تعويض روغن كمپرسور های برودتی

جهت تعويض روغن بايد به کاتالوگ كمپرسور مراجعه كرد كه روغن مخصوص به آن كمپرسور استفاده شود ولي در كل روغن كمپرسور هاي بيتزر٬ کریر٬ بک 4gs و كمپرسورهاي كوپلند 3gs مي باشد.
این روغن ها معدنی می باشند و جهت مبرد ۲۲ است. ولی برای گازهای سری چهار از روغن های مصنوعی استفاده شود.

روغن كمپرسور هاي برودتي هر چند وقت يكبار بدليل كثيفي يا آلوده شدن بايد عوض شود جهت اين كار بايد مراحل زير را به ترتيب انجام داد:

1 - ابتدا شير مكش و رانش كمپرسور را بسته و گاز داخل كمپرسور را تخليه مي كنيم.
2 - برق هيتر روغن را قطع كرده تا هنگام تخليه روغن ، هيتر نسوزد.
3 - پس از تخليه كامل گاز، درب تخليه روغن را كه در پايين ترين قسمت كمپرسور قرار دارد باز كرده و روغن معيوب را در يك ظرف تخليه مي كنيم.
4 - در مقابل درب تخليه روغن يك فنر و يك فيلتر توري فلزي وجود دارد كه بايد حتما با يك حلال شستشو شده و با فشار باد كاملاخشك شود . در صورت كثیف بودن اين فيلتر فشار روغن افت مي كند و روغن كاري كمپرسور به خوبي انجام نمي شود.
5 - توري فلزي ، فنر و درب تخليه را به ترتيب همان گونه كه باز كرديم مي بنديم و پيچي كه مخصوصه تزريق روغن مي باشد را باز مي كنيم.
6 - روغن را توسط قيف مخصوص تا اندازه استاندارد كه دو سوم شيشه نمايشگر است پر می کنيم. ( معمولا يك برچسب كه اندازه روغن را مشخص مي كند كنار اين شيشه متصل شده )
7 - حال باید تمام مغزی هایی که باز کردیم را بسته و کمپرسور را وکیوم کنیم.
8 - شير هاي كمپرسور را باز مي كنيم و پس از تست درب پوش ها سيستم را روشن می کنیم.

چیلرهای نوع Screw را بایستی نسل جدید چیلرهای تراکمی به حساب آورد.

تکنولوژی ساخت و نوع خاص کمپرسورهای این دستگاه‌ها که از نوع مارپیچی می‌باشند، امکانات ویژه‌ای را نسبت به چیلرهای تراکمی نوع معمولی به وجود آورده است.

کنترل ظرفیت یا همان مکانیزم بی‌بار کننده (Unloader) که توسط فشار روغن فعال می‌شود، به منظور کاهش بار در حین راه‌اندازی و کنترل ظرفیت در حین کاربری به صورت کاملا متناسب با میزان تبرید مورد نیاز استفاده می‌شود که این امر سبب عمر بسیار طولانی‌تر دستگاه و راندمان بی‌نظیر آن نسبت به سایر سیستم‌ها شده و هزینه انرژی، تعمیر و نگهداری را کاهش چشمگیری می‌دهد. بی‌بار کردن کمپرسور متناسب با کاهش بار سیستم نه تنها سبب کاهش توان ورودی به کمپرسور می‌گردد، بلکه تنش‌های وارده به موتور و کمپرسور را که در اثر تعداد دفعات روشن- خاموش شدن به وجود می‌آید نیز کاهش می‌دهد.

در نتیجه نیاز به تعمیرات به حداقل خواهد رسید. ملاحظه می‌گردد که در صورت استفاده از این سیستم علیرغم جایگزینی انرژی الکتریکی به جای انرژی سوخت گاز و آب، مصرف انرژی در حالت کاملا بهینه قرار می‌گیرد، که این خود هزینه‌های بهره‌برداری را نسبت به چیلرهای تراکمی معمولی کاهش خواهد داد.

چیلرهای نوع Screw را بایستی نسل جدید چیلرهای تراکمی به حساب آورد.

تکنولوژی ساخت و نوع خاص کمپرسورهای این دستگاه‌ها که از نوع مارپیچی می‌باشند، امکانات ویژه‌ای را نسبت به چیلرهای تراکمی نوع معمولی به وجود آورده است.

کنترل ظرفیت یا همان مکانیزم بی‌بار کننده (Unloader) که توسط فشار روغن فعال می‌شود، به منظور کاهش بار در حین راه‌اندازی و کنترل ظرفیت در حین کاربری به صورت کاملا متناسب با میزان تبرید مورد نیاز استفاده می‌شود که این امر سبب عمر بسیار طولانی‌تر دستگاه و راندمان بی‌نظیر آن نسبت به سایر سیستم‌ها شده و هزینه انرژی، تعمیر و نگهداری را کاهش چشمگیری می‌دهد. بی‌بار کردن کمپرسور متناسب با کاهش بار سیستم نه تنها سبب کاهش توان ورودی به کمپرسور می‌گردد، بلکه تنش‌های وارده به موتور و کمپرسور را که در اثر تعداد دفعات روشن- خاموش شدن به وجود می‌آید نیز کاهش می‌دهد.

در نتیجه نیاز به تعمیرات به حداقل خواهد رسید. ملاحظه می‌گردد که در صورت استفاده از این سیستم علیرغم جایگزینی انرژی الکتریکی به جای انرژی سوخت گاز و آب، مصرف انرژی در حالت کاملا بهینه قرار می‌گیرد، که این خود هزینه‌های بهره‌برداری را نسبت به چیلرهای تراکمی معمولی کاهش خواهد داد.

تقسیم بندی چیلرها
چیلرها از جمله تجهیزات بسیار مهم در سرمایش هستند که به طور کلی می توان آنها را به دو دسته چیلرهای تراکمی و چیلرهای جذبی تقسیم کرد. به طور کلی چیلرهای تراکمی از انرژی الکتریکی و چیلرهای جذبی از انرژی حرارتی به عنوان منبع اصلی برای ایجاد سرمایش استفاده می کنند.

فناوری تبرید جذبی روشی عالی برای تهویه مطبوع مرکزی در تأسیساتی است که ظرفیت دیگ اضافی داشته و می توانند بخار یا آب داغ مورد نیاز برای راه اندازی چیلر را تأمین نمایند. چیلر های جذبی ظرفیت بین ۲۵ تا ۱۲۰۰ تن برودتی را براحتی تأمین می کنند. البته قابل ذکر است که برخی از تولید کنندگان ژاپنی موفق شده اند چیلرهای جذبی با ظرفیت معادل۵۰۰۰ تن نیز تولید کنند. در سیستمهای جذبی غالباً از آب به عنوان مبرد استفاده می شود. گرمای مورد نیاز برای کارکرد این چیلرها به طور مستقیم از گاز طبیعی یا گازوئیل تأمین می گردد. منابع غیر مستقیم گرما در چیلرهای جذبی عبارتند از آب داغ بخار پر فشار و کم فشار. بر این اساس تولید کنندگان مختلف در جهان سه نوع اصلی چیلر جذبی ارائه می نمایند که عبارتند از : شعله مستقیم ، بخار و آب داغ. در یک تقسیم بندی عمومی می توان چیلرهای جذبی را در دو دسته چیلرهای جذبی آب و آمونیاک و چیلرهای جذبی لیتیوم بروماید و آب طبقه بندی نمود . در واقع در هر سیکل تبرید جذبی یک سیال جاذب و یک سیال مبرد وجود دارد که تقسیم بندی فوق بر این مبنا انجام شده است. در سیستم آب و آمونیاک ، سیال مبرد آمونیاک وسیال جاذب آب است. در سیستم لیتیوم بروماید و آب ، سیال مبرد آب و سیال جاذب ، محلول لیتیوم بروماید است.
اما بر حسب اجزای سیستم هم می توان تقسیم بندی های دیگری ارائه کرد مثلاً می توان سیکل های تبرید جذبی را به سیکل های تبرید یک اثره ، دو اثره و سه اثره طبقه بندی کرد. امروزه سیکل های تبرید جذبی تک اثره و دو اثره در مقیاس بسیار وسیع و در اشکال متنوع ساخته می شوند و سیکل های سه اثره همچنان در دست مطالعه می باشند.

● اصطلاحات فنی رایج در چیلر جذبی
چیلرهای جذبی از بعضی لحاظ شبیه چیلرهای تراکمی عمل می کنند که مهمترین این شباهتها عبارتند از:
الف) در اواپراتور از گرمای آب تهویه ساختمان برای تبخیر یک مبرد فرار در فشار پایین استفاده می گردد.
ب) گاز مبرد فشار پایین از اواپراتور گرفته شده و گاز مبرد فشار بالا به کندانسور فرستاده می شود.
ج) گاز مبرد در کندانسور تقطیر می گردد.
د) مبرد در یک سیکل همواره در گردش است.

▪️ تفاوتهای اصلی چیلرهای جذبی وتراکمی عبارتند از :
الف) چیلرهای تراکمی برای گردش مبرد از کمپرسور استفاده می کنند در حالی که چیلرهای جذبی فاقد کمپرسور بوده و به جای آن از انرژی گرمایی منابع مختلف استفاده کرده و غلظت محلول جاذب را تغییر می دهند ، همچنان که غلظت تغییر می کند ، فشار نیز در اجزای مختلف چیلر تغییر می کند. این اختلاف فشار باعث گردش مبرد در سیستم می گردد.
ب) ژنراتور و جذب کننده در چیلرهای جذبی جانشین کمپرسور در چیلرهای تراکمی شده است.
ج) در چیلرهای جذبی از یک جاذب استفاده می شود که عموماً آب یا نمک لیتیوم بروماید است.
د) مبرد در چیلرهای تراکمی یکی از انواع کلروفلئوروکربن ها یا هالوکلروفلئوروکربن ها است در حالی که در چیلرهای جذبی مبرد معمولاً آب یا آمونیاک است.
ه) چیلرهای تراکمی انرژی مورد نیاز خود را از انرژی الکتریکی تأمین می کنند در حالی که انرژی ورودی به چیلرهای جذبی از آب گرم یا بخار وارد شده به ژنراتور تأمین می شود. گرما ممکن است از کوره هوای گرم یا دیگ آمده باشد. در بعضی اوقات از گرمای سایر فرایندها نیز استفاده می شود مانند بخار کم فشار یا آب داغ صنایع ، گرمای باز گرفته شده از دود خروجی توربین های گازی و یا بخار کم فشار از خروجی توربین های بخار.

▪️ مهمترین مزایای چیلرهای جذبی نسبت به چیلرهای تراکمی عبارتند از:
الف) صرفه جویی در مصرف انرژی الکتریکی: همانطور که گفته شد چیلرهای جذبی از گاز طبیعی ، گازوئیل یا گرمای تلف شده به عنوان منبع اصلی انرژی استفاده می کنند و مصرف برق آنها بسیار ناچیز است. به میزان مصرف برق ، مقایسه و تحلیل های کمی در فصول بعدی اشاره خواهد شد.
ب) صرفه جویی در هزینه خدمات برق: هزینه نصب سیستم شبکه الکتریکی در پروژه ها بر اساس حداکثر توان برداشت قابل تعیین است. یک چیلر جذبی به دلیل اینکه برق کمتری مصرف می کند ، هزینه خدمات را نیز کاهش می دهد. در اکثر ساختمان ها نصب چیلرهای جذبی موجب آزاد شدن توان الکتریکی برای مصارف دیگر می شود.
ج) صرفه جویی در هزینه تجهیزات برق اضطراری: در ساختمانهایی مانند مراکز درمانی و یا سالن های کامپیوتر که وجود سیستمهای برق اضطراری برای پشتیبانی تجهیزات خنک کننده ضروری است ، استفاده از چیلر های جذبی موجب صرفه جویی قابل توجهی در هزینه این تجهیزات خواهد شد.
د) صرفه جویی در هزینه اولیه مورد نیاز برای دیگ ها: برخی از