به گذشته‌ی خود احساس تعلق نمی‌کنم.

هنوز به اندازه کافی شجاع نشده‌ام تا تجربه کنم.

هنوز گوشه‌ی اتاقک در انتظار تحول نشسته‌ام.

پس این نور کی بر سیاهی بخت من میتابد؟

Paintings by queer Pakistani artist “Salman Toor”

I'm worn, tired of my mind.

مذاکره‌ی صندلی ها

عکسهای بی‌ربط و ناگهانی برای من زیبان،
چون حس می‌کنم هیچکس به زیباییشان جز من اهمیتی نمی‌دهد.

«زن قاجار»
by Antoin Sevruguin

با خواندن متن‌هایی که در گذشته نوشته‌ام به این پی می‌برم که چقدر با پیشین خود غریبه‌ام.

And he spoke of his dreams broken by the burden of his youth.

گاهی می‌ترسم بعد از نبودنم حتی به قاب عکس خاک خورده‌ی کوچکی هم تبدیل نشوم.

داشتم به این فکر می‌کردم که آخرین بار ساکنان این عمارت کِی از این پنجره به این درختان خیره شدند؟

Are you jealous? (1892)
Paul Gauguin

غروب خورشید از بین شاخه های درخت.

کاش غروب قول طلوع دوباره را به من می‌داد.

گریستن از یادم رفته و جایگاهش را به بغض و خشمی سنگین داده.

من از خلق فرار می‌کنم یا آنها از من؟

نخستین‌ها در خاطراتم پررنگ ترند؛
در اعماق قلبم خاک می‌شوند، اما اطمینان دارم روزی می‌رسد که دلتنگ می‌شوم.

می‌شکنم آینه رو تا دوباره
نخواد از گذشته‌ها حرف بزنه
آینه می‌شکنه، هزار تیکه می‌شه
اما باز هر تیکه‌‌ش عکس منه