توی یه کوچه خلوت بودم، اومدم از یه ماشین که پارک بود از رانندش آدرس بپرسم، دیدم ترسیده.
همزمان یه دختر سرش رو از لای پای مرده آورد بالا.

نمی‌دونستم چیکار کنم گفتم عه ادامه بدید، خدافظ.

باز هم بگید. تا ده. بعدش بخوابیم.

خسته‌م از آدم های نزدیکی که دور می‌شن.

امروز رو دورکاری گرفتم که بتونم راحت بخوابم.

ببینید کی از ۶ صبح بیداره.

ناراضیم؛ هم از زمان هم از مکان.

اگه جای خود خوری منو می‌خوردی، الان جفتمون خوشحال تر بودیم.

آب و هوای امشب راحت تا چهار نفر معاشرت رو جوابه.

خجالت بکشید. بیاید ببینمتون.

یه مقدار پونه گرفتم ببرم دم در خونه این ماره.

کاش کهکشان راه شیری شخصی خودم رو داشتم.

قدرم رو بدونید، من محشرم.

قدرم رو نمی‌دونید اونطوری که شایسته منه.
پس من برم بخوابم.

نشستم شماردم.

از هر سه کلمه که گفته می‌شه دوتاش اضافیه.

دیگه اینطوری فایده نداره. اونطوری هم که از قبل فایده نداشت.

حداقل دوستای خوشگلتون رو ادد کنید

مگه اهمیتی داره که یه سوال اشتباه، جواب اشتباه بگیره؟

داشتم فکر می‌کردم کاش می‌شد برای ساعاتی مرد و بعد زنده شد.
یادم افتاد می‌شه خوابید.
شما زمینی ها تنها چیز‌ خوبتون، خوابیدنه.

وسط بالا بودن اومدم پایین. یعنی حالم خوب بود یدفعه بد شد.
بد نشد، یعنی حس خوب داشتم اما الان ندارم.
آره این توصیف بهتریه.
حس خوب داشتم اما با دیدن چیزی که نباید، اشتیاقم رو از دست دادم.