وقتی دلخوری‌های کوچیک جدی گرفته نشه، وقتی درباره‌ی سوتفاهم‌ها صحبت نشه، وقتی جزئیات کوچیکی که حس بی‌ ارزش بودن میدن مدام تکرار بشه، رابطه در سکوت شروع به سست شدن میکنه، جدایی معمولا با یه اتفاق بزرگ پیش نمیاد، بلکه در پس احساس‌های کوچیکی رخ میده که بارها نادیده گرفته شده‌ان.

شاید یه چیزی که میخواستی نرسیدی، چون جهان میدونست تو لایق بیشترشی.

دخترها هیچوقت نمیبازن خیالت راحت، فقط کافیه حضورش رو از زندگیت قطع کنه،اونوقت میفهمی از انرژی اون تو میدرخشیدی، از وجود اون تو زندگیت برکت بود، حالا تو برو خیانت کن، بدی کن، اون چیزی رو از دست نمیده، اون تویی که از دست دادی Loser.

یطوری آنلاینیش رو چک میکنم انگار آنلاین بشه قراره به من مسیج بده، عشق آدم رو خل میکنه.

و آنقدر در راه تو، یکطرفه تلاش کردم که حالا انگار از میدان جنگ برگشته‌ام، خسته و فرسوده.

وقتی دختر آینده‌ام میگه گریه کردم و در هر صورت بلند شدم و انجامش دادم چون دنیا منتظرم نمیشینه، پس میدونم تست DNA لازم نیست و بچه خودمه.

اگه بخشیدمت سر این بود که پرونده بسته شه، ازت رها شم و بتونم دوباره زندگی کنم، وگرنه اگه یه روز گریه‌هات رو ببینم، نرسیدن‌هات رو ببینم، ترک و طرد شدنت رو ببینم، ناراحت نمیشم.

عزیزم، تو زیادی حساس نیستی و بیش از حد شلوغش نمیکنی، اگه اذیتت میکنه، پس اذیتت میکنه، همین.

و من پذیرفته‌ام که گاهی ممکن است
ما برای آدم‌ها فقط پناهگاهی باشیم
تا زمانی که یک خانه‌ی امن پیدا کند
و بروند...

اگه دلتون نمیاد به کسی
بدی کنید، نارو بزنید
زیرآب بزنید، حقشو بخورید
بدونید ساده نیستید، ذاتتون درسته.

حس دیر شدن بهم دست داده، حس میکنم
دیره دیگه، واسه همه چی...

دیگر برام مهم نیست چه کسی دوستم دارد
چه کسی دوستم ندارد چه کسی راست می‌گوید
و چه کسی دروغ؛
من همه را رها کردم
و فقط به خودم تکیه کردم.

کسی که یهو میزاره میره عاشق نبوده، یا داشته خیانت میکرده یا بخاطر اینکه بهت خیانت نکنه ترجیح داده باهات به هم بزنه چون میخواد بره با یکی دیگه.

تو توی رابطه و رفاقت با من میتونی اسلحه رو سمتم بگیری، حتی کارم رو تموم کنی، ولی من همچنان اعتقاد داشته باشم از عمد نزدی، و اگه تیرت خطا بره، باز هم جلوت وایمیسم میگم اشکال نداره دوباره بزن.

مریض‌تر از من وجود نداره، همیشه میرم دنبال چیزهایی که نفسم رو بند میاره و سلول‌هام رو بغضی میکنه و بعد میشینم میگم چرا حالم بده.