✅ کنشگری اجتماعی بنگاههای مالی؛ سازوکار پنهان حفظ سرمایه اجتماعی
✍🏻 علیرضا جباری دکترای علوم ارتباطات، پژوهشگر و فعال حوزه مالی و روابط عمومی
🔰بنگاههای مالی در جوامع معاصر، صرفاً نهادهایی برای تجهیز و تخصیص منابع پولی نیستند. آنها در بطن شبکهای از روابط اجتماعی، انتظارات عمومی و داوریهای اخلاقی فعالیت میکنند.
🔰در چنین فضایی، سرمایه اجتماعی عنی اعتماد، پذیرش و همکاری داوطلبانه شهروندان به یکی از مهمترین پشتوانههای دوام و کارآمدی این بنگاهها تبدیل شده است.
🔰پرسش اساسی اینجاست: سرمایه اجتماعی چگونه حفظ میشود و نقش کنشگری اجتماعی بنگاههای مالی در این فرآیند چیست؟
🔰کنشگری اجتماعی را نباید با اقدامات خیریهای یا تبلیغات مسئولیت اجتماعی یکسان دانست.
🔰کنشگری اجتماعی به معنای «حضور معنادار و مسئولانه» بنگاه در مسائل اجتماعی است؛ حضوری که از منطق ارتباطی، فهم اجتماعی و پذیرش مسئولیت عمومی سرچشمه میگیرد.
🔰بنگاه مالی کنشگر، صرفاً درباره جامعه سخن نمیگوید، بلکه در عمل نشان میدهد جامعه را میفهمد.
🔰سرمایه اجتماعی دقیقاً در نقطه تماس میان بنگاه و شهروند ساخته یا تخریب میشود. هر بار که مشتری وارد شعبه میشود، هر پاسخگویی تلفنی، هر پیام رسانهای و حتی هر سکوت سازمانی، حامل معناست.
🔰اگر این معانی در مجموع، حس احترام، عدالت و صداقت را منتقل کنند، سرمایه اجتماعی تقویت میشود؛ در غیر این صورت، بیاعتمادی بهتدریج جای آن را میگیرد.
🔰برای درک بهتر کنشگری اجتماعی، میتوان به یک مثال ساده اما معنادار توجه کرد. تصور کنید در شرایطی که بخشی از جامعه با فشارهای اقتصادی مواجه است، یک بانک بهجای صدور بخشنامههای خشک یا تبلیغات پرزرقوبرق، تصمیم میگیرد فرآیند وصول مطالبات خرد را بازطراحی کند؛ بهگونهای که گفتوگو، انعطاف و حفظ کرامت مشتری در اولویت قرار گیرد.
🔰این اقدام شاید در ظاهر یک تصمیم اجرایی باشد، اما در واقع یک کنش اجتماعی است؛ کنشی که پیام آن به جامعه میرسد: «بانک شما را صرفاً یک بدهکار نمیبیند، بلکه عضوی از جامعه میداند.»
🔰در مقابل، زمانی که کنشگری اجتماعی به سطح اقدامات نمایشی تقلیل مییابد—مثلاً حمایت رسانهای از یک موضوع اجتماعی، بدون تغییر واقعی در رفتار سازمانی—جامعه بهسرعت این ناهماهنگی را تشخیص میدهد. نتیجه چنین رویکردی نهتنها تقویت سرمایه اجتماعی نیست، بلکه تضعیف آن است. زیرا شکاف میان گفتار و کردار، بزرگترین دشمن اعتماد عمومی است.
🔰نگاه جامع به کنشگری اجتماعی نشان میدهد که این مفهوم، به راهبرد کلان بنگاه، فرهنگ سازمانی و شیوه تصمیمگیری مدیران گره خورده است. کنشگری اجتماعی نمیتواند پروژهای کوتاهمدت یا وابسته به روابط عمومی باشد. این کنشگری باید در سیاستهای اعتباری، طراحی خدمات، آموزش کارکنان و حتی زبان ارتباطی سازمان بازتاب پیدا کند.
🔰در نهایت، بنگاههای مالی زمانی میتوانند سرمایه اجتماعی خود را حفظ کنند که بپذیرند اعتماد، محصول اجبار یا تبلیغ نیست؛ بلکه حاصل تجربههای انباشته شهروندان از مواجهه با سازمان است. کنشگری اجتماعی، اگر بهدرستی فهم و اجرا شود، سازوکاری است برای همراستا کردن منافع اقتصادی بنگاه با منافع اجتماعی جامعه. جایی که هر دو طرف، نه در تقابل، بلکه در یک رابطه مبتنی بر احترام و اعتماد متقابل قرار میگیرند./ عصر ایران
@Haajm
✍🏻 علیرضا جباری دکترای علوم ارتباطات، پژوهشگر و فعال حوزه مالی و روابط عمومی
🔰بنگاههای مالی در جوامع معاصر، صرفاً نهادهایی برای تجهیز و تخصیص منابع پولی نیستند. آنها در بطن شبکهای از روابط اجتماعی، انتظارات عمومی و داوریهای اخلاقی فعالیت میکنند.
🔰در چنین فضایی، سرمایه اجتماعی عنی اعتماد، پذیرش و همکاری داوطلبانه شهروندان به یکی از مهمترین پشتوانههای دوام و کارآمدی این بنگاهها تبدیل شده است.
🔰پرسش اساسی اینجاست: سرمایه اجتماعی چگونه حفظ میشود و نقش کنشگری اجتماعی بنگاههای مالی در این فرآیند چیست؟
🔰کنشگری اجتماعی را نباید با اقدامات خیریهای یا تبلیغات مسئولیت اجتماعی یکسان دانست.
🔰کنشگری اجتماعی به معنای «حضور معنادار و مسئولانه» بنگاه در مسائل اجتماعی است؛ حضوری که از منطق ارتباطی، فهم اجتماعی و پذیرش مسئولیت عمومی سرچشمه میگیرد.
🔰بنگاه مالی کنشگر، صرفاً درباره جامعه سخن نمیگوید، بلکه در عمل نشان میدهد جامعه را میفهمد.
🔰سرمایه اجتماعی دقیقاً در نقطه تماس میان بنگاه و شهروند ساخته یا تخریب میشود. هر بار که مشتری وارد شعبه میشود، هر پاسخگویی تلفنی، هر پیام رسانهای و حتی هر سکوت سازمانی، حامل معناست.
🔰اگر این معانی در مجموع، حس احترام، عدالت و صداقت را منتقل کنند، سرمایه اجتماعی تقویت میشود؛ در غیر این صورت، بیاعتمادی بهتدریج جای آن را میگیرد.
🔰برای درک بهتر کنشگری اجتماعی، میتوان به یک مثال ساده اما معنادار توجه کرد. تصور کنید در شرایطی که بخشی از جامعه با فشارهای اقتصادی مواجه است، یک بانک بهجای صدور بخشنامههای خشک یا تبلیغات پرزرقوبرق، تصمیم میگیرد فرآیند وصول مطالبات خرد را بازطراحی کند؛ بهگونهای که گفتوگو، انعطاف و حفظ کرامت مشتری در اولویت قرار گیرد.
🔰این اقدام شاید در ظاهر یک تصمیم اجرایی باشد، اما در واقع یک کنش اجتماعی است؛ کنشی که پیام آن به جامعه میرسد: «بانک شما را صرفاً یک بدهکار نمیبیند، بلکه عضوی از جامعه میداند.»
🔰در مقابل، زمانی که کنشگری اجتماعی به سطح اقدامات نمایشی تقلیل مییابد—مثلاً حمایت رسانهای از یک موضوع اجتماعی، بدون تغییر واقعی در رفتار سازمانی—جامعه بهسرعت این ناهماهنگی را تشخیص میدهد. نتیجه چنین رویکردی نهتنها تقویت سرمایه اجتماعی نیست، بلکه تضعیف آن است. زیرا شکاف میان گفتار و کردار، بزرگترین دشمن اعتماد عمومی است.
🔰نگاه جامع به کنشگری اجتماعی نشان میدهد که این مفهوم، به راهبرد کلان بنگاه، فرهنگ سازمانی و شیوه تصمیمگیری مدیران گره خورده است. کنشگری اجتماعی نمیتواند پروژهای کوتاهمدت یا وابسته به روابط عمومی باشد. این کنشگری باید در سیاستهای اعتباری، طراحی خدمات، آموزش کارکنان و حتی زبان ارتباطی سازمان بازتاب پیدا کند.
🔰در نهایت، بنگاههای مالی زمانی میتوانند سرمایه اجتماعی خود را حفظ کنند که بپذیرند اعتماد، محصول اجبار یا تبلیغ نیست؛ بلکه حاصل تجربههای انباشته شهروندان از مواجهه با سازمان است. کنشگری اجتماعی، اگر بهدرستی فهم و اجرا شود، سازوکاری است برای همراستا کردن منافع اقتصادی بنگاه با منافع اجتماعی جامعه. جایی که هر دو طرف، نه در تقابل، بلکه در یک رابطه مبتنی بر احترام و اعتماد متقابل قرار میگیرند./ عصر ایران
@Haajm
✅ گفتوگوی «شرق» با تقی آزادارمکی، درباره ریشههای اجتماعی اعتراضات، تفاوت آن با موجهای پیشین و پیامدهای پیشروی جامعه
▫️اعتراضات؛ نشانه چالشهای حلنشده
✍🏻مریم لطفی
🔰اعتراضات اخیر که از اعتصاب بازاریها آغاز شد و به دانشگاهها، خیابانها و محلهها گسترش یافت، نشانه ناآرامی مقطعی نیست، بلکه بازتاب انباشت بحرانهای حلنشده، فرسایش سرمایه اجتماعی و نگرانی عمیق نسبت به آینده است.
🔰تفاوت اصلی این موج اعتراضی با دورههای پیشین، آغاز آن از بازار است؛ جایی که نماد عقلانیت اقتصادی و کار در جامعه ایرانی محسوب میشود. واکنش بازار نشان میدهد فشارهای اقتصادی به نقطهای بحرانی رسیده است.
🔰نارضایتیها ریشه در معیشت دارند: گرانی شدید، تعطیلی تولید، کمبود شغل و ناتوانی دولت در افزایش درآمد مردم، ترسی گسترده از آینده ساخته که جامعه را به عمل جمعی سوق داده است.
🔰این اعتراضات ادامه ساده موجهای قبلی نیست، بلکه نتیجه انباشت بحرانهایی چون بیکاری تحصیلکردهها، رکود اقتصادی، بحران مسکن و مهاجرت است که اکنون به شکل خطرناکتری بروز کردهاند.
🔰رویکرد غیرامنیتی و گفتوگو با معترضان، از جمله تعامل با بازاریها و دانشگاهیان، مسیر درستی است؛ اما امنیتیشدن فضا میتواند اعتراضات را تشدید و جامعه را وارد بحرانهای عمیقتر کند.
🔰فرسایش اعتماد عمومی و سقوط سرمایه اجتماعی، زمینه اصلی بازگشت سریع اعتراضات است. بازسازی این سرمایه بدون مشارکت طبقه متوسط، نخبگان فرهنگی و اجتماعی ممکن نیست و بیتوجهی به آنها جامعه را به سمت خشونت و فروپاشی سوق میدهد.
👈🏻 متن کامل را در Instant View بخوانید.
@Haajm
▫️اعتراضات؛ نشانه چالشهای حلنشده
✍🏻مریم لطفی
🔰اعتراضات اخیر که از اعتصاب بازاریها آغاز شد و به دانشگاهها، خیابانها و محلهها گسترش یافت، نشانه ناآرامی مقطعی نیست، بلکه بازتاب انباشت بحرانهای حلنشده، فرسایش سرمایه اجتماعی و نگرانی عمیق نسبت به آینده است.
🔰تفاوت اصلی این موج اعتراضی با دورههای پیشین، آغاز آن از بازار است؛ جایی که نماد عقلانیت اقتصادی و کار در جامعه ایرانی محسوب میشود. واکنش بازار نشان میدهد فشارهای اقتصادی به نقطهای بحرانی رسیده است.
🔰نارضایتیها ریشه در معیشت دارند: گرانی شدید، تعطیلی تولید، کمبود شغل و ناتوانی دولت در افزایش درآمد مردم، ترسی گسترده از آینده ساخته که جامعه را به عمل جمعی سوق داده است.
🔰این اعتراضات ادامه ساده موجهای قبلی نیست، بلکه نتیجه انباشت بحرانهایی چون بیکاری تحصیلکردهها، رکود اقتصادی، بحران مسکن و مهاجرت است که اکنون به شکل خطرناکتری بروز کردهاند.
🔰رویکرد غیرامنیتی و گفتوگو با معترضان، از جمله تعامل با بازاریها و دانشگاهیان، مسیر درستی است؛ اما امنیتیشدن فضا میتواند اعتراضات را تشدید و جامعه را وارد بحرانهای عمیقتر کند.
🔰فرسایش اعتماد عمومی و سقوط سرمایه اجتماعی، زمینه اصلی بازگشت سریع اعتراضات است. بازسازی این سرمایه بدون مشارکت طبقه متوسط، نخبگان فرهنگی و اجتماعی ممکن نیست و بیتوجهی به آنها جامعه را به سمت خشونت و فروپاشی سوق میدهد.
👈🏻 متن کامل را در Instant View بخوانید.
@Haajm
Telegraph
اعتراضات؛ نشانه چالشهای حلنشده
به گزارش گروه رسانهای شرق، اعتراضاتی که در روزهای اخیر با اعتصاب بازاریها آغاز شد و به دانشگاهها، خیابانها و محلههای شهری تسری پیدا کرد، بار دیگر شکافهای اقتصادی و اجتماعی در جامعه ایران را آشکار کرده است؛ وضعیتی که نه صرفا یک ناآرامی مقطعی، بلکه نشانه…
✅ اعتماد بررسی کرد؛ آیا اعتراضات اخیر فقط به خاطر گرانیها و مشکلات معیشتی است؟
🔰اعتراضات اخیر با اعتصاب فروشندگان موبایل در واکنش به جهش بیسابقه قیمت دلار آغاز شد و بهسرعت به سایر اصناف و شهرهای کشور گسترش یافت؛ روندی که نشان داد اعتراضها صرفاً صنفی یا مقطعی نیست و ریشهای فراگیرتر دارد.
🔰با وجود وعدههای دولت، نشست رئیسجمهور با نمایندگان اصناف و تغییر رئیس کل بانک مرکزی نتوانست اعتراضات را متوقف کند و تا پایان هفته، دهها شهر صحنه تجمع و درگیری شد؛ نشانهای از عمق نارضایتی انباشته در جامعه.
🔰فراتر از گرانی و فشار معیشتی، ریشه اصلی اعتراضات را باید در فرسایش شدید سرمایه اجتماعی جستوجو کرد؛ شاخصی که از سالها قبل روندی نزولی داشته و بارها نسبت به پیامدهای آن هشدار داده شده بود.
🔰دادههای رسمی نشان میدهد سرمایه اجتماعی از ۴۳.۵ درصد در سال ۱۳۹۴ به حدود ۲۵.۵ درصد در سالهای اخیر رسیده است؛ کاهشی نگرانکننده که مستقیماً به افت اعتماد مردم به آینده، حاکمیت و یکدیگر مرتبط است.
🔰بحران معیشت اکنون به مرحله ناامنی غذایی رسیده است؛ حذف گوشت، لبنیات و میوه از سبد غذایی خانوار، گسترش سوءتغذیه و تهدید سلامت جسمی و روانی، بهویژه برای کودکان، سالمندان و زنان، از پیامدهای مستقیم تورم افسارگسیخته است.
🔰کارشناسان تأکید میکنند راهحلهای موقتی مانند کالابرگ یا یارانه نقدی پاسخگوی بحران نیست و بدون اصلاحات ساختاری، بازسازی اعتماد عمومی و ترمیم سرمایه اجتماعی، اعتراضات معیشتی میتواند به بحرانهای عمیقتر اجتماعی و سیاسی منجر شود.
👈🏻 متن کامل را در Instant View بخوانید.
@Haajm
🔰اعتراضات اخیر با اعتصاب فروشندگان موبایل در واکنش به جهش بیسابقه قیمت دلار آغاز شد و بهسرعت به سایر اصناف و شهرهای کشور گسترش یافت؛ روندی که نشان داد اعتراضها صرفاً صنفی یا مقطعی نیست و ریشهای فراگیرتر دارد.
🔰با وجود وعدههای دولت، نشست رئیسجمهور با نمایندگان اصناف و تغییر رئیس کل بانک مرکزی نتوانست اعتراضات را متوقف کند و تا پایان هفته، دهها شهر صحنه تجمع و درگیری شد؛ نشانهای از عمق نارضایتی انباشته در جامعه.
🔰فراتر از گرانی و فشار معیشتی، ریشه اصلی اعتراضات را باید در فرسایش شدید سرمایه اجتماعی جستوجو کرد؛ شاخصی که از سالها قبل روندی نزولی داشته و بارها نسبت به پیامدهای آن هشدار داده شده بود.
🔰دادههای رسمی نشان میدهد سرمایه اجتماعی از ۴۳.۵ درصد در سال ۱۳۹۴ به حدود ۲۵.۵ درصد در سالهای اخیر رسیده است؛ کاهشی نگرانکننده که مستقیماً به افت اعتماد مردم به آینده، حاکمیت و یکدیگر مرتبط است.
🔰بحران معیشت اکنون به مرحله ناامنی غذایی رسیده است؛ حذف گوشت، لبنیات و میوه از سبد غذایی خانوار، گسترش سوءتغذیه و تهدید سلامت جسمی و روانی، بهویژه برای کودکان، سالمندان و زنان، از پیامدهای مستقیم تورم افسارگسیخته است.
🔰کارشناسان تأکید میکنند راهحلهای موقتی مانند کالابرگ یا یارانه نقدی پاسخگوی بحران نیست و بدون اصلاحات ساختاری، بازسازی اعتماد عمومی و ترمیم سرمایه اجتماعی، اعتراضات معیشتی میتواند به بحرانهای عمیقتر اجتماعی و سیاسی منجر شود.
👈🏻 متن کامل را در Instant View بخوانید.
@Haajm
Telegraph
اعتماد بررسی کرد؛ آیا اعتراضات اخیر فقط به خاطر گرانیها و مشکلات معیشتی است؟
یک هفته از آغاز اعتراضات فروشندگان موبایل به گرانی قیمت دلار گذشت. ظهر یکشنبه هفته قبل و پس از آنکه قیمت دلار، رکورد 144 هزار تومان را شکست، فروشندگان موبایل پاساژ علاءالدین تهران در یک اقدام خودجوش اما هماهنگ، از فروش دست کشیدند و مغازههای خود را بستند…
❤1
✅ جنگ و بحران با زندگی روزمره مردم و روابط اجتماعی چه میکند؟
✍🏻 لیلا احمدی - پژوهشگر اجتماعی
🔰جنگ و بحران فقط به ویرانی فیزیکی محدود نمیشوند، بلکه زندگی روزمره، روابط اجتماعی و بنیانهای اعتماد را عمیقاً دگرگون میکنند. این پدیدهها جامعه را ناگزیر به سازگاری، تغییر و بازتعریف خود میسازند و اثراتشان اغلب سالها پس از پایان خشونت باقی میماند. ترس، ناامنی و بیثباتی میتوانند پیوندهای انسانی را تضعیف کنند، اما همزمان زمینههای جدیدی برای کنش جمعی نیز پدید میآورند.
🔰یکی از مهمترین پیامدهای جنگ، فرسایش سرمایه اجتماعی و کاهش اعتماد فردی و نهادی است. تجربه خشونت، اعتماد به دیگران، دولت و نهادهای عمومی را تضعیف میکند و شبکههای ارتباطی را از هم میگسلد. هرچند در برخی موارد تهدید مشترک همکاریهای محدود درونگروهی را تقویت میکند، اما این همبستگیها اغلب فراگیر نیستند و کاهش اعتماد میتواند بهصورت بیننسلی منتقل شود.
🔰خانواده و نهادهای اجتماعی نیز در شرایط جنگی دستخوش دگرگونیهای عمیق میشوند. فقدان اعضا، مهاجرت اجباری، تغییر نقشها و تروماهای روانی ساختار خانواده را متزلزل میکند و کیفیت روابط را کاهش میدهد. کودکان و نوجوانانِ در معرض جنگ با پیامدهای روانی و اجتماعی بلندمدت مواجه میشوند و تضعیف نهادهایی چون آموزش و بهداشت، نابرابریها و شکافهای اجتماعی را تشدید میکند.
🔰 جنگ و بحران بر هویت اجتماعی نیز اثر دوگانه دارند: از یکسو همبستگی درونی گروهها را تقویت میکنند و از سوی دیگر به قطببندی، بیاعتمادی به «دیگری» و انسداد تعاملات بینگروهی میانجامند. تقویت هویتهای قومی، مذهبی یا ملی میتواند در کوتاهمدت انسجام درونی ایجاد کند، اما در بلندمدت ظرفیت گفتوگو و همزیستی را کاهش دهد و تعارض را بازتولید کند.
🔰 الگوهای مشارکت اجتماعی و سیاسی در دوران بحران دگرگون میشوند. ناامنی و بیاعتمادی مشارکت رسمی را کاهش میدهد، اما همزمان شبکههای خودیاری و مشارکتهای غیررسمی شکل میگیرند که نیازهای فوری جامعه را پاسخ میدهند. در عین حال، تجربه خشونت و محرومیت میتواند به رادیکالیزهشدن کنشهای سیاسی، بهویژه در میان جوانان، منجر شود و ثبات اجتماعی را به چالش بکشد.
🔰 پساجنگ و پسابحران مرحلهای پرچالش اما فرصتساز است. تجربه مشترک بحران میتواند به بازسازی اجتماعی، نوآوری نهادی و افزایش مشارکت منجر شود، مشروط به آنکه سیاستگذاریها بر تقویت سرمایه اجتماعی، حمایت روانی و کاهش نابرابریها تمرکز کنند. بدون این رویکردها، اثرات ماندگار جنگ میتواند به تداوم بیاعتمادی و بازتولید خشونتهای اجتماعی بینجامد.
👈🏻 متن کامل را در Instant View بخوانید.
@Haajm
✍🏻 لیلا احمدی - پژوهشگر اجتماعی
🔰جنگ و بحران فقط به ویرانی فیزیکی محدود نمیشوند، بلکه زندگی روزمره، روابط اجتماعی و بنیانهای اعتماد را عمیقاً دگرگون میکنند. این پدیدهها جامعه را ناگزیر به سازگاری، تغییر و بازتعریف خود میسازند و اثراتشان اغلب سالها پس از پایان خشونت باقی میماند. ترس، ناامنی و بیثباتی میتوانند پیوندهای انسانی را تضعیف کنند، اما همزمان زمینههای جدیدی برای کنش جمعی نیز پدید میآورند.
🔰یکی از مهمترین پیامدهای جنگ، فرسایش سرمایه اجتماعی و کاهش اعتماد فردی و نهادی است. تجربه خشونت، اعتماد به دیگران، دولت و نهادهای عمومی را تضعیف میکند و شبکههای ارتباطی را از هم میگسلد. هرچند در برخی موارد تهدید مشترک همکاریهای محدود درونگروهی را تقویت میکند، اما این همبستگیها اغلب فراگیر نیستند و کاهش اعتماد میتواند بهصورت بیننسلی منتقل شود.
🔰خانواده و نهادهای اجتماعی نیز در شرایط جنگی دستخوش دگرگونیهای عمیق میشوند. فقدان اعضا، مهاجرت اجباری، تغییر نقشها و تروماهای روانی ساختار خانواده را متزلزل میکند و کیفیت روابط را کاهش میدهد. کودکان و نوجوانانِ در معرض جنگ با پیامدهای روانی و اجتماعی بلندمدت مواجه میشوند و تضعیف نهادهایی چون آموزش و بهداشت، نابرابریها و شکافهای اجتماعی را تشدید میکند.
🔰 جنگ و بحران بر هویت اجتماعی نیز اثر دوگانه دارند: از یکسو همبستگی درونی گروهها را تقویت میکنند و از سوی دیگر به قطببندی، بیاعتمادی به «دیگری» و انسداد تعاملات بینگروهی میانجامند. تقویت هویتهای قومی، مذهبی یا ملی میتواند در کوتاهمدت انسجام درونی ایجاد کند، اما در بلندمدت ظرفیت گفتوگو و همزیستی را کاهش دهد و تعارض را بازتولید کند.
🔰 الگوهای مشارکت اجتماعی و سیاسی در دوران بحران دگرگون میشوند. ناامنی و بیاعتمادی مشارکت رسمی را کاهش میدهد، اما همزمان شبکههای خودیاری و مشارکتهای غیررسمی شکل میگیرند که نیازهای فوری جامعه را پاسخ میدهند. در عین حال، تجربه خشونت و محرومیت میتواند به رادیکالیزهشدن کنشهای سیاسی، بهویژه در میان جوانان، منجر شود و ثبات اجتماعی را به چالش بکشد.
🔰 پساجنگ و پسابحران مرحلهای پرچالش اما فرصتساز است. تجربه مشترک بحران میتواند به بازسازی اجتماعی، نوآوری نهادی و افزایش مشارکت منجر شود، مشروط به آنکه سیاستگذاریها بر تقویت سرمایه اجتماعی، حمایت روانی و کاهش نابرابریها تمرکز کنند. بدون این رویکردها، اثرات ماندگار جنگ میتواند به تداوم بیاعتمادی و بازتولید خشونتهای اجتماعی بینجامد.
👈🏻 متن کامل را در Instant View بخوانید.
@Haajm
Telegraph
جنگ و بحران با زندگی روزمره مردم و روابط اجتماعی چه میکند؟
جنگ و بحران معمولاً با تصاویر ویرانی، آوارگی و خشونت در ذهن ما تداعی میشوند؛ اما آنچه کمتر دیده میشود، تأثیر عمیق و ماندگار این رویدادها بر زندگی روزمرهٔ مردم و روابط اجتماعی است. جنگ صرفاً شهرها را تخریب نمیکند، بلکه پیوندهای انسانی، اعتماد اجتماعی و…
✅ مردم در تعلیق و انتظار
▫️گفتوگو با مردم و تحلیل جامعهشناسان درباره اعتراضات و آنچه این روزها در ایران میگذرد
✍🏻 سارا سبزی
🔰آنچه در روزهای اخیر در شهرهای ایران جریان دارد، جامعهای را در وضعیت تعلیق، انتظار، امید و ناامیدی همزمان قرار داده است. اعتراضات، اعتصابها و واکنشهای متفاوت مسئولان و تحلیلگران، در کنار تردید بخش بزرگی از مردم برای پیوستن یا نپیوستن به اعتراضات، تصویری از جامعهای چندپاره و محتاط ارائه میدهد که هم معترض است و هم نگران هزینهها و پیامدها.
🔰روایتهای شهروندان نشان میدهد تجربه سرکوب اعتراضات پیشین، جانباختن معترضان و بینتیجهماندن مطالبات گذشته، نقش مهمی در تردید و سرخوردگی امروز مردم دارد. بسیاری از افراد، در عین همدلی با اعتراضات اقتصادی، نسبت به بیهدفبودن، پراکندگی مطالبات و مصادره اعتراضها توسط جریانهایی که نماینده واقعی مردم نیستند، بدگماناند.
🔰یکی از عوامل بازدارنده برای همراهی گستردهتر با اعتراضات، نگرانی از مداخله خارجی، سوءاستفاده رسانههای وابسته به قدرتهای بیرونی و تهدید امنیت و تمامیت کشور است. بخشی از جامعه، بهویژه طبقه متوسط، پس از تجربههای منطقهای و جنگ، با حساسیت بیشتری به پیامدهای بیثباتی و ناامنی نگاه میکند و میان اعتراض معیشتی و پروژههای سیاسی بیرونی مرزبندی قائل است.
🔰از منظر جامعهشناختی، اعتراضات امروز حاصل انباشت طولانیمدت فشارهای اقتصادی، اجتماعی و نسلی و نوعی «گسست عاطفی» میان جامعه و نهادهای تصمیمگیر است. مطالبه محوری، نه فقط بهبود معیشت، بلکه بازگشت «حق انتخاب» و دیدهشدن در تصمیمهایی است که مستقیماً بر زندگی، کرامت و آینده مردم اثر میگذارد؛ مطالبهای که زنان و نسلهای جوان نقش برجستهای در طرح آن دارند.
🔰تحلیل فرونشست طبقاتی نشان میدهد جامعه ایران با پدیده «طبقه عمودی» روبهرو شده است؛ وضعیتی که در آن بخشهایی از همه طبقات، در مدت کوتاه به سطوح پایینتر سقوط کردهاند و احساس مشترک نارضایتی، بیثباتی و تحقیر جای هویتهای طبقاتی پیشین را گرفته است. این وضعیت، جامعهای بیقرار و معلق ساخته که نارضایتی از حکومت، وجه مشترک اعضای آن است و اگر راهی برای بیان مؤثر و امن مطالبات نیابد، به بحرانهای عمیقتر خواهد انجامید.
👈🏻 متن کامل را در Instant View بخوانید.
@Haajm
▫️گفتوگو با مردم و تحلیل جامعهشناسان درباره اعتراضات و آنچه این روزها در ایران میگذرد
✍🏻 سارا سبزی
🔰آنچه در روزهای اخیر در شهرهای ایران جریان دارد، جامعهای را در وضعیت تعلیق، انتظار، امید و ناامیدی همزمان قرار داده است. اعتراضات، اعتصابها و واکنشهای متفاوت مسئولان و تحلیلگران، در کنار تردید بخش بزرگی از مردم برای پیوستن یا نپیوستن به اعتراضات، تصویری از جامعهای چندپاره و محتاط ارائه میدهد که هم معترض است و هم نگران هزینهها و پیامدها.
🔰روایتهای شهروندان نشان میدهد تجربه سرکوب اعتراضات پیشین، جانباختن معترضان و بینتیجهماندن مطالبات گذشته، نقش مهمی در تردید و سرخوردگی امروز مردم دارد. بسیاری از افراد، در عین همدلی با اعتراضات اقتصادی، نسبت به بیهدفبودن، پراکندگی مطالبات و مصادره اعتراضها توسط جریانهایی که نماینده واقعی مردم نیستند، بدگماناند.
🔰یکی از عوامل بازدارنده برای همراهی گستردهتر با اعتراضات، نگرانی از مداخله خارجی، سوءاستفاده رسانههای وابسته به قدرتهای بیرونی و تهدید امنیت و تمامیت کشور است. بخشی از جامعه، بهویژه طبقه متوسط، پس از تجربههای منطقهای و جنگ، با حساسیت بیشتری به پیامدهای بیثباتی و ناامنی نگاه میکند و میان اعتراض معیشتی و پروژههای سیاسی بیرونی مرزبندی قائل است.
🔰از منظر جامعهشناختی، اعتراضات امروز حاصل انباشت طولانیمدت فشارهای اقتصادی، اجتماعی و نسلی و نوعی «گسست عاطفی» میان جامعه و نهادهای تصمیمگیر است. مطالبه محوری، نه فقط بهبود معیشت، بلکه بازگشت «حق انتخاب» و دیدهشدن در تصمیمهایی است که مستقیماً بر زندگی، کرامت و آینده مردم اثر میگذارد؛ مطالبهای که زنان و نسلهای جوان نقش برجستهای در طرح آن دارند.
🔰تحلیل فرونشست طبقاتی نشان میدهد جامعه ایران با پدیده «طبقه عمودی» روبهرو شده است؛ وضعیتی که در آن بخشهایی از همه طبقات، در مدت کوتاه به سطوح پایینتر سقوط کردهاند و احساس مشترک نارضایتی، بیثباتی و تحقیر جای هویتهای طبقاتی پیشین را گرفته است. این وضعیت، جامعهای بیقرار و معلق ساخته که نارضایتی از حکومت، وجه مشترک اعضای آن است و اگر راهی برای بیان مؤثر و امن مطالبات نیابد، به بحرانهای عمیقتر خواهد انجامید.
👈🏻 متن کامل را در Instant View بخوانید.
@Haajm
Telegraph
مردم در تعلیق و انتظار/گفتوگو با مردم و تحلیل جامعهشناسان درباره اعتراضات و آنچه این روزها در ایران میگذرد
جامعه در تعلیق و انتظار. آنچه در 9 روز گذشته، شهرهای ایران را درگیر کرده و از هر گوشه و کنار، صدایی منتقل کرده است، حالا موضوع تحلیلها و بررسیهای مختلف است. آنچه مردم میخواهند و آنچه نمیخواهند، مطالبات و انتظاراتشان و موضوعات مورد اعتراضشان، هم بین…
❤1
✅ استفاده مردم از «حقوق ملت»
✍🏻 محمدهادی جعفرپور، وکیل دادگستری
🔰آنچه امروز در خیابانهای کشور میگذرد، نه یک اتفاق ناگهانی است، نه رفتاری هیجانی و بیریشه. اعتراضات خیابانی، محصول سالها بیتوجهی به مطالبات قانونی مردمی است که بارها تلاش کردهاند صدای خود را از مسیرهای مدنی، مسالمتآمیز و قانونی به گوش حاکمیت برسانند؛ مسیری که یا نادیده گرفته شد یا با برچسبزنی و برخورد پاسخ داده شد.
🔰براساس اصول قانون اساسی، بهویژه فصل سوم تحت عنوان «حقوق ملت»، شهروندان حق دارند دیدگاهها، مطالبات و اعتراضات خود را بیان کنند. مردم نیز دقیقاً از همین مسیرها آغاز کردند؛ از طرح مسائل در رسانهها، یادداشتها و شبکههای اجتماعی گرفته تا امضای کارزارهای قانونی و سازمانیافته. سایتهایی مانند «کارزار» با هدف ایجاد پلی میان مردم و مسئولان شکل گرفتند تا مطالبات اجتماعی بهشکلی مدنی و شفاف منتقل شود، اما وقتی حتی پس از رسیدن امضاها به حد نصاب، پاسخی داده نمیشود، این سکوت چیزی جز بیاعتنایی به حقوق شهروندی نیست.
🔰در ماههای گذشته، مردم تنها به بیان کلامی اعتراض اکتفا نکردند. تحریم خرید کالاهای اساسی مانند لبنیات، گوشت قرمز و روغن، نمونهای روشن از کنش مدنی و اقتصادی بود؛ تلاشی برای رساندن صدای درد معیشت بدون حضور در خیابان. بااینحال این هشدارها نیز شنیده نشد.
🔰نکته قابلتأمل آن است، همان مسئولانی که سالها کنشهای مدنی مردم را نادیده گرفتند، امروز نیز همان مطالبات را با ادبیات امنیتی پاسخ میدهند. رفتار و گفتار حاکمان در تقابل با مردم، بیش از هرچیز به نمک پاشیدن بر زخمی شباهت دارد که خود مسبب اصلی آن هستند. در تابستان، از ناترازی انرژی و برق سخن گفته میشود و در زمستان از ناترازی آب، بارندگی و بیآبی. گویی همواره بحران وجود دارد، اما هیچگاه مسئول مشخصی برای آن دیده نمیشود. مردم باید به کدام ساز این سیاستگذاریها برقصند تا متهم به اغتشاش نشوند؟
🔰مردم برای درمان دردهای معیشتی خود به کدام نسخه اعتماد کنند؟ وقتی قیمتها افسارگسیخته است، قدرت خرید روزبهروز کاهش مییابد و هیچ اقدام مؤثری برای کنترل بازار دیده نمیشود، انتظار سکوت از جامعه، انتظاری غیرواقعبینانه است. جامعهای که صدایش شنیده نمیشود، اعتراض مدنیاش دیده نمیشود و مطالباتش بیپاسخ میماند، ناگزیر مطالبات خود را به کف خیابان میآورد. این نه افراط است و نه بیقانونی، بلکه بدیهیترین واکنش اجتماعی در برابر انسداد مسیرهای قانونی است.
🔰خلاصه کلام آنکه اعتراضات خیابانی امروز، نه توطئه است و نه پروژهای بیرونی؛ بلکه محصول مستقیم سیاستهای ناکارآمدی است که سالها انباشته شدهاند. مسئولیت این وضعیت پیشازآنکه متوجه مردم باشد، برعهده تصمیمگیرانی است که شنیدن را کنار گذاشتهاند و برچسبزدن را جایگزین پاسخگویی کردهاند. هیچ جامعهای با انکار درد درمان نمیشود و هیچ حکومتی با سرکوب صداها، از پیامدهای سیاستهای خود مصون نخواهد ماند.
@Haajm
✍🏻 محمدهادی جعفرپور، وکیل دادگستری
🔰آنچه امروز در خیابانهای کشور میگذرد، نه یک اتفاق ناگهانی است، نه رفتاری هیجانی و بیریشه. اعتراضات خیابانی، محصول سالها بیتوجهی به مطالبات قانونی مردمی است که بارها تلاش کردهاند صدای خود را از مسیرهای مدنی، مسالمتآمیز و قانونی به گوش حاکمیت برسانند؛ مسیری که یا نادیده گرفته شد یا با برچسبزنی و برخورد پاسخ داده شد.
🔰براساس اصول قانون اساسی، بهویژه فصل سوم تحت عنوان «حقوق ملت»، شهروندان حق دارند دیدگاهها، مطالبات و اعتراضات خود را بیان کنند. مردم نیز دقیقاً از همین مسیرها آغاز کردند؛ از طرح مسائل در رسانهها، یادداشتها و شبکههای اجتماعی گرفته تا امضای کارزارهای قانونی و سازمانیافته. سایتهایی مانند «کارزار» با هدف ایجاد پلی میان مردم و مسئولان شکل گرفتند تا مطالبات اجتماعی بهشکلی مدنی و شفاف منتقل شود، اما وقتی حتی پس از رسیدن امضاها به حد نصاب، پاسخی داده نمیشود، این سکوت چیزی جز بیاعتنایی به حقوق شهروندی نیست.
🔰در ماههای گذشته، مردم تنها به بیان کلامی اعتراض اکتفا نکردند. تحریم خرید کالاهای اساسی مانند لبنیات، گوشت قرمز و روغن، نمونهای روشن از کنش مدنی و اقتصادی بود؛ تلاشی برای رساندن صدای درد معیشت بدون حضور در خیابان. بااینحال این هشدارها نیز شنیده نشد.
🔰نکته قابلتأمل آن است، همان مسئولانی که سالها کنشهای مدنی مردم را نادیده گرفتند، امروز نیز همان مطالبات را با ادبیات امنیتی پاسخ میدهند. رفتار و گفتار حاکمان در تقابل با مردم، بیش از هرچیز به نمک پاشیدن بر زخمی شباهت دارد که خود مسبب اصلی آن هستند. در تابستان، از ناترازی انرژی و برق سخن گفته میشود و در زمستان از ناترازی آب، بارندگی و بیآبی. گویی همواره بحران وجود دارد، اما هیچگاه مسئول مشخصی برای آن دیده نمیشود. مردم باید به کدام ساز این سیاستگذاریها برقصند تا متهم به اغتشاش نشوند؟
🔰مردم برای درمان دردهای معیشتی خود به کدام نسخه اعتماد کنند؟ وقتی قیمتها افسارگسیخته است، قدرت خرید روزبهروز کاهش مییابد و هیچ اقدام مؤثری برای کنترل بازار دیده نمیشود، انتظار سکوت از جامعه، انتظاری غیرواقعبینانه است. جامعهای که صدایش شنیده نمیشود، اعتراض مدنیاش دیده نمیشود و مطالباتش بیپاسخ میماند، ناگزیر مطالبات خود را به کف خیابان میآورد. این نه افراط است و نه بیقانونی، بلکه بدیهیترین واکنش اجتماعی در برابر انسداد مسیرهای قانونی است.
🔰خلاصه کلام آنکه اعتراضات خیابانی امروز، نه توطئه است و نه پروژهای بیرونی؛ بلکه محصول مستقیم سیاستهای ناکارآمدی است که سالها انباشته شدهاند. مسئولیت این وضعیت پیشازآنکه متوجه مردم باشد، برعهده تصمیمگیرانی است که شنیدن را کنار گذاشتهاند و برچسبزدن را جایگزین پاسخگویی کردهاند. هیچ جامعهای با انکار درد درمان نمیشود و هیچ حکومتی با سرکوب صداها، از پیامدهای سیاستهای خود مصون نخواهد ماند.
@Haajm
✅ مددکاری اجتماعی از فرد تا فرهنگ
✍🏻 دکترمحمدرضا مقدسی مدیر و مؤسس خانه تابآوری
🔰مددکاری اجتماعی در رویکرد «از فرد تا فرهنگ» بر این اصل تأکید دارد که مشکلات انسانی صرفاً فردی نیستند و در بسترهای اجتماعی، فرهنگی و ساختاری شکل میگیرند. در این نگاه، مددکار اجتماعی باید همزمان به وضعیت فرد و شرایط محیطی او توجه کند و مداخله را محدود به درمان نشانهها نکند، بلکه ریشههای اجتماعی مسائل را نیز مدنظر قرار دهد.
🔰در سطح فردی، مددکاری اجتماعی بر شناسایی نیازها، مشکلات، توانمندیها و منابع درونی افراد متمرکز است. هدف اصلی در این سطح، توانمندسازی فرد برای مواجهه مؤثر با مسائل زندگی از طریق مشاوره، آموزش مهارتهای زندگی و تقویت احساس خودکارآمدی است تا فرد بتواند نقش فعالتری در بهبود شرایط خود ایفا کند.
🔰خانواده و گروههای اجتماعی بهعنوان حلقههای واسط میان فرد و جامعه، جایگاه مهمی در مددکاری دارند. تعاملات خانوادگی، الگوهای ارتباطی و حمایتهای عاطفی میتوانند در شکلگیری یا کاهش مشکلات نقش تعیینکننده داشته باشند. مددکاری در این سطح با تمرکز بر بهبود روابط، حل تعارضها و ارتقای کارکرد خانواده، به سلامت روانی و اجتماعی اعضا کمک میکند.
🔰در سطح جامعه، مددکاری اجتماعی به بررسی ساختارها، نابرابریها و هنجارهای اجتماعی میپردازد. فقر، تبعیض، طرد اجتماعی و نابرابریهای فرهنگی از جمله عواملی هستند که مشکلات فردی را بازتولید میکنند. مداخلات اجتماعی در این سطح شامل آگاهسازی، مشارکت اجتماعی و تلاش برای اصلاح سیاستها و ساختارهای ناعادلانه است.
🔰در نهایت، رویکرد «از فرد تا فرهنگ» مددکاری اجتماعی را فرآیندی یکپارچه و چندسطحی میداند که در آن فرد، خانواده و جامعه بهصورت یک سیستم بههمپیوسته عمل میکنند. پایداری تغییرات اجتماعی زمانی محقق میشود که مداخلات بهطور همزمان در سطوح مختلف انجام شود و فرهنگ اجتماعی نیز در مسیر حمایت از رفاه و کرامت انسانی تغییر یابد.
👈🏻 متن کامل را در Instant View بخوانید.
@Haajm
✍🏻 دکترمحمدرضا مقدسی مدیر و مؤسس خانه تابآوری
🔰مددکاری اجتماعی در رویکرد «از فرد تا فرهنگ» بر این اصل تأکید دارد که مشکلات انسانی صرفاً فردی نیستند و در بسترهای اجتماعی، فرهنگی و ساختاری شکل میگیرند. در این نگاه، مددکار اجتماعی باید همزمان به وضعیت فرد و شرایط محیطی او توجه کند و مداخله را محدود به درمان نشانهها نکند، بلکه ریشههای اجتماعی مسائل را نیز مدنظر قرار دهد.
🔰در سطح فردی، مددکاری اجتماعی بر شناسایی نیازها، مشکلات، توانمندیها و منابع درونی افراد متمرکز است. هدف اصلی در این سطح، توانمندسازی فرد برای مواجهه مؤثر با مسائل زندگی از طریق مشاوره، آموزش مهارتهای زندگی و تقویت احساس خودکارآمدی است تا فرد بتواند نقش فعالتری در بهبود شرایط خود ایفا کند.
🔰خانواده و گروههای اجتماعی بهعنوان حلقههای واسط میان فرد و جامعه، جایگاه مهمی در مددکاری دارند. تعاملات خانوادگی، الگوهای ارتباطی و حمایتهای عاطفی میتوانند در شکلگیری یا کاهش مشکلات نقش تعیینکننده داشته باشند. مددکاری در این سطح با تمرکز بر بهبود روابط، حل تعارضها و ارتقای کارکرد خانواده، به سلامت روانی و اجتماعی اعضا کمک میکند.
🔰در سطح جامعه، مددکاری اجتماعی به بررسی ساختارها، نابرابریها و هنجارهای اجتماعی میپردازد. فقر، تبعیض، طرد اجتماعی و نابرابریهای فرهنگی از جمله عواملی هستند که مشکلات فردی را بازتولید میکنند. مداخلات اجتماعی در این سطح شامل آگاهسازی، مشارکت اجتماعی و تلاش برای اصلاح سیاستها و ساختارهای ناعادلانه است.
🔰در نهایت، رویکرد «از فرد تا فرهنگ» مددکاری اجتماعی را فرآیندی یکپارچه و چندسطحی میداند که در آن فرد، خانواده و جامعه بهصورت یک سیستم بههمپیوسته عمل میکنند. پایداری تغییرات اجتماعی زمانی محقق میشود که مداخلات بهطور همزمان در سطوح مختلف انجام شود و فرهنگ اجتماعی نیز در مسیر حمایت از رفاه و کرامت انسانی تغییر یابد.
👈🏻 متن کامل را در Instant View بخوانید.
@Haajm
Telegraph
مددکاری اجتماعی از فرد تا فرهنگ
مددکاری اجتماعی از فرد تا فرهنگ یک رویکرد در حرفه مددکاری اجتماعی است که گستره فعالیتها و مداخلات مددکار اجتماعی را از سطح فردی تا سطح اجتماعی و فرهنگی پوشش میدهد. در این رویکرد، مددکار اجتماعی علاوه بر مشکلات فردی و خانوادگی، تأثیر محیط اجتماعی، ساختارهای…
✅ از مداخله تا توانمندسازی: چرا جامعه مدنی کلید تغییر پایدار در ایران است؟
✍🏻 سهراب رزاقی
🔰ایران در زمستان ۱۴۰۴ (۲۰۲۶) با همزمانی دو بحران عمیق اجتماعی و سیاسی مواجه است. از یکسو، تشدید بحران مشروعیت و کارآمدی حکومت در داخل به شکلگیری موجی گسترده از اعتراضات سراسری انجامیده و از سوی دیگر، تضعیف بازدارندگی در سطح منطقهای و بینالمللی، پس از جنگ ۱۲روزه با اسرائیل، ایالات متحده را در موقعیت بررسی گزینههای مداخله محدود قرار داده است. تلاقی این دو روند، ایران را در وضعیتی شکننده قرار داده که پیامدهای آن فراتر از مرزهای ملی قابل ارزیابی است.
🔰در چنین شرایطی، مسئله اصلی آن است که مداخله نظامی آمریکا—حتی در شکل محدود—چه پیامدهایی میتواند برای تحولات داخلی ایران و موازنه نیروهای اجتماعی و سیاسی داشته باشد. آیا چنین اقدامی میتواند به تضعیف ظرفیت سرکوب داخلی حکومت و تغییر موازنه به نفع کنشگران اجتماعی و سیاسی منجر شود، یا برعکس، به تشدید امنیتیسازی، انسجام کوتاهمدت حاکمیت و افزایش بیثباتی منطقهای خواهد انجامید؟
🔰بررسی این سناریو نشان میدهد که مداخله نظامی، هرچند ممکن است آثار تاکتیکی کوتاهمدتی ایجاد کند، اما در غیاب ظرفیت سازمانی و نمایندگی مؤثر در داخل و بدون وجود برنامهای منسجم، بهاحتمال زیاد به نتایج راهبردی پایدار منتهی نخواهد شد. تجربههای پیشین نیز حاکی از آن است که چنین مداخلاتی، بیش از آنکه مسیر تحول ساختاری را هموار کنند، میتوانند هزینههای اجتماعی، انسانی و منطقهای سنگینی بر جای بگذارند و جامعه ایران را با پیامدهای زیانبار مواجه سازند.
🔰در مقابل، تأکید بر خویشتنداری و تنظیمگری راهبردی، و اولویت دادن به ابزارهای غیرنظامی برای ایجاد تغییر بلندمدت، افقی واقعبینانهتر ترسیم میکند. بهجای مداخله نظامی شتابزده، میتوان از اقداماتی هدفمند استفاده کرد که هزینه سرکوب را افزایش دهد، بیآنکه روایت «مداخله خارجی» را تقویت کند. پیگیری حقوقی در مراجع بینالمللی، تسهیل جریان آزاد اطلاعات و توانمندسازی کنشگران مدنی برای ایجاد تغییر از درون، از جمله مسیرهایی است که میتواند فشار مؤثرتری بر ساختار قدرت وارد کند.
🔰در این میان، نقش کنشگران جامعه مدنی داخل ایران اهمیتی تعیینکننده دارد. تقویت اشکال غیرمتمرکز و فراگیر سازمانیابی، حفظ استقلال از دستورکارهای سیاسی خارجی و استفاده گزینشی از فشار بینالمللی—بهعنوان مکمل و نه جایگزین ظرفیتهای داخلی—میتواند امکان تداوم و تعمیق کنش جمعی را فراهم کند. جامعه مدنی، در چنین چارچوبی، نه ابزار نیروهای بیرونی، بلکه بازیگر اصلی تغییر از درون باقی میماند.
🔰در نهایت، عبور از دوگانه سادهانگارانه «مداخله یا عدم مداخله» ضروری است. درک دقیق پویاییهای اجتماعی داخلی، تمایز قائل شدن میان مسیرهای «تغییر رژیم» (Regime Change) و سناریوهای «فروپاشی دولت» (State Collapse)، و پژواک دادن به صدای کنشگران مدنی ایرانی، شرط هرگونه رویکرد مسئولانه نسبت به آینده ایران است. همان کنشگرانی که، بیش و پیش از هر عامل بیرونی، میتوانند موتور اصلی تغییر پایدار در ایران باشند.
@Haajm
✍🏻 سهراب رزاقی
🔰ایران در زمستان ۱۴۰۴ (۲۰۲۶) با همزمانی دو بحران عمیق اجتماعی و سیاسی مواجه است. از یکسو، تشدید بحران مشروعیت و کارآمدی حکومت در داخل به شکلگیری موجی گسترده از اعتراضات سراسری انجامیده و از سوی دیگر، تضعیف بازدارندگی در سطح منطقهای و بینالمللی، پس از جنگ ۱۲روزه با اسرائیل، ایالات متحده را در موقعیت بررسی گزینههای مداخله محدود قرار داده است. تلاقی این دو روند، ایران را در وضعیتی شکننده قرار داده که پیامدهای آن فراتر از مرزهای ملی قابل ارزیابی است.
🔰در چنین شرایطی، مسئله اصلی آن است که مداخله نظامی آمریکا—حتی در شکل محدود—چه پیامدهایی میتواند برای تحولات داخلی ایران و موازنه نیروهای اجتماعی و سیاسی داشته باشد. آیا چنین اقدامی میتواند به تضعیف ظرفیت سرکوب داخلی حکومت و تغییر موازنه به نفع کنشگران اجتماعی و سیاسی منجر شود، یا برعکس، به تشدید امنیتیسازی، انسجام کوتاهمدت حاکمیت و افزایش بیثباتی منطقهای خواهد انجامید؟
🔰بررسی این سناریو نشان میدهد که مداخله نظامی، هرچند ممکن است آثار تاکتیکی کوتاهمدتی ایجاد کند، اما در غیاب ظرفیت سازمانی و نمایندگی مؤثر در داخل و بدون وجود برنامهای منسجم، بهاحتمال زیاد به نتایج راهبردی پایدار منتهی نخواهد شد. تجربههای پیشین نیز حاکی از آن است که چنین مداخلاتی، بیش از آنکه مسیر تحول ساختاری را هموار کنند، میتوانند هزینههای اجتماعی، انسانی و منطقهای سنگینی بر جای بگذارند و جامعه ایران را با پیامدهای زیانبار مواجه سازند.
🔰در مقابل، تأکید بر خویشتنداری و تنظیمگری راهبردی، و اولویت دادن به ابزارهای غیرنظامی برای ایجاد تغییر بلندمدت، افقی واقعبینانهتر ترسیم میکند. بهجای مداخله نظامی شتابزده، میتوان از اقداماتی هدفمند استفاده کرد که هزینه سرکوب را افزایش دهد، بیآنکه روایت «مداخله خارجی» را تقویت کند. پیگیری حقوقی در مراجع بینالمللی، تسهیل جریان آزاد اطلاعات و توانمندسازی کنشگران مدنی برای ایجاد تغییر از درون، از جمله مسیرهایی است که میتواند فشار مؤثرتری بر ساختار قدرت وارد کند.
🔰در این میان، نقش کنشگران جامعه مدنی داخل ایران اهمیتی تعیینکننده دارد. تقویت اشکال غیرمتمرکز و فراگیر سازمانیابی، حفظ استقلال از دستورکارهای سیاسی خارجی و استفاده گزینشی از فشار بینالمللی—بهعنوان مکمل و نه جایگزین ظرفیتهای داخلی—میتواند امکان تداوم و تعمیق کنش جمعی را فراهم کند. جامعه مدنی، در چنین چارچوبی، نه ابزار نیروهای بیرونی، بلکه بازیگر اصلی تغییر از درون باقی میماند.
🔰در نهایت، عبور از دوگانه سادهانگارانه «مداخله یا عدم مداخله» ضروری است. درک دقیق پویاییهای اجتماعی داخلی، تمایز قائل شدن میان مسیرهای «تغییر رژیم» (Regime Change) و سناریوهای «فروپاشی دولت» (State Collapse)، و پژواک دادن به صدای کنشگران مدنی ایرانی، شرط هرگونه رویکرد مسئولانه نسبت به آینده ایران است. همان کنشگرانی که، بیش و پیش از هر عامل بیرونی، میتوانند موتور اصلی تغییر پایدار در ایران باشند.
@Haajm
Forwarded from شبکه کمک
❇️ خواسته مشترک نهادهای مدنی برای آزادی کودکان و نوجوانان بازداشتشده در اعتراضهای اخیر
🔹شبکه کمک به همراه جمعی از نهادها و کنشگران مدنی فعال در حوزه حقوق کودک، با انتشار نامهای رسمی خطاب به رئیس سازمان زندانها و اقدامات تأمینی و تربیتی کشور، خواستار آزادی فوری و بیقید و شرط کودکان و نوجوانان زیر ۱۸ سال بازداشتشده، بهویژه دانشآموزان شد.
🔹در این نامه با استناد به آیین دادرسی ویژه اطفال و نوجوانان و قانون حمایت از اطفال و نوجوانان تأکید شده است که اصل بر حمایت، اصلاح، بازپروری و پرهیز از سلب آزادی برای افراد زیر سن قانونی است و نگهداری کودکان و نوجوانان در محیطهای کیفری میتواند آثار جبرانناپذیری بر سلامت روانی، اجتماعی و تحصیلی آنان بر جای بگذارد.
🔹امضاکنندگان این درخواست با تأکید بر رعایت مصلحت عالیه کودک، خواستار بهرهگیری حداکثری از ظرفیتهای قانونی موجود، اقدامات تأمینی و ارفاقی، فقدان مسئولیت کیفری و سایر تدابیر حمایتی پیشبینیشده در قوانین کشور شدهاند. در این نامه همچنین با اشاره به شرایط آسیبپذیر اغلب این کودکان و تلقی اعمال حق اعتراض بهعنوان یک حق شهروندی، بر ضرورت آزادی فوری و بدون قید و شرط آنان با لحاظ ویژگیهای سنی تأکید شده است.
🔹شبکه کمک اعلام کرده است که پس از آزادی این افراد، آمادگی کامل دارد خدمات حمایتی، روانشناختی، مددکاری اجتماعی، مشاوره حقوقی و معرفی وکیل معاضدتی را در راستای تسهیل بازگشت سالم کودکان و نوجوانان به خانواده، جامعه و فرآیند تحصیل ارائه دهد.
🔹رونوشت این نامه برای وزیر دادگستری، دادستان کل کشور، دادستان تهران، کمیسیون آموزش مجلس و مرجع ملی حقوق کودک ارسال شده و پیگیریها برای تسریع در بررسی پروندهها و آزادی هرچه سریعتر بازداشتشدگان زیر ۱۸ سال ادامه دارد.
🔹این درخواست تاکنون به امضای نهادهای زیر رسیده است:
شبکه کمک، انجمن حمایت از حقوق کودکان، مؤسسه ندای ماندگار دروازه غار، انجمن پرنده درخت کوچک، گروه فرهنگی اجتماعی کیانا، بنیاد توسعه صلح و مهربانیهای کوچک، مؤسسه نوید زندگی کوشا، مؤسسه مهر و ماه، کانون صنفی معلمان (تهران)، زنان آبیار محله، انجمن دوستداران کودک پویش، مؤسسه شکوفایی استعدادهای کودکان، گروه تلاشگران یاری همدل، مؤسسه یاریگران کودکان کار پویا، انجمن پژوهشهای آموزشی پویا، مؤسسه رحمان، انجمن ایرانی اخلاق در علوم و فناوری، انجمن حمایت از کودکان و نوجوانان توانیاب، مؤسسه انسان دشواری وظیفه، مؤسسه دانش، آموزش و توانمندی، مؤسسه توسعه پایدار اردیبهشت، انجمن حمایت از بیماران اسکیزوفرنیا (احبا)، انجمن یاران دانش و مهر.
🔹فرآیند پیوستن و امضای نهادهای مدنی دیگر همچنان ادامه دارد.
❇️ روابط عمومی شبکه کمک
@KomakNetwork
🔹شبکه کمک به همراه جمعی از نهادها و کنشگران مدنی فعال در حوزه حقوق کودک، با انتشار نامهای رسمی خطاب به رئیس سازمان زندانها و اقدامات تأمینی و تربیتی کشور، خواستار آزادی فوری و بیقید و شرط کودکان و نوجوانان زیر ۱۸ سال بازداشتشده، بهویژه دانشآموزان شد.
🔹در این نامه با استناد به آیین دادرسی ویژه اطفال و نوجوانان و قانون حمایت از اطفال و نوجوانان تأکید شده است که اصل بر حمایت، اصلاح، بازپروری و پرهیز از سلب آزادی برای افراد زیر سن قانونی است و نگهداری کودکان و نوجوانان در محیطهای کیفری میتواند آثار جبرانناپذیری بر سلامت روانی، اجتماعی و تحصیلی آنان بر جای بگذارد.
🔹امضاکنندگان این درخواست با تأکید بر رعایت مصلحت عالیه کودک، خواستار بهرهگیری حداکثری از ظرفیتهای قانونی موجود، اقدامات تأمینی و ارفاقی، فقدان مسئولیت کیفری و سایر تدابیر حمایتی پیشبینیشده در قوانین کشور شدهاند. در این نامه همچنین با اشاره به شرایط آسیبپذیر اغلب این کودکان و تلقی اعمال حق اعتراض بهعنوان یک حق شهروندی، بر ضرورت آزادی فوری و بدون قید و شرط آنان با لحاظ ویژگیهای سنی تأکید شده است.
🔹شبکه کمک اعلام کرده است که پس از آزادی این افراد، آمادگی کامل دارد خدمات حمایتی، روانشناختی، مددکاری اجتماعی، مشاوره حقوقی و معرفی وکیل معاضدتی را در راستای تسهیل بازگشت سالم کودکان و نوجوانان به خانواده، جامعه و فرآیند تحصیل ارائه دهد.
🔹رونوشت این نامه برای وزیر دادگستری، دادستان کل کشور، دادستان تهران، کمیسیون آموزش مجلس و مرجع ملی حقوق کودک ارسال شده و پیگیریها برای تسریع در بررسی پروندهها و آزادی هرچه سریعتر بازداشتشدگان زیر ۱۸ سال ادامه دارد.
🔹این درخواست تاکنون به امضای نهادهای زیر رسیده است:
شبکه کمک، انجمن حمایت از حقوق کودکان، مؤسسه ندای ماندگار دروازه غار، انجمن پرنده درخت کوچک، گروه فرهنگی اجتماعی کیانا، بنیاد توسعه صلح و مهربانیهای کوچک، مؤسسه نوید زندگی کوشا، مؤسسه مهر و ماه، کانون صنفی معلمان (تهران)، زنان آبیار محله، انجمن دوستداران کودک پویش، مؤسسه شکوفایی استعدادهای کودکان، گروه تلاشگران یاری همدل، مؤسسه یاریگران کودکان کار پویا، انجمن پژوهشهای آموزشی پویا، مؤسسه رحمان، انجمن ایرانی اخلاق در علوم و فناوری، انجمن حمایت از کودکان و نوجوانان توانیاب، مؤسسه انسان دشواری وظیفه، مؤسسه دانش، آموزش و توانمندی، مؤسسه توسعه پایدار اردیبهشت، انجمن حمایت از بیماران اسکیزوفرنیا (احبا)، انجمن یاران دانش و مهر.
🔹فرآیند پیوستن و امضای نهادهای مدنی دیگر همچنان ادامه دارد.
❇️ روابط عمومی شبکه کمک
@KomakNetwork
👍1
✅ رقص سوگ!
🔰آیینهای سوگواری همراه با موسیقی، رقص و نمادهایی مانند لباس عروس برای جوانان درگذشته، ریشه در سنتهای برخی اقوام ایران دارد، اما در وقایع اخیر معنایی تازه یافته و از یک رسم فرهنگی به پدیدهای اجتماعی و سیاسی تبدیل شده است. این شیوهها برای برخی ناظران هنجارشکنانه به نظر میرسد و واکنشهای انتقادی نیز برانگیخته است.
🔰برخی جامعهشناسان این رفتارها را شیوهای غیرمستقیم برای بیان نارضایتی اجتماعی و واکنش به بحرانهای جمعی میدانند. سید جواد میری تأکید میکند که برای تحلیل این پدیده باید مطالعات میدانی انجام شود و بررسی شود که آیا چنین سوگواریهایی در تاریخ اقوام مختلف ایران سابقه داشته یا پدیدهای جدید است.
🔰به گفته میری، در دو دهه اخیر تحولات بنیادینی در شعائر و آیینهای جمعی رخ داده است؛ بهگونهای که شکل و مکان برگزاری سوگواریها تغییر کرده و برخی گروهها به جای مسجد و مداحی، به سالن و گروه موسیقی روی آوردهاند. او عوامل اقتصادی و فاصلهگیری نسل جدید از سنتها را از دلایل این تغییرات میداند.
🔰او همچنین رقص و پایکوبی در سوگواریهای اخیر را نوعی تلاش برای تقویت روحیه و نمایش مقاومت در برابر شکست میداند و این پدیده را در چارچوب مراحل سوگ الیزابت کوبلر راس تحلیل میکند؛ مراحلی شامل انکار، خشم، چانهزنی، افسردگی و پذیرش که جامعه نیز مانند فرد میتواند آنها را تجربه کند.
🔰میری معتقد است جامعه روح و روان جمعی دارد و برای عبور از ترومای جمعی، نیازمند سوگواری عمومی و جمعی است. او پیشنهاد میکند مراسم مشترک سوگواری برگزار شود تا جامعه بتواند از خشم عبور کرده و به مرحله پذیرش برسد و فرآیند درمان جمعی آغاز شود.
👈🏻 متن کامل را در Instant View بخوانید.
@Haajm
🔰آیینهای سوگواری همراه با موسیقی، رقص و نمادهایی مانند لباس عروس برای جوانان درگذشته، ریشه در سنتهای برخی اقوام ایران دارد، اما در وقایع اخیر معنایی تازه یافته و از یک رسم فرهنگی به پدیدهای اجتماعی و سیاسی تبدیل شده است. این شیوهها برای برخی ناظران هنجارشکنانه به نظر میرسد و واکنشهای انتقادی نیز برانگیخته است.
🔰برخی جامعهشناسان این رفتارها را شیوهای غیرمستقیم برای بیان نارضایتی اجتماعی و واکنش به بحرانهای جمعی میدانند. سید جواد میری تأکید میکند که برای تحلیل این پدیده باید مطالعات میدانی انجام شود و بررسی شود که آیا چنین سوگواریهایی در تاریخ اقوام مختلف ایران سابقه داشته یا پدیدهای جدید است.
🔰به گفته میری، در دو دهه اخیر تحولات بنیادینی در شعائر و آیینهای جمعی رخ داده است؛ بهگونهای که شکل و مکان برگزاری سوگواریها تغییر کرده و برخی گروهها به جای مسجد و مداحی، به سالن و گروه موسیقی روی آوردهاند. او عوامل اقتصادی و فاصلهگیری نسل جدید از سنتها را از دلایل این تغییرات میداند.
🔰او همچنین رقص و پایکوبی در سوگواریهای اخیر را نوعی تلاش برای تقویت روحیه و نمایش مقاومت در برابر شکست میداند و این پدیده را در چارچوب مراحل سوگ الیزابت کوبلر راس تحلیل میکند؛ مراحلی شامل انکار، خشم، چانهزنی، افسردگی و پذیرش که جامعه نیز مانند فرد میتواند آنها را تجربه کند.
🔰میری معتقد است جامعه روح و روان جمعی دارد و برای عبور از ترومای جمعی، نیازمند سوگواری عمومی و جمعی است. او پیشنهاد میکند مراسم مشترک سوگواری برگزار شود تا جامعه بتواند از خشم عبور کرده و به مرحله پذیرش برسد و فرآیند درمان جمعی آغاز شود.
👈🏻 متن کامل را در Instant View بخوانید.
@Haajm
Telegraph
رقص سوگ!
اگرچه در برخی نقاط ایران، سنتها و آیینهای سوگواری برای جوانِ ازدسترفته از دیرباز با نوعی پایکوبیِ شوریدهوار و جنونآمیز درآمیخته بود، اما امروز این آیینها از یک رسم فرهنگی فراتر رفته است. به گزارش فرارو، آیینهایی چون گلزدن خودرو، آوردن لباس عروس…
😢1
✅ معیدفر: اعتراضات خاموش نمی شود، تغییر شکل می دهد
▫️حذف نهادهای مدنی، اعتراضات را پرهزینهتر میکند/ نوسانات ارزی جرقه بود، ریشه اعتراضات عمیقتر است/ بستن مسیر اعتراض، جامعه را به ناآرامی میکشاند
سعید معیدفر، جامعهشناس:
🔰نارضایتی اگر پاسخ نگیرد، خاموش نمیشود؛ فقط به لایههای پنهان جامعه میرود و در بزنگاهی دیگر، با شدت بیشتری بازمیگردد.
🔰اعتراض خیابانی معمولاً آخرین گزینه مردم است و زمانی رخ میدهد که امکان یک زندگی معمولی از بین رفته باشد.
🔰نوسانات شدید ارز فقط یک جرقه بود برای بیرونریختن فشار انباشتهای که سالها در جامعه جمع شده بود.
🔰سالها محدود شدن آزادیهای سیاسی، اجتماعی و فرهنگی و در نهایت فشار شدید معیشتی، سطح تحمل جامعه را به سقف رسانده است.
🔰وقتی نهادهای مدنی، احزاب و تشکلها به رسمیت شناخته نمیشوند، امکان گفتوگو از بین میرود.
🔰نارضایتی را نمیشود با بستن راه اعتراض خاموش کرد؛ نارضایتی فقط مسیرش را عوض میکند و این مسیر معمولاً پرهزینهتر و خشنتر است.
🔰ناکامیهای انباشته میتواند به خشونت اجتماعی، فرسودگی روانی، افسردگی و حتی خودکشی منجر شود.
🔰تا زمانی که نهادهای مدنی به رسمیت شناخته نشوند، اعتراضات بازمیگردند و هر بار میتوانند خشنتر از قبل باشند./اقتصادنیوز
@Haajm
▫️حذف نهادهای مدنی، اعتراضات را پرهزینهتر میکند/ نوسانات ارزی جرقه بود، ریشه اعتراضات عمیقتر است/ بستن مسیر اعتراض، جامعه را به ناآرامی میکشاند
سعید معیدفر، جامعهشناس:
🔰نارضایتی اگر پاسخ نگیرد، خاموش نمیشود؛ فقط به لایههای پنهان جامعه میرود و در بزنگاهی دیگر، با شدت بیشتری بازمیگردد.
🔰اعتراض خیابانی معمولاً آخرین گزینه مردم است و زمانی رخ میدهد که امکان یک زندگی معمولی از بین رفته باشد.
🔰نوسانات شدید ارز فقط یک جرقه بود برای بیرونریختن فشار انباشتهای که سالها در جامعه جمع شده بود.
🔰سالها محدود شدن آزادیهای سیاسی، اجتماعی و فرهنگی و در نهایت فشار شدید معیشتی، سطح تحمل جامعه را به سقف رسانده است.
🔰وقتی نهادهای مدنی، احزاب و تشکلها به رسمیت شناخته نمیشوند، امکان گفتوگو از بین میرود.
🔰نارضایتی را نمیشود با بستن راه اعتراض خاموش کرد؛ نارضایتی فقط مسیرش را عوض میکند و این مسیر معمولاً پرهزینهتر و خشنتر است.
🔰ناکامیهای انباشته میتواند به خشونت اجتماعی، فرسودگی روانی، افسردگی و حتی خودکشی منجر شود.
🔰تا زمانی که نهادهای مدنی به رسمیت شناخته نشوند، اعتراضات بازمیگردند و هر بار میتوانند خشنتر از قبل باشند./اقتصادنیوز
@Haajm
اقتصادنیوز
اعتراضات خاموش نمی شود، تغییر شکل می دهد | معیدفر: حذف نهادهای مدنی، جامعه را به ناآرامی میکشاند | نوسانات ارزی فقط یک جرقه…
اقتصادنیوز:سعید معیدفر، جامعهشناس، میگوید نوسانات ارزی فقط جرقه بود؛ ریشه اعتراضات در سالها انباشت فشار و حذف مسیرهای رسمی اعتراض نهفته است.
✅ گزارش میدانی «شرق» از برگزاری چهلم جانباختگان دیماه در بهشت زهرا:
داغ ۴۰روزه
✍🏻 نسترن فرخه
🔰چهل روز گذشته، اما برای دلهایی که در سوگ نشستهاند، زمان انگار همان لحظه تلخ ایستاده است. پدری هر روز با لباسی که هنوز نشانههای تیر بر آن مانده به مزار میآید، گویی میخواهد آخرین رد حضور فرزندش را از دست ندهد. مادران با چشمانی که دیگر خواب را نمیشناسد، نام عزیزانشان را زمزمه میکنند و باد سرد میان سنگها، صدای بغضهای فروخورده را با خود میبرد. هر قدم در این فضا یادآور زندگیهایی است که ناگهان خاموش شدند.
🔰کنار هر سنگ، داستانی ناتمام نشسته است؛ جوانی که رؤیاهایش هنوز در راه بود، مادری که هنوز منتظر شنیدن صدای فرزندش است، دوستی که گوشی تلفنش را نگاه میکند و باورش نمیشود دیگر پیامی نخواهد آمد. سکوت سنگین میان قبرها، از هر فریادی بلندتر است و اشکها بیصدا بر خاک میچکد، انگار زمین هم شریک این اندوه بیپایان شده است.
🔰مادرانی که بر سینه میکوبند، نه فقط برای فقدان یک عزیز، که برای تمام خاطراتی که دیگر تکرار نمیشود سوگواری میکنند؛ برای خندههایی که در خانه طنین داشت و حالا جایش را به خلأیی عمیق داده است. در نگاهشان میتوان دید که چگونه یک نام، یک عکس و یک مشت خاک، تمام جهانشان را در خود خلاصه کرده است.
🔰دوستانی که عکس رفیقشان را در آغوش گرفتهاند، میان جمعیت گم نمیشوند؛ غم آنها مثل چراغی خاموشنشدنی در چشمانشان میسوزد. خاطرات مشترک، قدمزدنها، شوخیها و رؤیاهای ساده، حالا به نجواهایی تبدیل شده که کنار مزار گفته میشود. هر خداحافظی، انگار تکهای از دل را در خاک جا میگذارد.
🔰عصر که میشود و نور کمجان خورشید روی سنگها مینشیند، سوگ شکل عمیقتری به خود میگیرد. سرمای هوا در برابر سرمایی که در دلها افتاده ناچیز است. در میان گلها و شمعها، امیدی خاموش اما سرسخت باقی میماند: اینکه یاد عزیزان هرگز از میان نرود و عشق، حتی در دل اندوه، راهی برای ادامه پیدا کند.
👈🏻 متن کامل را در Instant View بخوانید.
@Haajm
داغ ۴۰روزه
✍🏻 نسترن فرخه
🔰چهل روز گذشته، اما برای دلهایی که در سوگ نشستهاند، زمان انگار همان لحظه تلخ ایستاده است. پدری هر روز با لباسی که هنوز نشانههای تیر بر آن مانده به مزار میآید، گویی میخواهد آخرین رد حضور فرزندش را از دست ندهد. مادران با چشمانی که دیگر خواب را نمیشناسد، نام عزیزانشان را زمزمه میکنند و باد سرد میان سنگها، صدای بغضهای فروخورده را با خود میبرد. هر قدم در این فضا یادآور زندگیهایی است که ناگهان خاموش شدند.
🔰کنار هر سنگ، داستانی ناتمام نشسته است؛ جوانی که رؤیاهایش هنوز در راه بود، مادری که هنوز منتظر شنیدن صدای فرزندش است، دوستی که گوشی تلفنش را نگاه میکند و باورش نمیشود دیگر پیامی نخواهد آمد. سکوت سنگین میان قبرها، از هر فریادی بلندتر است و اشکها بیصدا بر خاک میچکد، انگار زمین هم شریک این اندوه بیپایان شده است.
🔰مادرانی که بر سینه میکوبند، نه فقط برای فقدان یک عزیز، که برای تمام خاطراتی که دیگر تکرار نمیشود سوگواری میکنند؛ برای خندههایی که در خانه طنین داشت و حالا جایش را به خلأیی عمیق داده است. در نگاهشان میتوان دید که چگونه یک نام، یک عکس و یک مشت خاک، تمام جهانشان را در خود خلاصه کرده است.
🔰دوستانی که عکس رفیقشان را در آغوش گرفتهاند، میان جمعیت گم نمیشوند؛ غم آنها مثل چراغی خاموشنشدنی در چشمانشان میسوزد. خاطرات مشترک، قدمزدنها، شوخیها و رؤیاهای ساده، حالا به نجواهایی تبدیل شده که کنار مزار گفته میشود. هر خداحافظی، انگار تکهای از دل را در خاک جا میگذارد.
🔰عصر که میشود و نور کمجان خورشید روی سنگها مینشیند، سوگ شکل عمیقتری به خود میگیرد. سرمای هوا در برابر سرمایی که در دلها افتاده ناچیز است. در میان گلها و شمعها، امیدی خاموش اما سرسخت باقی میماند: اینکه یاد عزیزان هرگز از میان نرود و عشق، حتی در دل اندوه، راهی برای ادامه پیدا کند.
👈🏻 متن کامل را در Instant View بخوانید.
@Haajm
Telegraph
داغ ۴۰روزه
پدری 40 روز است با لباس تیرخورده دخترش سر مزار میآید، مادری با مشت به سینه خود میکوبد و جوانی در شلوغی جمعیت عکس رفیقش را در آغوش گرفته. یکی شاهد شلیک به دخترش بوده و دیگری بعد از چند روز بیخبری، جنازه پسرش را در کهریزک پیدا کرده است. سوگ هرکدام به…
😢3
Forwarded from شبکه کمک
❇️ بیانیه مشترک تشکلهای حامی حقوق کودکان در محکومیت بازداشت کودکان و نقض حقوق بنیادین آنان
🔹پیرو اقدام پیشین تشکلهای مدنی و نامهنگاری با سازمان زندانها و وزارت آموزش و پرورش درباره بازداشت و برخورد با دانشآموزان—و در پی بیپاسخ ماندن آن مکاتبات—ما، انجمنها و نهادهای مدنی امضاکننده این بیانیه، بار دیگر بازداشت کودکان، تشکیل پرونده قضایی برای آنان، اخذ و پخش اعترافات اجباری تلویزیونی و هرگونه برخورد امنیتی با دانشآموزان را نقض آشکار کرامت انسانی و مغایر با تعهدات بینالمللی دولتها در قبال حقوق کودکان دانسته و بهصراحت محکوم میکنیم.
🔹بر اساس پیماننامه جهانی حقوق کودک، اصل «منافع عالیه کودک» و حق ذاتی حیات، بقا و رشد، مبنای همه تصمیمها و اقدامات نسبت به افراد زیر ۱۸ سال است. بازداشت، فشار روانی، تهدید و انتشار اعترافات اجباری، پروندهسازی برای کودکان، در تعارض مستقیم با این اصول و تعهد دولتها به حمایت ویژه از کودکان آسیبپذیر قرار دارد. همچنین طبق اعلامیه جهانی حقوق بشر، هر انسان از کرامت، امنیت شخصی، منع رفتار تحقیرآمیز و دادرسی عادلانه برخوردار است؛ اصولی که در مورد کودکان اهمیتی مضاعف دارد.
🔹پخش اعترافات اجباری کودکان در رسانهها نقض حریم خصوصی و حیثیت آنان و تحمیل برچسبی ماندگار بر زندگیشان است و سلامت روان و آینده تحصیلی آنان را تهدید میکند. فرزندان ما بهقدر کافی از اندوهِ فقدان و قتل همکلاسیهای خود آزرده و سوگوارند؛ بیش از این بر رنج آنان نیفزایید.
🔹متاسفانه اخبار حکایت از ورود نهادهای امنیتی و انتظامی به برخی مدارس دارد که در اینصورت استقلال و امنیت فضای تعلیم و تربیت را مخدوش کرده و محیط آموزشی را از بستر رشد به میدان ترس بدل میسازد. سکوت و بیعملی مسئولان ذیربط، بهویژه وزارت آموزش و پرورش، با مسئولیت قانونی و اخلاقی آنان در حمایت از دانشآموزان سازگار نیست.
🔹خواستهای مشخص انجمنهای امضاکننده:
۱.آزادی بیقید و شرط تمامی کودکان و نوجوانان بازداشتشده
۲.توقف فوری بازداشت و پروندهسازی علیه کودکان
۳.منع قطعی و بدون استثنای پخش اعترافات اجباری کودکان در هر رسانه
۴.منع ورود نهادهای امنیتی و انتظامی به مدارس و محیطهای آموزشی
۵.تأمین فوری حمایتهای روانی، اجتماعی و آموزشی برای دانشآموزان آسیبدیده
۶.ارایه گزارش شفاف وزارت اموزش وپرورش در مورد قربانیان ، بازداشتی ها و اسیب دیدگان جامعه دانش اموزی در اعتراض های اخیر و پاسخگویی در مقابل تضییع حقوق انها و اقدام سریع نسبت به بندهای فوق
۷.بهرهبرداری از عواطف و احساسات پاک کودکان و نوجوانان برای اهداف سیاسی یا جناحی، از سوی هر فرد یا جریانی، محکوم و مردود است. آنها نباید ابزار منازعات قدرت قرار گیرند و حفظ کرامت و امنیت روانی و جانی آنان مسئولیتی همگانی است.
🔹برخورد قهری با کودکان و نوجوانان، جامعهای امن نمیسازد؛ بلکه بیاعتمادی و آسیبهای عمیق و ماندگار بر جای میگذارد. ما مسئولیت پیامدهای این روند را متوجه تصمیمگیران و مجریان آن میدانیم و بر ضرورت پایبندی عملی دولت به تعهدات حقوق بشری، بهویژه حق حیات و بقا و رشد کودکان، تأکید میکنیم.
۱.شبکه کمک
۲. انجمن احبا (حمایت از بیماران اسکیزوفرنیا)
۳. انجمن پرنده درخت کوچک
۴. انجمن پژوهشهای آموزشی پویا
۵. انجمن پژواک امید کودکان (پاک)
۶. انجمن حمایت از حقوق کودکان
۷. انجمن حمایت از کودکان و نوجوانان توانیاب
۸. انجمن حمایت از کودکانِ کار
۹. انجمن حمایت و یاری آسیبدیدگان اجتماعی (احیا ارزشها)
۱۰. انجمن درخت کوچک زندگی
۱۱. انجمن دوستداران کودک پویش
۱۲. انجمن نویسندگان کودک و نوجوان
۱۳. انجمن یاران دانش و مهر
۱۴. انتشارات منشور صلح
۱۵. بنیاد توسعه صلح و مهربانی
۱۶. جمعیت دفاع از کودکان کار و خیابان
۱۷. شورای کتاب کودک
۱۸. قشم جزیرهای برای کودکان
۱۹. کانون صنفی معلمان ایران (تهران)
۲۰. گروه تلاشگران یاری همدل
۲۱. گروه فرهنگی، اجتماعی کیانا
۲۲. مادران صلح ایران
۲۳. مرکز توانمندسازی مهر راستین
۲۴. موسسه ارتقای کیفیت زندگی زنان آتنا
۲۵. موسسه انسان دشواری وظیفه
۲۶. موسسه توسعه اردیبهشت
۲۷. موسسه جادوی رنگین کمان
۲۸. موسسه رحمان (رشد، حمایت، اندیشه)
۲۹. موسسه شکوفایی استعدادهای کودکان مهر
۳۰. موسسه توانمندسازی مهر و ماه
۳۱. موسسه توانمندسازی ندای ماندگار دروازهغار
۳۲. موسسه کنشگران اجتماعی فرزانه
۳۳. موسسه نوید زندگی کوشا
۳۴. موسسه یاریگران کودکان کار پویا
۳۵.بنیاد خیریه طباطبایی برای کودکان
۳۶.انجمن دوستداران کودک کرمان
۳۷.بنیاد نوای مهرتاک
❇️ روابط عمومی شبکه کمک
@KomakNetwork
🔹پیرو اقدام پیشین تشکلهای مدنی و نامهنگاری با سازمان زندانها و وزارت آموزش و پرورش درباره بازداشت و برخورد با دانشآموزان—و در پی بیپاسخ ماندن آن مکاتبات—ما، انجمنها و نهادهای مدنی امضاکننده این بیانیه، بار دیگر بازداشت کودکان، تشکیل پرونده قضایی برای آنان، اخذ و پخش اعترافات اجباری تلویزیونی و هرگونه برخورد امنیتی با دانشآموزان را نقض آشکار کرامت انسانی و مغایر با تعهدات بینالمللی دولتها در قبال حقوق کودکان دانسته و بهصراحت محکوم میکنیم.
🔹بر اساس پیماننامه جهانی حقوق کودک، اصل «منافع عالیه کودک» و حق ذاتی حیات، بقا و رشد، مبنای همه تصمیمها و اقدامات نسبت به افراد زیر ۱۸ سال است. بازداشت، فشار روانی، تهدید و انتشار اعترافات اجباری، پروندهسازی برای کودکان، در تعارض مستقیم با این اصول و تعهد دولتها به حمایت ویژه از کودکان آسیبپذیر قرار دارد. همچنین طبق اعلامیه جهانی حقوق بشر، هر انسان از کرامت، امنیت شخصی، منع رفتار تحقیرآمیز و دادرسی عادلانه برخوردار است؛ اصولی که در مورد کودکان اهمیتی مضاعف دارد.
🔹پخش اعترافات اجباری کودکان در رسانهها نقض حریم خصوصی و حیثیت آنان و تحمیل برچسبی ماندگار بر زندگیشان است و سلامت روان و آینده تحصیلی آنان را تهدید میکند. فرزندان ما بهقدر کافی از اندوهِ فقدان و قتل همکلاسیهای خود آزرده و سوگوارند؛ بیش از این بر رنج آنان نیفزایید.
🔹متاسفانه اخبار حکایت از ورود نهادهای امنیتی و انتظامی به برخی مدارس دارد که در اینصورت استقلال و امنیت فضای تعلیم و تربیت را مخدوش کرده و محیط آموزشی را از بستر رشد به میدان ترس بدل میسازد. سکوت و بیعملی مسئولان ذیربط، بهویژه وزارت آموزش و پرورش، با مسئولیت قانونی و اخلاقی آنان در حمایت از دانشآموزان سازگار نیست.
🔹خواستهای مشخص انجمنهای امضاکننده:
۱.آزادی بیقید و شرط تمامی کودکان و نوجوانان بازداشتشده
۲.توقف فوری بازداشت و پروندهسازی علیه کودکان
۳.منع قطعی و بدون استثنای پخش اعترافات اجباری کودکان در هر رسانه
۴.منع ورود نهادهای امنیتی و انتظامی به مدارس و محیطهای آموزشی
۵.تأمین فوری حمایتهای روانی، اجتماعی و آموزشی برای دانشآموزان آسیبدیده
۶.ارایه گزارش شفاف وزارت اموزش وپرورش در مورد قربانیان ، بازداشتی ها و اسیب دیدگان جامعه دانش اموزی در اعتراض های اخیر و پاسخگویی در مقابل تضییع حقوق انها و اقدام سریع نسبت به بندهای فوق
۷.بهرهبرداری از عواطف و احساسات پاک کودکان و نوجوانان برای اهداف سیاسی یا جناحی، از سوی هر فرد یا جریانی، محکوم و مردود است. آنها نباید ابزار منازعات قدرت قرار گیرند و حفظ کرامت و امنیت روانی و جانی آنان مسئولیتی همگانی است.
🔹برخورد قهری با کودکان و نوجوانان، جامعهای امن نمیسازد؛ بلکه بیاعتمادی و آسیبهای عمیق و ماندگار بر جای میگذارد. ما مسئولیت پیامدهای این روند را متوجه تصمیمگیران و مجریان آن میدانیم و بر ضرورت پایبندی عملی دولت به تعهدات حقوق بشری، بهویژه حق حیات و بقا و رشد کودکان، تأکید میکنیم.
۱.شبکه کمک
۲. انجمن احبا (حمایت از بیماران اسکیزوفرنیا)
۳. انجمن پرنده درخت کوچک
۴. انجمن پژوهشهای آموزشی پویا
۵. انجمن پژواک امید کودکان (پاک)
۶. انجمن حمایت از حقوق کودکان
۷. انجمن حمایت از کودکان و نوجوانان توانیاب
۸. انجمن حمایت از کودکانِ کار
۹. انجمن حمایت و یاری آسیبدیدگان اجتماعی (احیا ارزشها)
۱۰. انجمن درخت کوچک زندگی
۱۱. انجمن دوستداران کودک پویش
۱۲. انجمن نویسندگان کودک و نوجوان
۱۳. انجمن یاران دانش و مهر
۱۴. انتشارات منشور صلح
۱۵. بنیاد توسعه صلح و مهربانی
۱۶. جمعیت دفاع از کودکان کار و خیابان
۱۷. شورای کتاب کودک
۱۸. قشم جزیرهای برای کودکان
۱۹. کانون صنفی معلمان ایران (تهران)
۲۰. گروه تلاشگران یاری همدل
۲۱. گروه فرهنگی، اجتماعی کیانا
۲۲. مادران صلح ایران
۲۳. مرکز توانمندسازی مهر راستین
۲۴. موسسه ارتقای کیفیت زندگی زنان آتنا
۲۵. موسسه انسان دشواری وظیفه
۲۶. موسسه توسعه اردیبهشت
۲۷. موسسه جادوی رنگین کمان
۲۸. موسسه رحمان (رشد، حمایت، اندیشه)
۲۹. موسسه شکوفایی استعدادهای کودکان مهر
۳۰. موسسه توانمندسازی مهر و ماه
۳۱. موسسه توانمندسازی ندای ماندگار دروازهغار
۳۲. موسسه کنشگران اجتماعی فرزانه
۳۳. موسسه نوید زندگی کوشا
۳۴. موسسه یاریگران کودکان کار پویا
۳۵.بنیاد خیریه طباطبایی برای کودکان
۳۶.انجمن دوستداران کودک کرمان
۳۷.بنیاد نوای مهرتاک
❇️ روابط عمومی شبکه کمک
@KomakNetwork
❤3
✅ مشارکت برای انسجام جامعه مدنی افسانه یا واقعیت؟
✍🏻ترانه یلدا
🔰جامعه مدنی در ایران در طول تاریخ در بسیاری زمینهها ضعیف نگه داشته شده و قدرتهای حاکم ترجیح دادهاند رأساً تصمیم بگیرند و از گروههای مردمی و تشکلهای صنفی-مدنی فقط بر اجرای اوامر و تصمیمات از پیش گرفتهشده اتکا کنند. اینجاست که مردم خود را شریکی واقعی برای مشارکت داوطلبانه حس نمیکنند و ریشههای قوی در جمعهای مدنی شکل نمیگیرد.
🔰همین شبکههای خیریه، انجمنها، اتحادیهها و نهادهای مدنی مستقلاند که اجازه میدهند نارضایتی به اصلاح تبدیل شود، نه به فروپاشی. در یک جامعه مدرن، وجود نهادهای مدنی نه نشانه سازشکاری، بلکه نشانه بلوغ نهادی است و همان بخش سومی است که میان دولت و بازار ایستاده است.
🔰آنچه لازم است، نه ابزار خنثیسازی جامعه، بلکه مکانیسم عقلانیِ جلوگیری از خشونت و هرجومرج است و هرچه مسیر شکلگیری این نهادها بسته بماند، هیزم به آتش آشوب ریخته میشود. جامعه مدرن به نهاد، فرایند و اصلاح تدریجی باور دارد و ظرفیت اصلاح درونساختاری نشانه بلوغ یک ملت است.
🔰ایجاد شبکههای همیاری اجتماعی در محلات امکان تجربه مستقل و امن زندگی را فراهم میکند و حس ارزشمندی افراد را تقویت میکند. همچنین کار با نهادهای محلی و انجمنهای مدنی به شناسایی و پیگیری نیازهای واقعی افراد کمک میکند، هرچند آموزش شهروندی و دانش مدنی در کشور ما رایج نیست.
🔰گسترش فعالیتهای داوطلبانه مردم سرمایه اجتماعی جامعه را افزایش میدهد و تشکلپذیری جامعه را تقویت میکند. جامعه از مجموع کنشهای کوچک اما آگاهانه افراد ساخته میشود و حضور مسئولانه و مطالبهگری پیوسته میتواند ساختارها را وادار به انعطاف، بازنگری و اصلاح کند.
👈🏻 متن کامل را در Instant View بخوانید.
@Haajm
✍🏻ترانه یلدا
🔰جامعه مدنی در ایران در طول تاریخ در بسیاری زمینهها ضعیف نگه داشته شده و قدرتهای حاکم ترجیح دادهاند رأساً تصمیم بگیرند و از گروههای مردمی و تشکلهای صنفی-مدنی فقط بر اجرای اوامر و تصمیمات از پیش گرفتهشده اتکا کنند. اینجاست که مردم خود را شریکی واقعی برای مشارکت داوطلبانه حس نمیکنند و ریشههای قوی در جمعهای مدنی شکل نمیگیرد.
🔰همین شبکههای خیریه، انجمنها، اتحادیهها و نهادهای مدنی مستقلاند که اجازه میدهند نارضایتی به اصلاح تبدیل شود، نه به فروپاشی. در یک جامعه مدرن، وجود نهادهای مدنی نه نشانه سازشکاری، بلکه نشانه بلوغ نهادی است و همان بخش سومی است که میان دولت و بازار ایستاده است.
🔰آنچه لازم است، نه ابزار خنثیسازی جامعه، بلکه مکانیسم عقلانیِ جلوگیری از خشونت و هرجومرج است و هرچه مسیر شکلگیری این نهادها بسته بماند، هیزم به آتش آشوب ریخته میشود. جامعه مدرن به نهاد، فرایند و اصلاح تدریجی باور دارد و ظرفیت اصلاح درونساختاری نشانه بلوغ یک ملت است.
🔰ایجاد شبکههای همیاری اجتماعی در محلات امکان تجربه مستقل و امن زندگی را فراهم میکند و حس ارزشمندی افراد را تقویت میکند. همچنین کار با نهادهای محلی و انجمنهای مدنی به شناسایی و پیگیری نیازهای واقعی افراد کمک میکند، هرچند آموزش شهروندی و دانش مدنی در کشور ما رایج نیست.
🔰گسترش فعالیتهای داوطلبانه مردم سرمایه اجتماعی جامعه را افزایش میدهد و تشکلپذیری جامعه را تقویت میکند. جامعه از مجموع کنشهای کوچک اما آگاهانه افراد ساخته میشود و حضور مسئولانه و مطالبهگری پیوسته میتواند ساختارها را وادار به انعطاف، بازنگری و اصلاح کند.
👈🏻 متن کامل را در Instant View بخوانید.
@Haajm
Telegraph
مشارکت برای انسجام جامعه مدنی افسانه یا واقعیت؟
در هفتههای گذشته و در جو تلاطمات شعلهور و روحیات غمزده جامعه سوگوار، سعی کردم در جریان شکلگیری تشکیلاتی با برنامه و منسجم از نوع مشارکت محلی در شهر رشت باشم تا نتایج آن را برای این یادداشت دستمایه قرار دهم، که متأسفانه ممکن نشد. هم ایجاد تشکلی بهقاعده…
✅ گفتوگو با «صالح نقرهکار»، حقوقدان، درباره چالشهای عدالتی در جامعه امروز ایران
▫️وجود حکمرانی پاسخگو، عملکردی شفاف و حذف رانت برای بازسازی اعتماد عمومی ضروریست
✍🏻مریم فاخر
🔰از نگاه اکثریت مردم در جامعه امروز ایران عدالتی وجود ندارد. اعتماد به حکمرانی از دست رفته است و دیگر امیدی به داوری منصفانه نیست. نارضایتی افزایش پیدا کرده و تحقق عدالت به بحران تبدیل شده است.
🔰از سوی دیگر، این شرایط منجر به شکافهای عمیق اجتماعی شده و دسترسی به فرصتهای برابر را محدود کرده است. سؤال اینجاست که آیا مفهوم عدالت از نگاه مردم و حکمرانی یکی است؟
🔰در دنیای امروز عدالت چگونه معنا پیدا میکند؟ از همین رو، همزمان با روز جهانی عدالت اجتماعی با «صالح نقرهکار»، حقوقدان و تحلیلگر مسائل حقوقی، درباره این چالشها گفتوگویی داشتیم.
🔰ما بارها از مسئولان، بهویژه پزشکیان، میشنویم که از عدالت صحبت میکنند. این عدالت اما نامفهوم به نظر میرسد. عدالت اجتماعی در دنیای امروز چه معنایی دارد؟
👈🏻 ادامه مطلب:
https://payamema.ir/payam/147816
@payamema
@Haajm
▫️وجود حکمرانی پاسخگو، عملکردی شفاف و حذف رانت برای بازسازی اعتماد عمومی ضروریست
✍🏻مریم فاخر
🔰از نگاه اکثریت مردم در جامعه امروز ایران عدالتی وجود ندارد. اعتماد به حکمرانی از دست رفته است و دیگر امیدی به داوری منصفانه نیست. نارضایتی افزایش پیدا کرده و تحقق عدالت به بحران تبدیل شده است.
🔰از سوی دیگر، این شرایط منجر به شکافهای عمیق اجتماعی شده و دسترسی به فرصتهای برابر را محدود کرده است. سؤال اینجاست که آیا مفهوم عدالت از نگاه مردم و حکمرانی یکی است؟
🔰در دنیای امروز عدالت چگونه معنا پیدا میکند؟ از همین رو، همزمان با روز جهانی عدالت اجتماعی با «صالح نقرهکار»، حقوقدان و تحلیلگر مسائل حقوقی، درباره این چالشها گفتوگویی داشتیم.
🔰ما بارها از مسئولان، بهویژه پزشکیان، میشنویم که از عدالت صحبت میکنند. این عدالت اما نامفهوم به نظر میرسد. عدالت اجتماعی در دنیای امروز چه معنایی دارد؟
👈🏻 ادامه مطلب:
https://payamema.ir/payam/147816
@payamema
@Haajm
پیام ما؛ رسانه توسعه پایدار ایران
عدالت اجتماعی؛ حلقه مفقوده حکمرانی ایرانی
ما بارها از مسئولان، بهویژه پزشکیان، میشنویم که از عدالت صحبت میکنند. این عدالت اما نامفهوم به نظر میرسد. عدالت اجتماعی در دنیای امروز چه معنایی دارد؟ مفاهیم نظری در ساحت انتزاعی مشمول تعاریف…
✅ سازمان های مردم نهاد بفکر تاسیس بانک غذا باشند تا هیچ کس گرسنه نماند
✍🏻 دکتر سیدجواد میرموسوی
🔰 تورم و گرانی افسار گسیخته هر روز سفره ی مردم را کوچکتر و زندگی را بر آنان سخت و سخت تر کرده است. دولت قادر به کنترل افزایش قیمت ها و بخصوص قیمت مواد غذایی نیست و با گفتار درمانی هم دردی از معیشت مردم دوا نمی شود. در این میان اما کم نیستند انسانهایی که حتی در رفع گرسنگی خود با چالش جدی مواجه هستند و احتمالا با این افراد برخورد کرده باشید که از شما درخواست خرید یک غذای ساده کرده باشند. به گمان من اگر مکانهای معینی در سطح شهرها وجود داشته باشد که با حفظ کرامت انسانی به نیازمندان کمک های غذایی بدهد اقدامی بسیار پسندیده است. کما اینکه در بسیاری کشورها مراکزی تحت عنوان بانک غذا Food bank وجود دارد که با دو هدف کلی تاسیس شده است:
۱- جلوگیری از به هدر رفتن غذاهای آماده
۲- بسته بندی و توزیع غذا میان نیازمندان در راستای مبارزه با گرسنگی.
🔰 یکی از فعالیتهای بانکهای غذا همکاری با هتلها و سالن های غذا خوری است، زیرا در هر وعده ی غذایی مقدار زیادی غذا برجای می ماند البته منظور از باقی مانده غذا، غذایی است دست نخورده یا اضافه غذای سفارش داده شده در میهمانی ها و مراسم مختلف است که این بانکها با عقد قرار داد با آنها به جمع آوری غذاها و بسته بندی انها می پردازند که در این راه هم از حیف و میل غذا های باقی مانده جلوگیری می کنند و هم مثل بانک ها که پول در گردش است اینجا غذا در گردش است و به دست گرسنگان و نیازمندان می رسد.
🔰در کشور ما رستورانها و هتلهای بسیاری وجود دارند که در هر وعده غذایی مقدار قابل توجهی غذای اضافی را دور میریزند. علاوه بر این، مقدار غذای آمادهای که در قالب نذورات در ایام و مناسبت های خاص بصورت پراکنده از طریق خیریه ها و هیأت ها و... به مردم اهدا میشود را میتوان با برنامه ریزی مناسب از طریق همین بانک های غذا توزیع کرد. هرچند که برخی نذورات محدودیت زمانی و مکانی دارد، اما باز هم میتوان جریان آن را برای زمانهای مشخص مثال ماه رمضان و... تنظیم و مدیریت کرد. نکته قابل توجه در تفاوت اساسی بانک های غذا با هیأت ها و خیریه ها در این است که بانک غذا بطور مستمر و در طول سال خدمت رسانی می کند.
🔰ناگفته نماند که آمارهای متفاوتی از دور ریخت غذا در ایران ذکر می شود اما بر پایه ی یکی از برآوردهای سازمان جهانی خوار و بار و کشاورزی FAO هر سال ۱.۳ میلیارد تن غذا در جهان هدر میرود که ۳۵ میلیون تن از این رقم معادل ۲.۷ درصد در ایران دور ریخته میشود. علاوه بر این، برآوردهای فائو نشان میدهد که هر روز به ازای هر نفر، ۱۳۴ کیلوکالری غذا در ایران به هدر میرود یعنی سرانه هدررفت روزانه غذا در ایران ۱۳۴ کیلوکالری است.
منبع: کانال جامعه مدنی
@Haajm
✍🏻 دکتر سیدجواد میرموسوی
🔰 تورم و گرانی افسار گسیخته هر روز سفره ی مردم را کوچکتر و زندگی را بر آنان سخت و سخت تر کرده است. دولت قادر به کنترل افزایش قیمت ها و بخصوص قیمت مواد غذایی نیست و با گفتار درمانی هم دردی از معیشت مردم دوا نمی شود. در این میان اما کم نیستند انسانهایی که حتی در رفع گرسنگی خود با چالش جدی مواجه هستند و احتمالا با این افراد برخورد کرده باشید که از شما درخواست خرید یک غذای ساده کرده باشند. به گمان من اگر مکانهای معینی در سطح شهرها وجود داشته باشد که با حفظ کرامت انسانی به نیازمندان کمک های غذایی بدهد اقدامی بسیار پسندیده است. کما اینکه در بسیاری کشورها مراکزی تحت عنوان بانک غذا Food bank وجود دارد که با دو هدف کلی تاسیس شده است:
۱- جلوگیری از به هدر رفتن غذاهای آماده
۲- بسته بندی و توزیع غذا میان نیازمندان در راستای مبارزه با گرسنگی.
🔰 یکی از فعالیتهای بانکهای غذا همکاری با هتلها و سالن های غذا خوری است، زیرا در هر وعده ی غذایی مقدار زیادی غذا برجای می ماند البته منظور از باقی مانده غذا، غذایی است دست نخورده یا اضافه غذای سفارش داده شده در میهمانی ها و مراسم مختلف است که این بانکها با عقد قرار داد با آنها به جمع آوری غذاها و بسته بندی انها می پردازند که در این راه هم از حیف و میل غذا های باقی مانده جلوگیری می کنند و هم مثل بانک ها که پول در گردش است اینجا غذا در گردش است و به دست گرسنگان و نیازمندان می رسد.
🔰در کشور ما رستورانها و هتلهای بسیاری وجود دارند که در هر وعده غذایی مقدار قابل توجهی غذای اضافی را دور میریزند. علاوه بر این، مقدار غذای آمادهای که در قالب نذورات در ایام و مناسبت های خاص بصورت پراکنده از طریق خیریه ها و هیأت ها و... به مردم اهدا میشود را میتوان با برنامه ریزی مناسب از طریق همین بانک های غذا توزیع کرد. هرچند که برخی نذورات محدودیت زمانی و مکانی دارد، اما باز هم میتوان جریان آن را برای زمانهای مشخص مثال ماه رمضان و... تنظیم و مدیریت کرد. نکته قابل توجه در تفاوت اساسی بانک های غذا با هیأت ها و خیریه ها در این است که بانک غذا بطور مستمر و در طول سال خدمت رسانی می کند.
🔰ناگفته نماند که آمارهای متفاوتی از دور ریخت غذا در ایران ذکر می شود اما بر پایه ی یکی از برآوردهای سازمان جهانی خوار و بار و کشاورزی FAO هر سال ۱.۳ میلیارد تن غذا در جهان هدر میرود که ۳۵ میلیون تن از این رقم معادل ۲.۷ درصد در ایران دور ریخته میشود. علاوه بر این، برآوردهای فائو نشان میدهد که هر روز به ازای هر نفر، ۱۳۴ کیلوکالری غذا در ایران به هدر میرود یعنی سرانه هدررفت روزانه غذا در ایران ۱۳۴ کیلوکالری است.
منبع: کانال جامعه مدنی
@Haajm
👍6
📣 حامیان جامعه مدنی (حجم) برگزار میکند:
✅ نشست «جامعه مدنی و امر ملی»
🎙 سخنرانان:
▫️محمدجواد غلامرضا کاشی؛ استاد دانشگاه و پژوهشگر اندیشه سیاسی
▫️ نعمتالله فاضلی؛ دكتراى انسان شناسى اجتماعى
▫️ مسعود پدرام؛ دكتراى علوم سياسى و پژوهشگر جامعه مدنى
🗓 زمان: سهشنبه ۱۲ اسفند ۱۴۰۴ | ساعت ۱۵:۳۰
📍 محل برگزاری: سندیکای شرکتهای ساختمانی ایران
📌 نشانی: تهران، خیابان طالقانی، جنب سینما فلسطین، خیابان شهید برادران مظفر، پلاک ۸۶
🔰 از شما دعوت میکنیم در نشست «جامعه مدنی و امر ملی» حضور پیدا کنید تا در فضایی گفتوگومحور درباره نسبت جامعه مدنی و مسائل ملی به تبادل نظر بپردازیم. حضور شما به غنای بحث و شکلگیری گفتوگویی سازنده کمک خواهد کرد.
✨ حضور برای علاقهمندان آزاد است.
@Haajm
✅ نشست «جامعه مدنی و امر ملی»
🎙 سخنرانان:
▫️محمدجواد غلامرضا کاشی؛ استاد دانشگاه و پژوهشگر اندیشه سیاسی
▫️ نعمتالله فاضلی؛ دكتراى انسان شناسى اجتماعى
▫️ مسعود پدرام؛ دكتراى علوم سياسى و پژوهشگر جامعه مدنى
🗓 زمان: سهشنبه ۱۲ اسفند ۱۴۰۴ | ساعت ۱۵:۳۰
📍 محل برگزاری: سندیکای شرکتهای ساختمانی ایران
📌 نشانی: تهران، خیابان طالقانی، جنب سینما فلسطین، خیابان شهید برادران مظفر، پلاک ۸۶
🔰 از شما دعوت میکنیم در نشست «جامعه مدنی و امر ملی» حضور پیدا کنید تا در فضایی گفتوگومحور درباره نسبت جامعه مدنی و مسائل ملی به تبادل نظر بپردازیم. حضور شما به غنای بحث و شکلگیری گفتوگویی سازنده کمک خواهد کرد.
✨ حضور برای علاقهمندان آزاد است.
@Haajm
✅تحلیل جامعهشناختی افول مدارای عمومی در ایران معاصر
▫️خشونت کلامی در فضای عمومی و زوال گفتوگو
✍🏻 یلدا آذرپی
🔰در این تحلیل، یکی از عوامل مهم گسترش خشونت کلامی، تضعیف نهادهای میانجی از جمله سازمانهای مردمنهاد معرفی میشود. این نهادها در جوامع پیچیده نقش واسطه میان مردم و ساختار قدرت را ایفا میکنند و امکان بیان مطالبات، چانهزنی و گفتوگوی سازمانیافته را فراهم میسازند. با تضعیف این سازوکارها، تعارضها از مسیرهای نهادمند خارج شده و به سطح روابط روزمره منتقل میشوند.
🔰 سازمانهای مردمنهاد میتوانند کانالهایی امن و مشروع برای شنیدهشدن صداهای متنوع اجتماعی ایجاد کنند. وقتی افراد احساس کنند امکان مشارکت و اثرگذاری دارند، احتمال بروز اعتراضهای پراکنده و پرخاشگرانه کاهش مییابد. در نبود این فضاها، اختلافها شخصی و هیجانی میشوند و زبان به ابزار تسویهحساب بدل میشود.
🔰 ضعف نهادهای مدنی همچنین به کاهش سرمایه اجتماعی دامن میزند. این نهادها معمولاً بر پایه اعتماد، همکاری و کنش جمعی شکل میگیرند و به تقویت حس تعلق و سرنوشت مشترک کمک میکنند. هرچه این شبکهها ضعیفتر شوند، سوءظن و بیاعتمادی گسترش مییابد و آستانه تحمل اجتماعی پایینتر میآید.
🔰 از منظر مدیریت تعارض، سازمانهای مردمنهاد میتوانند بستر گفتوگوی میانگروهی را فراهم کنند و از تبدیل اختلاف نظر به تخاصم هویتی جلوگیری کنند. در شرایط قطبیسازی سیاسی، چنین نهادهایی ظرفیت ایجاد زبان مشترک و کاهش منطق «ما/آنها» را دارند. نبود یا محدودیت آنها، چرخه خشونت کلامی را تشدید میکند.
🔰در بخش راهکارها نیز بر تقویت نهادهای مدنی تأکید میشود. ایجاد فضاهای مشارکتی و حمایتی برای فعالیت سازمانهای مردمنهاد میتواند به تخلیه سازنده مطالبات و بازسازی اعتماد اجتماعی کمک کند. بدون احیای این نهادهای میانجی، بازگشت به فرهنگ گفتوگوی پایدار دشوار خواهد بود.
👈🏻 متن کامل را در Instant View بخوانید.
@Haajm
▫️خشونت کلامی در فضای عمومی و زوال گفتوگو
✍🏻 یلدا آذرپی
🔰در این تحلیل، یکی از عوامل مهم گسترش خشونت کلامی، تضعیف نهادهای میانجی از جمله سازمانهای مردمنهاد معرفی میشود. این نهادها در جوامع پیچیده نقش واسطه میان مردم و ساختار قدرت را ایفا میکنند و امکان بیان مطالبات، چانهزنی و گفتوگوی سازمانیافته را فراهم میسازند. با تضعیف این سازوکارها، تعارضها از مسیرهای نهادمند خارج شده و به سطح روابط روزمره منتقل میشوند.
🔰 سازمانهای مردمنهاد میتوانند کانالهایی امن و مشروع برای شنیدهشدن صداهای متنوع اجتماعی ایجاد کنند. وقتی افراد احساس کنند امکان مشارکت و اثرگذاری دارند، احتمال بروز اعتراضهای پراکنده و پرخاشگرانه کاهش مییابد. در نبود این فضاها، اختلافها شخصی و هیجانی میشوند و زبان به ابزار تسویهحساب بدل میشود.
🔰 ضعف نهادهای مدنی همچنین به کاهش سرمایه اجتماعی دامن میزند. این نهادها معمولاً بر پایه اعتماد، همکاری و کنش جمعی شکل میگیرند و به تقویت حس تعلق و سرنوشت مشترک کمک میکنند. هرچه این شبکهها ضعیفتر شوند، سوءظن و بیاعتمادی گسترش مییابد و آستانه تحمل اجتماعی پایینتر میآید.
🔰 از منظر مدیریت تعارض، سازمانهای مردمنهاد میتوانند بستر گفتوگوی میانگروهی را فراهم کنند و از تبدیل اختلاف نظر به تخاصم هویتی جلوگیری کنند. در شرایط قطبیسازی سیاسی، چنین نهادهایی ظرفیت ایجاد زبان مشترک و کاهش منطق «ما/آنها» را دارند. نبود یا محدودیت آنها، چرخه خشونت کلامی را تشدید میکند.
🔰در بخش راهکارها نیز بر تقویت نهادهای مدنی تأکید میشود. ایجاد فضاهای مشارکتی و حمایتی برای فعالیت سازمانهای مردمنهاد میتواند به تخلیه سازنده مطالبات و بازسازی اعتماد اجتماعی کمک کند. بدون احیای این نهادهای میانجی، بازگشت به فرهنگ گفتوگوی پایدار دشوار خواهد بود.
👈🏻 متن کامل را در Instant View بخوانید.
@Haajm
Telegraph
تحلیل جامعهشناختی افول مدارای عمومی در ایران معاصر
در سالهای اخیر، فضای عمومی ایران از خیابان و محل کار گرفته تا شبکههای اجتماعی بیش از هر زمان آکنده از پرخاش، توهین، تحقیر و داوریهای تند شده است. کافی است نگاهی به بخش نظرات رسانهها، گفتوگوهای توییتری، مشاجرههای خیابانی یا حتی مکالمات روزمره در صفها…
👍3
✅ ۲۷ فوریه؛ روز جهانی سازمانهای مردمنهاد (NGO)
🔰بیستوهفتم فوریه، روز جهانی سازمانهای مردمنهاد (NGO)، یادآور جایگاه والای جامعه مدنی در ساختار دنیای امروز است. این روز که از سال ۲۰۱۴ با همافزایی نهادهای بینالمللی در تقویم جهانی تثبیت شد، فرصتی است تا ضمن گرامیداشت تلاشهای داوطلبانه و فداکاریهای فعالان اجتماعی، بر نقش بیبدیل این سازمانها در حمایت از حقوق بشر، پیشبرد توسعه پایدار و ایجاد همبستگی تأکید شود.
🔰امسال (۲۰۲۶)، جهان این روز را با شعار تأملبرانگیز «بازگرداندن کرامت انسانی با مشارکتدادن همه» (Restoring Dignity Through Inclusion) گرامی میدارد. فلسفه انتخاب این شعار، ریشه در یک مطالبه و ضرورت بنیادین مدنی دارد؛ اینکه کرامت انسانی یک امتیاز انحصاری نیست، بلکه حقی همگانی است. این پیام، جوامع و سیاستگذاران را فرامیخواند تا با رفع ساختارهای تبعیضآمیز و ایجاد بسترهای برابر برای مشارکت، مانع از به حاشیه رانده شدن اقشار آسیبپذیر شوند و توسعهای مبتنی بر عدالت اجتماعی را رقم بزنند.
🔰در واقع، این روز به ما یادآوری میکند که مسیر تحقق جامعهای سالم، عادلانه و پویا، از دل مشارکت فعال و استقلال نهادهای مردمی میگذرد.
@Haajm
🔰بیستوهفتم فوریه، روز جهانی سازمانهای مردمنهاد (NGO)، یادآور جایگاه والای جامعه مدنی در ساختار دنیای امروز است. این روز که از سال ۲۰۱۴ با همافزایی نهادهای بینالمللی در تقویم جهانی تثبیت شد، فرصتی است تا ضمن گرامیداشت تلاشهای داوطلبانه و فداکاریهای فعالان اجتماعی، بر نقش بیبدیل این سازمانها در حمایت از حقوق بشر، پیشبرد توسعه پایدار و ایجاد همبستگی تأکید شود.
🔰امسال (۲۰۲۶)، جهان این روز را با شعار تأملبرانگیز «بازگرداندن کرامت انسانی با مشارکتدادن همه» (Restoring Dignity Through Inclusion) گرامی میدارد. فلسفه انتخاب این شعار، ریشه در یک مطالبه و ضرورت بنیادین مدنی دارد؛ اینکه کرامت انسانی یک امتیاز انحصاری نیست، بلکه حقی همگانی است. این پیام، جوامع و سیاستگذاران را فرامیخواند تا با رفع ساختارهای تبعیضآمیز و ایجاد بسترهای برابر برای مشارکت، مانع از به حاشیه رانده شدن اقشار آسیبپذیر شوند و توسعهای مبتنی بر عدالت اجتماعی را رقم بزنند.
🔰در واقع، این روز به ما یادآوری میکند که مسیر تحقق جامعهای سالم، عادلانه و پویا، از دل مشارکت فعال و استقلال نهادهای مردمی میگذرد.
@Haajm
👏4❤2