📍در نقد مهمانی که صاحبخانه را کوچک میشمرد
✍#مرتضی_نظری
نویسنده و تحلیلگر مسائل نظام آموزشی
شاید به یاد داشته باشید که چندی قبل یک «استاد تمام دانشگاه» که در عین حال رییس سازمان پژوهش و برنامه ریزی آموزشی (وابسته به وزارت آموزش و پرورش) هم بود در پاسخ به دلیل حذف تصاویر دختران از روی جلد کتاب فارسی سوم ابتدایی گفته بود:
«از آنجا که تصویر قبلی بسیار شلوغ بود و تعداد مفاهیم ریاضی مطرح شده درآن تصویر بسیار زیاد بود، پیشنهاد دوستانی که از منظرهای هنری، زیباشناسی و روانشناسی بخش های مختلف کتاب را بررسی می کنند بر این بوده است که تصویر خلوت تر گردد.»
اما در دسته گلی جدید، انتشار عکس و زیرنویسی در کتاب علوم اجتماعی دانش آموزان سال نهم درباره کرونا که البته ماهها قبل در کنار هفت، هشت مورد دست بردنهای سلیقهای دیگر در کتاب های درسی رسانهای شده بود، موجب شگفتی مخاطبان شده است.
▫️تجربه نشان میدهد صرفاً دانش آکادمیک و فهرست بلند بالای مقالات ISI و رزومههای پرطمطراق مدیرانی که از دانشگاه بر سمت های مدیریتی تکیه زدند، دلیلی بر موفقیت یا حتی ضمانت موفقیت مدیریت بهویژه در آموزش و پرورش نیست.
تغییرات عجیب کتابهای درسی که هر موردش لطمه و آتشی بر اعتبار آموزش رسمی است، اتفاقاً در دوره معاونت و ریاست یک استاد مسلم دانشگاه رخ داده. ما از این دست میهمانان در آموزش و پرورش کم نداریم. مهمانانی که با درجههای دانشیاری و استاد تمام میآیند و نهاد نجیب آموزش و پرورش را به فیض میرسانند و برمیگردند به محل اصلی خود یعنی دانشگاه. جدای از بهرهمندی و انتفاع از امکانات دولتی مانند خودرو و راننده، مزایا و پاداش و کاهش ساعت تدریس موظف، عنوانی بر عناوین رزومه خود می افزایند و صحنه را ترک یا به نفر بعدی میسپارند و معلم و دانش آموز میماند و آثار شگفت این میهمانان محترم!
▫️تا زمانی که ما برای ترسیم، طراحی و سیاستگذاری آموزشی، خود را از نظر جامعه و ذینفعان اصلی مدرسه بینیاز می دانیم، باید شاهد همین فضاحتها و بی آبروییها در چشم جامعه و خانواده که نمونه اش هر از گاه در کتابهای درسی نمایان میشود، باشیم.
از دیگر سو، تکبّر برخی چهرههای آکادمیسین دانشگاهی که گاه بر مصادر اجرایی و پست های مدیریتی تکیه میزنند، نیاز به شرح ندارد. تصور میکنند چون در دانشگاه صاحب عناوین عالی و درجات بالای علمی هستند الزاماً در میدان اجرایی هم همینطور است و باید با همین فرمان پیش بروند. گویی رجوع به نظر کارشناسان سازمان و دستگاه اجرایی، دون شأن و مقام علمی آنهاست.
▫️به قطع، مدیریت و اجرا بدون آگاهی از آخرین یافته های تحقیقی و مشورت با جامعه علمی، بیراهه رفتن است. این یادداشت هرگز قدرناشناسی از خدمات سترگ اساتید و فرهیختگان نیست و طبق تجربه تأکید می کنم که آموزش و پرورش برای تحول، باید مستمر و بی وقفه از پژوهشگران و خردمندان علوم تربیتی و آموزشی مشورت بگیرد اما این گزاره به این معنا هم نیست که اگر استاد دانشگاهی را در سمت اجرایی منصوب کردیم، حتماً بهره وری و موفقیت سازمان افزایش می یابد.
اهالی آموزش و پرورش فراموش نمی کنند که در دوره این قبیل "مدیرانِ صرفاً آکادمیک و دانشگاهی" چه بر سر تعلیم و تربیت آمد. مدیرانی که تصور می کنند عناوین دانشگاهی ایشان دلیلی بر نگاه بالا به پایین به آموزش و پرورش است.
برخی از این آکادمیسینهای متکبر، بدنه کارشناسی آموزش و پرورش را با القای حس ناتوانی و کم سوادی، منزوی کردند و سکوت سازمانی را در میان کارشناسان و فرهنگیان گسترش دادند.
بله! همین سرکار خانم دکترها و جناب آقای دکترها که سالهاست میهمانان صدرنشین خانواده آموزش و پرورش هستند و میزبان را کوچک میشمرند.
#شورای_عالی_آموزش_وپرورش
#سازمان_پژوهش_و_برنامه_ریزی_آموزشی
#دانشگاه_فرهنگیان
https://news.1rj.ru/str/iranhumandevelopment2
✍#مرتضی_نظری
نویسنده و تحلیلگر مسائل نظام آموزشی
شاید به یاد داشته باشید که چندی قبل یک «استاد تمام دانشگاه» که در عین حال رییس سازمان پژوهش و برنامه ریزی آموزشی (وابسته به وزارت آموزش و پرورش) هم بود در پاسخ به دلیل حذف تصاویر دختران از روی جلد کتاب فارسی سوم ابتدایی گفته بود:
«از آنجا که تصویر قبلی بسیار شلوغ بود و تعداد مفاهیم ریاضی مطرح شده درآن تصویر بسیار زیاد بود، پیشنهاد دوستانی که از منظرهای هنری، زیباشناسی و روانشناسی بخش های مختلف کتاب را بررسی می کنند بر این بوده است که تصویر خلوت تر گردد.»
اما در دسته گلی جدید، انتشار عکس و زیرنویسی در کتاب علوم اجتماعی دانش آموزان سال نهم درباره کرونا که البته ماهها قبل در کنار هفت، هشت مورد دست بردنهای سلیقهای دیگر در کتاب های درسی رسانهای شده بود، موجب شگفتی مخاطبان شده است.
▫️تجربه نشان میدهد صرفاً دانش آکادمیک و فهرست بلند بالای مقالات ISI و رزومههای پرطمطراق مدیرانی که از دانشگاه بر سمت های مدیریتی تکیه زدند، دلیلی بر موفقیت یا حتی ضمانت موفقیت مدیریت بهویژه در آموزش و پرورش نیست.
تغییرات عجیب کتابهای درسی که هر موردش لطمه و آتشی بر اعتبار آموزش رسمی است، اتفاقاً در دوره معاونت و ریاست یک استاد مسلم دانشگاه رخ داده. ما از این دست میهمانان در آموزش و پرورش کم نداریم. مهمانانی که با درجههای دانشیاری و استاد تمام میآیند و نهاد نجیب آموزش و پرورش را به فیض میرسانند و برمیگردند به محل اصلی خود یعنی دانشگاه. جدای از بهرهمندی و انتفاع از امکانات دولتی مانند خودرو و راننده، مزایا و پاداش و کاهش ساعت تدریس موظف، عنوانی بر عناوین رزومه خود می افزایند و صحنه را ترک یا به نفر بعدی میسپارند و معلم و دانش آموز میماند و آثار شگفت این میهمانان محترم!
▫️تا زمانی که ما برای ترسیم، طراحی و سیاستگذاری آموزشی، خود را از نظر جامعه و ذینفعان اصلی مدرسه بینیاز می دانیم، باید شاهد همین فضاحتها و بی آبروییها در چشم جامعه و خانواده که نمونه اش هر از گاه در کتابهای درسی نمایان میشود، باشیم.
از دیگر سو، تکبّر برخی چهرههای آکادمیسین دانشگاهی که گاه بر مصادر اجرایی و پست های مدیریتی تکیه میزنند، نیاز به شرح ندارد. تصور میکنند چون در دانشگاه صاحب عناوین عالی و درجات بالای علمی هستند الزاماً در میدان اجرایی هم همینطور است و باید با همین فرمان پیش بروند. گویی رجوع به نظر کارشناسان سازمان و دستگاه اجرایی، دون شأن و مقام علمی آنهاست.
▫️به قطع، مدیریت و اجرا بدون آگاهی از آخرین یافته های تحقیقی و مشورت با جامعه علمی، بیراهه رفتن است. این یادداشت هرگز قدرناشناسی از خدمات سترگ اساتید و فرهیختگان نیست و طبق تجربه تأکید می کنم که آموزش و پرورش برای تحول، باید مستمر و بی وقفه از پژوهشگران و خردمندان علوم تربیتی و آموزشی مشورت بگیرد اما این گزاره به این معنا هم نیست که اگر استاد دانشگاهی را در سمت اجرایی منصوب کردیم، حتماً بهره وری و موفقیت سازمان افزایش می یابد.
اهالی آموزش و پرورش فراموش نمی کنند که در دوره این قبیل "مدیرانِ صرفاً آکادمیک و دانشگاهی" چه بر سر تعلیم و تربیت آمد. مدیرانی که تصور می کنند عناوین دانشگاهی ایشان دلیلی بر نگاه بالا به پایین به آموزش و پرورش است.
برخی از این آکادمیسینهای متکبر، بدنه کارشناسی آموزش و پرورش را با القای حس ناتوانی و کم سوادی، منزوی کردند و سکوت سازمانی را در میان کارشناسان و فرهنگیان گسترش دادند.
بله! همین سرکار خانم دکترها و جناب آقای دکترها که سالهاست میهمانان صدرنشین خانواده آموزش و پرورش هستند و میزبان را کوچک میشمرند.
#شورای_عالی_آموزش_وپرورش
#سازمان_پژوهش_و_برنامه_ریزی_آموزشی
#دانشگاه_فرهنگیان
https://news.1rj.ru/str/iranhumandevelopment2
Telegram
🌏 تربیت و توسعه
مرتضی نظری
یادگیرنده و عضو کوچکی از خانواده بزرگ آموزش و پرورش
توسعه را تک عاملی و خطی نمیدانم اما سرمایهگذاری در زیرساختِ انسانیِ توسعه یعنی آموزش و یادگیری بسیار مهم است.
https://www.instagram.com/mortezanazari_edu
شناسه مدیر کانال
@M_Nazari_Edu
یادگیرنده و عضو کوچکی از خانواده بزرگ آموزش و پرورش
توسعه را تک عاملی و خطی نمیدانم اما سرمایهگذاری در زیرساختِ انسانیِ توسعه یعنی آموزش و یادگیری بسیار مهم است.
https://www.instagram.com/mortezanazari_edu
شناسه مدیر کانال
@M_Nazari_Edu
🌏 تربیت و توسعه
📍در نقد مهمانی که صاحبخانه را کوچک میشمرد ✍#مرتضی_نظری نویسنده و تحلیلگر مسائل نظام آموزشی شاید به یاد داشته باشید که چندی قبل یک «استاد تمام دانشگاه» که در عین حال رییس سازمان پژوهش و برنامه ریزی آموزشی (وابسته به وزارت آموزش و پرورش) هم بود در پاسخ…
✅ نگاه میهمان
آقای دکتر علیرضا صادقی، دانشیار دانشگاه علامه طباطبایی در نقد یادداشت من، مطلبی منتشر کردند. ضمن تشکر، نقد ایشان را از نظر میگذرانیم:
ضمن تشکر از دکتر نظری
دوست و همکار عزیز
یاداشت های خوب دکتر نظری را اغلب دنبال می کنم، ولی این نوشته را ( مهمانی که صاحبخانه را کوچک می شمرد) مستدل ندیدم. داشتن "نگاه صفر و یک" در اغلب موضوعات کارساز نیست. در اینجا منظورم از نگاه صفر و یک، "استاد دانشگاه بودن و تصدی یک مسیولیت در دستگاهی خارج از دانشگاه" است.
تا جایی که بنده اطلاع دارم، از دانشگاه دو نفر در مسیولیت های رده بالای وزارت آموزش و پرورش حضور دارند. در راس سازمان پژوهش؛ جناب دکتر ملکی و در راس معاونت آموزش ابتدایی؛ خانم دکتر حکیم زاده. اغلب ما هر دو را از نزدیک می شناسیم. افراد خوشنام و خوشفکری هستند.
اما فرض کنید به جای این دو فرد که هر کدام به نسبتی نزدیک به حاکمیت هستند، دکتر فتحی، دکتر موسی پور، دکتر باقری، از جوان ها بنده یا دکتر قادری در این مسیولیت ها به ویژه در راس سازمان پژوهش بودیم، آیا این اتفاقات رخ می داد؟ قطعا اتفاق نمی افتاد. نه کتاب ها ایدیولوژیک می شد، نه دچار جرح و تعدیل های نامناسب می گشت، ضمن اینکه احتمالا این بخش ها به سمت یک پویایی و چابکی هم پیش رفته بود.
همه این افرادی که اسم بردم همه استاد دانشگاه هستند، اما اگر میدان به اینگونه افراد داده می شد، حتما فضای کار به یک شیوه دیگر پیش رفته بود.
مثال بارزش شاید دکتر نجفی باشد. یک فرد دانشگاهی خارج از آموزش و پرورش بود، اما از میان همه وزیران از منظر بدنه آموزش و پرورش بهترین عملکرد را داشت.
پس می خواهم نتیجه بگیرم، لزوما استاد یا دانشگاهی بودن، موجب این کار نشده، بلکه به نسبت اینکه کدام استاد یا کدام دانشگاهی، انتخاب شود، مساله ها، رویکردها و عوامل اجرایی متفاوت می شوند. خیلی از استادان دانشگاه را داریم اهل تعاملند، اهل تبختر نیستند، در عین حال اهل تعظیم به افراد و نگاه های خاص هم نیستند. اما می توانند بهترین شیوه مدیریتی را هم اتخاذ کنند.
یک نکته دیگر را هم البته باید اضافه کرد و آن نقش فضای حاکم بر کشور است. فضای مدیریتی عالی کشور در مجموع ریاکارانه، غیر شفاف و محافظه کارانه است. وزارت آموزش و پرورش به عنوان یک سازمان محافظه کار از یک سو و نیز نقش بارتولیدی آن در اغلب حکومت های اقتدارگرا، چاره ای جز تمکین این وضعیت ندارد، لذا این ویژگی ها را هم باید به موارد قبلی اضافه کرد تا بتوان پیچیدگی مدیریت در فضای آموزش و پرورش را بهتر درک و تحلیل کرد.
نشانی کانال دکتر صادقی:
@cacpc
https://news.1rj.ru/str/iranhumandevelopment2
آقای دکتر علیرضا صادقی، دانشیار دانشگاه علامه طباطبایی در نقد یادداشت من، مطلبی منتشر کردند. ضمن تشکر، نقد ایشان را از نظر میگذرانیم:
ضمن تشکر از دکتر نظری
دوست و همکار عزیز
یاداشت های خوب دکتر نظری را اغلب دنبال می کنم، ولی این نوشته را ( مهمانی که صاحبخانه را کوچک می شمرد) مستدل ندیدم. داشتن "نگاه صفر و یک" در اغلب موضوعات کارساز نیست. در اینجا منظورم از نگاه صفر و یک، "استاد دانشگاه بودن و تصدی یک مسیولیت در دستگاهی خارج از دانشگاه" است.
تا جایی که بنده اطلاع دارم، از دانشگاه دو نفر در مسیولیت های رده بالای وزارت آموزش و پرورش حضور دارند. در راس سازمان پژوهش؛ جناب دکتر ملکی و در راس معاونت آموزش ابتدایی؛ خانم دکتر حکیم زاده. اغلب ما هر دو را از نزدیک می شناسیم. افراد خوشنام و خوشفکری هستند.
اما فرض کنید به جای این دو فرد که هر کدام به نسبتی نزدیک به حاکمیت هستند، دکتر فتحی، دکتر موسی پور، دکتر باقری، از جوان ها بنده یا دکتر قادری در این مسیولیت ها به ویژه در راس سازمان پژوهش بودیم، آیا این اتفاقات رخ می داد؟ قطعا اتفاق نمی افتاد. نه کتاب ها ایدیولوژیک می شد، نه دچار جرح و تعدیل های نامناسب می گشت، ضمن اینکه احتمالا این بخش ها به سمت یک پویایی و چابکی هم پیش رفته بود.
همه این افرادی که اسم بردم همه استاد دانشگاه هستند، اما اگر میدان به اینگونه افراد داده می شد، حتما فضای کار به یک شیوه دیگر پیش رفته بود.
مثال بارزش شاید دکتر نجفی باشد. یک فرد دانشگاهی خارج از آموزش و پرورش بود، اما از میان همه وزیران از منظر بدنه آموزش و پرورش بهترین عملکرد را داشت.
پس می خواهم نتیجه بگیرم، لزوما استاد یا دانشگاهی بودن، موجب این کار نشده، بلکه به نسبت اینکه کدام استاد یا کدام دانشگاهی، انتخاب شود، مساله ها، رویکردها و عوامل اجرایی متفاوت می شوند. خیلی از استادان دانشگاه را داریم اهل تعاملند، اهل تبختر نیستند، در عین حال اهل تعظیم به افراد و نگاه های خاص هم نیستند. اما می توانند بهترین شیوه مدیریتی را هم اتخاذ کنند.
یک نکته دیگر را هم البته باید اضافه کرد و آن نقش فضای حاکم بر کشور است. فضای مدیریتی عالی کشور در مجموع ریاکارانه، غیر شفاف و محافظه کارانه است. وزارت آموزش و پرورش به عنوان یک سازمان محافظه کار از یک سو و نیز نقش بارتولیدی آن در اغلب حکومت های اقتدارگرا، چاره ای جز تمکین این وضعیت ندارد، لذا این ویژگی ها را هم باید به موارد قبلی اضافه کرد تا بتوان پیچیدگی مدیریت در فضای آموزش و پرورش را بهتر درک و تحلیل کرد.
نشانی کانال دکتر صادقی:
@cacpc
https://news.1rj.ru/str/iranhumandevelopment2
Telegram
🌏 تربیت و توسعه
مرتضی نظری
یادگیرنده و عضو کوچکی از خانواده بزرگ آموزش و پرورش
توسعه را تک عاملی و خطی نمیدانم اما سرمایهگذاری در زیرساختِ انسانیِ توسعه یعنی آموزش و یادگیری بسیار مهم است.
https://www.instagram.com/mortezanazari_edu
شناسه مدیر کانال
@M_Nazari_Edu
یادگیرنده و عضو کوچکی از خانواده بزرگ آموزش و پرورش
توسعه را تک عاملی و خطی نمیدانم اما سرمایهگذاری در زیرساختِ انسانیِ توسعه یعنی آموزش و یادگیری بسیار مهم است.
https://www.instagram.com/mortezanazari_edu
شناسه مدیر کانال
@M_Nazari_Edu
🌏 تربیت و توسعه
✅ نگاه میهمان آقای دکتر علیرضا صادقی، دانشیار دانشگاه علامه طباطبایی در نقد یادداشت من، مطلبی منتشر کردند. ضمن تشکر، نقد ایشان را از نظر میگذرانیم: ضمن تشکر از دکتر نظری دوست و همکار عزیز یاداشت های خوب دکتر نظری را اغلب دنبال می کنم، ولی این نوشته را…
🔸 نگاه مخاطب
پیام دریافتی از کارشناس ستادی
✍ نام محفوظ
با سلام و ادب
با تشکر از پرداختن به مسایل بنیادی آموزش و پرورش، لطفا توضیح من را در خصوص یادداشت دکتر صادقی از اساتید دانشگاه را منتشر کنید:
آقای صادقی موضوع اصلی استادان دانشگاهی که پست های مدیریتی ستاد وزارت آموزش و پرورش را می گیرند صرفاً به دو نفر (معاون ابتدایی و رییس سازمان پژوهش) تقلیل دادند که صحیح نیست.
بعنوان کارشناس حوزه ستادی به شخصه در هجده سال گذشته حدود ۲۵ استاد و عضو هیأت علمی را به یاد دارم که سمت های مدیریتی وزارتخانه را در دست داشتند و در حال حاضر هم اشاره نویسنده محترم [دکتر علیرضا صادقی] به دو عضو هیأت علمی باز هم صحیح نیست چون در همین دوران بیش از ۱۰ پست کلیدی وزارتخانه در اختیار اعضای هیأت علمی قرار دارد که نیروی موسسات یا دانشگاه هایی خارج از مجموعه وزارت آموزش و پرورش هستند که برخی از آنها عبارتند از: .......
[ اسامی محفوظ است]
پایان پیام
🌏 تربیت و توسعه | گفتوگو کنیم
@IranHumanDevelopment2
پیام دریافتی از کارشناس ستادی
✍ نام محفوظ
با سلام و ادب
با تشکر از پرداختن به مسایل بنیادی آموزش و پرورش، لطفا توضیح من را در خصوص یادداشت دکتر صادقی از اساتید دانشگاه را منتشر کنید:
آقای صادقی موضوع اصلی استادان دانشگاهی که پست های مدیریتی ستاد وزارت آموزش و پرورش را می گیرند صرفاً به دو نفر (معاون ابتدایی و رییس سازمان پژوهش) تقلیل دادند که صحیح نیست.
بعنوان کارشناس حوزه ستادی به شخصه در هجده سال گذشته حدود ۲۵ استاد و عضو هیأت علمی را به یاد دارم که سمت های مدیریتی وزارتخانه را در دست داشتند و در حال حاضر هم اشاره نویسنده محترم [دکتر علیرضا صادقی] به دو عضو هیأت علمی باز هم صحیح نیست چون در همین دوران بیش از ۱۰ پست کلیدی وزارتخانه در اختیار اعضای هیأت علمی قرار دارد که نیروی موسسات یا دانشگاه هایی خارج از مجموعه وزارت آموزش و پرورش هستند که برخی از آنها عبارتند از: .......
[ اسامی محفوظ است]
پایان پیام
🌏 تربیت و توسعه | گفتوگو کنیم
@IranHumanDevelopment2
🌏 تربیت و توسعه
📍در نقد مهمانی که صاحبخانه را کوچک میشمرد ✍#مرتضی_نظری نویسنده و تحلیلگر مسائل نظام آموزشی شاید به یاد داشته باشید که چندی قبل یک «استاد تمام دانشگاه» که در عین حال رییس سازمان پژوهش و برنامه ریزی آموزشی (وابسته به وزارت آموزش و پرورش) هم بود در پاسخ…
🔻 بازخوردها پیرامون یک یادداشت
یادداشت «در نقد مهمانی که صاحبخانه را کوچک میشمرد» به قلم اینجانب که بازخوردهای متنوعی از سوی مدیران و کارشناسان و اساتید ارجمند و دوستان عزیزی از سازمان پژوهش و دیگر بخشهای وزارت آموزش و پرورش به همراه داشت، ضمن تشکر از توجه مخاطبان، اشاره به مسأله اصلی و محوری یادداشت دیروز را ضروری می دانم.
یکم: مساله اصلی یادداشت درباره نقد عملکرد برخی از دانشگاهیانی بود که؛
_ تمایزی میان میدان اجرا با کلاس دانشگاه قائل نیستند،
_ کارکنان و مدیران میانی سازمان را به مثابه دانشجویان سر کلاس می بینند،
_ از کارشناسان زیرمجموعه خود مشورت نمی گیرند،
_ نقد عملکرد خود را خوش نمی دارند،
_ سبک مدیریتی آمرانه و گاه متکبرانه دارند،
_ سطح آموزش و پرورش را پایین و نازل تر از دانشگاه می دانند و
_ حاصل جمع مدیریت آنها به توانمندسازی و ارتقای بدنه کارشناسی کارکنان شاغل در سازمان آموزش و پرورش منجر نشده است.
برای موارد فوق، شواهد و تجارب متعدد در دست کم دو دهه گذشته وجود دارد و یقیناً همه مدیریت های تجربه شده دانشگاهیان شکست خورده نبوده و استثناهایی وجود دارد.
دوم: همانطور که در یادداشت مذکور به صراحت اشاره شد به منزله نفی ارتباط آموزش و پرورش با دانشگاه یا تعریض به شأن اساتید علوم تربیتی و صاحبنظران و پژوهشگران مستقل دانشگاه ها و مجامع علمی نبوده و نیست چنانکه صراحتاً آوردم که:
" به قطع، مدیریت و اجرا بدون آگاهی از آخرین یافته های تحقیقی و مشورت با جامعه علمی، بیراهه رفتن است. این یادداشت هرگز قدرناشناسی از خدمات سترگ اساتید و فرهیختگان نیست و طبق تجربه تأکید می کنم که آموزش و پرورش برای تحول، باید مستمر و بی وقفه از پژوهشگران و خردمندان علوم تربیتی و آموزشی مشورت بگیرد."
آموزش و پرورش برای بهبود وضعیت خود، به شکلگیری گفتوگوهای جدّی بر سر مسألههای خود نیاز دارد.
با احترام /
مرتضی نظری
🌏 تربیت و توسعه | گفتارهای انتقادی
@IranHumanDevelopment2
یادداشت «در نقد مهمانی که صاحبخانه را کوچک میشمرد» به قلم اینجانب که بازخوردهای متنوعی از سوی مدیران و کارشناسان و اساتید ارجمند و دوستان عزیزی از سازمان پژوهش و دیگر بخشهای وزارت آموزش و پرورش به همراه داشت، ضمن تشکر از توجه مخاطبان، اشاره به مسأله اصلی و محوری یادداشت دیروز را ضروری می دانم.
یکم: مساله اصلی یادداشت درباره نقد عملکرد برخی از دانشگاهیانی بود که؛
_ تمایزی میان میدان اجرا با کلاس دانشگاه قائل نیستند،
_ کارکنان و مدیران میانی سازمان را به مثابه دانشجویان سر کلاس می بینند،
_ از کارشناسان زیرمجموعه خود مشورت نمی گیرند،
_ نقد عملکرد خود را خوش نمی دارند،
_ سبک مدیریتی آمرانه و گاه متکبرانه دارند،
_ سطح آموزش و پرورش را پایین و نازل تر از دانشگاه می دانند و
_ حاصل جمع مدیریت آنها به توانمندسازی و ارتقای بدنه کارشناسی کارکنان شاغل در سازمان آموزش و پرورش منجر نشده است.
برای موارد فوق، شواهد و تجارب متعدد در دست کم دو دهه گذشته وجود دارد و یقیناً همه مدیریت های تجربه شده دانشگاهیان شکست خورده نبوده و استثناهایی وجود دارد.
دوم: همانطور که در یادداشت مذکور به صراحت اشاره شد به منزله نفی ارتباط آموزش و پرورش با دانشگاه یا تعریض به شأن اساتید علوم تربیتی و صاحبنظران و پژوهشگران مستقل دانشگاه ها و مجامع علمی نبوده و نیست چنانکه صراحتاً آوردم که:
" به قطع، مدیریت و اجرا بدون آگاهی از آخرین یافته های تحقیقی و مشورت با جامعه علمی، بیراهه رفتن است. این یادداشت هرگز قدرناشناسی از خدمات سترگ اساتید و فرهیختگان نیست و طبق تجربه تأکید می کنم که آموزش و پرورش برای تحول، باید مستمر و بی وقفه از پژوهشگران و خردمندان علوم تربیتی و آموزشی مشورت بگیرد."
آموزش و پرورش برای بهبود وضعیت خود، به شکلگیری گفتوگوهای جدّی بر سر مسألههای خود نیاز دارد.
با احترام /
مرتضی نظری
🌏 تربیت و توسعه | گفتارهای انتقادی
@IranHumanDevelopment2
📍تلنگر به وزیر آینده
لطفا و حتماً در برنامه ها؛
#مدارس_استثنایی، دانش آموزانِ #با_نیاز_ویژه و دارای #معلولیت (ذهنی و جسمی و حرکتی) #دانش_آموزان_مرزی، #تلفیقی و #لازم_التوجه را فراموش نکنید.
صدای دانش آموزان معلول و با نیاز ویژه و معلمانشان باشیم.
🌏 تربیت و توسعه | مدارس استثنایی
@IranHumanDevelopment2
لطفا و حتماً در برنامه ها؛
#مدارس_استثنایی، دانش آموزانِ #با_نیاز_ویژه و دارای #معلولیت (ذهنی و جسمی و حرکتی) #دانش_آموزان_مرزی، #تلفیقی و #لازم_التوجه را فراموش نکنید.
صدای دانش آموزان معلول و با نیاز ویژه و معلمانشان باشیم.
🌏 تربیت و توسعه | مدارس استثنایی
@IranHumanDevelopment2
📍معرفی #کتاب
آن سوی دیوار مدرسه
نویسنده: الهام یوسفی
«بسیاری از ما آموزش رسمی و رفتن کودکان به مدرسه را آنچنان بدیهی میپنداریم که نبود آن برای ما غیرمعمول و شکبرانگیز است. اما بهراستی آیا تعلیم و تربیت کودکان فقط در محیطی به نام «مدرسه» امکانپذیر است؟!
این کتاب به شما کمک میکند چارچوبهای ذهنی خود را بشکنید؛ به آنسوی دیوار مدرسه سفر کنید و با رویکرد «آموزش در خانه»، انگیزهها و دلایل، روشها و مزایا و معایب آن آشنا شوید.»
ناشر: مهرستان
صفحات: ۱۹۶
🌏 تربیت و توسعه | کتاب بخوانیم
@IranHumanDevelopment2
آن سوی دیوار مدرسه
نویسنده: الهام یوسفی
«بسیاری از ما آموزش رسمی و رفتن کودکان به مدرسه را آنچنان بدیهی میپنداریم که نبود آن برای ما غیرمعمول و شکبرانگیز است. اما بهراستی آیا تعلیم و تربیت کودکان فقط در محیطی به نام «مدرسه» امکانپذیر است؟!
این کتاب به شما کمک میکند چارچوبهای ذهنی خود را بشکنید؛ به آنسوی دیوار مدرسه سفر کنید و با رویکرد «آموزش در خانه»، انگیزهها و دلایل، روشها و مزایا و معایب آن آشنا شوید.»
ناشر: مهرستان
صفحات: ۱۹۶
🌏 تربیت و توسعه | کتاب بخوانیم
@IranHumanDevelopment2
📍تلنگر
دعوت به چالشِ پاسخگویی
✍ #مرتضی_نظری
امشب در یک گفتوگوی مجازی با حضور فعالان آموزش و پرورش که به میزبانی انجمن اسلامی معلمان ایران برپا شده بود و البته نشست، عمومی بود و فعالان همه طیف ها و معلمانی از استانها هم حضور داشتند، پیشنهاد دادم تشکلهای همسو با جریان دولت در هر دوره باید به میزان سهمی که در انتصابات آموزش و پرورش داشته و دارند، به افکار عمومی پاسخگو باشند.
تشکلها قبل از دیگران، نیاز دارند تا به بازبینی انتقادیِ عملکرد خود و بازخوانیِ انتقادی سیاست ها و رفتار خود در قبال دستگاه تعلیم و تربیت بپردازند.
▫️برخی از شاخصهای این بازبینی و بازخوانی انتقادی می تواند شامل این موارد باشد:
_ آیا انتصابات ما بر اساس نسبتهای قومی و نسبتهای فامیلی بوده یا شایسته سالاری؟
_ اگر وزیر و مدیران ارشد وزارتخانه، اعضای خانواده خود مانند داماد، باجناق و فرزندشان را در امور داخلی آموزش و پرورش دخالت دادند، سکوت کردیم یا واکنش داشتیم؟
_ با تعارض منافع اعضای تشکل خود چه برخوردی داشتیم؟
_ جوانگرایی و برخورد با فساد را فقط از رقیب توقع داریم یا خودمان هم عملاً میدان را برای مشارکت جوانترها باز کردیم؟
_ در برابر عملکرد اشتباه و خسارت بار مدیرانِ منسوب به تشکل و جریان خود، حاضر به اصلاح و پوزش خواهی از افکار عمومی فرهنگیان هستیم یا نه؟
_ در برابر اعمال فشارها و دخالتهای بی ربط بر آموزش و پرورش، موضع ما سکوت و نادیده گرفتن بود یا از استقلال آموزش و پرورش حمایت کردیم؟
🌏 تربیت و توسعه | پاسخگو باشیم
https://news.1rj.ru/str/iranhumandevelopment2
دعوت به چالشِ پاسخگویی
✍ #مرتضی_نظری
امشب در یک گفتوگوی مجازی با حضور فعالان آموزش و پرورش که به میزبانی انجمن اسلامی معلمان ایران برپا شده بود و البته نشست، عمومی بود و فعالان همه طیف ها و معلمانی از استانها هم حضور داشتند، پیشنهاد دادم تشکلهای همسو با جریان دولت در هر دوره باید به میزان سهمی که در انتصابات آموزش و پرورش داشته و دارند، به افکار عمومی پاسخگو باشند.
تشکلها قبل از دیگران، نیاز دارند تا به بازبینی انتقادیِ عملکرد خود و بازخوانیِ انتقادی سیاست ها و رفتار خود در قبال دستگاه تعلیم و تربیت بپردازند.
▫️برخی از شاخصهای این بازبینی و بازخوانی انتقادی می تواند شامل این موارد باشد:
_ آیا انتصابات ما بر اساس نسبتهای قومی و نسبتهای فامیلی بوده یا شایسته سالاری؟
_ اگر وزیر و مدیران ارشد وزارتخانه، اعضای خانواده خود مانند داماد، باجناق و فرزندشان را در امور داخلی آموزش و پرورش دخالت دادند، سکوت کردیم یا واکنش داشتیم؟
_ با تعارض منافع اعضای تشکل خود چه برخوردی داشتیم؟
_ جوانگرایی و برخورد با فساد را فقط از رقیب توقع داریم یا خودمان هم عملاً میدان را برای مشارکت جوانترها باز کردیم؟
_ در برابر عملکرد اشتباه و خسارت بار مدیرانِ منسوب به تشکل و جریان خود، حاضر به اصلاح و پوزش خواهی از افکار عمومی فرهنگیان هستیم یا نه؟
_ در برابر اعمال فشارها و دخالتهای بی ربط بر آموزش و پرورش، موضع ما سکوت و نادیده گرفتن بود یا از استقلال آموزش و پرورش حمایت کردیم؟
🌏 تربیت و توسعه | پاسخگو باشیم
https://news.1rj.ru/str/iranhumandevelopment2
Telegram
🌏 تربیت و توسعه
مرتضی نظری
یادگیرنده و عضو کوچکی از خانواده بزرگ آموزش و پرورش
توسعه را تک عاملی و خطی نمیدانم اما سرمایهگذاری در زیرساختِ انسانیِ توسعه یعنی آموزش و یادگیری بسیار مهم است.
https://www.instagram.com/mortezanazari_edu
شناسه مدیر کانال
@M_Nazari_Edu
یادگیرنده و عضو کوچکی از خانواده بزرگ آموزش و پرورش
توسعه را تک عاملی و خطی نمیدانم اما سرمایهگذاری در زیرساختِ انسانیِ توسعه یعنی آموزش و یادگیری بسیار مهم است.
https://www.instagram.com/mortezanazari_edu
شناسه مدیر کانال
@M_Nazari_Edu
نامه_سرگشاده_مشترک_سه_تشکل_معلمان_کشور_به_نمایندگان_مجلس_شورای_اسلامی.pdf
509.9 KB
📍ویژه
سه تشکل فراگیر معلمان کشور خطاب به نمایندگان مجلس:
شرایط و چالش های آموزش و پرورش به وزیر توانمند نیاز دارد، وزیر پیشنهادی دولت سیزدهم، فاقد تواناییها و ویژگیهای ضروری برای وزارت است.
متن کامل این نامه سرگشاده و تحلیلی را در فایل پیوست بخوانید.
🌏 تربیت و توسعه | انزوایِ مدرسه
@IranHumanDevelopment2
سه تشکل فراگیر معلمان کشور خطاب به نمایندگان مجلس:
شرایط و چالش های آموزش و پرورش به وزیر توانمند نیاز دارد، وزیر پیشنهادی دولت سیزدهم، فاقد تواناییها و ویژگیهای ضروری برای وزارت است.
متن کامل این نامه سرگشاده و تحلیلی را در فایل پیوست بخوانید.
🌏 تربیت و توسعه | انزوایِ مدرسه
@IranHumanDevelopment2
📍تلنگر
۲۷ درصد { نزدیک به یک سوم } نمایندگان مجلس انقلابی به حسین باغگلی برای وزارت آموزش و پرورش رأی مثبت دادند.
به عبارتی؛
با وجود واکنش های گسترده فرهنگیان، دانشگاهیان و فعالان اجتماعی و شخصیتها و تشکلهای معلمی درباره ناتوانی گزینه پیشنهادی دولت برای آپ، همچنان ۲۷ درصد مجلس درباره فاصله زیاد باغگلی با وزارت قانع نشدند!
۱۸ رأی ممتنع(مردد) را که به کنار بگذاریم، ۷۶ نماینده ایران باغگلی را گزینه مناسب برای آموزش و پرورش می دانستند.
🌏 تربیت و توسعه | مدرسه در انزوا
@IranHumanDevelopment2
۲۷ درصد { نزدیک به یک سوم } نمایندگان مجلس انقلابی به حسین باغگلی برای وزارت آموزش و پرورش رأی مثبت دادند.
به عبارتی؛
با وجود واکنش های گسترده فرهنگیان، دانشگاهیان و فعالان اجتماعی و شخصیتها و تشکلهای معلمی درباره ناتوانی گزینه پیشنهادی دولت برای آپ، همچنان ۲۷ درصد مجلس درباره فاصله زیاد باغگلی با وزارت قانع نشدند!
۱۸ رأی ممتنع(مردد) را که به کنار بگذاریم، ۷۶ نماینده ایران باغگلی را گزینه مناسب برای آموزش و پرورش می دانستند.
🌏 تربیت و توسعه | مدرسه در انزوا
@IranHumanDevelopment2
📍وزیرِ تحول یا وزیرِ حفظ وضع موجود؟
✍ #مرتضی_نظری
از دشواریهای تحول در آموزش و پرورش، تعدد نهادهای مداخلهگرست که اِعمال اراده آنها از سیاستگذاری تا امور جزئی مدارس را شامل میشود بنابراین در کنار سواد تخصصی و تجربه مدیریتی، عامل «جرأتورزی و شجاعت» در وزیر و تیمش اهمیت مییابد.
کدام وزیر:
وزیرِ تحول یا وزیرِ حفظ وضع موجود؟
https://twitter.com/M_Nazari_Edu
🌏 تربیت و توسعه | جرأتورزی
@IranHumanDevelopment2
✍ #مرتضی_نظری
از دشواریهای تحول در آموزش و پرورش، تعدد نهادهای مداخلهگرست که اِعمال اراده آنها از سیاستگذاری تا امور جزئی مدارس را شامل میشود بنابراین در کنار سواد تخصصی و تجربه مدیریتی، عامل «جرأتورزی و شجاعت» در وزیر و تیمش اهمیت مییابد.
کدام وزیر:
وزیرِ تحول یا وزیرِ حفظ وضع موجود؟
https://twitter.com/M_Nazari_Edu
🌏 تربیت و توسعه | جرأتورزی
@IranHumanDevelopment2
📍صدای یک بانوی افغانستانی بود که در کنار دیگر هموطنانش بلند میگفت:
مردم خوب ایران حمایت حمایت
#StandWithPanjshir
#پنجشیر_تنها_نیست
#افغانستان_مظلوم
#زنان_افغانستان
🌏 تربیت و توسعه | پنجشیر
@IranHumanDevelopment2
مردم خوب ایران حمایت حمایت
#StandWithPanjshir
#پنجشیر_تنها_نیست
#افغانستان_مظلوم
#زنان_افغانستان
🌏 تربیت و توسعه | پنجشیر
@IranHumanDevelopment2
📍تربیت باید درست باشد!
✍ مرتضی نظری
تربیت که خوب باشد، کار، درست از آب در میآید. حتی اگر فرزندت برای تحصیل راهی خارج شود اما در روز نیازِ مادر، تنهایت نمی گذارد، برمیگردد و جانش را برای وطن و باورهایش می گذارد.
سرزمین تمدنی ایران چه ستارگانی که در خود نپرورانده.
گاهی چقدر عالی میتوان واژهها را فهم کرد و فهماند.
فرزند را باید خداباور، انساندوست، میهندوست، مردمی، جرأتورز و ظلمستیز و آزادیخواه تربیت کرد و این سبک تربیتی نه با حرف و سخنرانی و اجبار که فقط از راه آگاهی، انتخاب و عمل کردن خود بزرگترها به دست میآید.
بله!
تربیت باید درست باشد مثل احمد و مسعود.
#StandWithPanjshir
#پنجشیر_تنها_نیست
#زنان_افغانستان
🌏 تربیت و توسعه | پنجشیر
@IranHumanDevelopment2
✍ مرتضی نظری
تربیت که خوب باشد، کار، درست از آب در میآید. حتی اگر فرزندت برای تحصیل راهی خارج شود اما در روز نیازِ مادر، تنهایت نمی گذارد، برمیگردد و جانش را برای وطن و باورهایش می گذارد.
سرزمین تمدنی ایران چه ستارگانی که در خود نپرورانده.
گاهی چقدر عالی میتوان واژهها را فهم کرد و فهماند.
فرزند را باید خداباور، انساندوست، میهندوست، مردمی، جرأتورز و ظلمستیز و آزادیخواه تربیت کرد و این سبک تربیتی نه با حرف و سخنرانی و اجبار که فقط از راه آگاهی، انتخاب و عمل کردن خود بزرگترها به دست میآید.
بله!
تربیت باید درست باشد مثل احمد و مسعود.
#StandWithPanjshir
#پنجشیر_تنها_نیست
#زنان_افغانستان
🌏 تربیت و توسعه | پنجشیر
@IranHumanDevelopment2
📍یاد ایامی که تلاش برای کنکورزدایی، «هیجان» قلمداد میشد!
✍ #مرتضی_نظری
مصاحبه جدید حمید شاهآبادی، معاون سازمان صداوسیما(خبرگزاری ایسنا، ۳مهر۱۴۰۰) با تیتر «برنامههای کنکوریِ مورد اعتراض قطع شدند» یاد ایامی را برایم زنده کرد که در وزارت آموزش و پرورش تلاش بسیار صرف کردیم تا صدای صاحبنظران و فعالان دلسوز آموزش و پرورش به ویژه مطالبه خانوادههایی که دستاورد تحصیل فرزندان خود در مدارس را کولهباری از ناتوانی و بیمهارتی میدیدند، روشنگرانه از تریبون رسمی وزارت آموزش و پرورش منعکس شود. مطالبه چندین سالهای که کمتر مجال دیده وشنیده شدن پیدا کرده بود.
طبیعی بود که برای جمع شدن بساط تست و کنکور فرش قرمز پیش روی نه ما که برای هیچ کس پهن نمیشد.
به یاد دارم ما در مسیر «کنکورزدایی» به چیزهای عجیبی هم متهم میشدیم از جمله اینکه "این حرفها فقط موج رسانه ای است" و "این کارها هیجانی است"
از نگاه این جماعتِ بعضاً رسانهای، پمپاژ ۳۰ ساله تبلیغات صدها میلیاردی و بیوقفه تاجران تست و کنکور مصداق هیجان نبود اما پژواک بخش بیرسانه و نجیب جامعه نسبت به آسیبهای رقابتگرایی و مضرّات تبدیل مدرسه به میدان مسابقه و تبلیغ زودتر رسیدن به جای با هم رسیدن را رفتاری هیجانی تلقی میکردند.
▫️در آن ایام پر نشیب و فراز که چیزی از یک میدان نبرد کم نداشت، دلیل سکوت برخی مدعیانِ بر زمین ماندن سند تحول را هیچ وقت نیافتم. هیچ وقت نتوانستم دریابم این جماعتِ «همیشه نگرانِ اجرایی نشدن سند تحول» چرا در برابر دخالتهای غیرکارشناسی در امور تخصصیِ تعلیم و تربیت و سیطره دلالان تست و کنکور در عمق مدارس که تقریباً تمامیت مأموریتهای آموزش و پرورش را به انحراف کشیده و توزیع نابرابر فرصتهای آموزشی را دامن زده، هیچ موضع و واکنشی ندارند!
اگر مبارزه با ناتوان پروری در مدارس مهم نیست پس چه چیز مهم است؟ این موضوعات کلیدی تربیتی مگر سیاسی و جناحی اند؟
▫️برخی سازهای مخالف و حرکتهای مرموز درون وزارتخانه هم بیارتباط با ادامه حیات این هیولای مروج ناتوانپروری یعنی مؤسسات تست و کنکور نبود مانند تمدید مجوز مؤسسات برگزار کننده آزمونهای کنکوری در مدارس دقیقاً در بحبوحهای که ما در بخشی دیگر مشغول جلوگیری از پیشروی این مؤسسات به درون مدارس بودیم که شرح جزئیاتش مجالی دیگر میطلبد.
▫️این روزها اخباری مبنی بر قدری کوتاه آمدن صداوسیما از تبلیغات مضر کنکور و گزارشهای برخی خبرنگاران در خصوص مضرات نگاه کنکوری و رقابتمحور بعضاً به چشم میخورد که اگرچه دیر اما مبارک است.
▫️نکته پایانی
همچنان بر این باورم در کنار تمام عوامل و اولویت ها اما تا وزیر و تیمش در کنار دو عنصر سواد و توان مدیریتی از عنصر "شجاعت" بیبهره باشد، تحولی برنمیخیزد و نهایتاً وزیر جدید هم میشود وزیرِ ادامه وضع موجود.
تحول در نظام آموزش و پرورش (که حدود ۴۵ درصد بدنه قوه مجریه را شامل میشود و با ۱۴ میلیون خانواده دارای دانش آموز بهطور مستقیم در ارتباط است) از جنس نظریهپردازی نیست. به توان مدیریتی فوق العاده برای همراه سازی کارکنان و کارشناسان و تیم مدیریتی و به چیزی شبیه کاریزما برای همراه نمودن حوزه عمومی نیاز دارد.
گمشده وزارت آموزش و پرورش، وزیری شجاع است. وزیری که پای تحول بایستد، پشت مدیرانش را خالی نکند و از ماهیت حرفهای و تخصصی امر تربیت و آموزش دفاع کند و از فربهی ستاد بیش از حد سنگین بکاهد و بر کیفیت مدرسه بیفزاید.
🌏 تربیت و توسعه | کنکورزدایی
@IranHumanDevelopment2
✍ #مرتضی_نظری
مصاحبه جدید حمید شاهآبادی، معاون سازمان صداوسیما(خبرگزاری ایسنا، ۳مهر۱۴۰۰) با تیتر «برنامههای کنکوریِ مورد اعتراض قطع شدند» یاد ایامی را برایم زنده کرد که در وزارت آموزش و پرورش تلاش بسیار صرف کردیم تا صدای صاحبنظران و فعالان دلسوز آموزش و پرورش به ویژه مطالبه خانوادههایی که دستاورد تحصیل فرزندان خود در مدارس را کولهباری از ناتوانی و بیمهارتی میدیدند، روشنگرانه از تریبون رسمی وزارت آموزش و پرورش منعکس شود. مطالبه چندین سالهای که کمتر مجال دیده وشنیده شدن پیدا کرده بود.
طبیعی بود که برای جمع شدن بساط تست و کنکور فرش قرمز پیش روی نه ما که برای هیچ کس پهن نمیشد.
به یاد دارم ما در مسیر «کنکورزدایی» به چیزهای عجیبی هم متهم میشدیم از جمله اینکه "این حرفها فقط موج رسانه ای است" و "این کارها هیجانی است"
از نگاه این جماعتِ بعضاً رسانهای، پمپاژ ۳۰ ساله تبلیغات صدها میلیاردی و بیوقفه تاجران تست و کنکور مصداق هیجان نبود اما پژواک بخش بیرسانه و نجیب جامعه نسبت به آسیبهای رقابتگرایی و مضرّات تبدیل مدرسه به میدان مسابقه و تبلیغ زودتر رسیدن به جای با هم رسیدن را رفتاری هیجانی تلقی میکردند.
▫️در آن ایام پر نشیب و فراز که چیزی از یک میدان نبرد کم نداشت، دلیل سکوت برخی مدعیانِ بر زمین ماندن سند تحول را هیچ وقت نیافتم. هیچ وقت نتوانستم دریابم این جماعتِ «همیشه نگرانِ اجرایی نشدن سند تحول» چرا در برابر دخالتهای غیرکارشناسی در امور تخصصیِ تعلیم و تربیت و سیطره دلالان تست و کنکور در عمق مدارس که تقریباً تمامیت مأموریتهای آموزش و پرورش را به انحراف کشیده و توزیع نابرابر فرصتهای آموزشی را دامن زده، هیچ موضع و واکنشی ندارند!
اگر مبارزه با ناتوان پروری در مدارس مهم نیست پس چه چیز مهم است؟ این موضوعات کلیدی تربیتی مگر سیاسی و جناحی اند؟
▫️برخی سازهای مخالف و حرکتهای مرموز درون وزارتخانه هم بیارتباط با ادامه حیات این هیولای مروج ناتوانپروری یعنی مؤسسات تست و کنکور نبود مانند تمدید مجوز مؤسسات برگزار کننده آزمونهای کنکوری در مدارس دقیقاً در بحبوحهای که ما در بخشی دیگر مشغول جلوگیری از پیشروی این مؤسسات به درون مدارس بودیم که شرح جزئیاتش مجالی دیگر میطلبد.
▫️این روزها اخباری مبنی بر قدری کوتاه آمدن صداوسیما از تبلیغات مضر کنکور و گزارشهای برخی خبرنگاران در خصوص مضرات نگاه کنکوری و رقابتمحور بعضاً به چشم میخورد که اگرچه دیر اما مبارک است.
▫️نکته پایانی
همچنان بر این باورم در کنار تمام عوامل و اولویت ها اما تا وزیر و تیمش در کنار دو عنصر سواد و توان مدیریتی از عنصر "شجاعت" بیبهره باشد، تحولی برنمیخیزد و نهایتاً وزیر جدید هم میشود وزیرِ ادامه وضع موجود.
تحول در نظام آموزش و پرورش (که حدود ۴۵ درصد بدنه قوه مجریه را شامل میشود و با ۱۴ میلیون خانواده دارای دانش آموز بهطور مستقیم در ارتباط است) از جنس نظریهپردازی نیست. به توان مدیریتی فوق العاده برای همراه سازی کارکنان و کارشناسان و تیم مدیریتی و به چیزی شبیه کاریزما برای همراه نمودن حوزه عمومی نیاز دارد.
گمشده وزارت آموزش و پرورش، وزیری شجاع است. وزیری که پای تحول بایستد، پشت مدیرانش را خالی نکند و از ماهیت حرفهای و تخصصی امر تربیت و آموزش دفاع کند و از فربهی ستاد بیش از حد سنگین بکاهد و بر کیفیت مدرسه بیفزاید.
🌏 تربیت و توسعه | کنکورزدایی
@IranHumanDevelopment2
🌏 ایرانی بودن
به بهانه هفتم آبان (۲۹ اکتبر) روز ورود کوروش بزرگ به بابل و صدور فرمان منشور حقوق بشر
✍ مرتضی نظری
به بهانه هفتم آبان (۲۹ اکتبر) روز ورود کوروش بزرگ به بابل و صدور فرمان منشور حقوق بشر
نمی توان ایرانی بود و از بالیدن به دیرینه درخشان فرهنگی خود صرف نظر کرد. اما با نسل بسیار متفاوت امروز چگونه می توان از هویت ایرانی سخن گفت؟
این یادداشت کوتاه، پیشکش به خانوادههایی است که میخواهند فرزندشان ریشههای عمیق ایرانی خود را از یاد نبرند:
▫️شناخت به جای نصیحت
نسل امروز منتقد است، عمدتاً کمحوصله و از نصیحت، گریزان. یادمان باشد منتقد بودن هم نوعی تعلق خاطر است آنچه باید نگرانش بود، بی تفاوتی است.
به فرزند خود شناخت بدهیم تا با هفت هزار سال فرهنگ ایران، واقع گرا و منطقی برخورد کنند. شیوه مطلوب برخورد ما با گذشته فرهنگی مان، نه تقلید است و نه تسلیم، نه پذیرش بی دلیل است و نه نفی و انکار. بلکه"برخورد نقادانه و پرسشگرانه".
به آنها شناخت بدهیم تا رشد کنند.
متن کامل یادداشت در 👇
https://www.asriran.com/003Okk
🌏 تربیت و توسعه | ایرانی بودن
@IranHumanDevelopment2
به بهانه هفتم آبان (۲۹ اکتبر) روز ورود کوروش بزرگ به بابل و صدور فرمان منشور حقوق بشر
✍ مرتضی نظری
به بهانه هفتم آبان (۲۹ اکتبر) روز ورود کوروش بزرگ به بابل و صدور فرمان منشور حقوق بشر
نمی توان ایرانی بود و از بالیدن به دیرینه درخشان فرهنگی خود صرف نظر کرد. اما با نسل بسیار متفاوت امروز چگونه می توان از هویت ایرانی سخن گفت؟
این یادداشت کوتاه، پیشکش به خانوادههایی است که میخواهند فرزندشان ریشههای عمیق ایرانی خود را از یاد نبرند:
▫️شناخت به جای نصیحت
نسل امروز منتقد است، عمدتاً کمحوصله و از نصیحت، گریزان. یادمان باشد منتقد بودن هم نوعی تعلق خاطر است آنچه باید نگرانش بود، بی تفاوتی است.
به فرزند خود شناخت بدهیم تا با هفت هزار سال فرهنگ ایران، واقع گرا و منطقی برخورد کنند. شیوه مطلوب برخورد ما با گذشته فرهنگی مان، نه تقلید است و نه تسلیم، نه پذیرش بی دلیل است و نه نفی و انکار. بلکه"برخورد نقادانه و پرسشگرانه".
به آنها شناخت بدهیم تا رشد کنند.
متن کامل یادداشت در 👇
https://www.asriran.com/003Okk
🌏 تربیت و توسعه | ایرانی بودن
@IranHumanDevelopment2
📍تصویر+ حامیان و مخالفان وزارت مسعود فیاضی را بشناسیم👇
برای ثبت در حافظه فرهنگیان
🌏 تربیت و توسعه
@IranHumanDevelopment2
برای ثبت در حافظه فرهنگیان
🌏 تربیت و توسعه
@IranHumanDevelopment2
مرتضی_نظری،_چالش_انتخاب_وزیر،_کافه_خرد.mp4
11.8 MB
🎬 چالش انتخاب وزیر و واکاوی مسائل وزارت آموزشوپرورش در واکنش مرتضی نظری نویسنده و تحلیلگر نظام آموزشی+فیلم
زمان: ۷ دقیقه و ۴۳ ثانیه
http://instagram.com/cafekherad
🔸کافه خرد
@cafekheradiranian
🌏 تربیت و توسعه
@IranHumanDevelopment2
زمان: ۷ دقیقه و ۴۳ ثانیه
http://instagram.com/cafekherad
🔸کافه خرد
@cafekheradiranian
🌏 تربیت و توسعه
@IranHumanDevelopment2
📍تلنگر
در میان اعلام حمایتها و ابراز مخالفتها با گزینههای پیشنهادی وزارتِ مهم آموزش و پرورش، صرف نظر از آنان که اساساً و به صورت کنتراتی کارشان اعلام حمایت است فارغ از اینکه به جز ادعاهایی همچون «شرایط حساس آموزش و پرورش» و کلی گویی هایی مانند آن، استدلال واضحی برای اعلام حمایت اقامه نمی کنند، اما در این میان، اعلام موضع تحلیلی یکی از تشکلهای فرهنگیان کشور قابل تأمل است.
هیچ وزیری منطقا نمی تواند خود را از نقد منتقدان بینیاز ببیند و صد البته نقد هیچ منتقدی هم به معنی دشمنی و کارشکنی نیست.
بی تردید، گفتوگو، شنیدنِ یکدیگر و پرهیز از رفتارهای حذفی، باعث رشد آموزش و پرورش خواهد شد.
متن بیانیه 👇
مردم شریف ایران
فرهنگیان آگاه
نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی
بسیاری از اندیشمندان بزرگ جهان، راه موفقیتِ هر جامعه ای را توجه و اهتمام خاص به مدیریت در آموزش و پرورش دانسته اند. بی تردید برای دستیابی به توسعه ای متوازن، همه جانبه و پرورش صحیح نسلی که در آینده سکاندار اداره جامعه خواهد شد و نیز برای تامین انتظارات جامعه معلمان، جامعه دانش آموزی و اولیای آنان، ضرورت دارد فردی از بدنه آموزش و پرورش که دارای پژوهش، تجربه و تحصیل مرتبط باشد، مسئولیت این وزارتخانه بزرگ و موثر را عهده دار گردد.
آموزش و پرورش ایران با ابرچالش های متعددی که پژوهشگران شناسایی کرده اند مواجه است. به یقین افراد فاقد ویژگی های پیش گفته، نه تنها قادر به رفع چالش های موجود و تخفیف یا حل مشکلات وسیع و عمیق آن نخواهند بود؛ بلکه بر چالش های متعدد آن افزوده و بدون تحقق انتظارات جامعه معلمان، دانش آموزان و والدین آنان، توسعه کشور را بیش از پیش به تاخیر و تعویق خواهند انداخت.
پس از معرفی دو گزینه ضعیف که مخالفت قاطبه فرهنگیان و حتی نمایندگان مجلسِ همسو با دولت را برانگیخت و فرصت طلایی سه ماهه را مستهلک کرد؛ انتظار می رفت آقای رئیسی گزینه ای معرفی کند که با تکیه بر تخصص علمی و تلفیقی از تجربه صف و ستاد، بتواند شکاف این بی اعتمادی را به بهترین شکل پر کرده، با اقتدار از مجلس رای اعتماد گرفته و از سوی افکار عمومی معلمان به گرمی استقبال شود؛ اما متاسفانه گزینه حاضر و دلایلی که بر احتمال رای آوری ایشان اقامه می شود، بسیار سست و فاقد عناصر لازم برای عبور از رکود دو ساله ی نظام تعلیم و تربیت رسمی و بازگشایی مطمئن مدارس پس از این تعطیلی دوساله می باشد که مشخصاً آورده می شود:
۱.از جمله مهمترین دلایلی که برای رای آوری ایشان برشمرده می شود، سومین گزینه بودن ایشان از یکسو و پایان مهلت سه ماهه، از سوی دیگر است. سازمان معلمان ایران معتقد است اولین، چندمین و آخرین گزینه بودن، مادامی که بر اصول علمی و تحصیلی مرتبط و تجربه تخصصی موثر استوار نباشد، فاقد ارزش گذاری برای قضاوتِ کارآیی و توانمندی فرد یا سیستم است.
۲.از بررسی رزومه منتشر شده ایشان چنین برمی آید که اگرچه ایشان خاستگاه معلمی دارد؛ اما مسیر تکامل و ترفیع خود را به آموزش عالی و پس از آن به بنگاههای اقتصادی و مالی آموزش و پرورش و خارج از آن پیوند داده و تا جایی پیش رفته که تحصیلات خود را با هدف ارتباط با صنعت گردشگری تغییر داده و خود را در آن راستا مجهز کرده است. اگرچه ممکن است این تغییر تاکتیک ایشان بر اقتصاد و معیشت معلمان تاثیر گذار باشد؛ اما بر تقویت منابع و بنیه مالی آموزش و پرورش رسمیِ دولتی بی تاثیر است.
۳.مدارک و مدارج تحصیلی ایشان، هم نامرتبط است و هم ابهام برانگیز! و این در حالی است که جمع کثیری از معلمان مدت هاست درگیر مدارک تحصیلی دوم و سوم و ممنوعیت ادامه تحصیل در رشته های نامرتبط اند و مسیر ارتقای شغلی آنان برخلاف علایق و استعدادهایشان بسته شده است. این وضعیت می تواند به چالش های جدی تر، درونِ خانواده آموزش و پرورش دامن بزند.
سازمان معلمان ایران بنا بە دلایل یادشده، گزینه سوم پیشنهادی را فاقد ویژگی های لازم برای ایجاد تحول و تغییر مورد نظر معلمان و مورد انتظار جامعه می داند و مخالفت خود را با انتخاب ایشان اعلام می کند. همچنین ضمن تشکر از موضع منطقی و درست مجلس یازدهم در مواجهه با دو گزینه پیشین، از نمایندگان محترم به ویژه اعضای محترم کمیسیون آموزش، تحقیقات و فناوری مجلس شورای اسلامی می خواهد به دور از تعجیل و تسهیل، فارغ از برخی جریان سازی های رسانه ای و مدیریتِ افکار عمومی، با دقت نظر و تمرکز بر هزینه های عجولانه ی این انتخاب برای آحاد جامعه و تاثیر آن بر سرنوشت فرهنگیان هوشمند و آینده ی اعتباری نمایندگان شریف مجلس، به این گزینه و گزینه هایی از این دست رای نداده و مشکلات جدی، عمیق و چالش های خطرناک امروز و فردای آموزش و پرورش را که نیازمند عزمی حاکمیتی، حمایتی ویژه، انتخابی
دقیق و افرادی دلسوز و توانمند است، با وسواس و دقت نظر به اهلش بسپارند.
سازمان معلمان ایران
۳۰ آبان ۱۴۰۰
@IranHumanDevelopment2
در میان اعلام حمایتها و ابراز مخالفتها با گزینههای پیشنهادی وزارتِ مهم آموزش و پرورش، صرف نظر از آنان که اساساً و به صورت کنتراتی کارشان اعلام حمایت است فارغ از اینکه به جز ادعاهایی همچون «شرایط حساس آموزش و پرورش» و کلی گویی هایی مانند آن، استدلال واضحی برای اعلام حمایت اقامه نمی کنند، اما در این میان، اعلام موضع تحلیلی یکی از تشکلهای فرهنگیان کشور قابل تأمل است.
هیچ وزیری منطقا نمی تواند خود را از نقد منتقدان بینیاز ببیند و صد البته نقد هیچ منتقدی هم به معنی دشمنی و کارشکنی نیست.
بی تردید، گفتوگو، شنیدنِ یکدیگر و پرهیز از رفتارهای حذفی، باعث رشد آموزش و پرورش خواهد شد.
متن بیانیه 👇
مردم شریف ایران
فرهنگیان آگاه
نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی
بسیاری از اندیشمندان بزرگ جهان، راه موفقیتِ هر جامعه ای را توجه و اهتمام خاص به مدیریت در آموزش و پرورش دانسته اند. بی تردید برای دستیابی به توسعه ای متوازن، همه جانبه و پرورش صحیح نسلی که در آینده سکاندار اداره جامعه خواهد شد و نیز برای تامین انتظارات جامعه معلمان، جامعه دانش آموزی و اولیای آنان، ضرورت دارد فردی از بدنه آموزش و پرورش که دارای پژوهش، تجربه و تحصیل مرتبط باشد، مسئولیت این وزارتخانه بزرگ و موثر را عهده دار گردد.
آموزش و پرورش ایران با ابرچالش های متعددی که پژوهشگران شناسایی کرده اند مواجه است. به یقین افراد فاقد ویژگی های پیش گفته، نه تنها قادر به رفع چالش های موجود و تخفیف یا حل مشکلات وسیع و عمیق آن نخواهند بود؛ بلکه بر چالش های متعدد آن افزوده و بدون تحقق انتظارات جامعه معلمان، دانش آموزان و والدین آنان، توسعه کشور را بیش از پیش به تاخیر و تعویق خواهند انداخت.
پس از معرفی دو گزینه ضعیف که مخالفت قاطبه فرهنگیان و حتی نمایندگان مجلسِ همسو با دولت را برانگیخت و فرصت طلایی سه ماهه را مستهلک کرد؛ انتظار می رفت آقای رئیسی گزینه ای معرفی کند که با تکیه بر تخصص علمی و تلفیقی از تجربه صف و ستاد، بتواند شکاف این بی اعتمادی را به بهترین شکل پر کرده، با اقتدار از مجلس رای اعتماد گرفته و از سوی افکار عمومی معلمان به گرمی استقبال شود؛ اما متاسفانه گزینه حاضر و دلایلی که بر احتمال رای آوری ایشان اقامه می شود، بسیار سست و فاقد عناصر لازم برای عبور از رکود دو ساله ی نظام تعلیم و تربیت رسمی و بازگشایی مطمئن مدارس پس از این تعطیلی دوساله می باشد که مشخصاً آورده می شود:
۱.از جمله مهمترین دلایلی که برای رای آوری ایشان برشمرده می شود، سومین گزینه بودن ایشان از یکسو و پایان مهلت سه ماهه، از سوی دیگر است. سازمان معلمان ایران معتقد است اولین، چندمین و آخرین گزینه بودن، مادامی که بر اصول علمی و تحصیلی مرتبط و تجربه تخصصی موثر استوار نباشد، فاقد ارزش گذاری برای قضاوتِ کارآیی و توانمندی فرد یا سیستم است.
۲.از بررسی رزومه منتشر شده ایشان چنین برمی آید که اگرچه ایشان خاستگاه معلمی دارد؛ اما مسیر تکامل و ترفیع خود را به آموزش عالی و پس از آن به بنگاههای اقتصادی و مالی آموزش و پرورش و خارج از آن پیوند داده و تا جایی پیش رفته که تحصیلات خود را با هدف ارتباط با صنعت گردشگری تغییر داده و خود را در آن راستا مجهز کرده است. اگرچه ممکن است این تغییر تاکتیک ایشان بر اقتصاد و معیشت معلمان تاثیر گذار باشد؛ اما بر تقویت منابع و بنیه مالی آموزش و پرورش رسمیِ دولتی بی تاثیر است.
۳.مدارک و مدارج تحصیلی ایشان، هم نامرتبط است و هم ابهام برانگیز! و این در حالی است که جمع کثیری از معلمان مدت هاست درگیر مدارک تحصیلی دوم و سوم و ممنوعیت ادامه تحصیل در رشته های نامرتبط اند و مسیر ارتقای شغلی آنان برخلاف علایق و استعدادهایشان بسته شده است. این وضعیت می تواند به چالش های جدی تر، درونِ خانواده آموزش و پرورش دامن بزند.
سازمان معلمان ایران بنا بە دلایل یادشده، گزینه سوم پیشنهادی را فاقد ویژگی های لازم برای ایجاد تحول و تغییر مورد نظر معلمان و مورد انتظار جامعه می داند و مخالفت خود را با انتخاب ایشان اعلام می کند. همچنین ضمن تشکر از موضع منطقی و درست مجلس یازدهم در مواجهه با دو گزینه پیشین، از نمایندگان محترم به ویژه اعضای محترم کمیسیون آموزش، تحقیقات و فناوری مجلس شورای اسلامی می خواهد به دور از تعجیل و تسهیل، فارغ از برخی جریان سازی های رسانه ای و مدیریتِ افکار عمومی، با دقت نظر و تمرکز بر هزینه های عجولانه ی این انتخاب برای آحاد جامعه و تاثیر آن بر سرنوشت فرهنگیان هوشمند و آینده ی اعتباری نمایندگان شریف مجلس، به این گزینه و گزینه هایی از این دست رای نداده و مشکلات جدی، عمیق و چالش های خطرناک امروز و فردای آموزش و پرورش را که نیازمند عزمی حاکمیتی، حمایتی ویژه، انتخابی
دقیق و افرادی دلسوز و توانمند است، با وسواس و دقت نظر به اهلش بسپارند.
سازمان معلمان ایران
۳۰ آبان ۱۴۰۰
@IranHumanDevelopment2
سلام
روز دانشجو را باید به همه آنها که جریان یادگیری و آموختن را بی وقفه دنبال می کنند و به غلط مصطلح و نادرستی به نام "فارغ التحصیلی" باور ندارند، شادباش گفت.
ما با یادگیری در تمام دوران عمر، جهان خود را معنادار میسازیم و به زندگی خود معنا میبخشیم.
چه با شکوه است همیشه یادگیرنده زیستن و منتظر القا و اِعمال معانی ساختگی ارادههای فرادست ننشستن.
روز شما مبارک
با احترام
مرتضی نظری
🌏 تربیت و توسعه
@IranHumanDevelopment2
روز دانشجو را باید به همه آنها که جریان یادگیری و آموختن را بی وقفه دنبال می کنند و به غلط مصطلح و نادرستی به نام "فارغ التحصیلی" باور ندارند، شادباش گفت.
ما با یادگیری در تمام دوران عمر، جهان خود را معنادار میسازیم و به زندگی خود معنا میبخشیم.
چه با شکوه است همیشه یادگیرنده زیستن و منتظر القا و اِعمال معانی ساختگی ارادههای فرادست ننشستن.
روز شما مبارک
با احترام
مرتضی نظری
🌏 تربیت و توسعه
@IranHumanDevelopment2