هی هرچی جلوتر می‌ره بیش‌تر به این می‌رسم که چرا این موجود کیری دوپا رو بهش اهمیت دادم.

کاش زندکی یه کنترل داشت، می‌شد استوپش کرد، زد قسمت بعدی یا هرچیزی. فقط از این بخشش رد می‌شدم.

یکی از واقعیت های ناراحت کننده اینه که اگه چیزی برای شما جالبه لزوما برای ما جالب نیست و برعکس.

اغلب مواردی که فکر می‌کنید خیلی بانمک شدید و صحبت کردن رو تموم نمی‌کنید و هی ادامه می‌دید بدونید نه تنها حرفاتون خنده دار نیست بلکه رو مخ اطرافیانتون دارید حرکت می‌کنید.

«سهمی نیست از بودن ببرم»

«از من شده‌ام خسته، بی من تر از اینم کن»

بعضی وقتا تقصیر هیچکس نیست اما خب شرایط بد می‌شه.

می‌فرمان که success is my only motherfucking option,Failure's not .

چند وقت پیش ها یکی اومد گفت «تب می‌زنی؟» من فکر کردم دراگی چیزیه، می‌خواستم بگم بیار بزنیم که گفتم قبلش بپرس ببین چیه! گفتم چیه؟ گفت یعنی تبادل کنیم. تو یه فوروارد از من کنی و منم یدونه از تو.

این کوپه حتا جا برای وایسادن نداره و از توی‌پنجره دارم کوپه کناری و می‌بینم که صندلی خالی داره. خلاصه خواستم بگم اینکه از پشت پنجره با حسرت نگاه کنی و نزدیک باشی ولی نتونی بهش برسی رو هم تجربه کردم فقط نه اونجوری که رایجه.

یکی دو بار دیر رسیدم بعدش فهمیدم لزوما اون شعاره که می‌گه «دیر رسیدن بهتر از هرگز نرسیدنه» درست نیست.

راهکار عملی برای زِنا کردن با اعصاب من:

یک کاری رو دارم می‌رم تنها انجام بدم ولی شما بگو نه وایسا باهم انجامش بدیم و هر ۵ دقیقه بگو ۵ دقیقه دیگه میام انجامش بدیم و هی به تاخیرش بنداز.

آره بشینی یه گوشه تا بقیه حرفای تو رو بزنن تو تشویق کنبشون و این وسط حتا ارضا بشی از شادی.

چرا هرکی تا یه جایی راهی برای حرف زدن پیدا می‌کنه سعی می‌کنم نقد های اجتماعی بکنه و راجب هرچیزی نظر بده؟
شل کن بزرگوار، همون چیزی که توش خوبی رو ادامه بده. سرت رو هر جایی نکن.

ما که اهل تحمیل نیستیم. شد شد نشد هم کاش می‌شد.

ما اشتباهی مال هم نبودیم.

اگرم‌ نایی مونده باشه برای رفتنِ راه خودمه نه شما.

متاسفانه فقط غرورش رو داریم نه عملی که باعث بشه بهش مغرور بشیم.

دقت کن که نمی‌گه با کسی مِی نخور، نمی‌گه فقط با من بشین برنامه بچینیم.
می‌گه «مِی مخور با همه کس تا نخورم خون جگر». حالا اگه‌برابری حقوق بین زن مرد و مستقل بودن و این هارو بذاریم یه جوشه و نگاهشون نکنیم، دردناکه جمله‌ش.

دوست دارید همونجوری که هستید بپذیریمتون و نخوایم عوض شید ولی خب همزمان دوست دارید که بقیه بشن همونی که می‌خواید.

خب یه‌کم تناقص توش دیده می‌شه ولی خب بازم هرجوری صلاحه.