مدل ذهنى غالب در اغلب جوامع در مورد دانشگاه و كار اينه كه اول ميريم دانشگاه با هزينه خودمون و چند سال درس ميخونيم. بعد يه مدرك بهمون ميدن و حالا با اين مدرك ميخوايم بريم يه جاى ديگه كه بهش ميگن محل كار كه بهمون پول ميدن.
چى ميشد اگر سازمان ها و رهبران شون خودشون رو به عنوان يك دانشگاه كاربردى مى ديدن كه تمركزش روى آدم هاست به جاى پول و محصول. تجربه نشون داده كه وقتى شما روى آدم ها و رشدشون تمركز مى كنيد اونها از بيزينس مراقبت مى كنند كه محصول خوب و سود عالى به دنبالش مياد.
يك رهبر خوب خودش رو بر مبناى تاثير مثبتى كه بر جان و زندگى آدم ها ميذاره ارزيابى ميكنه. او صادقانه از خودش مى پرسه كه آيا در اثر رهبرى من وضع و حال آدم ها بهتر شده؟ آيا امروزشون از ديروزشون توانمند تره؟ آيا شادتر و با نشاط ترند؟

متاسفانه تفكر حاكم بر كسب و كار سازمان ها رو تبديل به يك جاى خشك و بى روح كرده و بدتر اينكه آدم ها پذيرفته اند كه همينه كه هست.

من معتقدم كه محل كار ميتونه و بايد جائى براى زندگى پر هيجان و روابط عالى باشه، جائى كه آدم ها ميتونن خودشون باشن و پشت ماسك هاى چند لايه پنهان نشن. رهبرانى كه اينگونه مى انديشند ميتونن چنين سازمان هائى رو خلق كنند.
در اغلب سازمان ها منطق مدیریتی اینه که ما از "منابع انسانی" استفاده می کنیم برای تولید محصولی که بتونیم بفروشیم و سود ایجاد کنیم تا سهامداران به بازگشت سرمایه مورد انتظارشون برسند. با یک نگرش متفاوت میشه قضیه رو طور دیگری دید با پی آمدهای متفاوت. در این نگرش، محصولی که تولید می کنیم آدم های توانمند هست و محصولات فیزیکی و خدمات ما ابزارهائی هستند برای رشد و توسعه انسان ها. و یادمون نمیره که لازمه تاثیر مثبت بر جان و زندگی آدم ها داشتن یک بیزینس مدل قوی است. در واقع، در نگرش جدید جای هدف و وسیله عوض میشن.

۵۰ درصد تخفیف تا پایان ماه رمضان

جهت دسترسی به فایل‌های ویدیویی
دوره «آشنایی با تفکر سیستمی»

این دوره طی روزهای ۲۰ تا ۳۰ فروردین ۱۴۰۱ به مدت ۸ ساعت برگزار شده است.
مدرس: محمدعلی اسماعیل زاده اصل
«اسلایدهای دوره»

جهت دسترسی به کانال تلگرامی که فایل‌ها در آن بارگزاری شده:
۱- مبلغ ۴۹۰ هزار تومان از طریق این لینک پرداخت کنید.
۲- به این یوزر در تلگرام پیام دهید: @chmgr
@stlearning

برای کسانی که می خواهند مهارت تفکر سیستمی را که برای رهبری بسیار ضروری است بیاموزند 👆

یکی از ویژگی های کلیدی رهبران موثر مسئولیت پذیری و پاسخگوئی آنهاست. این رهبران می دانند که نگاه و رفتارشان بر کار و زندگی همکاران شان اثر می گذارد و عمیقا در مورد این تاثیر حس مسئولیت دارند و خود را ملزم به پاسخگوئی می بینند.
حالا وقتی که رهبران چنین مسئولیتی را حس نمی کنند و در برابر تاثیری که بر کار و زندگی افراد می گذارند پاسخگو نیستند، به چه دلیل است؟ چرا از پاسخگوئی فرار می کنند؟

لغتی در انگلیسی داریم تحت عنوان vulnerability که آسیب پذیری ترجمه کرده اند. آسیب پذیری هیجانی است که در مواقع بلاتکلیفی، خطر و مواجهه با مسائل عاطفی تجربه می کنیم. آیا بدون تجربه آسیب پذیری می توان دم از شجاعت و شهامت زد؟ امکان ندارد که ما دست به یک کار شجاعانه بزنیم بدون اینکه همزمان با آسیب پذیری دست به گریبان شویم. ترس در نقطه مقابل شجاعت نیست. اینها همزاد یکدیگرند. حس آسیب پذیری ضعف نیست. سرچشمه زندگی شجاعانه است.

تجربه کردن آسیب پذیری دست ما نیست. ما هر وقت دست به کار جدیدی می زنیم بلاتکلیفی، خطر و مسائل عاطفی را تجربه می کنیم. نکته کلیدی نحوه مواجهه ما با حس و تجربه آسیب پذیری است. ما می توانیم با آسیب پذیری درگیر بشویم یا وانمود کنیم که با آن کاری نداریم. وقتی اینگونه وانمود می کنیم یعنی اجازه می دهیم که ترس بر جان و روان ما حکومت کند. حالا چرا ما از این حس و تجربه گریزانیم؟ چه تاثیری بر رفتار ما دارد؟ ساده ترینش اینست که زره محکمی می پوشیم و پشت ماسک قدرت پنهان می شویم. جلوی بازخوردهای دیگران را می گیریم و در برابر اعمال مون پاسخگو نیستیم. هیچوقت اشتباهات مان را نمی پذیریم چون تصویر یک انسان کامل از خودمان، برای خودمان، ترسیم کرده ایم و نمی خواهیم این تصویر ترک بر دارد.

چالش های اداپتیو