خیلی از مسیر ها تورو مجبور میکنن تا تلاش کنی تا برسی به چیزی که میخوای اما مقصد قراره جایی باشه قرار بود از اولشم اونجا باشی

Yesterday🌼✨

کمرم داره دو نصف میشه و چشمام تار میبینه.🧚🏼‍♀

میخوام وقتی پیر شدم باسواد، باتجربه و سرحال باشم.

اینطوری که نشونم بدن و بگن کاش مثل این خانوم پیر شیم.

امروز اینطوریه که اگه بیرون نری و بهت خوش نگذره، باید غمو تا فردا تحمل کنی.

ای کاش به جای وقت تلف کردن برای کنکور، برای برنامه نویسی وقت میزاشتم.

اما این ای کاش، اینطوری نیست که معنی پشیمونی بده. فقط اونوقت تا الان چند سالی جلو تر بودم.

شایدم این اتفاقا افتاد که الان قدر علاقه و استعداد هامو بیشتر بدونم.

در کل با دید مثبت باید بهش نگاه کنم.

بعضی وقتا نمیدونم باید افکارمو به کجا هدایت کنم که به آرامش برسم.

من نمیدونم ramiz چطور اینطوری دیوانه وار و پر از احساس تار میزنه. واقعا در عجبم.

همین آقا با همین شاهکار بودنش یه بار گفته بود مهارت من توی تار زدن، مثل یه قطره از یه دریا میمونه. شما به عظمت این آلت موسیقی پی ببر.

Your journey is yours to define. beauty, pain, or both; let your soul tell the story.

امروز لزومی نداشت سخت باشه، ولی عجیب سخت و نگذرنده‌ست.

بقول لیلا حس میکنم به همه داره خوش میگذره و فقط من سرکارم و ناناحت.

اگر در ادامه‌ی عمر هم خوشبخت باشم
گمان نمی‌کنم هرگز این زخم‌هایی که سرزمینم به من زده، درمان بشود.