📍گستاخی سفیری که پایش را از گلیمش درازتر کرد

‏سفیر روسیه اخیراً به رسانه‌ها گفته بود "در موضوع اوکراین از لفظ عملیات ویژه نظامی روسیه استفاده کنید. حمله نظامی نیست."

اظهارات مداخله‌‌جویانه سفیر روسیه خلاف قوانین کشور و مغایر با موازین آزادی بیان و عرف دیپلماتیک بود و می‌بایست دولت ایران در برابر این گستاخی واکنش جدی‌‌تری نشان می‌داد.

به سفیر روسیه هیچ ربطی ندارد که مردم ایران به چه رادیویی گوش می‌دهند یا درباره یک حمله و جنایت آشکار چگونه قضاوت کنند.

دولت و وزارت خارجه ایران باید مراتب این درازتر کردن پای آقای سفیر از گلیم پروتکل های دیپلماتیک را جدی‌تر و بدون انفعال متذکر شوند.

🌏 تربیت و توسعه | ایران مستقل و آزاد
@IranHumanDevelopment2

انتخاب اعضای هیئت مدیره نخستین انجمن ایرانی علمی مطالعات هوش و استعداد ایران


🔹انجمن علمی مطالعات هوش و استعداد ایران پس از تأیید اساسنامه و اخذ مجوز از سوی کمیسیون انجمن های علمی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری، هیئت مدیره خود را شناخت.

🔹 بر اساس آرای مأخوذه در انتخابات مجمع عمومی این انجمن که پس از فراخوان عمومی و با حضور نماینده وزارت علوم، تحقیقات و فناوری برگزار شد؛ به ترتیب آرای اخذشده؛ ابوطالب سعادتی شامیر، غلامعلی افروز، خدیجه ابوالمعالی، مرتضی نظری، یاسمین زحمتکش، هادی بهرامی و احمد عابدی به عنوان اعضای هیئت مدیره اصلی انجمن انتخاب شدند.

🔹همچنین رضا کچوئیان جوادی، آیت الله ممیز، صادق نصری و حسین زارع به عنوان اعضای علی البدل، و آقایان محبوب شریعتی به عنوان بازرس اصلی و امین رضا مراتی و محمدرضا غایی مهماندوست به عنوان بازرسان علی البدل انجمن انتخاب شدند.

🔹انجمن علمی مطالعات هوش و استعداد ایران به‌منظور گسترش، پيشبرد و ارتقاي علمي و توسعه كيفي نيروهاي متخصص و بهبود بخشيدن به امور آموزشي و پژوهشي در زمينه‌هاي هوش و استعداد فعالیت‌های خود را آغاز می‌نماید.

🌏 تربیت و توسعه
@IranHumanDevelopment2

۳ آرزو برای ایران ۱۴۰۱

✍ مرتضی نظری
نویسنده و توسعه‌پژوه

آغاز سال نو و ورود به قرن جدید خورشیدی، بهانه مغتنمی است برای سنجش وضعیت و جایگاه خود در جهان.
با شادباش نوروز باستانی، سه آرزو از جنس توسعه برای سرزمین ایران دارم. امیدوارم توسعه‌یافتگی ایران در مرحله آرزو باقی نماند.

🔹آرزوی اول: عبور از میانمایگی سیاسی
شاخص فساد ایران در جدیدترین آمار، ۱۴۶ در میان ۱۸۰ کشور ارزیابی شده است. از حیث شاخص توسعه انسانی هفتادمین کشور و در رتبه سهولت کسب و کار هم ۱۲۷ اُمین کشور دنیا هستیم. این آمارها واقعیت است و هدف‌گذاری ما مانند رتبه اول منطقه شدن تا ۱۴۰۴، یک آرمان. کشورها برای پیمودن مسیر از وضع موجود تا موقعیت مطلوب کارهای مختلفی می‌کنند. نسخه واحدی برای توسعه‌یافتگی وجود ندارد اما برخی قواعد عقلی و علمی مشترک، بله.
آرزو کنیم خطر رواج میانمایگی [=مدیوکراسی] در مدیریت کشور و انتصاب مدیران، فهمیده شود، نهاد دولت، مقامات، سیاستمداران و کارگزاران عالی و ارشد کشور اولویتی بالاتر از مردم و توسعه همه جانبه سرزمین ایران نشناسند و پاسخگویی بیشتری در قبال جامعه ایران از خود نشان دهند، دست باندهای رانت‌خوار از منابع ملی کوتاه شود و قانون‌مندی و شفافیت در اقتصاد و سیاست افزایش یابد.

🔹آرزوی دوم: بهبود سرمایه اجتماعی
سرانه مطالعه، شاخص سرمایه اجتماعی و کار داوطلبانه در میان ما پایین‌تر از حد متوسط است. اعتماد عمومی پایین مردم، هزینه اجرای برنامه‌های توسعه و کار با یکدیگر را افزایش می‌دهد.
آرزومندم یک یک ما ایرانیان در قبال خود، دیگران و در قبال ایران، مسؤلانه‌تر رفتار کنیم. از جمله اینکه بیشتر به اخلاق و ارزش‌های اصیل انسانی پایبند باشیم، در هر موقعیتی که هستیم بیشتر یکدیگر را دوست داشته باشیم، مهربانی بیشتری بورزیم، بیشتر کتاب بخوانیم و بیشتر روی توسعه فردی خود متمرکز شویم و ایرانی با سرمایه اجتماعی بالاتر بسازیم.

🔹 آرزوی سوم: تحول نظام آموزشی
سال‌هاست مسؤلان عالی کشور دچار یک سوء تفاهم بزرگ درباره مدال‌آوری دانش‌آموزان ایران در المپیادها هستند در حالی که از نگاه صاحبنظران آموزشی و نهادهای علمی بین‌المللی، این مدال‌ها نشانه کیفیت نظام آموزشی نبوده و غیرقابل تعمیم است و اتفاقاً بررسی وضعیت کشورهای موفق جهان در آموزش نشان می‌دهد که آن‌ها خود را گرفتار این مسابقات نکردند و به ساختن زیربنای آموزش پرداختند.
ما از نظر کیفیت آموزش در دنیا هفتاد و پنجم و از رتبه سواد خواندن و نوشتن و علوم و ریاضی در پایه‌های چهارم و هشتم از متوسط جهانی پایین‌تر هستیم.
از طرفی ما توأمان با دو مسأله متناقض و بغرنج مواجهیم: از یک‌طرف باید در نقاط مختلف از جمله در شهرهای جدید و مناطق محروم، مدرسه بسازیم و یا مدارس فرسوده که شامل حدود ۲۵ درصد مدارس کشور می‌شود را بازسازی فوری کنیم و از طرف دیگر آموزش رسمی که در مدارس به بچه‌ها آموخته می‌شود، ارتباطی با زندگی در جامعه و جهان جدید ندارد. یعنی میوه مدارس ما_ چه مدارس نوساز و چه فرسوده_ تربیت نسلی با انواع ناتوانی‌های ارتباطی و اجتماعی و فقر مهارتی است. نظام آموزشی که اساساً تولید ناکارآمدی می‌کند. ما بیشتر در مدارس سرباز و کارمند ساده حقوق‌بگیر تربیت می‌کنیم تا شهروند و کارآفرین.
امیدواریم در آغاز قرن جدید هجری خورشیدی و پس از حدود پنجاه سال پافشاری بر سبک‌های آموزشی کم‌اثر و سیاست‌گذاری‌های ناکارآمد، شاهد تغییر نگرش حاکم بر نهاد مدرسه و دانشگاه، و چرخش از تمرکزگرایی، حافظه‌محوری، مدرک‌گرایی و نگاه دست چندم دولتها به مسأله آموزش به سوی آموختن زندگی و مهارت‌های ضروری و کاربردی باشیم. نظام آموزشی که دسترسی فرودستان به آموزش با کیفیت و حذف انواع جداسازی‌های ناروای دانش‌آموزان در مدارس و فراهم‌آوردن امکان و فرصت‌‌ شکوفایی انواع هوش و استعداد و به رسمیت شناختن تفاوت‌های فردی کودکان و نوجوانان ایران را فراهم آورد.
لینک اینستاگرام

🌏 تربیت و توسعه | ایران ۱۴۰۱
@IranHumanDevelopment2

📽 فیلم

فرزندان ما از هویت ایرانی خود چه می‌دانند؟

در تعطیلات نوروز این فیلم کوتاه ۶ دقیقه‌ای را با خانواده ببینید و اگر مناسب دیدید برای دیگران هم بفرستید

مشاهده این ویدئو در اینستاگرام👇
https://instagram.com/mortezanazari_edu

🌏 تربیت و توسعه | مسأله هویت نسل جدید
@IranHumanDevelopment2

📍حیف ایران ...

نه فقط گاز فلفل بر صورت دختران... که اسید بر چهره ایران!

✍🏼 جعفر محمدی
مدیر پایگاه خبری تحلیلی عصر ایران

🔹 خبرها و تصاویر منتشر شده از مشهد، بسیار اسفناک است: عده ای از بانوان علیرغم این که بلیت تهیه کرده بودند، اجازه نیافتند وارد ورزشگاه شوند و بدتر از همه این که به صورت برخی از آنها، گار فلفل زدند.

🔹این که بانوان به ورزشگاه بروند یا نروند، دغدغه اصلی من نیست و نگویید "همه مشکلات حل شد و فقط همین یک مورد مانده؟"؛ آنچه باعث شد این چند سطر را بنگارم، دغدغه های بزرگ تری است:

🔹1 - دغدغه من این است که چرا دغدغه مسوولان ما که باید ناظر به موضوعات کلان و ملی باشد، تلاش برای نرفتن بانوان به ورزشگاه است؟
آیا از بیت المال و در واقع از جیب مردم حقوق می گیرند که کشور را در مسیر پیشرفت مدیریت کنند یا آن که نابلدی ها و ناتوانی های خود را در حاشیه هایی مانند نرفتن بانوان به ورزشگاه و طرح صیانت و نظایر این ها پنهان کنند و دو قورت و نیم شان هم باقی باشد؟!

🔹2 - دغدغه من این است که قانون در این مملکت، هنوز چیزی است در مایه های کشک! در همین مورد حضور بانوان در استادیوم، هیچ قانونی آن را منع نکرده است ولی سلائق فردی هنوز بر قانون ارجح است. جالب توجه این که در همین فقره مشهد، خود مسوولان به بانوان بلیت ورود به استادیوم فروخته بودند ولی باز هم برخلاف تعهد قانونی ناشی از فروش بلیت، آنها را به استادیوم راه ندادند.

🔹بی توجهی به قانون، سرطانی است که دیروز خود را در مشهد نشان داد و سال هاست که در ادارات و نهادها و شهرداری ها و قوای سه گانه و ... مانع بزرگ حرکت رو به جلو کشور است.
تا قانون در این مملکت حاکم نباشد، به هیچ جا نخواهیم رسید؛ به هیچ جا!

🔹3 - دغدغه من این است که نام و برند کشورم در دنیا که در طول تاریخ، با فرهنگ و تمدن و احترام آمیخته بوده است، اکنون با حماقت های برخی، از آن جایگاه رفیع، تنزل یافته است. از دیروز که صدای شیون و ضجه های دخترانی که به صورت و چشمان شان گاز فلفل اسپری کرده بودند، شنیدم؛ هم دلم به حال آنها که دختران و خواهران همه ما هستند می سوزد و ناراحت شان هستم و هم به این فکر می کنم که وقتی مردم جهان این صحنه های شرم آور را از ایران می بینند، درباره ما چه فکری می کنند؟

🔹آیا این همان تصویری است که واقعاً می خواهیم از ایران در ذهن جهانیان ترسیم شود؟ وقتی ما اقدامات وحشیانه و نابخردانه طالبان را در افغانستان می بینیم، درباره آنها چه فکری می کنیم؟ با این کارهای احمقانه داخلی، همان نگاه درباره ما هم شکل می گیرد؛ تعارف که نداریم!

🔹کسی که در دنیای بدون مرز امروز، از حق ساده ای مانند تماشای مسابقه فوتبال جلوگیری می کند، بعد ظاهراً کوتاه می آید و بلیت می فروشد و سپس زیر حرف اش می زند و مانع می شود و از همه بدتر، با بی رحمی به صورت دخترکان بی گناه، گاز فلفل می افشاند؛ فقط به صورت آنها گاز اسپری نکرده، بلکه به چهره ایران اسید پاشیده است و خدا می داند چقدر باید جراحی های ترمیمی انجام شود تا این چهره زیبای تاریخی که همیشه مورد تحسین و رشک و حسادت دیگران بوده، بار دیگر زیبایی خود را به دست آورد!

حیفِ ایران...!
asriran.com/003Udg

🌏 تربیت و توسعه
@IranHumanDevelopment2

📍‏شرم بر شما که به جای منطق، نفرت می‌پراکنید و آینده ایران را برای دختران پرشور و جوانان با استعداد کشور تیره و تار می‌کنید.
حق مطلب را جعفر محمدی(مدیر سایت عصر ایران) ادا کرد که نوشت:
نه فقط گاز فلفل بر صورت دختران... که اسید بر چهره ایران!

🌏 تربیت و توسعه | حیفِ ایران...!
@IranHumanDevelopment2

📍واکنش به بخشنامه اخیر بازگشایی مدارس:

‏خطر بیسوادی پنهان جدیست اما سبک مدیریت بخشنامه‌ای و یکطرفه هم برای راهبری ‎آموزش‌و‌پرورش جواب نمی‌دهد. اگر ‎معلم، ‎مدیر مدرسه، ‎والدین و ‎دانش‌آموز خود را طرف مشورت نبینند ‎آموزش رسمی از اعتبار می‌افتد.
نظر جامعه را در ‎خط‌مشی‌گذاری آموزشی به رسمیت بشناسیم.

https://twitter.com/M_Nazari_Edu

🌏 تربیت و توسعه | آینده مدرسه
@IranHumanDevelopment2

🔊 دیدگاه محمدرضا نیک‌نژاد را در نقد بخشنامه بازگشایی مدارس به شیوه دستوری به همراه تجاربی از دیگر کشورها بشنوید

🔹نیک نژاد (معلم، نویسنده، مترجم و صاحب‌نظر مسایل آموزش و پرورش) در این گفتار می گوید صدور این بخشنامه همانند بسیاری از تصمیم‌های دست‌اندرکاران ارشد ساختار آموزشی بدون نظرخواهی از فرهنگیان، کادر مدرسه و خانواده‌ها انجام گرفته و از این رو همراهی بسیاری از لایه‌های اجتماعی را با خود ندارد.
@amoozeshvaandishe

▫️پی‌نوشت:
با معلمان گفتگو کنیم
به شورای مدرسه اعتماد کنیم
ایران کشور پهناوریست، تنوع دیدگاه ذینفعان مدرسه یعنی دانش‌آموزان، معلمان و اولیا را در سیاست‌گذاری و تصمیم‌گیری آموزشی به رسمیت بشناسیم.
مدیریت بخشنامه‌ای رضایت‌آفرین نیست.

🌏 تربیت و توسعه | اعتماد به مدرسه
@IranHumanDevelopment2

🎬 آموزش باکیفیت برای ۱۵ میلیون یا مدال المپیاد برای ۱۰ نفر؟ + فیلم

✍ مرتضی نظری
تحلیل‌گر مسائل نظام آموزشی

ایران از ۱۹۸۵ در المپیادهای جهانی شرکت داشته و در مجموع ۵۰ مدال طلا کسب کرده؛ در حالی‌ که فنلاند از ۱۹۶۵ تاکنون تنها ۱ مدال طلا کسب کرده اما رتبه کیفیت آموزشی این کشور در ده سال گذشته تک رقمی بوده.
نظام‌های آموزشی موفق مانند فنلاند، سنگاپور و کره جنوبی همه اعصاب و روان جامعه را صرفِ ماراتن نفس‌گیر المپیادها ننموده و اصول و اولویت‌های آموزش را به پای مدال‌آوری فدا نکردند. بماند که حدود ۷۵ درصد دانش‌آموزان دارای مدال طلای المپیاد ایران را ترک کرده‌اند.
مدال‌آوری در جای خود ارزشمند است اما آیا ما در دسترسیِ برابر «همه دانش‌آموزان ایران» از جمله دانش‌آموزان عشایری، روستایی و مناطق کم برخوردار به فرصت‌ها و امکانات آموزشی موفق عمل کردیم؟ آیا رتبه ضعیف ایران در آزمون‌های بین المللی خواندن، نوشتن و سواد علوم و ریاضی جای تأمل ندارد؟ آیا افزایش بیسوادی سفید و فقر مهارتی در جوانان نگران کننده نیست؟
اولویت، کجاست؟
https://instagram.com/mortezanazari_edu
🌏 تربیت و توسعه | کیفیت برای همه
@IranHumanDevelopment2

📍نقدها و نظرها / ۱

پیرو انتشار مطلب بالا، دیدگاه‌ها و نظراتی از سوی کارشناسان و فعالان آموزشی دریافت شد که مایه خرسندی و نشانه اهمیت مسأله است.
ضمن تشکر از همراهی و توجه همه مخاطبان در تلگرام و اینستاگرام، نظر یکی از والدین پیرامون بازنشر مطلب بنده در کانال آقای دکتر جلیل شمس عیناً منتشر می شود:

با سلام
در پاسخ به گزارش شما مبنی بر مهاجرت [حدود] ۷۵درصد مدال آوران به خارج از کشور،که در تیتر گزارش آن عنوان مدارس خاص سکوی مهاجرت قید شد،
دولت هیچ سرمایه گذاری در مدارس سمپاد نمی کند و هزینه ی این مدارس بر عهده ی اولیای دانش آموز می باشد. فرزند من در این مدارس تحصیل می‌کند و جز تلاش و کوشش خودش و تامین مالی ما چیز دیگری در موفقیتش نقش نداشته، به جای تمرکز بر این مدارس، دولت کلاهش رو بالاتر بگذارد و بر زیرساخت های آموزشی تمرکز کند. در هر کجای دنیا که باشد بچه های اینچنینی رو ارج می نهند و به آنها بها می دهند، در این کشور باید خانواده برای آنها هزینه کند و تازه بره ی قربانی هر محفلی هم هستند، به همین دلیله که این بچه ها راه فرار رو در پیش می گیرند،
گردش مالی در مدارس سمپاد آنچنان بالاست که مقامات نمی تونن قیدش رو بزنن، تامین مالی هم صرفاً بر عهده ی والدین هست

این که هیچ بهایی به آنها داده نمی شود، این دانش آموزان در کنکور هم در بهترین رشته ها تحصیل می کنند و در نهایت به غایت و آرزوی خود نمی رسند، پس راه دیاری رو در پیش می گیرن که بهایی به آنها داده بشه و محقق هم می شود. هیچ دینی هم به گردن این بچه ها نیست چون فقط و فقط به واسطه ی حمایت مالی و معنوی خانواده هاشون به درجات عالی آموزش می رسند و در نهایت با دلی شکسته خانه ی پدری رو ترک می کنن

منظور داشتن حداقل ها در حد و شان آنهاست، این مساله این روزها این قدر واضح هست که همه با گوشت و پوستشون درک می کنند، فارغ التحصیلانی با ایده های طلایی که در حد مس هم توجه نمی بینن، حداقلی ها با بهترین موقعیت به دلیل اتصال به خواص از حداکثرها بهره می برند و بهترین های مملکت در انتظار حداقل ها و بی بهره از آن.

🌏 تربیت و توسعه | کیفیت برای همه
@IranHumanDevelopment2

📍نقدها و نظرها / ۲

✍ دکتر کلانتری

«داشتم مطالعه ی پیزا را نگاه می کردم
کشورهایی که آموزش و پرورش باکیفیت و عملکرد بهتری دارند، تنوع مدارس کمتری دارند، ظاهرا همه دانش آموزان در قالب آموزش و پرورش باکیفیت رشد می کنند و مانند ما مجبور نیستند آموزش و پرورش را به تیزهوشان و نمونه و دولتی و غیر دولتی.... شقه شقه کنند.»

🌏 تربیت و توسعه | کیفیت برای همه
@IranHumanDevelopment2

📍نقدها و نظرها / ۳

✍ جلیلی

«ضمن سلام، نخبه پروری از آفات نظام آموزشی ما بوده و هنوز هم بر همین منوال است . اینکه چند نفر المپیادی خروجی مطلوب نظام آموزشی است ، در بوق کرنا می کنند و دیگر فرزندان سایر مناطق به ویژه محروم، محلی از اعراب ندارند.»

🌏 تربیت و توسعه | کیفیت برای همه
@IranHumanDevelopment2

📍نقدها و نظرها / ۴

تصویر پرسش یکی از مخاطبان در اینستاگرام و پاسخ من.

پی‌نوشت:
همه رتبه‌ها و مدال‌های درخشان از آنجا که نتیجه یک تلاش ذهن‌ورزانه هستند قابل احترامند اما فلسفه و مأموریت تعلیم و تربیت، چیزی فراتر و متفاوت از نمره، مدال‌آوری و کسب رتبه‌های برتر است./ مرتضی نظری
https://instagram.com/mortezanazari_edu

🌏 تربیت و توسعه | کیفیت برای همه
@IranHumanDevelopment2

🗳 مخالفید یا موافق؟

با احترام و آرزوی قبولی طاعات؛
از همه علاقه‌مندان مسائل آموزش و پرورش به ویژه مربیان، معلمان، مدرسان، دانشجویان و والدین دانش‌آموزان برای شرکت در نظرسنجی پیرامون گزاره مطرح شده که همینک در صفحه اینستاگرام بنده به نشانی زیر درج شده، دعوت به مشارکت می‌کنم.

✅ لینک نظرسنجی در استوری👇
https://instagram.com/mortezanazari_edu

🌏 تربیت و توسعه | کیفیت برای همه
@IranHumanDevelopment2

🎬 کنترل آموزش در دست کیست؟

دکتر مرتضی نظری
نویسنده و تحلیل‌گر مسائل نظام آموزشی

در جدیدترین آمار سهولت کسب و کار، رتبه ایران ۱۲۷ است. اما با وجود این رتبه شکننده، بازار یک کسب و کار خاص هیچ وقت از رونق نیفتاده.
جریانِ پُرسودی که مدارس را در تصرف خود دارد تا اکنون از مالیات معاف و از سهمیه کاغذ دولتی برخوردار است، هروقت اراده کند دقایق طلایی صداوسیما را در اختیار می‌گیرد، محصولش تحریک حس رقابت، حافظه‌محوری و برتری‌جویی است.
همه پیشروی‌ِ «تجارت تست و کنکور» در سایه انفعال سیاست‌گذاریِ آموزشی اتفاق افتاده که نتوانسته شیوه‌های یادگیری را بروزرسانی کند، معلم را پشتیبانی کند و مدرسه را از سیطره نمره و کتابهایِ بریده از زندگی رهایی بخشد.
اظهار نگرانی از نفوذ سند ۲۰۳۰ و اجرا نشدن سند تحول بنیادین در شرایطی که تاجران کنکور از حمایت‌های حاکمیتی برخوردارند، قانع‌کننده نیست.
سرگرم‌سازی خانواده‌ها به مسابقه رتبه و رقابت به افزایش بیسوادی سفید و فقر مهارت دامن زده.
آیا اراده‌ای هست تا کنترل مدرسه را از دست دلالان کنکور بگیرد و به اهلش بسپارد؟
فیلم برای سال۹۷ است

🌏 تربیت و توسعه | آینده مدرسه
@IranHumanDevelopment2