شاید از شدت جستجو چیزی پیدا نمی‌کنم.

Huzura kovuşamiyorum bi turlu.
Hep kendime diyordum ki sakin uzulme sakin birakma kendini, hiç kendime uzulmeye izin vermedim.
Bi duşundum dedim ki al kizim sana bir fırsat, uzulup ağlaya bilirsin.
Uzuldum ağladim ama iyi gelmedi.
Yine kendimle savaş. gerçekten Bitmeyecek mi?

هر چیزی من رو به چیز دیگه‌ای پیوند می‌ده. به هر چیزی برای رهایی چنگ می‌زنم، اما مثل یه زنجیره‌ی بی‌انتها می‌مونه که راه خلاصی ازش ندارم.

خیلی اتفاقی با Can دوست شدم، اصلا فکر نمیکردم یه انسان از یه مملکت دیگه پیداش بشه و از راه دور، واسه چند ساعتم که شده حالمو خوب کنه.
تعجب میکنم!

«شاید شانس آورده‌ایم که بعضی از در‌ها هرگز به رویمان باز نشدند.»
همانطور که ای‌کاش برخی در‌ها هرگز باز نمی‌شدند.

داشت میگفت آرزو داره جای من باشه، در عین حال منم آرزو داشتم جای اون باشم. یه‌جور هم درکش میکردم هم نمیکردم.
چی‌ میشد اگه همه چی سرجاش بود؟ هرکس راضی و خوشحال بود.

ما برای ادامه دادن هیچکسی را نداریم جز خودمان
و این کافیست

نمیشد اِنقدر سخت نبود؟

بزرگ‌ترین استراتژیم در برابر مشکلاتم اینه که تا جایی که می‌تونم تظاهر می‌کنم وجود ندارن.

«تاحالا زندگیِ کسی بخاطر سینگل بودن خراب نشده، اما زندگی خیلی‌ها بخاطربودن با آدم اشتباه خراب شده.»
پ.ن: اگه هنوز آدم مورد نظرت رو پیدا نکردی تنها بمون، سخت کار کن و آرامشی که داری رو نابود نکن.

‏باید خودمو توی یکی از اون پنجشنبه های سرد و ابری که ظهر از مدرسه میرسیدم خونه و بابت تعطیلی فردا خیالم راحت بود جا میذاشتم. اشتباه کردم.