ولی یه چیز بگم بین خودمون میمونه؟ از خیلی از درد ها لذت میبرم.درسته ظاهرم غمگینه ولی بدون اونا سخت تر میگذره بهم.
ولی چجوری آدم خودشو قانع کنه که مهم نیست که «اول آنکس که خریدار شدش من بودم؟». البته گویا نه ما و نه آقای وحشی بافقی نتونستیم خودمون رو قانع کنیم.
شما در قبال تصورات ما از خودتون مسئولیتی نداری ولی خب انقدر هم بی رحم نباش که هرچی از خوب بودنت تو ذهنمونه رو توی یک لحظه خراب کنی.
ExDa
بعد از ناراحتی چی میچسبه؟ خواب.
دروغ گفتم، خواب همیشه میچسبه. بعد و قبل نداره.
میدونید، آدم میتونه بفهمه که فقط وقتی حوصلتون سر رفته میاید حرف بزنید یا واقعا به آدم فکر میکردید.
تازه آدم از یه جایی به بعد حس میکنه به شعورش داره توهین میشه.
تازه آدم از یه جایی به بعد حس میکنه به شعورش داره توهین میشه.
والا حقیقتا که نهایتا این برتری رو داریم که میدونیم کسشعریم.
در واقع یه بیت شعر بود که به صورت خلاصه میگفت اونی که ندونه ولی بدونه که نمیدونه، خرش رو لنگان و به زور از روی پل میگذرونه.
در واقع یه بیت شعر بود که به صورت خلاصه میگفت اونی که ندونه ولی بدونه که نمیدونه، خرش رو لنگان و به زور از روی پل میگذرونه.
کاش میشد فکر هم رو بخونیم، وگرنه که من نه سوادش رو دارم و نه توانش و نه کار راحتیه که حرفی که تو ذهنمه رو بیارم توی جمله و بگم.