برای همیشه ۱۷ ساله — داستان بامزه‌ی خون‌آشامی که صد ساله تو دبیرستان گیر افتاده.

بعضی از خون‌آشام هایی که بین انسان‌ها زندگی میکنن از نظر ظاهری پیر نمیشن و در یک بازه‌ی هویتی ثابت قفل میمونن. شخص ”اس“ یکی از اونهاست — برای همیشه ۱۷ ساله. امسال، سی‌وهشتمین ورود اون به دبیرستانه. اون تو دهه‌ی ۱۸۹۰ از سل نجات پیدا کرد و بعد جاودانگی ابدیش رو جشن گرفت. ولی چون هیچوقت پیر نمیشه، ورود به دنیای بزرگسالی تقریبا براش غیرممکنه. هر چندسال یک‌بار جابه‌جا میشه و دوباره ثبت‌نام میکنه. هربار قبل از فارغ‌التحصیلی ناپدید میشه و این چرخه رو ادامه پیدا میکنه. سخت‌ترین بخش ماجرا اینجاست که فرهنگ نوجوون‌ها از خود جاودانگی هم سریع‌تر تغییر میکنه. تیک‌تاک، اصطلاحات عامیانه، ترندها .. و این برای یه فرد ۱۳۵ ساله خسته‌ کننده‌ست. یبار هم‌کلاسیش ازش پرسید ”تو t هستی؟ ( ام‌بی‌تی‌آی )“ و اون جواب داد ”گروه خونی من B ـه“ و همون لحظه تبدیل به میم شد. تحصیل درروز با زیست‌شناسی خون‌آشامی در تضاد ـه. هربار اونقدر سر کلاس خوابش میبره که نزدیکه به بهداری بفرستنش. اون با خستگی میگه ”تو سالن مطالعه ژله‌ی خونی میخورم و حساب دیفرانسیل حل می‌کنم.“ اون هربار از شورا التماس میکنه که مسیرهای قانونی برای هویت مدنی در نظر بگیرن. ”دیگه کنکور نه. ریزنمره‌ی جعلی نه. به ما یه زندگی بزرگسالی بدین. یا حداقل بذارید مدارک آموزش خانگی بگیریم.“ اون یک قرنه که تو دبیرستان گیر افتاده.

وای ببخشید؟؟@)@) استفن سالواتوره ایز دت یو؟

بله من هنوز مووان نکردم و باخودم فکر کردم که مثلا شاید شماهم دوست داشته باشید اینارو ببینید

نوتیف ویورس هیسونگ اومد کلی ذوق کردم بعد دیدم عکس لامپ پست کرده

کاش هیسونگ یهو بیاد بگه سوپرایز مشکی کردم

واقعا هیچکس مثل انهایپن انجامش نمیده. بهش فکر کنید هربار برای هر کامبک یک گیم طراحی میکنن و هربار خلاقانه ترین روش های پروموت رو دارن. طراحی کردن یه وب‌سایت ومپایری ساختن یه اکانت اینستاگرام برای خبرگذاری ومپایرها اینکه هربار هزار تا ایده و تئوری دارن و پشت کوچیک‌ترین کارهاشون روزها برنامه‌ریزی و ایده‌ست. واقعا نمیتونید بهم بگید گروهی تو کیپاپ هست که از انهایپن خلاق‌تر باشه. هیچ گروهی برای تک تک کامبک‌هاش انقدر برنامه‌ریزی و ایده نداره. جدی هر کامبک از این حجم خلاقیت سوپرایز میشیم. خدایاشکرت بابت انهایپن.