No one notices your sadness until it turns into anger, and then you're the bad person

𝖳𝗈𝗈 𝗒𝗈𝗎𝗇𝗀 𝗍𝗈 𝗍𝗁𝗂𝗇𝗄 𝖺𝖻𝗈𝗎𝗍 𝖺𝗅𝗅 𝗍𝗁𝖺𝗍 𝗌𝗁𝗂𝗍

𝖲𝗈𝗆𝖾𝗍𝗂𝗆𝖾𝗌 𝖺𝗅𝗅 𝗒𝗈𝗎 𝖼𝖺𝗇 𝖽𝗈 𝗂𝗌 𝗅𝗂𝖾 𝗂𝗇 𝖻𝖾𝖽 𝖺𝗇𝖽 𝗁𝗈𝗉𝖾 𝗍𝗈 𝖿𝖺𝗅𝗅 𝖺𝗌𝗅𝖾𝖾𝗉 𝖻𝖾𝖿𝗈𝗋𝖾 𝗒𝗈𝗎 𝖿𝖺𝗅𝗅 𝖺𝗉𝖺𝗋𝗍.

روان پزشکم بهم گفت "برای افرادی که ازشون متنفری نامه بنویس و بعد بسوزونشون" منم انجام دادم ولی حالا نمیدونم باید با نامه ها چکار کنم

من خیلی از آدمای نزدیکمو آن‌فرند کردم ولی هنوز خودشون خبر ندارن

فرقی نداره برام چه جایگاهی داری، نمیخوام داشته باشمت اگر برای بقیه هم مثل منی

درسته؛ اینطوری نیست که بخوام بمیرم یا فکر خودکشی داشته باشم، اما میل به زندگی کردن هم ندارم، انگار محکوم شدم به زنده بودن و تحمل کردن تا بلاخره به نهایت برسم، اما دلیل همه اینها چی بود؟

'زندگی کردن نادرترین اتفاق جهان هستی است، بیشتر مردم فقط وجود دارند، همین'

'بیاید زنده بمونیم و یه روز دوباره همو ببینیم، روزی که همه اینا تموم شده باشه و اون بچه های ولگرد قدیم نباشیم'

Everyday I see why Light Yagami was right

من اینطوریم که کل روز از گرما غر میزنم اما همچنان وقتی میخوام برم بیرون لباسای مشکی میپوشم

کامیونی بر روی استخوان‌های گردن و سرم چرخ می‌زند؛ مهره ها می‌شکنند، مغزم می‌ترکد و شیره اش به بیرون می‌چکد. هزار نور فلش به چشمانم می‌تابد؛ دنیا کج می‌شود، بالا می آورم، از هوش می‌روم. این‌ها همیشه اتفاق می‌افتند، دیگر برایم عادی شده است.

بـه جـمـجـمـهِ مـن خـوش آمـدیـد.

"دیگر جا نیست، قلبت پر از اندوه است"

زندگیم یه پلاستیک مشکی گره خورده کنار دره