انتظارِ بیجا دارم. جا دارید براش؟

سری بعدی نوشداروتون بیوفته توی حیاطمون پارش می‌کنم. مگه خودتون سهراب ندارید؟

دقت کردید اساتید کنکور چقدر موافقن با عقب نیوفتادن کنور؟ بابا برید سر جلسه بشینید بمیرید بذارید بتونن زودتر کلاس های کنکورت را قورت بده با پرداخت پول رو برای سال جدید برگذار کنن.

[من کنکوری نیستم]

ایده استارت آپ:
تولید نوشداروی جیبی و قابل حمل.

فکر می‌کنن آدم رو می‌شناسن در صورتیکه نهایتا می‌تونن حدس بزنن حلیم رو با شکر می‌خوری یا نمک.
بدون اینکه بدونن تو اصلا حلیم رو با فلفل می‌خوری.

یه آهنگی بود که سرژیک خونده بود و توش می‌گفت ما چهارتا برادر به همراه ۳ خواهر به دور مادر می‌گردیم (یه چیزی در همین حدود، یکی دو تا کلمه کم یا زیاد با همین مفهوم).

اون آهنگ رو توی ختنه سورون پسرخالم شنیدم (شاید نزدیک ۲۰ سال پیش).

خاطراتی که از آهنگ می‌شه داشت یه دریاست و اینم بخت و اقبال مایِه.

بین این همه دروغ شیرین گیر کردیم بین ۴ تا واقعیت تلخ.

یکی هزار و صد تومن رو تقریبا ازم دزدید و رفت. نمی‌دونم ته دلش فکر می‌کنه زرنگه یا نه ولی خب من بنظرم باختی ندادم. در واقع آرزوم بود که کاش هزینه ای که برای متوجه شدن حماقت و مزخرفی یک آدم باید بدم همون هزار و صد تا تک تومن باشه همیشه. نیست ولی.

یبار جلوم یه بشقاب سالاد گذاشتن گفتم نه مرسی من گوشت خوارم. نمی‌دونم چرا چپ چپ نگاهم کردن.

بله روزای بدین که حتا شاد بودن باعث شرم می‌شه. آدم روش نمی‌شه شاد باشه انقدر که غم رنگ آمیزی کرده تمام زندگی رو.

وضعیت خونه جوریه که حداقل ۳ تا کوزت تمام وقت و چند تا بَرده بصورت پاره وقت لازمه تا تمیز بشه.

علیرضا جی جی هم فکر می‌کنه داره بازی با کلمات می‌کنه و ایهام می‌ذاره ولی خب اندکی نبستنِ چشم لازمه فقط تا با کوهی از کسشعر مواجه بشی. اینو هرکسی سعی می‌کنه جایی بنویسه، جایی حرف بزنه، جایی شوخی کنه خوبه در نظر داشته باشه (بعنوان یه خواننده مبتدی عرض می‌کنم خدمتتون).

وگرنه که <جی جی هوله انگار رفته حموم> یا <صبح ها هشت، پا می‌شه. گرفتی؟ هشتپا می‌شه!>.

تکنولوژی سوئدی در دستان ایرانی. خودتراش سه تیغه گودمکس.
[زندگی خرج داره بهرحال]

فیلم اگر بودیم، سیاه نمایی بودیم.

بیاید نفری ۱۰ هزارتومن بذارید که بشه ۱۵ میلیون که با این قیمت دلار من بازم نتونم لپتاپ بخرم.

که مِی با دیگری خورده‌ست و با من تَنگی دارد.

چی تَنِتونه؟