ممنون از امنیتی که به زنان هدیه دادی جی کی رولینگ!!!

نوجوانی در مینه‌سوتا می‌گوید پیشخدمت او را مجبور کرده است تا جنسیت خود را در دستشویی رستوران ثابت کند. این دانش‌آموز دبیرستانی ۱۸ ساله گفت که پس از حمله‌ی بوفالو وایلد، زیپ هودی خود را باز کرده تا نشان دهد که سینه دارد پیشخدمت باور نمی‌کرد که او یک زن است.
﹙#TransNews﹚

﹙#TransMeme﹚

کمیسیون حقوق بشر اروپا (EHRC) در حال پیشنهاد یک تغییر قانونی است که می‌تواند کسب و کارهای بریتانیا را مجبور به حذف افراد ترنس کند، حتی اگر نخواهند.
﹙#TransNews﹚

پس از معرفی طرح رایگان HRT در ایرلند، زنان ترنس مستثنی هستند

بطور کلیHRT درمانی است که برای متعادل کردن و جایگزینی هورمون‌هایی که بدن تولید نمی‌کند، استفاده می‌شود. همچنین برای تسکین علائم قبل از پساقاعدگی و پساقاعدگی نیز استفاده می‌شود. همین داروها برای مراقب‌های بهداشتی برای افراد ترنس تیز تجویز می‌شود. برای افرادی که تحت عمل جراحی ارکیکتومی قرار گرفته‌اند، چنین دارویی تنها منبع هورمون‌ها خواهد بود و این امر را برای توانایی بدن در عملکرد طبیعی بسیار مهم می‌کند.

طبق طرحی که توسط دولت ایرلند در ماه ژوئن معرفی شد، هزینه‌های داروهای HRT که برای زنانی که علائم پساقاعدگی را تجربه می‌کنند تجویز شده بود، توسط دولت تأمین می‌شود. در حالی که طرح HRT به صراحت زنان ترنس را مستثنی نمی‌کند، اما در مورد این موضوع افراد با موقعیت‌های مختلفی روبرو هستند.⁠
﹙#TransNews﹚

اولین قاضی ترنس بریتانیا از حکم «جنسیت بیولوژیکی» دیوان عالی شکایت کرد

دکتر ویکتوریا مک‌کلاود، شکایتی را به دادگاه حقوق بشر اروپا (ECHR) ارائه کرده و ادعا می‌کند که حکم «جنسیت بیولوژیکی» دیوان عالی بریتانیا در اوایل امسال، حقوق او را نقض کرده و باید دوباره مورد رسیدگی قرار گیرد. نماینده کلینیک حقوقی افراد ترنس این هفته در مورد این پرونده گفت: «برای جامعه ترنس و نان باینری، این حکم یک حقیقت ساده را در بر دارد: دیگر نباید هیچ گفتگویی درباره ما، بدون ما، وجود داشته باشد.»
﹙#TransNews﹚

۴- موضع ترنس-آنتاگونیست: این مطلب توسط افرادی ارسال می‌شود که باور ندارند ترنس یک تجربه یا هویت اصیل است. اگر شما باور ندارید که دیسفوریا واقعی است، یا هویت جنسیتی افراد ترنس مشروع است، پس در ذهن شما، افراد ترنس باید افرادی متوهم، خودسر و یا گمراه باشند که شایسته بررسی و نقد به خاطر انتخاب‌های زندگی‌شان هستند. طبق این دیدگاه، ترنس‌ستیزی نوعی تبعیض نیست، بلکه انتقاد عمومی مشروع است!

و اگر «ترنس» در ذهن شما یک چیز واقعی نباشد، احتمالاً جهان را متشکل از افرادی خواهید دید که در یکی از دو جنس طبیعی متولد شده‌اند، که برخی از آن‌ها به طور بی‌پروا و بی‌ملاحظه درگیر تغییر فیزیکی بدن خود هستند. این طرز فکر به توضیح این موضوع کمک می‌کند که چرا مردم اغلب از صفت «ترنس» به عنوان فعل سواستفاده می‌کنند، مثلاً «ترنسجندر کردن» یا به این معنی که ما «ترنسجندر» شده‌ایم که باعث می‌شود ترنسجندر کمتر به عنوان یک هویت یا تجربه مشروع به نظر برسد، و بیشتر به عنوان یک فرآیند صرف که برخی افراد طی می‌کنند، به نظر برسد.

۵- موضع مشکوک به هویت ترنس: حتی اگر بپذیرید که دیسفوریا و هویت‌های ترنس واقعی هستند (هرچند نادر)، ممکن است در مقایسه با ده سال پیش، به این موضوع شک کنید که افراد ترنس چقدر بیشتر در معرض دید عموم قرار گرفته‌اند. گذشته از همه این‌ها، شما احتمالاً از تغییرات، از سیستم قدیمی دروازه‌بانی (که دسترسی افراد ترنس به ابزارهای ترنزیشن را بسیار دشوار می‌کرد) به سیستم مراقبت‌های بهداشتی ترنس امروزی (که تجربیات و نگرانی‌های افراد ترنس را جدی می‌گیرد) بی‌اطلاع هستید. با بی‌اطلاعی از همه اين‌ها، ممکن است نگران شوید که این افزایش افراد ترنس در واقع به دلیل افرادی است که «واقعاً ترنس» نیستند (یعنی افراد سیسجندر) که به طور نامناسبی در هویت‌های ترنس و ترنزیشن تحت تأثیر قرار می‌گیرند یا جذب می‌شوند.

می‌خواهم لحظه‌ای وقت بگذارم و این موضع «ترنس‌ستیزی» را بررسی کنم، چرا که این موضع، رایج‌ترین موضع مورد حمایت متخصصانی است که خود را «دوستدار افراد ترنس‌» معرفی می‌کنند و به احتمال زیاد برای خواننده‌ی عادیِ ناآگاه از افراد ترنس‌، «منطقی» به نظر می‌رسد. از دیدگاه من به همین دلیل است که موضع ترنس‌ستیزی مملو از تعصب ضد ترنس است:
﹙#TransKids﹚

همانطور که در ابتدای این بخش اشاره کردم، این استدلال که برخی افراد به راحتی فریب می‌خورند یا گمراه می‌شوند تا تغییر جنسیت دهند، تنها در صورتی می‌تواند مطرح شود که کسی عمداً وجود ترنس‌فوبیا اجتماعی، دیسفوریا و مشروعیت هویت جنسیتی افراد ترنس را انکار، یا کم‌اهمیت جلوه دهد. به عبارت دیگر، این استدلال متکبرانه و غرق در ترنس‌ستیزی است.
این تصور که برخی از افرادی که ترنزیشن انجام می‌دهند «واقعاً ترنس» نیستند، فرض را بر این می‌گذارد که سیسجندر و ترنسجندر دسته‌های تغییرناپذیر و ذات‌گرایانه‌ای هستند - این کاملاً درست نیست در واقع، طبق تعریف، هر کسی که به طور جدی در مورد ترنزیشن جنسیت فکر کند و گام‌های واقعی برای رسیدن به آن بردارد، در طیف ترنسجندر قرار می‌گیرد (حداقل در دوره‌ای که این کارها را انجام می‌دهد). حتی اگر ترنزیشن به دلایلی برای این افراد نتیجه ندهد، به این معنی نیست که آن‌ها از ابتدا «واقعاً سیسجندر» بوده‌اند؛ بلکه به این معنی است که ترنزیشن مسیر درستی برای آن‌ها نبوده است. (توجه: پست مسیر متفاوت ترنس بودن را دوباره مطالعه کنید)

اگر موضع مشکوک به ترنس بودن درست باشد (یعنی اینکه افراد سیسجندر بی‌جهت به سمت هویت‌های ترنس و تغییر جنسیت سوق داده می‌شوند)، آنگاه پیامد واضح این سرمقاله‌ها و مقالات فکری این است که دسترسی به ترنزیشن و احتمالاً حتی پذیرش یا اطلاعات مربوط به هویت‌های ترنسجندر باید تا حدی محدود شود. این منطق واضحی است که در اینجا وجود دارد، حتی اگر نویسندگانی که چنین استدلال‌هایی را مطرح می‌کنند (که می‌خواهند تا حد امکان «ترنس‌دوست» به نظر برسند) اغلب تلاش زیادی می‌کنند تا صریحاً این موضوع را بیان نکنند. به عبارت دیگر، آنچه به طور ضمنی پیشنهاد می‌شود، کاهش حقوق افراد ترنس‌ و یا دسترسی افراد ترنس به مراقبت‌های بهداشتی است (مثلاً با بازگشت به سیستم سختگیرانه‌تری که در گذشته بسیاری از افراد ترنس را ناکام گذاشته است).

نمی‌توانم از توجه به این نکته خودداری کنم که این سرمقاله‌ها و مقالات فکری همواره توسط نویسندگان سیسجندر نوشته می‌شوند که (به عنوان افرادی که با این موضوع بیگانه هستند) به این وضعیت نگاه می‌کنند و ناخودآگاه به این نتیجه می‌رسند: «وای نه، برخی از افراد سیسجندر در حال انتخاب یا گمراه شدن به سمت سبک زندگی ترنسجندر هستند!» اما من می‌پرسم: چرا این اصلاً یک مشکل است؟ منظورم این است که تا زمانی که این افراد به اصطلاح «افراد سیسجندر که به ترنسجندر تبدیل شده‌اند» از انتخاب‌های زندگی خود و زندگی پس از ترنزیشن خود راضی هستند، چرا کسی باید اصلاً اهمیت بدهد؟ صادقانه بگویم، من معتقدم که این نگرانی مستقیماً از فرض ترنس‌فوبیا ناشی می‌شود که بدن‌های سیسجندر معتبر و ارزشمند هستند، در حالی که بدن‌های افرادترنس نامعتبر و ناقص هستند. همین فرض است که این نویسندگان را به این سمت سوق می‌دهد که این افراد به اصطلاح «افراد سیسجندر که به ترنسجندر تبدیل شده‌اند» را به عنوان یک نتیجه ذاتاً نامطلوب ببینند، حتی اگر این افراد در نهایت خوشحال باشند. به هر حال، آن‌ها بدن‌های سیسجندر ارزشمند و بی‌نقص خود را برداشته و آن‌ها را به بدن‌های ترنس ناقص تبدیل کرده‌اند. این به توضیح این موضوع کمک می‌کند که چرا فرضیه ضمنی این مقالات (یعنی اینکه ترنزیشن باید محدود شود تا از افراد سیسجندر محافظت شود) با بسیاری از خوانندگان طنین‌انداز می‌شود: محروم کردن افراد ترنس از دسترسی به مراقبت‌های بهداشتی و داشتن زندگی شاد، اگر حتی تعداد کمی از افراد سیسجندر را از ارتکاب چنین اشتباه وحشتناکی با بدن خود نجات دهد، به نظر می‌رسد هزینه کمی باشد!

البته، اگر شواهدی (هرچند معتبر) وجود داشته باشد که نشان دهد افراد سیسجندر واقعاً «ترنس» می‌شوند، هر دو موضع ترنس‌ستیزانه و ترنس‌فوبی که در این بخش مطرح کرده‌ام، تقویت خواهند شد. برای مثال، اگر برخی از این افرادی که ترنزیشن می‌کنند تصمیم بگیرند دوباره به سیسجندر بودن برگردند، چه می‌شود؟ البته این موضوع ما را به موضوع بعدی می‌رساند...
﹙#TransKids﹚

موسسه ویلیامز تحقیقات جدیدی را منتشر کرد که میزان هویت ترنس را در بین ساکنان ۱۳ سال و بالاتر در هر ۵۰ ایالت و ناحیه کلمبیا تخمین می‌زند. طبق این گزارش، تقریباً ۲.۸ میلیون فرد ترنسجندر و نان باینری در ایالات متحده زندگی می‌کنند و جوانان/ کودکان ترنس یک چهارم از این جمعیت را تشکیل می‌دهند.
﹙#TransNews﹚