#اروس

🌟در ایالات متحده، میل جنسی اغلب با اروس اشتباه گرفته می‌شود. میل جنسی نیاز فیزیولوژیکی است که از طریق آزاد شدن تنش ارضا می‌شود. اروس میل روانی است که از طریق پیوند بادوام با فردی عزیز آفریده می‌شود. اروس عشق‌ورزیدن است؛ میل جنسی تحریک شدن اندام‌هاست. اروس میل به برقراری پیوند با دوام است؛ میل جنسی، میل به تجربهٔ لذت است.

🌟اروس بر مراقبت و عطوفت استوار است. اروس آرزو دارد پیوند بادوام با دیگری برقرار کند، به طوری که هر دو همسر دستخوش شادی و شعف شوند؛ چون گونهٔ انسان نمی‌تواند بدون میل به پیوند با دوام باقی بماند، اروس را می‌توان به صورت رستگاریِ میل جنسی در نظر گرفت.

#رولو_می

@Oidipous

#فیلیا

🌟اروس، رستگاریِ میل جنسی، بر مبنای فیلیا، یعنی دوستیِ صمیمانهٔ غیرجنسی بین دو نفر، استوار است.

🌟به فیلیا نمی‌توان شتاب بخشید؛ رشد و پرورش آن به زمان نیاز دارد. پرورشِ عشقِ تدریجی بین خواهر و برادر یا میان دوستانِ همیشگی، نمونه‌ای از فیلیا است.

#رولو_می

@Oidipous

🟠«فیلیا، به جز پذیرفتنِ فردی که برای ما عزیز است، بودن با او و خوشحال کردنِ وی ما را به چیز دیگری ملزم نمی‌دارد؛ فیلیا دوست در ساده‌ترین حالت است.» (می، ۱۹۶۹، ص. ۳۱)

🔺 هری استک سالیوان برای دورهٔ پیش‌نوجوانی اهمیت زیادی قائل بود؛ دوره‌ای از رشد که با نیاز به رفیقی که کم و بیش به خودِ فرد شباهت داشته باشد مشخص می‌شود. به عقیدهٔ سالیوان، رفاقت یا فیلیا شرطِ لازم برای روابطِ شهوانیِ سالم در اوایل و اواخرِ نوجوانی است.

◀️ می، که در مؤسسهٔ ویلیام آلانسون وایت تحت تأثیر سالیوان قرار داشت، موافق بود که فیلیا اروس را امکان‌پذیر می‌سازد. رشدِ تدریجی و آرامِ دوستیِ واقعی، شرطِ لازم برای وحدتِ بادوامِ دو نفر است.

#رولو_می

@Oidipous

👇👇👇

🚀https://news.1rj.ru/str/pharmakaplan


🧠😮گروه مقالات(2025)✔️

#مهرورزی

🔻همان‌گونه که اروس به فیلیا بستگی دارد، فیلیا به مهرورزی نیاز دارد.

🔻می (۱۹۶۹) مهرورزی را به این صورت تعریف کرد: «محترم شمردن دیگری، علاقه به رفاه او، بدون هرگونه نفعی که «بتوان از آن به دست آورد؛ عشق بی‌طرفانه مانند عشق خدا به انسان.» (ص ۳۱۹)

🔻مهرورزی عشق نوع دوستانه است. این نوعی عشق معنوی است که به رفتارها یا ویژگی‌های طرف مقابل وابسته نیست، بلکه نامشروط است.

#رولو_می

@Oidipous

🍃 ترکیب چهار نوع عشق (میل جنسی، اروس، فیلیا و مهرورزی) به ابراز وجود و تایید طرف مقابل نیاز دارد.

🥺 این ترکیب، مستلزم دفاع از آزادی فرد و روبه‌رو شدن با سرنوشت نیز هست.

🍃 آدم‌های سالم می‌توانند هم آزادی خود را بپذیرند و هم با سرنوشت‌شان مواجه شوند.

#رولو_می

@Oidipous

#تعریف_آزادی

🍃 می (۱۹۶۷) ابتدا آزادی را به این صورت تعریف کرد: آزادی قابلیت انسان برای دانستن این دو موضوع است که او موجودی تعیین‌شده است (ص. ۱۷۵).

🍃 واژهٔ «تعیین‌شده» در این تعریف با آنچه می بعدها «سرنوشت» نامید مترادف است. بنابراین آزادی از آگاهی سرنوشت ما حاصل می‌شود: آگاهی از اینکه امکان مرگ در هر لحظه وجود دارد، از اینکه مرد یا زن هستیم، از اینکه ضعف‌های فطری داریم، از اینکه تجربیات اوایل کودکی ما را به سمت الگوهای رفتاری خاصی سوق می‌دهند.

🥺 آزادی، امکان تغییر کردن است، گرچه ممکن است فرد نداند که این تغییرات چه می‌توانند باشند. آزادی «مستلزم توانایی پرورش دادن احتمالات مختلف در ذهن است، هرچند فعلاً معلوم نباشد که فرد باید به چه صورتی عمل کند» (می، ۱۹۸۱، ص. ۱۰–۱۱). این وضعیت اغلب به افزایش اضطراب منجر می‌شود؛ اما این اضطراب بهنجار است، نوعی که افراد سالم از آن استقبال کرده و می‌توانند آن را کنترل کنند.

#رولو_می

@Oidipous

✔️ انواع آزادی

💙می (۱۹۸۱) دو نوع آزادی را مشخص کرد: آزادی عمل و آزادی بودن. اولی، آزادی وجودی، و دومی، آزادی اساسی نامیده می‌شود.

#رولو_می

@Oidipous

✔️ آزادی وجودی

😢 آزادی وجودی را نباید با فلسفه وجودی یا روان‌شناسی وجودی یکی دانست. این آزادی عمل است.

🥺 اغلب بزرگسالان طبقهٔ متوسط آمریکا از مقدار زیادی آزادی وجودی برخوردارند. آنها آزادند که به ایالت‌های مختلف سفر کنند، همکاران خود را انتخاب کنند، به نمایندگانشان در دولت رأی بدهند و موارد دیگری از این دست. در مقیاس جزئی‌تر، آنها آزادند تا چرخ‌دستی خود را در سوپرمارکت حرکت دهند و از میان هزاران قلم کالا انتخاب کنند. بنابراین، آزادی وجودی، آزادیِ عمل بر طبق انتخاب‌هایی است که فرد می‌کند.

#رولو_می

@Oidipous

🔠آزادی اساسی

😢 آزادی اساسی یعنی آزادیِ بودن.

📝آزادی عمل، آزادیِ اساسی را، یعنی آزادیِ بودن را، تضمین نمی‌کند. در واقع، آزادیِ وجودی اغلب آزادیِ اساسی را مشکل‌تر می‌کند. برای مثال، زندانیان در اردوگاه‌های کارِ اجباری، با اینکه آزادیِ وجودی‌شان بسیار محدود است، اغلب با علاقه از «آزادیِ درونی» خود سخن می‌گویند. بنابراین، به نظر می‌رسد که حبسِ جسمانی یا محروم کردن از آزادی، به افراد امکان می‌دهد تا با سرنوشتِ خود روبه‌رو شوند و آزادیِ بودنِ خویش را به‌دست آورند.

#رولو_می

@Oidipous

🍃 می در سال ۱۹۸۱ پرسید: «آیا فقط زمانی که از وجودِ روزمره‌مان محروم شده باشیم، آزادیِ اساسی را به‌دست می‌آوریم؟» پاسخِ او «نه» بود. لزومی ندارد که فرد زندانی شود تا آزادیِ اساسی، یعنی آزادیِ بودن را به‌دست آورد.

🍃 سرنوشت به خودیِ خود زندانِ ماست — اردوگاهِ کارِ اجباریِ ما — که به ما امکان می‌دهد کمتر به آزادیِ عمل فکر کنیم و بیشتر به فکرِ آزادیِ اساسی باشیم.

😢 آیا درگیر شدن با سرنوشت‌مان، که طرحِ زندگیِ ماست، ما را در زندان حبس نمی‌کند و ما را وادار نمی‌سازد تا به مرزهایی فراتر از اعمالِ روزمره‌مان بنگریم؟ آیا این واقعیتِ گریزناپذیرِ مرگ، اردوگاهِ کارِ اجباریِ همه‌ی ما نیست؟ آیا این واقعیت نیست که زندگی هم شادمانی و در عین حال قید و بندی است که ما را وادار می‌کند تا به جنبه‌ی عمیق‌ترِ هستی فکر کنیم؟ (می، ۱۹۸۱، ص. ۶۱)

#رولو_می

@Oidipous

✔️ سرنوشت چیست؟

😢 می (۱۹۸۱) سرنوشت را به این صورت تعریف کرد: «طرح گیتی که از طریق طرح هر یک از ما سخن می‌گوید» (ص. ۹۰).

🍃 سرنوشت نهایی ما مرگ است، اما در مقیاس کوچکتر، سرنوشت ما ویژگی‌های زیستی دیگر مانند هوش، جنسیت، جثه و بنیه و آمادگی ژنتیکی برای بیماری‌های خاص را شامل می‌شود. علاوه بر این، عوامل روان‌شناختی و فرهنگی در سرنوشت ما دخالت دارند.

#رولو_می

@Oidipous

👇👇👇

🚀https://news.1rj.ru/str/pharmakaplan


🧠😮گروه مقالات(2025)✔️

💙 زندگی به معنای مقدر شده یا از پیش محکوم شده نیست. ما در محدودهٔ سرنوشت خود، قدرت انتخاب داریم و این قدرت به ما امکان می‌دهد که با سرنوشت خود روبه‌رو شده و آن را به چالش بکشیم؛ با این حال، به ما اجازه نمی‌دهد آنگونه که دوست داریم تغییر کنیم. ما نمی‌توانیم در هر کاری موفق شویم، بر هر بیماری چیره شویم یا از هر رابطه یا هر کسی لذت ببریم.

#رولو_می

@Oidipous

🔴 ما نمی‌توانیم سرنوشت خود را پاک کنیم. «ما می‌توانیم تصمیم بگیریم چگونه پاسخ بدهیم؛ چگونه با توانایی‌های خود زندگی را سپری کنیم.» (می، ۱۹۸۱، ص. ۸۹)

🟣می معتقد بود که آزادی و سرنوشت مانند عشق و نفرت یا مرگ و زندگی، ضد و نقیض نیستند، بلکه تناقض طبیعی زندگی هستند. «تناقض این است که آزادی نیروی حیات خود را به سرنوشت، و سرنوشت اهمیت خود را به آزادی مدیون است.» (می، ۱۹۸۱، ص. ۱۷)

◀️ بنابراین آزادی و سرنوشت به‌طور اجتناب‌ناپذیری درهم تنیده‌اند؛ یکی بدون دیگری نمی‌تواند وجود داشته باشد.

#رولو_می

@Oidipous