با این وضعیتِ «هر روز، یک جوش» احساس می‌کنم یه عروسی دعوت شدیم به من نمی‌گن.

برنامه زیاده، وقت نداریم.

هی بخواهیم و رسیدن نتوانیم، که چه؟

Lyrics: https://news.1rj.ru/str/PulpMusics/10

که
هزار تا تیر تو تنش بود
و نمی‌دیدیش
که بیوفته!

-سیزده'

تو فکر می‌کنی کی موند؟ اون روزا که فقط خودم پیش خودم می‌موند.

داری می‌آی با خودت چتر بیار؛
من از چشمام قول بارون گرفتم...

کاش یک چیزی بخوریم که بشورد ببرد این غم را.

ولی بدترین و سردترین ری‌اکشن ممکنم نسبت به کاراتون، رها کردنه. پس اگر دیدید ساکتم و چیزی نمی‌گم، فکر نکنید انقد نادون بودم که نفهمیدم یا انقدر ذلیل هستم که می‌خوام برای حفظ رابطه اون اتفاق رو نادیده بگیرم. نه متاسفانه.‌ بدونید که رها شدید.

به ساز نرقص،
دست به ساز برقص!

ولی بنظر من اون آدمی که از خودش «به من چه» شنیده، هیچ وقت از دیگری «به تو چه» نمی‌شنوه.

توی رنگین‌کمونم سیاه‌ترین رنگ بودی.

«ث» یکی از زیبایی‌های حروف الفباست و از من نپرسید چرا.

«غ» هم که فقط وسط «بغل» و اول «غرور» قشنگه.

کی موقع رفتن بهت گفت هر موقع دلت خواست می‌تونی برگردی که فک می‌کنی من الآن باید پذیرای حضور دوباره‌ت باشم؟

این حجم از ایده‌های بررسی نشده، کتاب‌های نخونده، فیلم‌های ندیده، جاهای نرفته، کارهای نکرده، موسیقی‌های نشنیده، تجربیات کسب نکرده، مباحث باقیمونده/ آخر سر منو می‌کشن.

• عشق، یک بیماریِ بدخیم روحی بود..
#سید_مهدی_موسوی •

Channel @KimiaKhanifar

کاش شماره‌ت رو داشتم زنگ می‌زدم بهت که هوشیار باشی.

من به تموم دفترام یه دل سیر نوشتن رو بدهکارم.

کاش در بعضی موقعیت‌های زندگی آدم می‌تونست خودش رو محو کنه.