ایران «محور مرکزی پیوند‌دهنده استراتژیک» در غرب آسیاست که از دو ویژگی تاریخی «تداوم در عین گسست» و «وحدت در کثرت» برخوردار است!

جمله بالا تعریفی جامع و ژرف از  «ایران» را فراهم می‌کند؛ فهمی برخاسته از جغرافیا، تاریخ و فرهنگ این کشور که بر سیاست خارجی، اقتصادی و اجتماعی نیز تاثیر می‌گذارد.

درک چنین تعریفی از ایران با فهم چهار رکن بنیادین درهم تنیده است: محوریت٬ پیوند دهنگی٬ مرکزیت٬ و استراتژیک.:

نخست، ایران «محور» چهار زیر سیستم در غرب آسیاست: خاورمیانه٬ آسیای مرکزی٬ قفقاز جنوبی و آسیای جنوبی. پس نقش ایران همچو یک لولاست; لولایی تاریخی در میانه این چهار منطقه.

دوم، جایگاه پیوندگاهی ایران این چهار منطقه را درهم تنیده کرده است. ایران پیوندگاهی است که در دهانه سه قارهٔ آسیا، اروپا و آفریقا جای گرفته است.

سوم، ایران در مرکز غرب اسیای بزرگ، از مرز هند و چین تا رود نیل و تنگه‌های بسفر-داردانل جای گرفته است; جایگاهی دیرین که در جهان‌بینی اسطوره‌ای ایرانیان و مرکزیت ایران در میان هفت اقلیم اشاره دارد.

این محور پیوند‌دهنده مرکزی اما استراتژیک نیز هست. بدین معنا که فرمانروایان خردمند ایرانی با درک چنین جایگاهی توان اعمال قدرت و بکارگیری استراتژی‌های متوازن برای دستیابی به اهداف ژئوپلیتیکی داشتند.

چنین فهمی از ایران بر سیاست خارجی ایران نیز تاثیر می‌گذارد؛ چرا که جایگاه ژئواستراتژیک ایران می‌باید زیربنای استراتژی سیاست خارجی باشد. این درک بدین معناست که استراتژی «زندگی در شکاف» و تلاش برای بهره‌مندی از رقابت قدرت‌های بزرگ سیاستی خردمندانه است.

استراتژی اقتصادی و کشور ژئواکونومیک نیز باید بر بهره‌مندی از جایگاه جغرافیایی کشور استوار باشد تا از طریق کریدور‌ها (خطوط انرژی، حمل‌نقلی و دیجیتال) و اصلاحات مبتنی بر بازار آزاد دگربار ایران را با زنجیره ارزش جهانی پیوند دهد.

خط مشی اجتماعی-فرهنگی نیز باید مبتنی با اصل وحدت در عین کثرت و تداوم در عین گسست تاریخی در ایران باشد؛ اصلی که به تمرکز بر هویت ملی تاریخی ایرانیان و احترام به شیوه‌های زندگی و عقاید ایرانیان اشاره دارد و شیوه‌های یکسان‌ساز اجباری، از عقیده تا پوشش، ره به جایی نمی‌برد.

همان‌گونه که افراد را با ظاهر و جسمانیت، پیشینه و سابقه، و منش و ویژگی‌هایشان می‌شناسیم؛ کشورها را نیز باید با جغرافیا، تاریخ و فرهنگ آنها بشناسیم.

همه این نکات را در کتاب‌ها، مقالات، توییت‌ها و فرسته‌های خود در یک دهه اخیر توضیح داده‌ام.

امید که برای ایران و ایرانیان رهگشا گردد!

#ایران
#تعریف_ایران
#تعریف_از_ایران⁩

@Iran_simorgh

دوره تخصصی «ژئوپلیتیک و ژئواکونومی»

🔷 دوره تخصصی «ژئوپلیتیک و ژئواکونومی»
با حضور دکتر آرش رئیسی‌نژاد

🔷 اهداف دوره:
▫️تحلیل پیوندهای میان ژئوپلیتیک و ژئواکونومی در نظم نوین جهانی
▫️بررسی اثرگذاری تحولات سیاسی و امنیتی بر بازارهای پولی، ارزی و مالی
▫️تجهیز مدیران، پژوهشگران و کارشناسان حوزه اقتصاد و رسانه به دانش روز جهت تصمیم‌سازی و تحلیل

🔷 زمان برگزاری:
۱۳، ۲۰ و ۲۱ آذر ماه -  ساعت ۱۸ الی ۲۰

🔷 مهلت ثبت‌نام:
۱۲ آذر ماه

دوره تخصصی به صورت آنلاین برگزار خواهد شد.

📶 جهت ثبت‌نام با ما در ارتباط باشید:

🛜 @Andishkadeh_1403
  _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _
🔗 Mcthink.ir

۸۶ سال پس از ‌ «پروژه منهتن»⁩ سرانجام ترامپ پرده از پروژه عظیم هوش مصنوعی به نام «Genesis Mission» پرده برداشت؛ پروژه‌ای برای بازتعریف رقابت استراتژیک در هوش مصنوعی همچو زیرساخت نوین قدرت ملی در رقابت با چین.

دگربار درهم‌تنیدگی ژئوپلیتیک و AI ژرف‌تر گشته است. ‏به زمانه ‌ «تکنوژئوپلیتیک»⁩ خوش آمدید!

نکته اینکه ترامپ یک پروژه ملی-خصوصی معرفی کرده که نه مستقیماً زیر کنترل بوروکراسی دولت است و  نه کاملاً خصوصی. برعکس، این پروژه نمادی از یک مدل ترکیبی است که در آن دولت جهت می‌دهد و راهبری می‌کند، ولی شرکت‌ها می‌سازند.

این مدل رقابت‌محور است و در سه لایه عمل می‌کند:

۱. ایده و جهت‌گیری سیاسی از دولت می‌آید

۲. ‏اجرای اصلی و نوآوری توسط شرکت‌های خصوصی (OpenAI, Google DeepMind, Meta, Microsoft, Palantir) انجام می‌شود

۳. ‏دولت مالک AI نیست، اما استراتژی و قواعد بازی را تعیین می‌کند

‏این همان چیزی است که آمریکا در آن مزیت دارد: متمرکزسازی بدون دولتی‌سازی.

در چین اما AI پروژه دولتی-دستوری است:

‏۱. دولت مالک زیرساخت محاسباتی و سیاست‌گذار است.

‏۲. شرکت‌ها بازوی اجرایی دولت‌اند، نه بازیگر مستقل.

‏۳. دولت اجازه نمی‌دهد AI از چارچوب حزب خارج شود.

‏پس در چین، دولت می‌سازد و شرکت‌ها پیروی می‌کنند.

‏این دو مدل دو نظم ناهمسان و رقیب از AI را در جهان برخواهند ساخت.

پیش از این نیز عرض شده بود:

‏آینده جایگاه ابرقدرتیِ ایالات متحده آمریکا و گستره، شیوه و تاثیرگذاریِ آن در اعمال قدرت فرامرزی، به سه متغیر کلیدی وابسته است:

‏مدیریت شکافِ درونی جامعه آمریکایی

‏مدیریت رقابت ِبیرونی با اتحاد قدرت‌های ‌ «هارتلندی»⁩ روسیه و ‌ «کراسلند⁩ی» چین

‏مدیریت رقابت در عرصه «هوش مصنوعی» با چین!⁩

@Iran_simorgh

کانال یوتیوب مدرسه آنلاین سیمرغ راه‌اندازی شد

همراهان گرامی برای حمایت از فعالیت‌های مدرسه آنلاین سیمرغ لطفا کانال یوتیوب را subscribe کنید🙏

https://youtu.be/AbLHCx3F250?si=yX63He8ScYrgJqKq

۸۳ سال پیش در چنین روزهایی، ‎#محمدعلی_فروغی مشهور به ‎#ذكاءالملک چشم از جهان فروبست؛ مردی اندیشمند که در تاریکترین روزهای ایران زمین با درایتی وطن‌پرستانه و دیپلماسی ملی تمامیت ارضی کشوری اشغال‌شده را حفظ کرد؛ فرهنگستان ایران را بنیان گذاشت و در برپایی دانشگاه تهران نقشی بسزا داشت!

@Iran_simorgh

۸۲ سال پیش در چنین روزی،
ایران، زمین بازی قدرت‌های بزرگ شد!
نگذاریم دگربار چنین شود.
نمی‌گذاریم …

@Iran_simorgh

یکی از دو ویژگی تاریخی ایران زمین را باید در مفهوم «تداوم در عین گسست» یافت؛ مفهومی که نه تنها به خیزش ققنوس‌وار ایران از دلِ خاکسترِ اشغالِ بیگانگان اشاره دارد، بلکه دربردارنده تداوم فرهنگی و تمدنی این قدیمی‌ترین ملتِ هنوزْ زنده جهان نیز است؛ ملتی بزرگ ولی مظلوم: ‎#ملت_ایران

https://x.com/arashreisi/status/1996508250217623560?t=ynCstTLEQFGuJy33hh3puQ&s=19

@Iran_simorgh

راهبرد دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، برای جلوگیری از درگیری با چین بر سر تایوان، بخشی از سند جدید راهبرد امنیت ملی ایالات متحده (NSS) است که اخیراً رونمایی شده است.
​این راهبرد، که اصل «اول آمریکا» (America First) در مرکز آن قرار دارد، بر بازدارندگی از طریق تقویت قدرت نظامی و اقتصادی، و همچنین افزایش چشمگیر سهم متحدان منطقه‌ای در دفاع جمعی، تأکید دارد.
​عناصر کلیدی این راهبرد برای جلوگیری از درگیری عبارتند از:
​۱. حفظ برتری نظامی برای بازدارندگی
​اولویت اصلی: این سند به‌صراحت اعلام می‌کند که «جلوگیری از درگیری بر سر تایوان، در حالت ایده‌آل با حفظ برتری نظامی، یک اولویت است.»
​تقویت قوای نظامی: ایالات متحده متعهد می‌شود ارتشی را توسعه دهد که «قادر به دفع تجاوز در هر نقطه» از زنجیره اولین جزایر (خط دفاعی دریایی امتداد یافته از ژاپن تا آسیای جنوب شرقی) باشد.
​پایگاه صنعتی دفاعی: راهبرد تأکید می‌کند که جلوگیری از درگیری نیازمند «یک پایگاه صنعتی دفاعی احیا شده» و سرمایه‌گذاری بیشتر نظامی توسط خود آمریکا و متحدانش است.
​۲. تأکید بر سیاست «وضع موجود» (Status Quo)
​برخلاف برخی گمانه‌زنی‌ها، این راهبرد بر حفظ خط مشی دیرینه آمریکا در قبال تایوان تأکید دارد:
​عدم حمایت از تغییر یکجانبه: واشنگتن اعلام کرده است که «از هیچ تغییر یکجانبه‌ای در وضع موجود در تنگه تایوان حمایت نمی‌کند.» این موضع به این معنی است که آمریکا نه از تهاجم چین حمایت می‌کند و نه از اعلام استقلال رسمی تایوان.
​۳. افزایش سهم متحدان (تقسیم مسئولیت)
​محور اصلی استراتژی ترامپ، واگذاری مسئولیت‌های بیشتر دفاعی به متحدان در منطقه هند-آرام است:
​بار سنگین‌تر بر دوش متحدان: در این سند آمده است که «ارتش آمریکا نمی‌تواند و نباید مجبور باشد این کار را به‌تنهایی انجام دهد. متحدان ما باید برای دفاع جمعی، هزینه و مهم‌تر از آن، اقدامات بسیار بیشتری انجام دهند.»
​افزایش دسترسی نظامی: آمریکا همچنین بر متحدان کلیدی خود در زنجیره اولین جزایر فشار خواهد آورد تا دسترسی بیشتری به بنادر و تأسیسات خود برای نظامیان آمریکایی فراهم کنند.
​۴. رقابت اقتصادی و تکنولوژیک
​تسلط بر فناوری‌های کلیدی: این سند همچنین رقابت اقتصادی و فناوری در درازمدت با چین را برای جلوگیری از درگیری ضروری می‌داند. بی‌ثباتی در نزدیکی تایوان به دلیل تسلط این جزیره بر تولید نیمه‌هادی‌ها (تراشه‌ها) و عبور سهم قابل توجهی از تجارت جهانی از آب‌های مجاور، یک خطر حیاتی برای آمریکا تلقی می‌شود.

@Iran_simorgh

سند امنیت ملی امریکا بر کاهش نقش اتحادیه اروپا صحه گذاشت؛ نقشی که با جنگ اوکراین، تغییر وابستگی انرژی از خطوط لوله روسی به ناوگان ال.ان.جی آمریکا و شکاف بر سر اتحادیه از توانش کاسته شده و با قدرت‌گیری احزاب راستگرا تسریع خواهد شد و ایده ‎#خودمختاری_راهبردی اروپا را به محاق می‌برد.

شکاف بر سر ماهیت اتحادیه باعث می‌شود که کشوری همچو لهستان خواهان نزدیکی خود با ‌ #ناتو⁩ باشد و در مقابل، فرانسه سودای ‌ #خودمختاری_راهبردی⁩ داشته باشد.

‏ولی اروپا به مثابه یک کل معنادار ناتوان از پیشبرد ‌ #خودمختاری_راهبردی⁩ به‌عنوان چارچوبی مشترک در رابطه با قدرت‌های بزرگ خواهد بود!
@Iran_simorgh

۵۱۵ سال پیش در روزی چون دیروز، ارتش ایران به فرماندهی ‌ شاه اسماعیل⁩ ازبکان را در ‌ نبرد مرو⁩ خُرد کرده و ‌ شیبک خان را کشتند.

پیش از این، ازبکان به رهبری ابوالخیر خان از نوادگان چنگیز از شمال قزاقستان امروزی به فرارود آمده و خوارزم را تسخیر کردند تا اینکه محمدشاه بخت خان یا شیبک، فرزندان سلطان حسین میرزا بایقرا، امیر هنر دوست تیموری، را در جنگ بادغیس شکست داده و بر کل خراسان تا گرگان چیره گشت.

همزمان، شاه اسماعیل صفوی پرچم وحدت ایران زمین را در تبریز برافراشته و از غرب تا ارزروم و فرات و در شرق تا به دامغان و کرمان زیر نگین خود درآورده بود. تلاش برای چیرگی بر فلات ایران تنش را عیان ساخته بود و جنگ، ناگزیر!

در آغاز اما شاه اسماعیل فرستاده‌ای همراه با هدایایی گران‌بها به نزد شیبک روانه ساخته و پیام داد که پیوندی پدرانه و پسرانه میان آنان برپا شود:
«درخت دوستی بنشان که کام دل به بار آرد
نهال دشمنی برکن که رنج بی‌شمار آرد»

شیبک‌خان اما در پاسخ نوشت که ادعای پادشاهی تو استوار نیست؛ چرا که هر کس را باید پیشه پدر دنبال کند و کس نمی‌تواند از جانب مادر دعوی سلطنت نماید. امروز که من «سلطان‌زاده سلطان» هستم، تو را نسزد که از سوی مادر داعیه سلطنت کنی. چنان‌که در مثل گفته‌اند: «پسر کار پدر کند و دختر کار مادر»:
«امور مملکت و مُلک خسروان دانند
گدای گوشه‌نشینی تو حافظا مخروش»

شیبک‌خان مغرور، عصا و کشکولی را نیز به‌عنوان تحفه برای شاه فرستاد و هشدار داد که اگر پای در وادی سلطنت بگذاری، باید از سر خویش بیم داشته باشی:
«عروس مُلک کسی در کنار گیرد تنگ
که بوسه بر دم شمشیر آبدار زند»

شاه هم در پاسخ می‌گوید که قصد زیارت حرم علی بن موسی الرضا را دارد و در سر راه با او دیدار خواهد کرد!

القصه، چون شاه بیدرنگ از سلطانیه به ری رسید و ره بسوی مشهد‌الرضا نمود، شیبک خان از هرات گریخت و در دژ مرو پناه جست و به خان‌های چنگیزی نامه درخواست کمک گسیل کرد. شاه که دست خان را خوانده بود، آواز بازگشت به تبریز برای خواباندن شورشی سر داد. شیبک از دژ برون آمد و اندک طلایه‌داران ایرانی حساب‌شده از پیش پایش گریختند. سپاه ازبک اما در محمود آباد مرو در دام ارتش ایران افتاد و کار به جنگ کشید.

دلاوری ایرانیان جنگ را یکسره ساخت و شیبک در حین فرار گرفتار قزلباشان بیباک گشته و به امر شاه ایران سر از تنش جدای گشت و پوست سرش را پر از کاه کردند و آن را برای متحدش بایزید دوم عثمانی که مشوق هجوم ویرانگر ازبکان به ایران زمین بود فرستادند.

بدین ترتیب، مرز خاوری ایران دگربار به آموی (جیحون) رسید!⁩
@Iran_simorgh