Perspective | پرسپکتیو – Telegram
Perspective | پرسپکتیو
512 subscribers
704 photos
153 videos
317 links
• پرسپکتیو‌؛ روزنه‌ای در آیینۀ هنر
• هنر ؛ پژواک اسرارآمیز انسان‌هاست

Admin: @Arya_baghery
سایت: Perspective.ir


| معماری | نقاشی | ادبیات | نمایش | سینما |
Download Telegram
جملاتی از استاد یوجین اونیل:
• نویسنده، نمایشنامه‌‌نویس
• (زادروز: ۱۸۸۸ وفات: ۱۹۵۳)


• نوشتن، تعطیلات من از زندگی است.

• زندگی یک سلول انفرادی است که دیوارهایش آینه است.

• سانسور هر چیزی، در هر زمان، در هر مکان،
به هر بهانه‌ای، همیشه آخرین راه‌حل
احمق‌ها و متعصبان بوده و خواهد بود.

• ما که شیفته‌ی یک افسانه‌ایم،
زندگی‌مان را صرف جستجوی
دری جادویی و قلمرو گمشده‌ی آرامش می‌کنیم.

• آدم یا باید غمگین باشد یا شاد. قناعت،
آشیانه‌ای گرم برای خورندگان و خفتگان است.

• انسان شکسته به دنیا می‌آید. او با ترمیم
زندگی می‌کند. لطف خدا مانند چسب است.

• تنهایی انسان چیزی جز ترس او از زندگی نیست.

• ما بیش از هر چیز نیاز داریم
که دوباره یاد بگیریم و به امکان اصالت
روح در خودمان ایمان داشته باشیم.

• هیچ حال یا آینده‌ای وجود ندارد، فقط
گذشته است که بارها و بارها، اکنون، اتفاق می‌افتد.

• من از بدبین بودن خیلی فاصله دارم...
برعکس، با وجود زخم‌هایم، از زندگی،
تا سر حد مرگ، لذت می‌برم.


︎ به بهانه سالمرگ استاد یوجین اونیل
︎یگانه درام‌نویسِ صاحب چهار جایزه پولیتزر


💬| #Quote
👤| #Eugene_ONeill
🌀| @Perspective_7
👍4
ویل دورانت:
• درباره یوجین اونیل


« هیچکس را نمی‌شناسم که برای نابغه شدن بهایی سنگین‌تر از اونیل پرداخته باشد. بزرگترین نمایشنامه‌های او آنهایی است که زندگی خود اورا تصویر می‌کند. این نمایشنامه‌ها تراژدی‌هایی از رنجی مادام‌العمرند. »

• یوجین اونیل با عنوان‌ی شاعرانه، از اولین نمایشنامه‌نویسانی بود که تکنیک‌های درام رئالیسم را که پیش از آن با چخوف، ایبسن و استریندبرگ مرتبط بود، به ایالات متحده معرفی کرد و به سبب عمر خودرا صرف ایجاد زبانی منحصرا دراماتیک است. تراژدی «سفر طولانی روز به شب» اغلب در فهرست بهترین نمایشنامه‌های آمریکایی قرن بیستم، در کنار «اتوبوسی به نام هوس» اثر تنسی ویلیامز و «مرگ فروشنده» اثر آرتور میلر قرار می‌گیرد. او در سال (۱۹۳۶) جایزه نوبل ادبیات را دریافت کرد. اونیل همچنین تنها نمایشنامه‌نویسی بود که چهار جایزه پولیتزر برای نمایشنامه‌نویسی را در سال‌های (۱۹۲۰، ۱۹۲۲، ۱۹۲۸، ۱۹۵۷) آن خود کرد.

👤| #Eugene_ONeill
🌀| @Perspective_7
👍5
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔻 "Fahrenheit 9/11" (2004)
📽 Dir: Michael Moore



🔺 One Battle After Another (2025)
📽 Dir: #Paul_Thomas_Anderson



◽️ | #Reference
🌀 | @Perspective_7
👍5
امیر کوستوریتسا:
• درباره لجام‌گسیختگی آثارش


« هر فیلمی که می‌سازم، اگر داستان‌ها را تحلیل کنید، متوجه می‌شوید که در هر داستان، یعنی در طول فیلم، بعد از ۱۵ دقیقه اول، ممکن است همه چیز از هم بپاشد. یا هر ۱۰ دقیقه این احتمال وجود دارد که رشته کلام از دست‌تان در برود. از طرف دیگر، اگر در کنار هم قرار دادن آن‌ها موفق شوید، فیلم خودجوش و بیشتر شبیه سینما به نظر می‌رسد. »


● «لازار ریستوفسکی» و «میکی مانویلوویچ» کنار «امیر کوستوریتسا» در پشت‌صحنه فیلم « زیرزمین »

🎬| #Behind_The_Scene
👤| #Emir_Kusturica
🌀| @Perspective_7
• ۲۸ نوامبر؛ سالمرگ خانم «رزالید راسل» است. راسل علاوه بر نقش‌های کمدی‌، به خاطر بازی در نقش‌های دراماتیک، اغلب زنان ثروتمند، باوقار و شیک‌پوش، شناخته می‌شد. او از معدود بازیگران زن زمان خود بود که زنان را در نقش‌های حرفه‌ای مانند قاضی، خبرنگار و روانپزشک به تصویر می‌کشید. او اگرچه نقش‌های جذاب زیادی داشت، اما هرگز به یک نماد جنسی تبدیل نشد. راسل از معدود بازیگران زن تلاشگر سینما بود.

• در کتاب خاطرات راسل چنین آمده که بر سر تمرین فیلم «زنان» ۱۹۳۹ ساخته، کیوکر یکبار بمن او گفت که نقش سیلویا را آزادانه بازی بکن. چون در این تصویر سیلویا خانواده‌ای را از هم می‌پاشد. اگر سنگین بازی کنی، بینندگان از تو متنفر می‌شوند. پس در فیلم سنگین بازی نکن، مسخره باش» او یکبار در جشن راپ فیلم زنان، درحال رقص با کیوکر بوده که لوبیچ از کنار او گذشته و گفته: "اگر می‌خواهی نماهای نزدیک بیشتری داشته باشی، رقصیدن با کارگردان مهم نیست، بهتره با نورما شیرر برقص" راسل بارها گفته که شهرتش را مدیون کیوکر بوده است.

︎ پشت‌صحنه‌ای از فیلم زنان(۱۹۳۹) ساخته جرج کیوکر
▪️ راسل رها شده در آغوش کیوکر است

👤| #George_Cukor
🌀| @Perspective_7
👍5
▪️نظر فیلمسازان و بازیگران سینما درباره « ارنست لوبیچ »
به بهانه سالمرگ استاد بلامنازع سینما


🔻از نگاه کارگردانان


👤| آلفرد هیچکاک:

💬 « لوبیچ؛ مرد سینمای ناب بود »


👤| جان فورد:

💬 « هیچ‌کدام از ما فکر نمی‌کردیم در حال حاضر چیزی جز سرگرمی بسازیم‌ فقط ارنست لوبیچ بود و همو می‌دانست که ما هنر می‌سازیم. »


👤| فرانک کاپرا:

💬 « ارنست لوبیچ معمار کامل سینما و معمار کامل فیلم‌های متحرک بود. مهر او روی هر فریم فیلمش بود - از زمان لقاح تا بدنیا آمدن آن. او برای سبک والا، کمدی‌های عاشقانه و موزیکال‌های تند، استانداردی را تعیین کرد که تا کنون کسی با آن برابری نکرده است. "لمس لوبیچ" بی‌نظیر بود.»


👤‌| چارلی چاپلین:

💬 « لوبیچ نابغه بود. او می‌توانست در آثارش بیش از هر کارگردان دیگری که تا به‌حال نامش را شنیده‌ام، مقوله سکس و امر جنسی را با ظرافت و شوخ‌طبعی، و به شیوه‌ای شهوت‌آمیز تیزهوشانه نشان دهد، بی‌آنکه حتی یک زیپ شلوار پایین کشیده شود‌.»


👤| بیلی وایلدر:

💬 « مرد درجه یکی که حقش بود نامش در فهرست بزرگترین نويسندگان ثبت شود، ولی نمی‌خواست بعنوان نویسنده شناخته شود‌. او می‌گفت من همان تهیه‌کننده و کارگردان می‌مانم بهتر است. وقتی ایده جدیدی به او ارائه می‌کردی بقدری ممنون می‌شد که حد نداشت. واقعا کار کردن با تو در عین دشواری کیف داشت. هوایی که با لوبیچ نفس می‌کشیدید، هوای خلاقیت بود. لوبیچ استاد برازنده استفاده از اَبَرشوخی‌ها، که کسی نبود عاشقش نباشد. فردی بی‌تردید تحسین‌برانگیز که تا ابد برایم ترفندهایش ماناست. »


👤| ویلیام وایلر:

💬 « لوبیچ واقعا نویسنده آثارش بود، بی‌آنکه دست به قلم ببرد. او سبکی از کمدی‌ پیچیده که مخصوصا مختص خودش بود، و همچنین سبک جدیدی از موزیکال را ایجاد کرد که هردو قبل از زمان خود ناشناخته بودند. آثار او مهر قابل تشخیص و پاک‌نشدنی از استاد باهوش، شوخ‌طبع و بدجنس را دارا بودند که شخصیت دلچسبش مطابقت داشت. من افتخار می‌کنم که اورا بعنوان یک دوست و یک معلم می‌شناسم. فیلم‌های او واقعا متعلق به خودش بود - نه برای استودیو. »


👤| اورسن ولز:

💬 « ارنست لوبیچ یک غول بود...
استعداد و اصالت او مبهوت‌کننده بود »


👤| ژان رنوار:

💬 « آثار او مملو از نوعی شوخ طبعی بود که به طور خاص جوهره برلین روشنفکر آن روزها بود. این مرد آنقدر قوی بود که وقتی هالیوود از او خواست در آنجا کار کند، نه تنها سبک برلینی خود را از دست نداد، بلکه صنعت هالیوود را به شیوه بیان خود تبدیل کرد. »


👤| فرانسوا تروفو:

💬 « به اعتقاد من لوبیچ در سینما یک شاهزاده بود؛
یا بهتر است بگویم شاهزاده سینما بود »


👤| اریک رومر:

💬 « در ژانر کمدی، وقتی از من نام کارگردان‌های کمدی‌سازِ محبوبم را می‌پرسند جوابی دریافت نمی‌کنند اما بی‌شک ارنست لوبیچ را ترجیح می‌دهم. »


👤| جوزف ال. منکیه‌ویچ :

💬 « من اورا پرستش می‌کردم و کارهای اورا بسیار تحسین می‌کردم. او در زمینه کمدی پیشرفته، یک سر و گردن فراتر از همه بود »


👤| ادگار جی‌.اولمر:

💬 « چیزهایی خنده‌دار و باکلاس... در نظرگاه مردم عجیب می‌آمدند. لوبیچ آن چیزها را ملموس کرد. لوبیچ، عجیب بود - او واقعا باید فرانسوی می‌بود. »


👤| جی‌. جی‌. کوئن:
• مدیر تولید و تهیه‌کننده

💬 « لوبیچ از نظر ذهنی بسیار فراتر از یک کارگردان معمولی بود‌. »


👤| مارتین اسکورسیزی:

💬 « همه چیز در یک فیلم لوبیچ مهم است: هر حرکت، هر کلمه، هر انتخاب طراحی برای هر مجموعه، هر زاویه، هر ثانیه. او به همه چیز توجه می‌کرد و همین اورا درخور تحسین و توجه می‌کرد. او مانند بسیاری از کارگردانانی که از دوران صامت آمدند، ساختار سینما را کاملا درک می‌کرد. »


👤| سامسون رافائلسون:
• نویسنده آثارش

💬 « لوبیچ بالاتر از هرکسی بود که در هالیوود می‌شناختم، یک خالق خلاق. او بزرگترین کارگردانی بود که در صنعت سینما تا به حال زندگی کرده است. بمعنای دانستن درخشان‌ترین و اصلی‌ترین روش‌های بیانی با زبان سینما. »


🔻از نگاه بازیگران


👤| گرتا گاربو:

💬 « او تنها کارگردان بزرگ آنجا [هالیوود] بود. فیلم "نینوچیکا" تنها برای زمانی بود که فقط یک کارگردان بزرگ در هالیوود داشتیم. »


👤| ملوین داگلاس:

💬 « او کارگردانی خلاق، بداخلاق، فهیم، زیرک، اما درکل کارگردانی درخشان بود. »


👤| دیوید نیون:

💬 « ارنست لوبیچ یک پیکسی بود. در دهه‌های سی و چهل چند کارگردان چیره دست در هالیوود وجود داشت، مردانی که بزرگ‌ترین ستاره‌های جهان در اضطراب دعوت به کار با آنان همدیگر را می‌کوبیدند، ارنست یکی از آنان بود. »


👤| کلودت کولبرت:

💬 « در آن عصر طلایی هالیوود که همه همیشه درباره آن صحبت می‌کردند، تنها دو کارگردان وجود داشتند که نامشان برای عموم و منتقدان معنی داشت: سسیل بی. دمیل و ارنست لوبیچ. »


💬| #Quote
👤| #Ernest_Lubitsch
🌀| @Perspective_7
👍7
وودی آلن:
• درباب زندگی دوباره


« در زندگی بعدی‌ام می‌خواهم زندگی‌ام را برعکس زندگی کنم. از حالت مرده شروع می‌کنی و آن را از سر راه برمی‌داری. بعد در خانه سالمندان از خواب بیدار می‌شوی و هر روز احساس بهتری داری. به خاطر سلامتی بیش از حد بیرونت می‌کنند، می‌روی حقوق بازنشستگی‌ات را می‌گیری، و بعد وقتی شروع به کار می‌کنی، در اولین روزت یک ساعت طلا و یک مهمانی می‌گیری. ۴۰ سال کار می‌کنی تا به اندازه کافی جوان شوی که از بازنشستگی‌ات لذت ببری. مهمانی می‌گیری، الکل می‌نوشی و عموماً بی‌بندوباری می‌کنی، بعد برای دبیرستان آماده می‌شوی. بعد به دبستان می‌روی، بچه می‌شوی، بازی می‌کنی. هیچ مسئولیتی نداری، تا زمانی که به دنیا بیایی، نوزاد می‌شوی. و بعد ۹ ماه آخر عمرت را در شرایط لوکس اسپا مانند با گرمایش مرکزی و سرویس اتاق فعال، هر روز اتاق‌های بزرگتر می‌گذرانی و بعد، با یک ارگاسم تمام می‌شوی ! »

︎ زادروز (۹۰) سالگی جناب وودی آلن

👤| #Woody_Allen
🌀| @Perspective_7
👍9
▪️درباره حادثه محرک


🔻 حادثه محرک شخصیت محوری را که منفعل است فعال می‌کند. این حادثه نظم زندگی شخصیت را برهم می‌زند. حادثه محرک آستانه تحمل شخصیت را برهم می‌زند و از نگاه جان تروپی نیاز را به آرزو پیوند می‌زند. حادثه محرک به شخصیت محوری هدفی شخصی می‌دهد و پرسش دراماتیک را شکل می‌دهد.

● حادثه محرک حادثه‌ای شخصی و انفعالی است. به این معنا که بر قهرمانان نازل می‌شود و آنان را غافلگیر می‌کند. بیرونی است و واکنش‌برانگیز. انفعال شخصیت در برابر حادثه محرک نقش مهمی در ایجاد ارتباط عاطفی میان مخاطب و قهرمان برقرار می‌کند.

● حادثه محرک قهرمان را از دنیای روزمره‌اش به بیرون پرتاب می‌کند، به عبارتی، توازن زندگی اورا برهم می‌زند.

● حادثه محرک، امری شخصی است که متخص به شخصیت اصلی است و در صورتی داستان را به معنای واقعی کلمه راه می‌اندازد که به شکلی بر قهرمان اصلی تاثیر بگذارد.

● حادثه محرک با عطف اول داستان رابطه علت‌ومعلولی دارد. یعنی حادثه محرک، بدل به "علت" می‌شود و نقطه عطف اول بدل به "معلول" می‌شود.


• One Battle After Another (2025)
• Dir: #Paul_Thomas_Anderson


📇| #ScreenWriting
🌀| @Perspective_7
👍5
گیرمو دل‌تورو:


« من به کلیسای کاتولیک می‌رفتم و قدیسان هیچ معنایی نداشتند. اما فرانکنشتاین، مرد گرگ‌نما، موجودی از مرداب سیاه معنا داشتند. بنابراین آن را به عنوان دین خود انتخاب کردم. »


• 𝑭𝒓𝒂𝒏𝒌𝒆𝒏𝒔𝒕𝒆𝒊𝒏 (𝟐𝟎𝟐𝟓)
• 𝑫𝒊𝒓: 𝑮𝒖𝒊𝒍𝒍𝒆𝒓𝒎𝒐 𝑫𝒆𝒍 𝑻𝒐𝒓𝒐


👤| #Guillermo_Del_Toro
🌀| @Perspective_7
👍7👎2
گیرمو دل تورو:
• درباره دنیای بزرگسالان


« شما به دنیایی از ارزش‌های بزرگسالانه پرتاب می‌شوید که نه تنها درک آنها دشوار است، بلکه در نهایت نادرست از آب در می‌آیند. من هم در کودکی همین حس را داشتم. تمام چیزهایی که بزرگسالان به شما می‌گفتند، خودشان نمی‌فهمیدند. »



👤| #Guillermo_Del_Toro
🌀| @Perspective_7
👍7
میان ایده "بهتر" و ایده "بهترین"
منتظر ایده "بهترین" نمان...
ایده "بهتر" را انجام بده؛
مطمئن‌ باش...
"بهترین" به دنبال آن خواهد آمد.


یادداشت‌های مارک تواین

• 𝑫𝒆𝒂𝒅 𝑷𝒐𝒆𝒕𝒔 𝑺𝒐𝒄𝒊𝒆𝒕𝒚 (𝟏𝟗𝟖𝟗)
• 𝑫𝒊𝒓: 𝑷𝒆𝒕𝒆𝒓 𝑾𝒆𝒊𝒓


📚| #Basics
👤| #Mark_Twain
🌀| @Perspective_7
👍7
ژان لوک گدار:


سینما
زیباترین
فریب دنیاست



👤| #Jean_luc_godard
🌀| @Perspective_7
👍10
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
ژان لوک گدار:
• درباره سینما و زندگی

« سینما هنری نیست که زندگی را به تصویر بکشد: سینما چیزی بین هنر و زندگی است. برخلاف نقاشی و ادبیات، سینما هم به زندگی می‌بخشد و هم از آن می‌گیرد، و من سعی می‌کنم این مفهوم را در فیلم‌هایم ارائه دهم. ادبیات و نقاشی هر دو از همان ابتدا به عنوان هنر وجود دارند؛ سینما نه. »

︎سوم دسامبر زادروز جناب ژان لوک‌گدار
▪️از بزرگترین فیلمسازان رفرمیست سینما


• ژان لوک گدار یکی از تأثیرگذارترین فیلمسازان قرن بیستم و یکی از رهبران موج نوی فرانسه شناخته می‌شود. پالین کیل، معتقد است آنچه جوانان را اینچنین افراطی به گدار جذب می‌کند، کیفیت نگران‌کننده‌ آثار اوست. طبق گفته آل‌مووی، آثار گدار از طریق آزمایش‌های او با روایت، تداوم، صدا و فیلمبرداری، «شکل فیلم را متحول کرد». در سال (۲۰۲۵) فیلمی درباب زندگی پیش از شهرت گدار به نام "موج نو" به کارگردانی ریچارد لینکلتر ساخته شد. سکانس برگزیده، لحظه‌ایست که گدار با دوستش، سوزان شیفمن، درددل می‌کند که اگر فیلم نسازد بزودی فراموش خواهد شد.

• 𝑵𝒐𝒖𝒗𝒆𝒍𝒍𝒆 𝑽𝒂𝒈𝒖𝒆 (𝟐𝟎𝟐𝟓)
• 𝑫𝒊𝒓: 𝑹𝒊𝒄𝒉𝒂𝒓𝒅 𝑳𝒊𝒏𝒌𝒍𝒂𝒕𝒆𝒓

👤| #Jean_luc_godard
🌀| @Perspective_7
👍6
هانا آرنت:
• درباره شاعران


شاعران...
تنها کسانی هستند
که عشق برایشان نه تنها یک تجربه حیاتی،
بلکه یک تجربه ضروری است
و همین به آن‌ها حق می‌دهد که
آن را با یک تجربه جهانی اشتباه بگیرند.


سالمرگ زن اندیشمند اهل فلسفه، هانا آرنت

▫️| #Basics
👤| #Hannah_Arendt
🌀| @Perspective_7
👍7
کلاوس کینسکی:


نهایت بازیگری؛
این است که خودت را نابود کنی.


👤| #Klaus_Kinski
🌀| @Perspective_7
👍5
➡️ Blade Runner (1982)
📽 Dir: Ridley Scott



⬅️ Metropolis (1927)
📽 Dir: #Fritz_Lang



◽️ | #Reference
🌀 | @Perspective_7
👍6
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
● "متروپولیس" (۱۹۲۷) شاهکار لانگ از آثار مهم تاریخ سینما به سبک اکسپرسیونیستی علمی-تخیلی درنظر گرفته می‌شود و اکنون به عنوان یکی از بزرگترین و تأثیرگذارترین فیلم‌های ساخته شده، تاکنون شناخته می‌شود و در نظرسنجی منتقدان مجله سایت اند ساوند در سال ۲۰۲۲ رتبه ۶۷ را کسب کرده و مورد تحسین عمومی منتقدان قرار گرفته است. در سال ۲۰۰۱، این فیلم در فهرست بین‌المللی حافظه جهانی یونسکو ثبت شد و اولین فیلمی بود که از این نظر متمایز شد. در ژانویه ۲۰۲۳، حق چاپ محفوظ آمریکایی فیلم منقضی شد و بدین ترتیب فیلم وارد مالکیت عمومی شد.


● تصاویری آلفرد ایبل، بریژیت هلم، گوستاو فرولیش، رودولف کلاین-روگه در کنار فیلمبردار فیلم کارل فروند و گونتر ریتو، و در کنار کارگردان فیلم، متروپلیس، فریتس لانگ سال (۱۹۲۷)


● Alfred Abel, Brigitte Helm, Rudolf Klein-Rogge, Gustav Fröhlich, by Cinematography Karl Freund and Günther Rittauin, by Frtiz Lang Behind the Scene Of The Metropolis (1927)


︎به مناسبت زادروز استاد تاریکی؛ « فریتس لانگ
»
▪️موسیقی شوپن: Etude - OP. 025 NO.10 - B Minor


👤| #Fritz_Lang
🎬| #Behind_The_Scene
🌀| @Perspective_7
👍5👎1
فریتس لانگ:
• درباره قلب در هنر


تا قلب...
به عنوان واسطه عمل نکند،
هیچ تفاهمی بین دست و مغز
وجود نخواهد داشت.



👤| #Fritz_Lang
🌀| @Perspective_7
👍7
ژان سیمون شاردن:
• درباره احساسات
• به بهانه سالمرگ او

« چه کسی گفته که آدم با رنگ‌ها نقاشی می‌کند؟ آدم از رنگ‌ها استفاده می‌کند، اما آدم با احساسات نقاشی می‌کند. و کسی که دشواری های هنرش را احساس نکرده باشد، هیچ کار مهمی انجام نمی‌دهد. »


• ژان سیمئون شاردن؛ نقاش فرانسوی قرن هجدهم؛ استاد طبیعت بی‌جان محسوب می‌شود و همچنین به‌خاطر نقاشی‌های ژانر خود که خدمتکاران آشپزخانه، کودکان و فعالیت‌های خانگی را به تصویر می‌کشد، شناخته می‌شود. ترکیب‌بندی دقیق و متوازن، انتشار نرم نور و رنگ‌آمیزی دانه‌ای، از ویژگی‌های آثار اوست. شاردن که عمدتاً خودآموخته بود، بشدت تحت تأثیر واقع‌گرایی و موضوعات استادان نقاشی قرن هفدهم لو کانتری قرار گرفت. با وجود تصویرسازی نامتعارف او از بورژوازی درحال ظهور، حمایت اولیه برای او از سوی حامیان اشراف فرانسوی، از جمله لویی پانزدهم، صورت می‌گرفت. آخرین نقاشی رنگ روغن شناخته شده او به سال ۱۷۷۶ برمی‌گردد؛ آخرین حضور او در سالن در سال ۱۷۷۹ بود و شامل چندین نقاشی پاستل بود. او در نوامبر همان سال به شدت بیمار بود، در ۶ دسامبر در سن ۸۰ سالگی در پاریس درگذشت.

📚| #Art_History
🌀| @Perspective_7
👍5
تورنتون وایلدر:
• درباره محبت خدا

« وقتی خدا موجودی را دوست دارد، می‌خواهد آن موجود بالاترین خوشبختی و عمیق‌ترین بدبختی را تجربه کند. می‌خواهد او هر آنچه را که زنده بودن می‌تواند به ارمغان بیاورد، بداند. این بهترین هدیه اوست. هیچ خوشبختی‌ای جز درک کل وجود ندارد. »


● امروز سالمرگ " تورنتون وایلدر"، نمایشنامه‌نویس و رمان‌نویس آمریکایی است. او سه جایزه پولیتزر، برای رمان «پل سن لوئیس ری» و نمایشنامه‌های «شهر ما» و «پوست دندان‌های ما» و یک جایزه ملی کتاب ایالات متحده برای رمان «روز هشتم» را از آن خود کرده است. وایلدر نوشتن نمایشنامه را در مدرسه تاچر در اوهای، کالیفرنیا آغاز کرد، جایی که با دیگران سازگار نبود و همکلاسی‌هایش او را بعنوان فردی بیش از حد روشنفکر مسخره می‌کردند. به گفته یکی از همکلاسی‌هایش: «ما او را تنها می‌گذاشتیم، فقط تنهایش می‌گذاشتیم و او در کتابخانه، در همان مخفیگاهش، بازنشسته می‌شد و یاد می‌گرفت که چگونه از تحقیر و بی‌تفاوتی فاصله بگیرد. » وایلدر در هفتم دسامبر ۱۹۷۵، در سن ۷۸ سالگی، بر اثر نارسایی قلبی در خانه‌اش در همدن، کنتیکت، درگذشت.

👤| #Thornton_Wilder
🌀 | @Perspective_7
👍7
نوام چامسکی:
• به مناسبت زادروز او
• درباره تدریس و آموزش و پرورش


« اگر امروز همان چیزی را تدریس می‌کنید که پنج سال پیش تدریس می‌کردید، یا این رشته از بین رفته است یا شما. آموزش و پرورش باید فرصت‌هایی را برای خودشکوفایی فراهم کند؛ در بهترین حالت می‌تواند محیطی غنی و چالش‌برانگیز برای فرد فراهم کند تا به روش خودش کاوش کند. »


• 𝑻𝒉𝒆 𝑹𝒐𝒏 𝑪𝒍𝒂𝒓𝒌 𝑺𝒕𝒐𝒓𝒚 (𝟐𝟎𝟎𝟔)
• 𝑫𝒊𝒓𝒆𝒄𝒕𝒐𝒓: 𝑹𝒂𝒏𝒅𝒂 𝑯𝒂𝒊𝒏𝒆𝒔


📚| #Basics
👤| #Matthew_Perry
🌀| @Perspective_7
👍4