وای.

دیباگ کد با سردرد بعد از درد بی‌پولی، از بدترین دردهایی‌ِ که تجربه کردم.

‏اینطوریه که اول دلت واسه تنهایی یکی میسوزه، هی با خودت میگی "چرا این طفلک هیچکس رو نداره؟ چرا همه تنهاش میذارن؟"
‏بعدا میفهمی همه حق داشتن.

تنهایی انجام دادن سخته، اما خیلی افتخار داره، خیلی.

پارتنرِ خوب، خیلی از ذهنیت‌های منفی توی فکرتو میشوره و میبره و جاشو با افکار مثبت پر میکنه.

نمیخوام صبح بشه که کار کنم.

خدایا یعنی راه نداره انسان‌های حساس همگی با هم برن یه سیاره‌ی دیگه زندگی کنن؟

باز خوبه که روزهای بد میگذرن.

با آدمای خسیس هیچ جوره نمیشه ارتباط سالم داشت!

امتحان اول صبحی زیاد جالب نیست، بهش یک از ده می‌دم.

عاقل بودن آخرش آدم رو دیوونه میکنه.

So what you think , is there any ending or any beginning , soul ?

جدی قد بلند بودن خودش یه استایله.

آدما میگن دوست دارن ولی برای خوشحال کردنت دست به هیچ‌کاری نمیزنن.

کافیه یذره حالم بد باشه تا به بهونه اون واسه هرچی که اذیتم میکنه اشک بریزم.

من خیلی احساساتی ام در عین حال بی احساس،دقیق نمیتونم توضیح بدمش.

فرقی نداره چقدر کار کنم و پول دربیارم، درنهایت باید تا آخر برج با یه تومن سر کنم.