آدم ترس از دست دادن چیزایی که نداره رو هم داره مثلا چی؟ مثلا آرزو هایی که بهشون نرسیدی هنوز، می‌ترسم یه روزی آرزو هامو هم از دست بدم.

متاسفانه تصوراتتون از آدم کسشعری بیش نیست. هست؟ نیست.

ایضا توقعاتتون.

حس می‌کنم آدم با خلق یه شاهکار ارضا نمی‌شه، اینکه بقیه بفهمن کارش رو راضیش می‌کنه.
هرچند که شاید اشتباه باشه ولی خب.

شمارو نمی‌دونم اما من اگه تبریک تولدی رو بیاید به خودم بگید بیش‌تر خوشحال می‌شم تا اینکه توی یه چنل یا صفحه اینستاگرام ببینم که بهم تبریک گفتید ولی خب آدما متفاوتن.

تو را‌ که سرشار از تناقضات عجیب انسانی هستی.
تو
تو
تو.

فرمود‌ که نترس، برو جلو اگر زمین خوردی مطمئن باش تنها زمین نمی‌خوری و من باهاتم.

من روزام بايد ٣٠ ساعته باشه!
‏حداقل بايد ١٠ ساعت بخوابم و وقتي بيدار ميشم تا حداقل ٢٠ ساعت خوابم نميبره.
@abitpsycho

می‌رم آرزویی که از دستم افتاد زمین رو بردارم.

دور می‌شی، فدای سرت. من سر جام وایمیسم ولی.

بعضی وقتا رفتن از‌ موندن کار سخت تریه. همیشه به چشم فرار نگاهش نکنید.

هیچی، دیدم که خاطره خوب بدون اتفاق بدی افتادن هم از بین می‌ره.

آدم دوست داشتن هاش رو هم باور نمی‌تونه بکنه بعدش می‌شه راجب دوست داشته شدن حرف زد.

او که از کلمه «زید» استفاده می‌کند، به احتمال بیشتری آدم ناخوشایندی است.


@sugarffrree

ازدواج نکردن داره تبدیل می‌شه به یکی از مشکل های بزرگ زندگی من. به این صورت که اگر داداشم ازدواج بکنه من سربازی معاف می‌شم ولی ازدواج نمی‌کنه.

من اونقدری دوستتون ندارم که تا ابد دوستتون داشته باشم. آدمم.

توی سرم دعواست ولی متاسفانه دسارسی ندارم برم جداشون کنم که نزنن نو سر و کله هم.

شما توصیفاتت قشنگ تره، شما بهتر حرف می‌زنی ولی کاش گوه نبودن شخصیت ربطی به این چیز ها داشت اما متاسفانه نداره.

این دو روز اخیر‌ رو کنار دو تا بچه چهار ساله گذروندم و فهمیدم دیدن بچه ها فقط در‌حد پنج دقیقه و اون هم از فاصلع حداقل ۳ متری و‌در‌ زمان بیکاری قشنگه. جز این فقط سردرده!

نه من بدم نه تو، دنیامون متفاوته. کاری هم از کسی برنمیاد، جوری بزرگ شدیم که ارزش هامون فرق دارن. چه می‌شه کرد؟ هیچی. متاسفانه زندگی ادامه داره.