برای رابطه عاشقانه از قبل برنامه نریزید و تصور نکنیدش. توقعتون می‌ره بالا مثل فصل آخر‌ گات می‌شه.

«می‌گم عاشقم اما خودم بهتر می‌دونم که نالایقم»

یجوری نیست؟ خیلی غم زیادی توشه.یکس رو دوست داشته باشی اما خودت رو سرزنش کنی چون خودت رو پایین تر از اون می‌دونی. نمی‌دونم، نمی‌دونم اصلا عاشقانست این جمله یا ناراحت کننده.

اگه آدم نشنیده باشه چه تصوری راجب صدا ها داره؟ مطمئن که نیستم ولی احتمالا هیچی.
بعضی چیزا هست که حس می‌‌کنم که کاش نمی‌شنیدم چیزی راجبشوم ولی خب آدم تا نشنیده باشه از کجا می‌خواد بدونه دوست داره بدونه یا نه.

اینجوریم که دستتو بیار جلو. بیا این حق، مال تو.‌الان دیگه حق با توست ولی بحث نکن انقدر.

من که نمی‌فهمم. کاش شما که تعدادتون بیش‌تره بفهمید، خودمو قاطی جمع کنم.

کمتر از چیزی که باید قدر این آهنگ رو دونستید. با ریپلای کردنش بهتون فرصت مجدد دادم تا از دست ندیدش.

وقتشه اشتباه هام از من درس بگیرن و دیگه تکرار نشن.

سال ها فساد لازمه تا این کنکور امروز رو بشوره ببره پایین.

خودمو می‌شناسم دیگه. شانس بار‌چهارم و پنجم هم بیاد در خونه رو بزنه بازم قرار نیست در رو باز کنم.

من در کنار تو دلم برای خودم هم تنگ می‌شه. هم تو نیستی هم من. کی هست پس؟ نمی‌دونم.

آبدارچی‌ قبلی به رئیس شرکت گفته بود من به اینا چایی نمی‌دم، اینا یه مشت جوونن که صبح و شب پای کامپیوترن و معلوم نیست چیکار می‌کنن. اصلا کاری نمی‌کنن.

احساس غریبگی دارم. نمی‌دونم چقدر حس کردید غربت رو. شاید بیش‌تر از من شایدم کم‌تر.
ولی میای بمونی حس تعلق نداری، میای بری جایی برای رفتن نیست. یعنی می‌ری ولی هیچ جایی نداری. می‌مونی هم که همون درده. می‌خوای حرف بزنی می‌بینی کسی که بتونی و بخوای باهاش حرف بزنی نیست. می‌خوای ساکت بمونی هم که خب تحملش راحت نیست. شایدم هست.

ولی خونه کجاست؟ شاید هرجایی که حس تعلق داری بهش.

کارت تموم شد خاموشش کن. برق مصرف می‌کنه الکی.

«روحِ همه کار های اشتباهمی».