والا حقیقتا نمی‌دونم کجا خوبه، ولی خب اونی رو همیشه می‌خونم که کم می‌نویسه، کوتاه می‌نویسه و خب نسبتا هم خوب می‌نویسه.

مثلا احسان. @khornaas

گاهی اینجا: @sarepaa

وقتایی که کوتاه می‌نویسه: @napeiro

وقتایی که نمی‌نویسه: @ExDaa

و رادیوبوجک که نمی‌دونم چرا با ۵ هزارتا عضو پرایوته.و البته خیلی هارو هم نگفتم. دلیلاش زیاده، مهم ترینش اینه که خوب نبودن بعدشم اینکه یادم نبودن.

نیکی از چنل لفت داد. تازه می‌خواستم بندازمش تو دجله. قسمت نشد.

بخاطر سنگینی بار مجبورم کتاب بریزم دور، حس بدیه.

در حالی که دراز کشیدم کف زمین و یه همبرگر دستمه و خوابم میاد دارم به این فکر می‌کنم که اگر یه استارتاپ بزنیم که غذا رو تو ابعاد خیلی کوچیک ببره تحویل بده تا فرد مقابل مجبور نشه دهنش رو خیلی باز کنه و همون دراز کشیده غذاشو بخوره همچین بد هم نیست‌.

آدم از خودش بدش میاد. که حق هم داره. آدم حق رو به خودش نده به کی بده؟

There's no step 2

زنگ زدم به بقالی سر کوچمون گفتم دلیوری دارید؟
گفت تازه تموم کردیم
یکی نیست بگه وقتی نمیدونی چیه مجبوری مگه دروغ بگی لباسامو پوشیدم رفتم از یه بقالی دیگه دلیوری گرفتم

بروس [👤] [➕]
@Twitter_Farsi

وقتی ۴۹۹ نفرید گذاشتن پست نفس گیره، مثل خنثی کردن بمبه که هیچوقت هم نفهمیدم اون بمب ساز کسخل چرا فقط از رنگ آبی و‌قرمز برای سیم های بمبش استفاده می‌کرد که یکیش باعث انفجار و اون یکی خنثی شدن می‌شد. ولش کنید حاشیه نریم.
شبیه خنثی کردن بمب می‌مونه چون پست درست رو بذاری می‌شی ۵۰۰ تا و اشتباه بذاری یکی لیو می‌ده.

سیم اشتباه رو بریدم. من مفجر شدم، شما بدون من برید.

اگر حرفی برای من نبوده چرا به من گفتیش؟ اگر برای من بوده چزا به بقیه گفتیش؟ نمی‌فهمم.

من متاسفانه حتا از دور هم قشنگ نیستم.

متاسفانه مشکلات خودم انقدر هست که برای حماقت های بقیه غصه نخورم.

بعد از گوش دادنش حس می‌کنم یک هفته ای باید به گوش‌هام مرخصی بدم برن دنبال تفریح خودشون، برن راحت و آزاد باشن. بسه انقدر زجر کشیدن.

من هنوز فکر می‌کنم اونایی که به اجرا های خندوانه می‌خندن، بابت خندیدنشون پولی چیزی می‌گیرن.

https://news.1rj.ru/str/littlebirdd/3357
داشتم تو سایت این دانشگاه ها سرچ می‌کردم، سو استفاده کرد از مشغول بودنم 😒

«بی تو اما به چه حالی من از آن کوچه گذشتم!»

همین که نمی‌بینمت خودش‌ماه گرفتگیه.
[آخرین تلاش های مذبوحانه]

«هنوزم تو شب‌هات اگه ماهو داری، من اون ماهو دادم به تو یادگاری»

شما خوشحال ترین آدمِ روی زمین باش، بعد «بوی گندم» ِ داریوش رو بذار خش بشه. ببین غمگین نمی‌شی؟ غم دنیا نمی‌ریزه تو دلت؟ می‌شی، می‌ریزه.

من که هیچم، کاش شما هیچ نبودید.