به تقلید آنها نیست، همان جایی است که طراحان بیشترین ارزش را خلق میکنند.
مسئله «آخرین قدم» که از حوزه لجستیک گرفته شده، این چالش را به خوبی نشان میدهد. درست همانطور که رساندن یک بسته از بندر به در خانه پیچیدهترین و پرهزینهترین بخش تحویل است، تکمیل ۱۰٪ پایانی طراحی یا مهندسی هم نیازمند تخصص انسانی است. هوش مصنوعی میتواند ۸۰ تا ۹۰ درصد کار را پیش ببرد، اما تضمین عملکرد، سازگاری، مقیاسپذیری بلندمدت و ایجاد تجربه واقعی کاربر هنوز بر عهده انسان است. به همین دلیل، فشار آوردن به طراحان برای «یادگیری کدنویسی» نکته اصلی را از دست میدهد؛ چرا که طراحی و مهندسی هر دو در برابر محدودیتهای هوش مصنوعی آسیبپذیرند، در حالی که «تفکر محصول» خلأ کلیدی را پر میکند.
یکی از بزرگترین ابزارهایی که طراحان همین حالا در اختیار دارند، توانایی پرسیدن سوالات درست است. طراحان مؤثر فقط به رابط کاربری توجه نمیکنند، بلکه در مورد موارد استفاده محصول، ملاحظات تجاری و نقاط درد کاربر پرسوجو میکنند. با درگیر شدن با ذینفعان و تیمهای پشتیبانی مشتری، طراحان میتوانند مشکلات تکراری را کشف کنند، اثر آنها بر کسبوکار را اندازهگیری کنند و به جای ارائه صرفاً یک راهکار کاربرپسند، راهحلهایی را پیشنهاد دهند که صرفهجویی مالی هم به همراه داشته باشد. این تغییر، نقش طراحی را از یک عملکرد تاکتیکی به یک شریک استراتژیک در سازمان ارتقا میدهد.
آینده طراحی در گرو تفکر استراتژیک است. طراحانی که بفهمند پول چگونه در سیستم جریان پیدا میکند، نارضایتیهای مشتری چگونه هزینه عملیاتی ایجاد میکند، و چگونه میتوان تناسب محصول و بازار را تضمین کرد، برجسته خواهند شد. برخلاف مهارتهای کدنویسی که روزبهروز بیشتر به دست هوش مصنوعی خودکار میشود، توانایی اتصال نیازهای کاربر به استراتژی کسبوکار بسیار سختتر قابل جایگزینی است. وقتی طراحان تصمیمات خود را در قالب نتایج قابلاندازهگیری برای کسبوکار مطرح کنند، جایگاه خود را ارتقا داده و به بخش جداییناپذیر در شکلدهی به مسیر محصول و موفقیت سازمان تبدیل میشوند.
🔗 برای مطالعهی ادامهی مقاله میتوانید به این لینک مراجعه کنید.
(زمان حدودی مطالعه: ۵ دقیقه)
گردآورنده: فاطمه حیدری
#تفکر_طراحی
@Dexign فلسفه دیزاین
______
Medium
Why many employers want Designers to think like PMs, not Devs
How asking questions, which used to annoy teams, is now critical to UX’s future
❤3