فهمیدم وقتی باشگاهم باید نوتیف کارفرما رو ببندم.

من پلی لیست گودبای پارتیم رو آماده کردم، فقط مونده گرفتن پذیرش و ویزا.

گاهی دلم میخواد اون آدم خوش شانسی باشم که از چیزی که بدست آورده متعجب باشه و تا مدت ها باورش نشه. اما متاسفانه یا خوشبختانه هرچی بدست آوردم واسش کونم پاره شده و به سادگی باورش کردم.

حداقل در لحظه حالمو خوب میکنه پس ارزششو داره.

وای.

دیباگ کد با سردرد بعد از درد بی‌پولی، از بدترین دردهایی‌ِ که تجربه کردم.

‏اینطوریه که اول دلت واسه تنهایی یکی میسوزه، هی با خودت میگی "چرا این طفلک هیچکس رو نداره؟ چرا همه تنهاش میذارن؟"
‏بعدا میفهمی همه حق داشتن.

تنهایی انجام دادن سخته، اما خیلی افتخار داره، خیلی.

پارتنرِ خوب، خیلی از ذهنیت‌های منفی توی فکرتو میشوره و میبره و جاشو با افکار مثبت پر میکنه.

نمیخوام صبح بشه که کار کنم.

خدایا یعنی راه نداره انسان‌های حساس همگی با هم برن یه سیاره‌ی دیگه زندگی کنن؟

باز خوبه که روزهای بد میگذرن.

با آدمای خسیس هیچ جوره نمیشه ارتباط سالم داشت!

امتحان اول صبحی زیاد جالب نیست، بهش یک از ده می‌دم.

عاقل بودن آخرش آدم رو دیوونه میکنه.