دیدید آدم به خودش تلنگر می‌زنه می‌گه شاید اینبار ایراد از خودته؟ برای من اینجوریه که می‌گم شاید اینبار تقصیر خودت نیست.

هزار بسته مُسکن
فدای این غمِ بُرنا

زندگی ارزش رنج هاشو داره؟

یه آهنگ می‌ذارم، فمینیست ها و غیر سخیف گوش کن های مجلس من رو ببخشن.

یه زمانی سپهر خلسه خیلی گوش می‌دادم. یه زمانی یعنی کی؟ یعنی اون موقع که حتا پیج فیسبوک نداشت، یه اکانت شخصی داشت که اگر ریکوئست می‌فرستادی اکسپت می‌کرد و خودشم می‌شد سابسکرایبرت.
خیلی وقته گوش نمی‌دم آهنگاشو ولی این آهنگای آلبوم اولش رو دوست داشتم

خدایا! بخاطر تیکه های بی مزه ای که میندازم ولی بچه ها میخندن شکرت.

@khornaas

کاش می‌شد همتون رو راضی نگهدارم ولی خب متاسفانه خودم رو هم راضی نتونستم نگهدارم.‌

گویا طناب نداشتن بهتر از طناب پوسیده داشتنه ولی خب بریم تا ببینیم چی پیش میاد.

ما تلاشمون این بود که به کسی نگیم برو تو چاله، اونی که داشت می‌رفت توی چاله، نهی کردنش با بقیه. همین که آدرس اشتباه ندم برای من زیاد و کافیه بقیش باشه برای آدم های خوب تر.

باز داره قلبم راهش رو باز می‌کنه از توی سینه‌م بزنه بیرون.

هر موقع با کسی که ازش ناراحت بود بحث می‌کرد می‌گفت به من نگو ناراحتی، بگو چجوری خوشحالت کنم.

نیت مهمه ها ولی خب نه که هربار با نیت خوب بزنی بگامون بدی. دیگه ته تهش اون یکی دوبار اول نیت مهم باشه.

فارغ از متنش و فقط با ریتمش یه پیرمردی میاد تو ذهنم که بعد مدت ها دوباره عاشق شده داره به خودش می‌رسه، کتش رو پوشیده و پاپیونش رو‌صاف می‌کنه تا اولین دیتش که تو یه مراسم رقصه رو بره.

شب چرا می کشد مرا؟!
مگه شب نباید آرامش دهنده باشه؟!
نیست!

این همه تلاش کردم درست پیش بره، تهش درست پیش رفت؟ اینبار دیگه مستقیم بریم اشتباه کنیم.

گاهی حس می‌کنم برای بگا دادن خودم دارم با برنامه ریزی پیش می‌رم.

زمستون داره میاد که چی بشه، می‌خواد عزیز کی بشه؟!

این دستگاه هارو دیدید تو فیلم ها که کاغذ هایی رو که می‌خوان نابود کنن رو می‌ریزن تو یه سری دستگاه که خردشون گنه و کلا هیچوقت قابل تشخیص نباشن؟

اگه می‌شد، یک ماه اخیرم، علی الخصوص هفته اخیر یا دیگه نهایتا امروزم رو مینداختم توی همچین ماشینی، شاید خوشحال تر زندگی می‌کردم.