🏵 جلسه دوم
☦@LessonsOrthodox

📚کتاب "تئوسیس"
🎗آرحیماندریت جورج

از آنجایی که انسان "فرا خوانده شده است كه یک خدا (a god) شود" ، یعنی او برای تبدیل شدن به یک خدا آفریده شده است ، مادامى که خود را در مسیر خداگونه شدن(يعنى تئوسيس) پيدا نكند یک پوچی در درون خود احساس می کند. که چیزی درست پیش نمی رود ؛ هیچ شادی ای احساس نمی کند ، حتی وقتی که سعى مى كند جای خالی را با فعالیت های دیگر بپوشاند.

او ممکن است خودش را بی خیال سازد ، دنیایی فانتزی ایجاد کند ، اما در عین حال بيچاره ، کوچک و محدود باشد و خودش را درون آن قفس زندانی کند. او ممکن است زندگی خود را به گونه ای سازمان دهد که هرگز کاملاً با خودش تنها نباشد.

او می تواند از طریق سر و صدا ، تنش ، تلویزیون ، رادیو ، اطلاعات مداوم در مورد این و آن ، مثل اینکه با مواد مخدر ، سعی کند فراموش کند ، فکر نکند ، نگران نباشد ، به یاد نياورد که در مسیر درست نیست ، و از هدف خود گمراه شده است.

با این حال ، در پايان انسان رنجور معاصر آرامش نمی یابد تا زمانی که "چیز دیگری" را پیدا کند ، بزرگترین چیزی که عملاً در زندگی او واقعاً زیبا ، و خلاقانه است.

آیا انسان می تواند با خدا (God) متحد شود؟ آیا می تواند با او سهيم شود؟ آیا او می تواند توسط فيض به یک خدا (a god)تبدیل شود؟

#ارتدوکس #ایران #مسیح #کلیسا #نجات #فیض #مادرخدا #انجیل #دعا #قدیس #روزه #نور #صلیب #تعمید #شمایل #صلح #رسولان #ابدیت #پاناگیا #موعظه #تئوسیس

🆔@LessonsOrthodox

📚کتاب "تئوسیس"
🎗آرحیماندریت جورج

🔹 تجسم خدا: سبب خدایی شدن انسان

پدران کلیسا می گویند که خدا انسان شد تا انسان را یک خدا (a god) سازد. اگر خدا مجسم نشده بود ، انسان قادر نبود به خدا گونه شدن (يعنى تئوسيس) دست يابد.

در سالهای قبل از میلاد مسیح افراد حكيم و با فضیلت بسیاری ظهور کرده بودند. به عنوان مثال ، یونانیان باستان به استانداردهای كاملاً بالایی از فلسفه در مورد نيكى و خدا رسیده بودند. در حقیقت فلسفه آنها حاوی دانه هایی از حقیقت ، به اصطلاح "بذرهاى کلام " بود.

بالاخره آنها مردم بسیار متدینی بودند. آنها به هیچ عنوان بی خدا نبودند ، آنطور که برخی از معاصران ما در تلاشند براى آنها ارائه دهند ، کسانی که واقعیت ها را به خوبی نمی دانند. اما قطعاً آنها خدای واقعی را نمی شناختند. آنها بت پرست بودند و در عین حال مردمانی بسیار وارسته و خدا ترس بودند.

به همین دلیل ، مربیان ، معلمان ، سیاستمداران و فرمانداران مدنی با تلاش برای از بین بردن ایمان خود به خدا از روان مردم با ایمان ، حتی بدون رضایت آنها ، به گونه ای مغایر با يادگار ملت یونان عمل می کنند ، و بنابراین آنها، به معنای باستانی کلمه، مرتكب "گستاخى"(به يونانى هايبريس) مى شوند.

در اصل ، آنها براى هلنيزه شدن آن تلاش می کنند، زیرا سنت یونانیان ، در طول تاریخ باستان ، اخير و مدرن ما ، یک سنت تقوا و احترام به خدا است ، که تمام سهم فرهنگ جهانی هلنیسم بر آن بنا شده بود و هست.
در فلسفه یونان باستان ، اشتیاق خاصی را برای خدای ناشناخته درک می کنیم؛ اشتیاق به تجربه خدا. آنها مؤمن و متدین بودند ، اما معرفت صحیح و کامل خدا را نداشتند؛ فاقد ارتباط با خدا بودند. خداگونه شدن (به يونانى، تئوسيس) برای آنها امکان پذیر نبود.

#ارتدوکس #ایران #مسیح #کلیسا #نجات #فیض #مادرخدا #انجیل #دعا #قدیس #روزه #نور #صلیب #تعمید #شمایل #صلح #رسولان #ابدیت #پاناگیا #موعظه #تئوسیس

🆔@LessonsOrthodox

📚کتاب "تئوسیس"
🎗آرحیماندریت جورج

در عهد عتیق نیز افراد عادل و با فضیلت را می یابیم. اما كسب اتحاد کامل با خدا ، تئوسيس ، با تجسم لوگوس الهی امکان پذیر می شود.

این هدف از تجسم خداوند است. اگر هدف زندگی انسان صرفاً بهتر شدن از نظر اخلاقی بود ، نیازی به مسیح برای آمدن به دنیا نبود ، تا همه این وقایع تدارک الهی رخ دهد؛ زيرا تجسم خدا؛ صلیب ، مرگ و رستاخيز خداوند؛ همه آنچه ما مسیحیان معتقدیم (به يونانى، Pistis ) توسط مسیح اتفاق افتاده است.

توسط پیامبران ، فلاسفه ، انسانهای صالح و معلمین به همین ترتیب ، می توان به نژاد بشر آموخت که از نظر اخلاقی بهتر شوند.

ما می دانیم که آدم و حوا توسط شیطان فریب خورده بودند و می خواستند خدايان شوند ، اما نه با همکاری خدا؛ نه از طریق فروتنی ، اطاعت ، یا محبت؛ بلكه با اتکا به قدرت و اراده خودشان ، از روی خودخواهی و خود مختارى.

یعنی اینکه جوهر سقوط، خود بينى يا همان اگوئيسم است. بنابراین ، آنها با اتخاذ خود بينى و خود محورى ، خود را از خدا جدا کردند و به جای رسیدن به خدایی شدن (يعنى تئوسيس) ، دقیقاً به عکس آن رسیدند: مرگ روحانى.

همانطور که پدران کلیسا می گویند ، خدا حيات است. پس هرکس از خدا جدا شود از حيات جدا می شود. بنابراین ، مرگ و انحطاط روحانى نتیجه نافرمانی اولین مخلوقات هستند.

#ارتدوکس #ایران #مسیح #کلیسا #نجات #فیض #مادرخدا #انجیل #دعا #قدیس #روزه #نور #صلیب #تعمید #شمایل #صلح #رسولان #ابدیت #پاناگیا #موعظه #تئوسیس

🆔@LessonsOrthodox

📚کتاب "روزهٔ بزرگ"
نوشته: الکساندر اِشمیمان

🆔@LessonsOrthodox

📚کتاب "روزهٔ بزرگ"
نوشته: الکساندر اِشمیمان

«ای مومنان، بياييد اعلان الهام گرفته  الهى از روزه بزرگ را با شادی دریافت کنیم.
مانند نینوی‌های قدیم، مانند فاحشه‌ها و باجگیران که موعظه توبهٔ يحيى را از طریق پرهیز شنیدند، بیایید برای عشای ربانی استاد که در صهیون انجام می‌شود آماده شویم.
بیایید برای تطهیر الهی آن خود را با اشک بشویم.
بیایید دعا کنیم تا تحقق پاسکا، مکاشفه واقعی را مشاهده کنیم.
بیایید برای پرستش صلیب و رستاخیز مسیح خدای ما آماده شویم!
ای عاشق انسان، ما را از توقع ما محروم مکن!»

(هفته حذف لبنیات، سه شنبه، دعای مغرب، آپوستیخا)

#GreatLent  #روزه_بزرگ

🆔@LessonsOrthodox

📚کتاب "روزهٔ بزرگ"
نوشته: الکساندر اِشمیمان

🔹پیشگفتار

این توضیح کوتاه از روزه بزرگ برای همه کسانی نوشته شده است - و امروزه آنها بسیار هستند - که خواهان درک بهتر از سنت مذهبی کلیسا و مشارکت آگاهانه تر در زندگی کلیسا هستند.

به ما گفته می شود که توبه آغاز و شرط یک زندگی واقعاً مسیحی است. اولین کلمه مسیح هنگامی که شروع به موعظه کرد این بود: "توبه کنید!"(متی 4 :17). اما توبه چیست؟ در عجله زندگی روزمره، ما زمانی برای فکر کردن درباره آن نداریم، و به سادگی فرض می کنیم که تنها کاری که باید در طول روزه بزرگ انجام دهیم این است که از برخی غذاها خودداری کنیم، "سرگرمی ها" را کاهش دهیم، به اعتراف برویم، توسط کاهن تبرئه شویم، (یک بار در تمام سال!) عشای ربانی را دریافت کنیم، و سپس تا سال آینده خود را کاملاً "مرتب" در نظر بگیریم. با این حال، باید دلیلی وجود داشته باشد که چرا کلیسا هفت هفته را به عنوان زمان خاصی برای توبه اختصاص داده است و چرا ما را به یک تلاش روحانی طولانی و پایدار فرا می خواند. همه اینها قطعاً باید به من، ایمانم، زندگی ام، عضویت من در کلیسا مربوط باشد. آیا این اولین وظیفه من نیست که سعی کنم تعالیم کلیسای خود را در مورد روزه بزرگ درک کنم، سعی کنم یک مسیحی ارتدوکس باشم نه تنها به نام، بلکه در خودِ زندگی؟

برای سؤالات: توبه چیست؟ چرا ما به آن احتیاج داریم؟ چگونه باید آن را تمرین کنیم؟ - روزه بزرگ پاسخ می دهد. در واقع این یک مدرسه توبه است که هر مسیحی باید هر سال به آن برود تا ایمان خود را عمیق تر کند، دوباره ارزیابی نماید و در صورت امکان زندگی خود را تغییر دهد. این یک زیارت شگفت انگیز به منابع ایمان ارتدوکس – یک کشف مجدد شیوه زندگی ارتدوکس است.

از طریق اَشکال و روح عبادت دورهٔ روزهٔ بزرگِ کلیساست که او معنای این فصل منحصر به فرد را به ما منتقل می کند. بنابراین، این توضیح مختصر از روزه بزرگ، عمدتاً، اگرچه نه منحصراً، مبتنی بر خدمات دورهٔ روزه است. امیدوارم که خواننده با خواندن این صفحات، خودش دریابد که در این دنیا هیچ چیز به زیبایی و عمقی، به اندازه آن چیزی که کلیسا، مادر ما، به محض ورود به فصل مبارک "بهار روزه" آشکار می کند و آزادانه به ما می دهد، الهام گرفته و الهام بخش نیست. 

#GreatLent  #روزه_بزرگ

🆔@LessonsOrthodox

📚کتاب "روزهٔ بزرگ"
نوشته: الکساندر اِشمیمان

🔸روزهٔ بزرگ: سفر به پاسکا

وقتی انسان به سفر می رود، باید بداند کجا می رود. همینطور با روزه بزرگ. روزه  بزرگ بیش از هر چیز یک سفر روحانی است و مقصد آن عید پاک، «عید اعیاد» است. این آمادگی برای «تحقق پاسکا، مکاشفه واقعی» است. بنابراین، ما باید با تلاش برای درک این ارتباط بین روزه بزرگ و عید پاک شروع کنیم، زیرا این چیزی بسیار اساسی و بسیار حیاتی در مورد ایمان و زندگی مسیحی ما را آشکار می کند.

آیا لازم به توضیح است که عید پاک بسیار فراتر از یکی از اعیاد، بیش از بزرگداشت سالانه یک رویداد گذشته است؟  هر کس که فقط یک بار در آن شبی که «روشن‌تر از روز» است شرکت کرده باشد و طعم آن شادی بی‌نظیر را چشیده باشد، این را می‌داند.  اما این شادی برای چیست؟ چرا ما می‌توانیم در مراسم لیتورگی عید پاسکا بخوانیم:«امروز همه چیز، آسمان و زمین و مکان‌های زیر زمین، با نور پر شده اند»؟  به چه معنا، همانطور که ادعا می کنیم، "مرگِ مرگ، نابودی جهنم، آغاز زندگی جدید و جاودان..." را جشن می گیریم؟ پاسخ به همه این سؤالات، این است: زندگی جدیدی که تقریباً دو هزار سال پیش از قبر درخشید، به ما، به همه کسانی که به مسیح ایمان دارند، داده شده است. و در روز تعمید به ما داده شد، که در آن، همانطور که پولس قدیس می‌گوید، "چون در موت او تعمید یافتیم، با مسیح دفن شدیم ...، تا همانطور که مسیح از مردگان برخاست، ما نیز در تازگی حیات راه برویم.»(رومیان 6: 4). بنابراین، در عید پاک، رستاخیز مسیح را به عنوان چیزی که اتفاق افتاده و هنوز هم برای ما رخ می دهد جشن می گیریم. زیرا هر یک از ما هدیه آن حیات تازه و قدرت پذیرش آن و زندگی بر اساس آن را دریافت کردیم.  این هدیه ای است که نگرش ما را نسبت به همه چیز در این دنیا، از جمله مرگ، به طور اساسی تغییر می دهد. این امکان را برای ما فراهم می کند که با خوشحالی تأیید کنیم: "مرگ دیگر نیست!" اوه، مطمئنا مرگ هنوز هست، و ما هنوز با آن مواجه هستیم و روزی خواهد آمد و ما را خواهد برد. اما تمام ایمان ما این است که مسیح با مرگ خود ماهیت مرگ را تغییر داد، آن را گذری - یک "فصح"، یک "پاسکا" [معنای لغوی پاسکا یا فصح همان گذر کردن است که از عید فصحِ گذر بنی اسرائیل از دریای سرخ آمده است]- به ملکوت خدا تبدیل کرد، و تراژدی تراژدی ها را به پیروزی نهایی تبدیل کرد. او «با پایمال کردن مرگ با مرگ»، ما را در رستاخیز خود شریک ساخت. به همین دلیل است که در پایان دعای صبح عید پاسکا می گوییم: "مسیح برخاسته است و زندگی سلطنت می کند! مسیح برخاسته است و یک مرده در قبر باقی نمی ماند!"

#GreatLent  #روزه_بزرگ

🆔@LessonsOrthodox

📚کتاب "روزهٔ بزرگ"
نوشته: الکساندر اِشمیمان

چنین است ایمان کلیسا که توسط قدیسین بی شمارش تأیید و آشکار شده است. با این حال، آیا این تجربه روزانه ما نیست که این ایمان به ندرت از آنِ ماست، که همیشه "زندگی جدیدی" را که به عنوان هدیه دریافت کرده ایم، از دست می دهیم و به آن خیانت می کنیم، و در واقع، طوری زندگی می کنیم که گویی مسیح از مردگان برنخاسته است، انگار که آن رویداد بی نظیر برای ما هیچ معنایی نداشته؟ همه اینها به دلیل ضعف ما، به دلیل عدم امکان زندگی دائمی ما با «ایمان، امید و عشق» در سطحی که مسیح ما را به آن ارتقا داد می باشد، وقتی گفت: “پیش از هر چیز به دنبال ملکوت خدا و عدالت آن باشید.” ما به سادگی همه اینها را فراموش می کنیم - آنقدر سرمان شلوغ است، آنقدر غرق در مشغله های روزانه خود هستیم - و چون فراموش می کنیم، شکست می خوریم. و از طریق این فراموشی، شکست و گناه، زندگی ما دوباره "کهنه" - کوچک، تاریک و در نهایت بی معنی – می شود، سفری بی معنی به سوی یک پایان بی معنی.  ما حتی مرگ را فراموش می کنیم و ناگهان، در میانه «لذت بردن از زندگی»، آن به سراغمان می‌آید: وحشتناک، اجتناب‌ناپذیر، و بی‌معنا. ما ممکن است گهگاه به "گناهان" خود اعتراف کنیم، با این حال، زندگی خود را به زندگی جدیدی که مسیح آشکار کرد و به ما داد، ارجاع نمی دهیم. در واقع، ما طوری زندگی می کنیم که گویی او هرگز نیامده است. این تنها گناه واقعی است، گناهِ همهٔ گناهان، غم و اندوه بی پایان و تراژدی مسیحیت اسمیِ ما.

اگر این را درک کنیم، می توانیم بفهمیم که عید پاک چیست و چرا به روزه بزرگ نیاز دارد و آن را پیش فرض می گیرد. زیرا در آن صورت می توانیم بفهمیم که سنت‌های مذهبی کلیسا، تمام چرخه‌ها و خدمات آن، قبل از هر چیز وجود دارند تا به ما کمک کنند تا بینش و طعم آن زندگی جدیدی را که به راحتی از دست می‌دهیم و به آن خیانت می‌کنیم را توبه کنیم و به آن بازگردیم. چطور می توانیم چیزی را که نمی شناسیم دوست داشته باشیم و آرزو کنیم؟ چطور می‌توانیم چیزی را که ندیده‌ایم و از آن لذت نبرده‌ایم، بالاتر از هر چیز دیگری در زندگی خود قرار دهیم؟ به طور خلاصه: چگونه می توانیم به دنبال ملکوتی باشیم که هیچ ایده ای از آن نداریم؟ این عبادتِ کلیسا است که از ابتدا بوده است و هنوز هم ورود ما به زندگی جدیدِ ملکوت، ارتباط ما با آن می باشد. از طریق زندگی عبادی کلیسا است که او چیزی را بر ما آشکار می کند که "گوشی نشنیده، چشمی ندیده و هنوز به قلب انسانی وارد نشده است، بلکه آنچه خدا برای کسانی که او را دوست دارند آماده کرده است." و در مرکز این زندگی عبادی، به عنوان قلب و اوج آن، مانند خورشیدی که پرتوهایش در همه جا نفوذ می کند، عید پاسکا ایستاده است. این دری است که هر سال به سوی شکوه پادشاهی مسیح گشوده می‌شود، از پیش چشیدن شادی ابدی که در انتظار ماست، شکوه پیروزی ای که از قبل، هرچند به‌طور نامرئی، تمام خلقت را پر می‌کند: "مرگ دیگر نیست!"  کل عبادت کلیسا حول عید پاک سازماندهی می شود، و بنابراین سال عبادی، یعنی توالی فصول و اعیاد، به یک سفر تبدیل می شود، زیارتی به سمت پاسکا، پایانی، که در عین حال آغاز- پایان همه آنچه که «قدیمی» است؛ آغاز زندگی جدید، یک "گذر" دائمی از "این جهان" به ملکوتی که قبلاً در مسیح آشکار شده است.

#GreatLent  #روزه_بزرگ

🆔@LessonsOrthodox

📚کتاب "روزهٔ بزرگ"
نوشته: الکساندر اِشمیمان

و با این حال، زندگی "کهنه"، زندگی گناه و فرومایه، به راحتی قابل غلبه و تغییر نیست. انجیل از انسان انتظار دارد و از او تلاشی می‌طلبد که وی در وضعیت کنونی اش عملاً ناتوان است. ما با یک چشم انداز، یک هدف، یک روش زندگی که بسیار بالاتر از امکانات ما است، به چالش کشیده شده ایم! زیرا حتی رسولان وقتی تعالیم استاد خود را شنیدند، با ناامیدی از او پرسیدند: "اما این چگونه ممکن است؟" در واقع، ردِ یک ایده آل کوچک از زندگی که از دغدغه های روزانه، جستجوی کالاهای مادی، امنیت و لذت، برای یک آرمانِ زندگی که چیزی کمتر از کمال در آن هدف نیست، آسان نمی باشد:«کامل باشید چرا که پدر شما در آسمان کامل است." این دنیا با تمام «رسانه‌هایش» می‌گوید: شاد باش، راحت باش، راه عریض را دنبال کن. مسیح در انجیل می گوید: راه باریک را انتخاب کنید، مبارزه کنید و رنج بکشید، زیرا این تنها راه به سوی خوشبختیِ واقعی است. مگر اینکه کلیسا کمک کند، وگرنه چگونه می توانیم این انتخاب سخت را انجام دهیم، چگونه می توانیم توبه کنیم و به وعده باشکوهی که هر سال در عید پاک به ما داده می شود بازگردیم؟ این همان جایی است که روزه بزرگ وارد می شود. این مدرسه توبه، کمکی است که کلیسا به ما می رساند، که به تنهایی امکان دریافت عید پاک را نه برای خوردن، نوشیدن و استراحت، بلکه در واقع به عنوان یک پایان صِرف از "کهنه" در ما، به عنوان ورودِ ما به "تازه" می دهد.
در کلیسای اولیه، هدف اصلی روزهٔ بزرگ آماده کردن «نوآموزان مسیحی»، یعنی مسیحیان تازه تبدیل شده، برای غسل تعمید بود که در آن زمان در طی مراسم لیتورگی عید پاسکا انجام می شد. اما حتی زمانی که کلیسا دیگر بزرگسالان را تعمید نداد و نهاد تعلیم نوآموزان ناپدید شد، معنای اصلی روزه بزرگ یکسان باقی ماند. زیرا حتی اگر ما تعمید یافته ایم، چیزی که دائماً از دست می دهیم و خیانت می کنیم دقیقاً همان چیزی است که در تعمید دریافت کرده ایم. بنابراین، هر سال عید پاک بازگشت ما به تعمید خودمان است، در حالی که روزه بزرگ آمادگی ما برای آن بازگشت – تلاشی آهسته و مداوم برای انجام، در پایان، «گذر» یا «پاسکا» ی خودمان به زندگی تازه در مسیح است. اگر همانطور که خواهیم دید، عبادت دوره روزه بزرگ حتی امروز نیز ویژگی تعلیمی و تعمیدی خود را حفظ کرده است، این نه به عنوان بقایای «باستان ای» از گذشته، بلکه به عنوان چیزی معتبر و ضروری برای ماست. زیرا هر سال، روزه بزرگ و عید پاک، یک بار دیگر، توسط ما کشف مجدد و بازیابی آن چیزی است که از طریق مرگ و رستاخیز تعمیدی خود ساخته شدیم.
یک سفر، یک زیارت!  با این حال، همانطور که آن را شروع می کنیم، همانطور که اولین قدم را به سمت "اندوه روشنِ" روزه بزرگ می گذاریم، ما دور، بسیار دور، مقصد را می بینیم. این شادی عید پاک است، این ورود به شکوه ملکوت است.  و این چشم انداز، پیش چشیدن عید پاک است که اندوه روزه را روشن و تلاش دوره روزه ما را «بهار روحانی» می سازد. شب ممکن است تاریک و طولانی باشد، اما در تمام طول راه به نظر می رسد سپیده دمی مرموز و درخشان در افق می درخشد. «ای دوستدار انسان، ما را از توقع ما محروم مکن!»

#GreatLent  #روزه_بزرگ

🆔@LessonsOrthodox

☦️كتاب ايمان مسيحى ارتدوكس

جلال بر خداوند، آنچه اینجا به شما گرامیان ارائه می گردد پی دی اف كتاب ارتدوكسى ديگری است که ترجمه شد و به چاپ رسید.
کتاب حاضر درباره تمام بندهای اعتقادنامه مقدس ارتدوکس مفصل توضیح می دهد و کتابی بسیار حائز اهمیت در تعلیم ایمانداران بخصوص به جهت دریافت تعمید مقدس ارتدوکس می باشد.

چنانکه خود خداوند فرمود: “پس رفته، همه امتها را شاگرد سازید و ایشان را به اسم پدر و پسر و روح القدس تعمید دهید”. (متی 28: 19)

🆔@LessonsOrthodox

☦ کتاب سیصد گفتار از زاهدان کلیسای ارتدوکس

در این کتاب بیش از سیصد گفتار از قدیسین ارتدوکس، از دوازده کشور مختلف گردآوری شده است. سخن آنها بیانگر تجربه روحانی می باشد که در طی اعصار آزمایش شده است. سخنان آنها حاوی پاسخ های بسیاری در مورد آنچه برای ما و اطرافیان مان رخ می دهد می باشد. قدیسین نشان می دهند که پارسایی الهی به زندگی روزمره ما پیوسته است. این پارسایی خدا میلیون ها انسان را در سراسر جهان دگرگون کرده و بسیاری از آنها را به تقدس و کمال رسانده است.
 
https://www.oodegr.com/persia/e_books/300-sayings/index.htm

🆔@LessonsOrthodox

📚 کتاب تعالیم مسیحیت ارتدوکس برای کودکان

🆔@ORTHODOXIRAN

📚کتاب پادشاهان و انبیا

تفسیری از کتابهای عاموس، هوشع، اشعیا، میکاه، صفنیا، ناحوم و ارمیا

🆔@ORTHODOXIRAN

🆔 @ORTHODOXIRAN

☦کتاب «چگونه یک زندگی مقدس شایسته داشته باشیم»

*فراخوانی به مسیحی‌ها*

آیا خود را مسیحی می‌نامید؟ آیا واقعاً مسیحی هستید؟ آیا مانند یک مسیحی زندگی می‌کنید، یعنی آیا با شور و اشتیاق دنبال آنچه یک مسیحی واقعی می‌جوید و آرزو می‌کند، هستید؟ برکاتی که خداوند به مسیحیان واقعی در زندگی آینده وعده می‌دهد، بسیار مورد آرزو است. و بی‌نهایت وحشتناک است بدبختی‌ای که گناه به ما وارد می‌کند، اگر ما آنچه یک مسیحی باید بیشتر آرزو کند و دنبال کند را نخواهیم و جستجو نکنیم. چه اتفاقی می‌افتد اگر برکات وعده داده شده را دریافت نکنید و به عذاب‌های ابدی بیفتید؟ شما تاکنون زمان قابل توجهی زندگی کرده‌اید، اما آیا تاکنون به این سوالات و سوالات مشابه فکر کرده‌اید؟ به خصوص، آیا تاکنون به طور جدی درباره آن‌ها تأمل کرده‌اید؟
یک فرد مسیحی باید مانند عیسی مسیح باشد. پولس رسول می فرماید: همین فکر در شما باشد که در عیسی مسیح نیز بود (فیلیپیان 2: 5). آیا شما همان نوع فردی هستید که عیسی مسیح بود؟ آیا مانند او رفتار می‌کنید؟ آیا با تعلیمات او، یا انجیل، که به عنوان قانون زندگی به ما داده است، زندگی می‌کنید؟
یک مسیحی نباید دنیا را دوست داشته باشد (اول یوحنا 2: 15). اما بسیاری به دنیا کاملاً وابسته‌اند، به طوری که به نظر می‌رسد فقط برای دنیا زندگی می‌کنند: همیشه مانند دنیا فکر می‌کنند، مانند دنیا رفتار می‌کنند، و تمام قوانین را که در زندگی‌شان دنبال می‌کنند، دقیقاً قوانینی است که دنیا دنبال می‌کند. آیا شما چنین شخصی نیستید؟ چنین زندگی‌ای مسیحی نیست و بسیار فاجعه‌بار است.
خداوند یک بار در عهد عتیق از طریق پیامبر مقدس به قوم برگزیده خود گفت: میان من و تاکستانم حکم کنید. چه کاری می‌توانستم برای تاکستانم انجام دهم که نکردم؟ پس چرا هنگامی که انتظار داشتم انگور بیاورد، انگور تلخ آورد؟ و اکنون بروید؛ به شما می‌گویم که با تاکستانم چه خواهم کرد: حصار آن را برمی‌دارم و تا خورده شود؛ و دیوار آن را خراب می‌کنم تا پایمال گردد (اشعیا 5: 3-5). آیا خداوند در عهد جدید نمی‌تواند با حق بی‌نهایت بیشتری به ما که نافرمانی می‌کنیم بگوید: "چه کاری می‌توانستم برای شما انجام دهم که نکردم؟ شما را با خونم بازخریدم، در بطن کلیسای خود متولد کردم؛ با نور ایمان واقعی روشن کردم، همه وسایل و توانایی‌ها را برای نجات به شما دادم، خوشبختی ابدی را برای شما آماده کردم و به طور مداوم به هر طریقی شما را برای جستجوی این خوشبختی متقاعد کردم. آیا من به اندازه کافی محبت خود را به شما نشان ندادم؟ بیچاره گان! من نجات‌دهنده شما شدم و به هر طریقی تلاش می‌کنم همه شماره را به خوشبختی ابدی برسانم، اما شما فقط به هر طریقی تلاش می‌کنید تا در خوشبختی ابدی نباشید و من که بر شما قاضی خواهم بود شما را به عذاب‌های ابدی بسپارم. من شما را خلق کردم تا برای همیشه با من باشید و از خوشی‌های من لذت ببرید، اما شما به گونه‌ای رفتار می‌کنید که من از شما بیزار شوم و شما را رد کنم. من نسبت به شما بسیار رحیم هستم، اما شما با ناسپاسی و خودخواهی‌تان فقط سعی می‌کنید خشم مرا نسبت به خودتان شعله‌ور کنید. نه رحمت من، که به طور مداوم به شما نشان می‌دهم، نه خوشبختی ابدی، که اغلب و به طور جدی شما را به آن دعوت می‌کنم، نه عذاب‌های وحشتناک جهنم، که با آن شما را تهدید می‌کنم، شما را به راه نجات برانگیخته نمی‌کند. آیا بهتر نبود اگر شما هرگز متولد نشده بودید و نور ایمان بر شما نمی‌تابید؟" دوست من، چه می‌شود اگر روزی مجبور شویم چنین کلماتی را از خداوند بشنویم؟ حتی اکنون، که هنوز آن‌ها را نشنیده‌ایم، این کلمات قلب ما را می‌سوزاند. چه خواهد شد وقتی آن‌ها را بشنویم و مجبور باشیم آنچه را که با گناهانمان برای خود کاشته‌ایم، درو کنیم؟ در قلب خود ترس داشته باشید! روش زندگی معمول خود را متوقف کنید و شروع به زندگی بر اساس تعلیمات خداوند کنید، که در انجیل مقدس او نوشته شده است، یک زندگی خداپسند و مقدس.
برای اینکه بتوانید سریع‌تر شروع کنید، دستورالعمل‌هایی برای یک روز ارائه می‌دهم. اگر به درستی این دستورالعمل‌ها را دنبال کنید، خواهید دید که به هیچ دستورالعمل دیگری نیاز نخواهید داشت. شما باید هر روز بعدی را مانند روز اول بگذرانید.

ادامه کتاب در پست های آینده...

🆔@LessonsOrthodox
🆔@ORTHODOXIRAN

☦کتاب «چگونه یک زندگی مقدس شایسته داشته باشیم»

* چگونه در صبح باید رفتار کنیم؟*

در صبح، به صورت زیر رفتار کنید:
1. پس از بیدار شدن، سعی کنید اول از همه افکار خود را به خداوند معطوف کنید. معطوف کردن افکارمان به خداوند باید طبیعی‌ترین فعالیت ما در هر زمان دیگری از روز باشد، زیرا هیچ کس نمی‌تواند به اندازه خداوند برای ما ضروری، عزیز و ارزشمند باشد. زیرا هر آنچه اکنون داریم و هر آنچه تا کنون داشته‌ایم، حتی خود وجودمان، همه هدایای خداوند است. شخصی که برای ما از همه بیشتر مورد نیاز، عزیز و ارزشمند است، معمولاً اولین کسی است که صبح به ذهن ما می‌آید. همین که صبح از خواب بیدار می‌شویم، فکر هر کسی یا هر چیزی که بیشتر برای ما مورد نیاز و عزیز است، بیدار می‌شود. این همیشه در جریان طبیعی اتفاق می‌افتد. بنابراین، همیشه طبیعی است که افکار ما اول از همه به خداوند معطوف شود با نوعی توسل قلبی، مانند "جلال بر تو، ای خداوند! جلال بر تو، ای رحیم!" ما شایسته نام مسیحی نخواهیم بود اگر با بیدار شدن از خواب فقط چشمان جسمانی خود را باز کنیم و نه چشمان روحانی خود را، و اول به زمین و چیزهای زمینی فکر کنیم و نه به خداوند.

2. اگر زمانی که بیدار شدید، زمانی است که یا نزدیک به زمانی است که باید بلند شوید، بدون هیچ تأخیری در حالی که علامت صلیب را می‌کشید بگویید: "به نام پدر، و پسر، و روح‌القدس". و سپس، "خداوند عیسی مسیح، پسر خدا، به من گناهکار رحم فرما."

3. بلافاصله پس از این، یا در همان زمان، از رختخواب بلند شوید.
برخاستن سریع از رختخواب اغلب برای جسم ما بسیار ناخوشایند است، زیرا جسم ما، مانند یک غلام تنبل، همیشه دوست دارد دراز بکشد و بخوابد یا تنعم کند و بیکار بماند. هر صبح در مقابل تمایلات پایه‌ای جسم خود عمل کنید. بگذارید این مخالفت با جسم اولین قربانی شما به خداوند باشد. از جمله دلایل دیگر، برخاستن سریع صبحگاهی برای روح بسیار مفید است زیرا (همانطور که همه کسانی که با جدیت برای نجات تلاش می‌کنند مدت‌ها پیش مشاهده کرده‌اند) وقتی بعد از بیدار شدن برای مدت طولانی در رختخواب می‌مانیم، تمایلات ناپاک به راحتی در بدن ما ایجاد می‌شود و افکار و تمایلات ناپاک در روح ما. بعداً در طول روز این‌ها به راحتی باعث می‌شود که افراد بی‌دقت به گناهان جدی بیفتند و در خطر بزرگ از دست دادن نجات خود قرار گیرند. اما هر که در صبح با شجاعت در برابر خواسته‌های جسم خود مقاومت کند، در برابر وسوسه‌هایی که در طول روز و شب بر او هجوم می‌آورند، حتی وسوسه‌های بسیار جدی، مقاومت خواهد کرد. اما اگر به هر درجه‌ای از خود مراقبت کرده‌اید، قبلاً این را می‌دانید.

4. پس از برخاستن از رختخواب، بلافاصله شستشو کنید و پس از شستشوی خود، بلافاصله به گونه‌ای که شایسته یک شخص محترم است لباس بپوشید. لازم است که بلافاصله صبح به این شکل لباس بپوشیم، هرچند ممکن است هیچ‌کس با ما نباشد، زیرا:
اول، ما هرگز کاملاً تنها نیستیم؛ همیشه و همه‌جا فرشته نگهبان و خداوند با ما هستند. فرشته نگهبان ما، اگر خودمان او را از خود دور نکنیم، همیشه با ماست و خداوند بدون شک همیشه با ماست به دلیل ذات الهی‌اش، زیرا او خدایی حاضر در همه‌جا است. زیرا در او زندگی می‌کنیم و حرکت می‌کنیم و هستی داریم، همانطور که رسول مقدس می‌گوید (اعمال رسولان ۱۷ :۲۸).
دوم، پس از بیدار شدن و شستشو، باید بلافاصله با دعاهای صبحگاهی در برابر خداوند بایستیم. و هرگز جرأت نمی‌کنیم حتی در برابر یکی از رئیسان دنیوی پایین‌رتبه بدون لباس مناسب ظاهر شویم.
و در نهایت، اگر بلافاصله پس از خواب با شایستگی لباس بپوشید، خود را از دو خطر که متأسفانه بسیاری از مردم در زمان ما با آن‌ها مواجه هستند محافظت خواهید کرد، یعنی: از خطر ایجاد وسوسه برای دیگران و از خطر آلوده شدن به روح بی‌شرمی. دوست من، از کسی که حتی در صبح بی‌شرم است، چه انتظاری می‌توانیم در ظهر و شب داشته باشیم؟

ادامه دارد...

🆔@LessonsOrthodox
🆔@ORTHODOXIRAN

5. پس از شستشو و لباس پوشیدن، در برابر شمایل مقدس بایستید و دعاهای صبحگاهی را همانطور که کلیسای مقدس مشخص کرده و به ترتیب مشخص شده بخوانید.
برای اینکه بدون مانع دعا کنید، به ویژه اگر خواندن را بلد نیستید، حداقل دعاهای ابتدایی صبحگاهی را حفظ کنید. آیا این سخت است؟ و چگونه نمی‌توانید حتی دعای "ای پدر ما که در آسمانی" را حفظ کنید. این را یاد بگیرید! این مهم‌ترین دعا و برای همه موارد نجات‌بخش است.

6. به دلیل آشنایی طولانی با دعاها، دعاهای حفظ شده یا خوانده شده از کتاب گاهی بدون توجه به محتوای آن‌ها گفته می‌شوند و بنابراین در واقع دعا نمی‌کنیم، بلکه فقط خیال می‌کنیم که دعا می‌کنیم. به همین دلیل گاهی می‌توانیم با کلمات دیگر دعا کنیم که توسط کلیسای مقدس تعیین و مشخص نشده است. اما وقتی اینطور دعا می‌کنید، همیشه موارد زیر را به دقت رعایت کنید:
الف) از خداوند تشکر کنید که در طول شب گذشته زندگی شما را حفظ کرده و دوباره به شما زمان برای توبه و اصلاح زندگی‌تان داده است، زیرا هر روز جدید برای ما یک نعمت جدید و کمترین سپاس از خداوند است، زیرا هیچ روز جدیدی به طور خودکار پس از شب نمی‌آید. بسیاری از مردم، بدون هیچ مشکلی به خواب رفته‌اند و در این زندگی بیدار نشده‌اند، بلکه در زندگی دیگری: ابدیت. آیا واقعاً دشوار می باشد که یک نفر زندگی خود را از دست بدهد؟ گاهی حتی یک ترس خفیف می‌تواند باعث مرگ ما شود. هیچ شبی بدون مرگ بسیاری از مردم نمی‌گذرد. ما چه برتری بر کسانی که در شب گذشته مرده‌اند داریم؟ آیا ما هم نمی‌توانستیم بمیریم؟ بله، بسیار آسان می‌توانستیم بمیریم.
اما چه کسی ما را از مرگ حفظ کرده است، مگر نه خدای نیکو و مهربان، که همواره منتظر توبه و اصلاح زندگی‌های ماست؟ او ما را حفظ کرده و یک روز جدید به ما بخشیده است، که بتوانیم جان خود را نجات دهیم. پس، آیا نمی‌توانیم از خداوند تشکر کنیم؟ هر صبح با تمام جان خود از او تشکر کنید، مثلاً اینطور: "خداوند و پادشاه من! از تو سپاسگزارم که در طول شب گذشته زندگی مرا حفظ کرده‌ای و دوباره به من زمان برای توبه و اصلاح زندگی‌ام بخشیده‌ای. چه بسیار مردمی که در شب گذشته از زندگی زمینی محروم شده‌اند. روزی که شروع می‌شود، یک روز اجتناب‌ناپذیر در زندگی من نیست. فقط به این دلیل شروع می‌شود که تو آن را به من به دلیل رحمت بی‌نهایت خود می‌دهی. به راحتی می‌توانستم در شب گذشته بمیرم. اما تو، ای نیکو، من را نجات دادی و یک روز جدید به من عطا کردی، که بتوانم جان خود را نجات دهم. با تمام قلبم از تو سپاسگزارم، ای مهربان."

🆔@LessonsOrthodox
🆔@ORTHODOXIRAN

ب) از خدا برای دیگر نعمت‌هایی که از او دریافت کرده‌اید تشکر کنید. از او تشکر کنید که شما را آفریده، حفظ کرده، نجات داده، شما را به ایمان واقعی آورده، و در ایمان واقعی به شما همه وسایل نجات را فراهم کرده و همچنان فراهم می‌کند. همه این نعمت‌ها بسیار بزرگ و شایسته سپاسگزاری بی‌وقفه و عمیق هستند. آیا احساس شادی زندگی را می داشتید اگر خداوند شما را نیافریده بود؟ آیا اکنون زنده بودید اگر او زندگی شما را حفظ نکرده بود؟ چه اتفاقی برای ما می‌افتاد اگر او ما را نجات نداده بود؟ چقدر بدبخت می‌بودیم اگر او ما را به ایمان واقعی نیاورده و از این طریق همه وسایل نجات را برای ما فراهم نکرده بود! حتی اکنون، با داشتن ایمان واقعی و همه وسایل نجات، بسیار بدبخت هستیم. پس چقدر بدبخت‌تر می‌بودیم بدون ایمان واقعی. از خداوند بی‌وقفه و با تمام جان خود تشکر کنید، مثلاً اینطور: "خداوند، پدر و پادشاه من، از تو سپاسگزارم که من را آفریده‌ای، حفظ کرده‌ای، به ایمان واقعی دعوت کرده‌ای، و در ایمان واقعی همه وسایل نجات را فراهم کرده‌ای و همچنان فراهم می‌کنی. آیا احساس شادی زندگی را می‌کردم اگر تو من را نیافریده بودی؟ آیا اکنون زنده بودم، اگر تو زندگی‌ام را حفظ نکرده بودی؟ چه بر سر من می‌آمد اگر تو مرا نجات نداده بودی؟ چقدر بدبخت بودم اگر تو مرا به ایمان حقیقی هدایت نکرده و همه وسایل نجات را برایم فراهم نکرده بودی! با تمام وجود از تو سپاسگزارم، ای خیر مطلق و رحیم مطلق."

ج) خداوند را شکر کن که نه تنها همه وسایل نجات را برایت فراهم کرده، بلکه بدون توقف تو را به استفاده از این وسایل ترغیب می‌کند و با وجود مقاومت‌های مکررت، با وجود اندوهی که مکرراً برای او ایجاد می‌کنی، با وجود همه سرسختی‌هایت، تو را مجازات نمی‌کند و از هدیۀ بزرگش، یعنی زندگی، محرومت نمی‌سازد، بلکه همچنان تو را فرا می‌خواند و به روش‌های مختلف تو را به نجات هدایت می‌کند. ای کاش بدن‌ها و روح‌های ما اکنون در آتش جهنم ابدی نمی‌سوختند اگر خداوند این‌چنین رحیم و بردبار نبود. خداوند را با تمام وجودت شکر کن.

د) خداوند را شکر کن که در شب گذشته تو را قوت بخشید و امکان دوباره پرداختن به کارهای ضروری و مفید دنیوی را برایت فراهم کرد. چقدر مردم به علت ناتوانی‌های مختلف نمی‌توانند معاش روزانۀ خود را به دست آورند. چقدر به علت بیماری‌های مختلف نمی‌توانند حرکات ضروری را انجام دهند و دائماً بار دیگران و خودشان هستند. خداوند را از صمیم قلبت شکر کن که تو را تقویت کرده است.

ه) بعد از این، با تمام وجود دعا کن که خداوند گناهان بی‌شمار تو را ببخشد، چه آن‌هایی که به عمل، نیت، تمایل یا حتی فقط به فکر انجام داده‌ای. هرگز این دعا را ترک نکن: همیشه در نظر خداوند گناهکاری. در این باره هیچ‌کس نباید خود را فریب دهد. رسول مقدس در روح خدا می‌گوید: زیرا در بسیاری از چیزها همه ما خطا می‌کنیم (یعقوب ۳ :۲). رسول مقدس دیگر در همان روح می‌گوید: و اگر بگوییم که گناه نداریم، خود را فریب می‌دهیم و راستی در ما نیست (اول یوحنا ۱ :۸).

و) دعا کن که خداوند به تو اراده‌ای محکم و تغییرناپذیر بدهد که از امروز به بعد همیشه و کاملاً متعلق به او باشی، همواره انجام اراده او را به عنوان اولویت اصلی خود بدانیم و دائماً تلاش کنیم که در تطابق کامل با اراده مقدس او زندگی کنیم و بنابراین با همه وجود سعی کنیم اراده مقدس او را درک کنیم، که در رابطه با ما اصولاً همیشه یکسان است: تقدس ما (اول تسالونیکیان ۴: ۳)، و نجات جان‌های ما (اول تسالونیکیان ۵ :۹؛ دوم تسالونیکیان ۲:۱۳).
ادامه دارد....

🆔@LessonsOrthodox
🆔@ORTHODOXIRAN