سقف معرفت خودتان را، سایتهای سیاسی و اوراق روزنامه‌ها و پرسه زدن در سایتهای گوناگون قرار ندهید!

همه را دیده ام به غیر از خویش
راست گفتی که دیده را مانم!
#مسیح_کاشی

ما گاهی اصلاً کنار همدیگر جمع نمی‌شویم! در حالی که باید در کنار هم جمع شویم. «عَلَى اجْتِمَاعٍ مِنَ الْقُلُوبِ» یعنی تجمع ما باید قلبی باشد. نه اینکه در تشکیلات، از همدیگر نفرت پیدا کنیم! خدا که از ما کار نمی‌خواهد؛ بلکه می‌‌خواهد ما آدم شویم. مثلاً «تو چرا عصبانی می‌شوی، از کوره در می‌روی، و جمع را به‌هم می‌زنی؟ چرا تحملت در مقابل رفیقت کم است؟ تحملت را بالا ببر و بگذار این جمع درست بماند و تو در این جمع رشد کنی» بعضی‌ها به خاطر اینکه کار خراب شده، زیرآب رفیق‌شان را می‌زنند! بعضی‌ها هم تکی کار می‌کنند تا موفق باشند و حاضر نیستند جمعی کار کنند تا آدم شوند. در حالی که آدم شدن مهم است نه موفقیت؛ و آدم شدنِ تو در تحمل جمع است.
#جناب_پناهیان

می‌فرماید: «یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا اصْبِرُوا وَ صابِرُوا وَ رابِطُوا» (آل‌عمران/200)
اول می‌فرماید: تک تک شما اهل صبر باشد (اصْبِرُوا) و بعد می‌فرماید: «صابِرُوا» یعنی با هم صبر کنید. ما در اینجا گیر کرده‌ایم؛ یعنی با همدیگر نمی‌توانیم. و بعد می‌فرماید: «رابِطُوا» یعنی هم‌افزایی کنید. در اینجا هم گیر کرده‌ایم. هر کدام از ما «تکی» برای خودمان بچه‌های خوبی هستیم، اما دسته‌جمعی نه! در حالی که حضرت می‌فرماید: عَلَى اجْتِمَاعٍ مِنَ الْقُلُوبِ؛ شیعیان ما باید با هم جمع شوند. ولی الان آیا اینها بلد هستند جمع شوند؟!
نه، در اینجا ضعف وجود دارد.
تازه وقتی جمع می‌شوند، بدی‌ها و ضعف‌های‌شان رو می‌آید.
#جناب_پناهیان

دلی که تهمتِ سختی کشد، به عشق سپار...
که در دو هفته اگر آهن است موم شود...
#طالب_آملی

من خیلی اوقات فکر کرده‌‏ام مقاله‏‌ای تحت عنوان «نیم‏‌ها» بنویسم.
آدمی که هیچ عالم نیست، چون می‌داند عالم نیست، لااقل در مقابل عالم تسلیم است. ولی مثلاً یک  نیمچه طبیب چون خودش را طبیب می‌داند تسلیم طبیب نیست، می‌خواهد از همان علم ناقصش استفاده کند، در نتیجه به جای سود زیان می‌‏برد. از همین جا بروید سراغ نیمچه مجتهدها و نیمچه روشنفکرها و نیم‏‌های دیگر، چیزکی می‌‏دانند و چیزها نمی‌دانند!اتفاقاً اینها خطرشان بیشتر است. چهارتا شعار می‏‌شنوند، بدون اینکه متعمق بشوند و درست فکر کنند و دریابند؛

استاد #مطهری ، فلسفه تاریخ، جلد 1، ص112
@nafahate_sobh

#قم
#حرم_حضرت_معصومه(س)

#قم
#حرم_حضرت_معصومه(س)

#قم #موبایلی

و اما من! هرگز برای امام خویش تکلیف معین نمی‌کنم، که تکلیف خود را از حسین می‌پرسم. و من حسین را نه فقط برای خلافت، که برای هدایت می خواهم. و من... حسین را برای دنیای‌ خویش نمی‌خواهم، که دنیای خود را برای حسین می‌خواهم. آیا بعد از حسین کسی را می‌شناسی که من جانم را فدایش کنم؟
#صادق_کرمیار
#نامیرا
@his_ego♥

سيرم ز عمر خود نفسي از بَرَم برو
شايد كه رفتنت سبب مُردنم شود !
#يحيي_لاهيجي
#موبایلی

اگر کسی به یک دختر چادری یا باحجاب، با نظر تحقیر نگاه می‌کند، تحقیرش کنید؛ ملاحظه نکنید. اگر کسی به جوان حزب‌اللهی که ریش دارد، با نظر تحقیر نگاه می‌کند و دورش می‌کند (حالا اگر این گزارشهایی که گاهی از گوشه و کنار به ما رسیده، راست باشد. اگر راست نیست، که هیچ) این را تحقیرش کنید.
(امام خامنه ای _ ۱۳۶۹/۸/۱)

به کشتنِ منِ عاجز،شتاب یعنی چه...
به قتلِ صیدِ اسیر،اضطراب یعنی چه...
#عرفی_شیرازی

فکر ملیت پرستی و نژادپرستی فکری است که می‏خواهد ملل مختلف را در برابر یکدیگر قرار دهد. این موج در قرون اخیر در اروپا بالا گرفت.در میان ملل شرقی به وسیله استعمار نفوذ کرد. استعمار برای اینکه اصل «تفرقه بینداز و حکومت کن» را اجرا کند، راهی از این بهتر ندید که اقوام و ملل اسلامی را متوجه قومیت و ملیت و نژادشان بکند و آنها را سرگرم افتخارات موهوم نماید؛ به هندی بگوید تو سابقه ‏ات چنین است و چنان، به ترک بگوید نهضت جوانان ترک ایجاد کن و «پان ترکیسم» به وجودآور، به عرب بگوید روی عروبت و «پان عربیسم» تکیه کن، و به ایرانی بگوید نژاد تو آریاست و تو باید حساب خود را از عرب که از نژاد سامی است جدا کنی.
فکر ملیت و تهییج احساسات ملی احیاناً ممکن است آثار مثبت از لحاظ استقلال پاره ‏ای از ملتها به وجود آورد ولی در کشورهای اسلامی بیش از آنکه آثار خوبی به بار آورد، سبب تفرقه و جدایی شده است. این ملتها قرنهاست که این مرحله را طی کرده ‏اند و پا به مرحله عالیتری گذاشته ‏اند. 
این ملتها قرنهاست نشان داده ‏اند که با انگیزه فکری و اعتقادی و براساس یک ایدئولوژی می‏توانند وحدت به وجود آورند و قیام کنند و خود را از چنگال استعمارگران نجات دهند. سوق دادن چنین مردمی به سوی عامل احساس ملیت حقاً جز «ارتجاع» نامی ندارد.
#خدمات_متقابل_اسلام_و_ایران
#استاد_مطهری

چو ننشستی به دامانم بیا بر خاکِ من بنشین...
که تا سنگین دلی در جایِ سنگم بر مزار افتد...
#خوشدل_تهرانی

كوشش كن تا عاشق روى دلدار شوى كه هر كس كشته عشق شد، شهيد مرده است. مگر ممكن است كه بدون كندن نعلين شهوت و غضب از پاى نفس، و بدون ترک هوى و يكباره دل به حضرت مولا بستن، به طور قرب رسيد؟ كه آنجا وادى مقدس است.

#امام_روح_الله
#شرح_دعای_سحر ، ص ۱۳۹

سَيِّدي اَخْرِجْ حُبَّ الدُّنْيا مِنْ قَلْبي

آن جوانی که به سرنوشت کشور نیندیشد و حوادث و خصومتهایی را که نسبت به کشورش در دنیا سازماندهی می‌شود، نبیند و نسبت به آنها نجوشد و نخروشد، آن جوان لایق این نیست که نام جوان شهروند یک ملت انقلابی را روی خودش بگذارد. روح جوان، آن روح پر تپشی است که در سختیها، به داد کشور و ملت رسید و آنها را نجات داد.
##حضرت_آيت‌_الله_‌العظمی_سيدعلی_خامنه‌ای
۱۳۶۸/۰۸/۱۰

هیچ جمعی، هیچ نهادی، هیچ مجموعه‌ی باارزشی به خاطر انزوا و کناره‌گیری و گوشه‌نشینی و خنثی حرکت کردن، هرگز در افکار عمومی احترام‌برانگیز نبوده است، بعد از این هم نخواهد بود. احترام به مجامع و نهادهای بیتفاوت و تنزه‌طلب که دامن از مسائل چالشی برمیچینند، یک احترام صوری است؛ یک احترامِ در معنا و در عمق خود بیاحترامی است؛ مثل احترام به اشیاء است، که احترام حقیقی محسوب نمیشود؛ مثل احترام به تصاویر و تماثیل و صورتهاست؛ احترام محسوب نمیشود. گاهی این احترام، اهانت‌آمیز هم هست؛ همراه با تحقیر باطنىِ آن کسی است که تظاهر به احترام میکند. آن موجودی که زنده است، فعال است، منشأ اثر است، احترام برمیانگیزد؛ هم در دل دوستان خود، و هم حتّی در دل دشمنان خود. دشمنی میکنند، اما او را تعظیم میکنند و برای او احترام قائلند.
##حضرت_آيت‌_الله_‌العظمی_سيدعلی_خامنه‌ای
۱۳۸۹/۰۷/۲۹

آن طبیبی که می‌بیند در تیررس فعّالیت و قدرت او جلوِ چشم و در نقطه‌ی دید او بیماری وجود دارد که رنج می‌برد و بر نمی‌خیزد به کمک آن بیمار برود، این طبیب، طبیب متعهّد و مسؤول و ملتزمی نیست. آن بینایی که می‌بیند نابینایی در شُرف سقوط است و به کمک او نمی‌شتابد، تعهّد اخلاقی و دینی ندارد. بی‌تفاوتی و حالت «به من چه»، دشمن بزرگ تعهد و رسالت عالمان دین و روشنفکران و آگاهان در جامعه است.
#حضرت_آيت‌_الله_‌العظمی_سيدعلی_خامنه‌ای
۱۳۷۸/۰۲/۲۹