ژئولپیتیک مس؛ رقابت بین کشورها چه تاثیری بر فلز سرخ می گذارد؟ (قسمت 2)
خیلی ها شیلی و پرو و البته به تازگی زامبیا و کنگو را بزرگترین تولیدکنندگان مس جهان به حساب می آورند ولی بزرگترین مصرف کننده آن باعث شده است که رقابت های ژئوپلیتیکی بر سر مس بالا بگیرد؛ بزرگترین مصرف کننده مس که البته یکی از بزرگترین تولیدکننده های آن هم به حساب می آید کسی نیست چز چین! اجازه دهید بیشتر توضیح بدهم؛ وقتی به اواخر قرن بیستم و اوایل قرن بیست و یکم می رسیم چشمانداز جهانی تولید و مصرف مس تغییر زیادی را تجربه کرد. شاهد ظهور چین به عنوان یک ابرقدرت اقتصادی بودیم که به طور خاص بعد از بحران مالی 2008 و جنگ های خاورمیانه ای امریکا به تدریج جاه طلبی های بیشتری از خود نشان می داد؛ رشد دورقمی مستمر و صنعتیسازی و شهرنشینی سریع به معنای استفاده بیشتر از منابع بود و گفته می شود تا حدود سال 2020 چین سالانه بیش از 12 میلیون تن مس مصرف میکرد که بیش از نیمی از مصرف کل جهان بود. تخمین ها حاکی از اینست که در 2022 حدود 58 درصد از واردات کل مس جهان متعلق به چین بوده است. ابتکار کمربند جاده و راه ابریشم نوین و البته بلندپروازی های سی جی پینگ رئیس جمهور مقتدر چین را هم به این معجون باید اضافه کرد.
چینی ها برای برای اطمینان از عرضه پایدار مس به کل جهان چشم داشتند و شروع به جستجو در سراسر جهان کردند و به سراغ کشورهای مس خیز در آفریقا و آمریکای جنوبی رفتند و سرمایهگذاری در آنها را در دستور کار قرار دادند. شرکتهای دولتی چینی با خرید سهام و توافق های بلندمدت در حوزه اکتشاف و استخراج مس وارد همکاری با دولتهای مس خیز شدند که البته چالش های خاص خود را به همراه داشته و دارد. به عنوان مثال حضور چینی ها با گروه MMG به عنوان سهامدار اصلی و چند شرکت چینی دیگر در معدن لاس بامباس پرو که حدود 2 درصد از تولید مس جهان را در اختیار دارد سروصدای زیادی داشته است؛ از مسائل زیست محیطی بگیرید تا اعتصابات کارگری و اعتراضات سیاسی. جالب است که حتی امروز هم شبح خلع ید شرکت های خارجی بالای سر پرو دور می زند و کسانی از جمله پدرو کاستیلو از روسای جمهور قبلی پرو که از قضا محبوبیت زیادی دارد خواهان ملی شدن معادن مس است.
این وسط آفریقا هم باتوجه به معادن سرشار مس آن اهمیت زیادی پیدا کرده و فلز سرخ در قاره سیاه نظر چینی ها را به خود جلب کرده است. کشورهایی مانند زامبیا و جمهوری دموکراتیک کنگو سرمایههای زیادی را از چین جذب کردند؛ کنگو یکی از غنیترین ذخایر مس جهان را را اختیار دارد و با توجه به سرمایه گذاری های زیاد چینی ها تولید خود را به شدت افزایش داده است؛ در سال 2023 حدود 2.84 میلیون تن مس تولید کرده که حتی از پرو هم بیشتر بوده است؛ به نظر می رسد کنگو در سال های آینده جای پرو را هم بگیرد هرچند هنوز میزان صادرات آن اندکی از این کشور کمتر است. رویکرد کلی کار چینی ها در افریقا اینست که زیرساخت هایی مثل جاده، راهآهن و نیروگاه را می سازند و در ازای آن حق بهره برداری از معادن را به دست می آورند. در این مسیر رقابت ها با امریکا هم جدی است، برای مثال در زامبیا بر سر تاسیس خط آهن بین این دو قدرت جهانی نوعی رقابت درگرفته است؛ امریکا می خواهد زامبیای غنی از معادن را از مسیر آنگولا به اقیانوس اطلس وصل کند و چین به دنبال بازسازی خط آهنی است که زامبیا را به بندری در تانزانیا در کنار اقیانوس هند می رساند.
ادامه دارد
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
خیلی ها شیلی و پرو و البته به تازگی زامبیا و کنگو را بزرگترین تولیدکنندگان مس جهان به حساب می آورند ولی بزرگترین مصرف کننده آن باعث شده است که رقابت های ژئوپلیتیکی بر سر مس بالا بگیرد؛ بزرگترین مصرف کننده مس که البته یکی از بزرگترین تولیدکننده های آن هم به حساب می آید کسی نیست چز چین! اجازه دهید بیشتر توضیح بدهم؛ وقتی به اواخر قرن بیستم و اوایل قرن بیست و یکم می رسیم چشمانداز جهانی تولید و مصرف مس تغییر زیادی را تجربه کرد. شاهد ظهور چین به عنوان یک ابرقدرت اقتصادی بودیم که به طور خاص بعد از بحران مالی 2008 و جنگ های خاورمیانه ای امریکا به تدریج جاه طلبی های بیشتری از خود نشان می داد؛ رشد دورقمی مستمر و صنعتیسازی و شهرنشینی سریع به معنای استفاده بیشتر از منابع بود و گفته می شود تا حدود سال 2020 چین سالانه بیش از 12 میلیون تن مس مصرف میکرد که بیش از نیمی از مصرف کل جهان بود. تخمین ها حاکی از اینست که در 2022 حدود 58 درصد از واردات کل مس جهان متعلق به چین بوده است. ابتکار کمربند جاده و راه ابریشم نوین و البته بلندپروازی های سی جی پینگ رئیس جمهور مقتدر چین را هم به این معجون باید اضافه کرد.
چینی ها برای برای اطمینان از عرضه پایدار مس به کل جهان چشم داشتند و شروع به جستجو در سراسر جهان کردند و به سراغ کشورهای مس خیز در آفریقا و آمریکای جنوبی رفتند و سرمایهگذاری در آنها را در دستور کار قرار دادند. شرکتهای دولتی چینی با خرید سهام و توافق های بلندمدت در حوزه اکتشاف و استخراج مس وارد همکاری با دولتهای مس خیز شدند که البته چالش های خاص خود را به همراه داشته و دارد. به عنوان مثال حضور چینی ها با گروه MMG به عنوان سهامدار اصلی و چند شرکت چینی دیگر در معدن لاس بامباس پرو که حدود 2 درصد از تولید مس جهان را در اختیار دارد سروصدای زیادی داشته است؛ از مسائل زیست محیطی بگیرید تا اعتصابات کارگری و اعتراضات سیاسی. جالب است که حتی امروز هم شبح خلع ید شرکت های خارجی بالای سر پرو دور می زند و کسانی از جمله پدرو کاستیلو از روسای جمهور قبلی پرو که از قضا محبوبیت زیادی دارد خواهان ملی شدن معادن مس است.
این وسط آفریقا هم باتوجه به معادن سرشار مس آن اهمیت زیادی پیدا کرده و فلز سرخ در قاره سیاه نظر چینی ها را به خود جلب کرده است. کشورهایی مانند زامبیا و جمهوری دموکراتیک کنگو سرمایههای زیادی را از چین جذب کردند؛ کنگو یکی از غنیترین ذخایر مس جهان را را اختیار دارد و با توجه به سرمایه گذاری های زیاد چینی ها تولید خود را به شدت افزایش داده است؛ در سال 2023 حدود 2.84 میلیون تن مس تولید کرده که حتی از پرو هم بیشتر بوده است؛ به نظر می رسد کنگو در سال های آینده جای پرو را هم بگیرد هرچند هنوز میزان صادرات آن اندکی از این کشور کمتر است. رویکرد کلی کار چینی ها در افریقا اینست که زیرساخت هایی مثل جاده، راهآهن و نیروگاه را می سازند و در ازای آن حق بهره برداری از معادن را به دست می آورند. در این مسیر رقابت ها با امریکا هم جدی است، برای مثال در زامبیا بر سر تاسیس خط آهن بین این دو قدرت جهانی نوعی رقابت درگرفته است؛ امریکا می خواهد زامبیای غنی از معادن را از مسیر آنگولا به اقیانوس اطلس وصل کند و چین به دنبال بازسازی خط آهنی است که زامبیا را به بندری در تانزانیا در کنار اقیانوس هند می رساند.
ادامه دارد
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
Hamibash
کانال راهبرد
یادداشت های سیاست و اقتصاد
👍36🔥1
ژئولپیتیک مس؛ رقابت بین کشورها چه تاثیری بر فلز سرخ می گذارد؟ (قسمت 3 و آخر)
در آمریکای جنوبی بیشتر از شیلی و پرو می شنویم که بازیکنان بزرگ بازار جهانی مس به حساب می آیند، اما کشورهایی نظیر پاناما یا حتی آرژانتین (به ویژه بعد از به قدرت رسیدن خاویر میلی) نیز در تولید مس مطرح هستند. شیلی همچنان بزرگترین تولیدکننده مس در جهان است و از نظر جغرافیایی در به اصطلاح حیات خلوت امریکا قرار دارد. با توجه به سابقه کودتا حساسیت های سیاسی داخلی هم زیاد است و همیشه بین جذب سرمایه گذاری خارجی و حفظ کنترل دولت بر منابع مس حرف و حدیث وجود دارد. اما با تمام پیچیدگی ها و چالش ها چینی ها به دلیل اهمیت دو کشور شیلی و پرو در تولید مس سعی دارند جای پای خود را در آنها محکم کنند. توافق های تجارت آزاد با شیلی از 2006 و با پرو از 2010 یکی از این اقدامات به شمار می آید و البته نظیر افریقا در امریکای جنوبی هم تامین مالی و اجرای پروژه های زیرساختی در دستور کار قرار دارد که سرمایه گذاری 3.6 میلیارد دلاری برای ساخت و توسعه بندر چانکای پرو یکی از آنهاست. با این حال همانطور که پیشتر گفتیم یکی از چالش های جدی چینی ها در امریکای جنوبی شور ملی گرایی اقتصادی است و مردم این کشورها می خواهند چیزی بیش از صادرکننده مواد خام باشند و در بخش های پایین دستی با ارزش افزوده بالاتر هم نقشی ایفا کنند.
از این طرف امریکایی ها هم روش های خاص خودشان را دارند و ترکیبی از تجارت و سیاست را برای مهار چین پیش می برند؛ آنها هم حضور در امریکای جنوبی و افریقا را به طور جدی پی می گیرند ولی تفاوت عمده آنها با چینی ها در اینست که حضور و حمایت مستقیم دولت کمتر به چشم می آید و انبوهی از شرکت های بزرگ خصوصی معدنی و غیرمعدنی و حتی سازمان های مردم نهاد (NGO) و رسانه ها کار خودشان را پیش می برند. تاکید امریکایی ها در سالهای اخیر بر ابعاد اخلاقی و پایداری محیط زیستی بوده است و تلاش کرده اند تصویری مسئولانه تر نسبت به چین در جهان از خود تبلیغ کنند؛ شاید حتی بتوان گفت توسعه پایدار و مسئولیت اجتماعی شرکتی و امثالهم در واقع اسلحه جنگ نرم امریکا علیه چینی هاست. برای مثال در رسانه ها خبرهای زیادی از شرایط بد کاری و استثمار کارگران کشورهای دیگر یا حتی آلوده کردن محیط زیست توسط چینی ها می شنویم ولی در مورد امریکایی ها البته اگر چپ های داخل این کشور بگذارند! تصویر کلی مردم جهان رضایتبخشتر است. سیاست های حمایت از تولید داخل و حتی تحریم و ممنوعیت های اقتصادی هم بخشی دیگری از زرادخانه امریکاست.
در واقع شاهد یک جنگ سرد جدید بین ایالات متحده و جمهوری خلق چین هستیم که در حوزه های اقتصادی و تکنولوژیک در جریان است؛ مس یکی از ورودی های حیاتی برای پیشبرد فناوری های جدید به حساب می آید و طبیعی است که کنترل منابع مس و تشکیل یک زنجیره تامین باثبات و امن و البته رام! برای هر دو اهمیت زیادی داشته باشد. چین به طور خاص نگران دسترسی دریایی خود در تایوان، دریایی چین جنوبی و دریای چین شرقی است و به همین دلیل افزایش ظرفیت استخراج و ذوب در داخل را با جدیت و سرعت زیاد پیش می برد که یک نمونه طرح 4/2 میلیارد دلاری برای توسعه معدن جولانگ در فلات تبت است که بناست به بزرگترین معدن مس جهان بدل شود. جالب است بدانیم چین زمانی نه چندان دور در سال 2006 واردکننده فولاد بود ولی امروز تولیدکننده حدود 54 درصد از کل فولاد جهان است!
بد نیست به ماجرا این طور نگاه کنیم که هرچقدر از سبز بودن جهان و محیط زیست بیشتر صحبت می شود باید به مس هم جدی و جدیتر فکر کنیم. امریکا هم به دنبال تحکیم روابط خود با کشورهای مس خیز است و البته از نظر سیاسی و زیست محیطی حتی برای بهره برداری از معادن داخلی با مقاومت های زیادی روبه روست. رقابت بر سر مس و البته دیگر مواد معدنی مهم از مواردی است که در رقابت های ژئولپیتکی آینده میان این دو کشور نقش مهمی ایفا می کند. چینی ها از منظر داخلی دست بازتری برای پیشبرد پروژه هایشان دارند ولی در سوی امریکا ماجرا بسیار پیچیده است.
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
در آمریکای جنوبی بیشتر از شیلی و پرو می شنویم که بازیکنان بزرگ بازار جهانی مس به حساب می آیند، اما کشورهایی نظیر پاناما یا حتی آرژانتین (به ویژه بعد از به قدرت رسیدن خاویر میلی) نیز در تولید مس مطرح هستند. شیلی همچنان بزرگترین تولیدکننده مس در جهان است و از نظر جغرافیایی در به اصطلاح حیات خلوت امریکا قرار دارد. با توجه به سابقه کودتا حساسیت های سیاسی داخلی هم زیاد است و همیشه بین جذب سرمایه گذاری خارجی و حفظ کنترل دولت بر منابع مس حرف و حدیث وجود دارد. اما با تمام پیچیدگی ها و چالش ها چینی ها به دلیل اهمیت دو کشور شیلی و پرو در تولید مس سعی دارند جای پای خود را در آنها محکم کنند. توافق های تجارت آزاد با شیلی از 2006 و با پرو از 2010 یکی از این اقدامات به شمار می آید و البته نظیر افریقا در امریکای جنوبی هم تامین مالی و اجرای پروژه های زیرساختی در دستور کار قرار دارد که سرمایه گذاری 3.6 میلیارد دلاری برای ساخت و توسعه بندر چانکای پرو یکی از آنهاست. با این حال همانطور که پیشتر گفتیم یکی از چالش های جدی چینی ها در امریکای جنوبی شور ملی گرایی اقتصادی است و مردم این کشورها می خواهند چیزی بیش از صادرکننده مواد خام باشند و در بخش های پایین دستی با ارزش افزوده بالاتر هم نقشی ایفا کنند.
از این طرف امریکایی ها هم روش های خاص خودشان را دارند و ترکیبی از تجارت و سیاست را برای مهار چین پیش می برند؛ آنها هم حضور در امریکای جنوبی و افریقا را به طور جدی پی می گیرند ولی تفاوت عمده آنها با چینی ها در اینست که حضور و حمایت مستقیم دولت کمتر به چشم می آید و انبوهی از شرکت های بزرگ خصوصی معدنی و غیرمعدنی و حتی سازمان های مردم نهاد (NGO) و رسانه ها کار خودشان را پیش می برند. تاکید امریکایی ها در سالهای اخیر بر ابعاد اخلاقی و پایداری محیط زیستی بوده است و تلاش کرده اند تصویری مسئولانه تر نسبت به چین در جهان از خود تبلیغ کنند؛ شاید حتی بتوان گفت توسعه پایدار و مسئولیت اجتماعی شرکتی و امثالهم در واقع اسلحه جنگ نرم امریکا علیه چینی هاست. برای مثال در رسانه ها خبرهای زیادی از شرایط بد کاری و استثمار کارگران کشورهای دیگر یا حتی آلوده کردن محیط زیست توسط چینی ها می شنویم ولی در مورد امریکایی ها البته اگر چپ های داخل این کشور بگذارند! تصویر کلی مردم جهان رضایتبخشتر است. سیاست های حمایت از تولید داخل و حتی تحریم و ممنوعیت های اقتصادی هم بخشی دیگری از زرادخانه امریکاست.
در واقع شاهد یک جنگ سرد جدید بین ایالات متحده و جمهوری خلق چین هستیم که در حوزه های اقتصادی و تکنولوژیک در جریان است؛ مس یکی از ورودی های حیاتی برای پیشبرد فناوری های جدید به حساب می آید و طبیعی است که کنترل منابع مس و تشکیل یک زنجیره تامین باثبات و امن و البته رام! برای هر دو اهمیت زیادی داشته باشد. چین به طور خاص نگران دسترسی دریایی خود در تایوان، دریایی چین جنوبی و دریای چین شرقی است و به همین دلیل افزایش ظرفیت استخراج و ذوب در داخل را با جدیت و سرعت زیاد پیش می برد که یک نمونه طرح 4/2 میلیارد دلاری برای توسعه معدن جولانگ در فلات تبت است که بناست به بزرگترین معدن مس جهان بدل شود. جالب است بدانیم چین زمانی نه چندان دور در سال 2006 واردکننده فولاد بود ولی امروز تولیدکننده حدود 54 درصد از کل فولاد جهان است!
بد نیست به ماجرا این طور نگاه کنیم که هرچقدر از سبز بودن جهان و محیط زیست بیشتر صحبت می شود باید به مس هم جدی و جدیتر فکر کنیم. امریکا هم به دنبال تحکیم روابط خود با کشورهای مس خیز است و البته از نظر سیاسی و زیست محیطی حتی برای بهره برداری از معادن داخلی با مقاومت های زیادی روبه روست. رقابت بر سر مس و البته دیگر مواد معدنی مهم از مواردی است که در رقابت های ژئولپیتکی آینده میان این دو کشور نقش مهمی ایفا می کند. چینی ها از منظر داخلی دست بازتری برای پیشبرد پروژه هایشان دارند ولی در سوی امریکا ماجرا بسیار پیچیده است.
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
Hamibash
کانال راهبرد
یادداشت های سیاست و اقتصاد
👍32❤3🔥2
کمونیسم مناطق محروم
طنز آخری از همه قویتر است، هر ایرانی مالک ابزار تولید خود یعنی بازگشت به تولید دستی و پیشهوری ماقبل صنعتی و تعطیل کارخانه و شرکت های مدرن!
از تعاونیجات مثل موندراگون بیخبر نیستم ولی کدام عاقلی است که ناکارآمدی این ایدههای فانتزی را نداند، شوخی شوخی شعار میدهید و مردم جدی جدی ضرر میکنند، لیبرالیسم در ایران از این بهاصطلاح منتقدان هم شانس نیاورده خلاصه، الله اعلم.
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
طنز آخری از همه قویتر است، هر ایرانی مالک ابزار تولید خود یعنی بازگشت به تولید دستی و پیشهوری ماقبل صنعتی و تعطیل کارخانه و شرکت های مدرن!
از تعاونیجات مثل موندراگون بیخبر نیستم ولی کدام عاقلی است که ناکارآمدی این ایدههای فانتزی را نداند، شوخی شوخی شعار میدهید و مردم جدی جدی ضرر میکنند، لیبرالیسم در ایران از این بهاصطلاح منتقدان هم شانس نیاورده خلاصه، الله اعلم.
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
😁131👍32😱4👎3🤩2
نقد تکنوسوسیالیسم: چرا برنامه ریزی با هوش مصنوعی نمی تواند جانشین فرایند بازار شود؟
هایک معتقد بود که دانش پراکنده در جامعه باعث میشود هیچ اتوریته متمرکزی نتواند تمام اطلاعات لازم را برای برنامهریزی موثر در اختیار داشته باشد. ایرادش این بود که در اقتصاد سوسیالیستی (دولتی/برنامه ریزی شده/دستوری) هماهنگی اقتصادی مناسب در عمل ممکن نیست و مسئله «محاسبه اقتصادی» را نمی شود حل کرد. اما در اقتصاد بازار قیمتهایی که از رجحان ها و انتخاب های افراد ناشی می شوند علامت هایی برای هماهنگی فعالیتهای اقتصادی به حساب می آیند که کار را به خوبی پیش می برند. ماجرای محاسبه اقتصادی یکی از مهمترین چالش نظری علم اقتصاد در قرن بیستم بود که آن را با میزس و هایک و رابینز و لانگه و لرنر می شناسیم.
اما آیا تکنولوژی های جدید در حوزه فناوری اطلاعات و ارتباطات، هوش مصنوعی و کلان داده و بلاکچین میتوان مشکل محاسبه اقتصادی را حل کرد؟ این تکنولوژی های جدید می توانند حجم عظیمی از اطلاعات را از منابع مختلف جمعآوری و پردازش کند، الگوها را بهتر کشف کنند و پیشبینیهای دقیقتری داشته باشند که کار تخصیص منابع را بهبود می بخشد. یکی از مشهورترین تلاش های اولیه برای استفاده از تکنولوژی های جدید در برنامهریزی اقتصادی را در دوران دولت سالوادور آلنده در شیلی شاهد بودیم که به پروژه سایبرسین شهرت داشت و البته با مشکلات زیادی نظیر دقت اطلاعات، بهروز رسانی به موقع روبه رو بود و عمرش هم دراز نبود. آن سال ها لانگه از هواداران پرشور سوسیالیسم بازار خواب این را می دید که حتی با رایانه های آن زمان به راحتی می شود مشکل محاسبه اقتصادی را حل کرد. او فکر می کرد اصل مطلب همان ظرفیت پردازش و تکنولوژی خوب است.
تکنولوژی های جدید البته قدرتمندند ولی به ورودی های خوب نیاز دارند؛ باید داده های قابل اتکایی باشد تا بشود الگویی در آنها رصد کرد، منطق تغییر آنها را شناخت و به پیش بینی آینده پرداخت. اما برای تصمیم گیری های اقتصادی ما با دانش خاموش (دانشی که نمی توان آن را به اعداد و ارقام بدل کرد) و زمینه مند (محلی که فقط افراد درگیر از آن اطلاع دارند) طرف هستیم. چنین دانشی آن بیرون نیست که بشود با روش های ریاضی به آن پرداخت بلکه طی فرایند بازار خود را ظاهر می کند. وقتی در جامعه «تقسیم کار» داریم پس از «تقسیم دانش» هم گریزی نیست و این دانش هم فقط در تعامل افراد «کشف» می شود. چنین دانشی دانش مشروط به زمان و مکان است و بیرون از آن موضوعیت ندارد. برای تقریب ذهن تصور کنید که کامپیوترها می توانند خوب شطرنج بازی کنند ولی بعید است بازی فوتبال آنها چیز جذاب و دیدنی از آب در بیاید!
خلاصه کنم، مشکل محاسبه اقتصادی «فنی» نیست بلکه «اقتصادی» است! الله اعلم.
منبع
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
هایک معتقد بود که دانش پراکنده در جامعه باعث میشود هیچ اتوریته متمرکزی نتواند تمام اطلاعات لازم را برای برنامهریزی موثر در اختیار داشته باشد. ایرادش این بود که در اقتصاد سوسیالیستی (دولتی/برنامه ریزی شده/دستوری) هماهنگی اقتصادی مناسب در عمل ممکن نیست و مسئله «محاسبه اقتصادی» را نمی شود حل کرد. اما در اقتصاد بازار قیمتهایی که از رجحان ها و انتخاب های افراد ناشی می شوند علامت هایی برای هماهنگی فعالیتهای اقتصادی به حساب می آیند که کار را به خوبی پیش می برند. ماجرای محاسبه اقتصادی یکی از مهمترین چالش نظری علم اقتصاد در قرن بیستم بود که آن را با میزس و هایک و رابینز و لانگه و لرنر می شناسیم.
اما آیا تکنولوژی های جدید در حوزه فناوری اطلاعات و ارتباطات، هوش مصنوعی و کلان داده و بلاکچین میتوان مشکل محاسبه اقتصادی را حل کرد؟ این تکنولوژی های جدید می توانند حجم عظیمی از اطلاعات را از منابع مختلف جمعآوری و پردازش کند، الگوها را بهتر کشف کنند و پیشبینیهای دقیقتری داشته باشند که کار تخصیص منابع را بهبود می بخشد. یکی از مشهورترین تلاش های اولیه برای استفاده از تکنولوژی های جدید در برنامهریزی اقتصادی را در دوران دولت سالوادور آلنده در شیلی شاهد بودیم که به پروژه سایبرسین شهرت داشت و البته با مشکلات زیادی نظیر دقت اطلاعات، بهروز رسانی به موقع روبه رو بود و عمرش هم دراز نبود. آن سال ها لانگه از هواداران پرشور سوسیالیسم بازار خواب این را می دید که حتی با رایانه های آن زمان به راحتی می شود مشکل محاسبه اقتصادی را حل کرد. او فکر می کرد اصل مطلب همان ظرفیت پردازش و تکنولوژی خوب است.
تکنولوژی های جدید البته قدرتمندند ولی به ورودی های خوب نیاز دارند؛ باید داده های قابل اتکایی باشد تا بشود الگویی در آنها رصد کرد، منطق تغییر آنها را شناخت و به پیش بینی آینده پرداخت. اما برای تصمیم گیری های اقتصادی ما با دانش خاموش (دانشی که نمی توان آن را به اعداد و ارقام بدل کرد) و زمینه مند (محلی که فقط افراد درگیر از آن اطلاع دارند) طرف هستیم. چنین دانشی آن بیرون نیست که بشود با روش های ریاضی به آن پرداخت بلکه طی فرایند بازار خود را ظاهر می کند. وقتی در جامعه «تقسیم کار» داریم پس از «تقسیم دانش» هم گریزی نیست و این دانش هم فقط در تعامل افراد «کشف» می شود. چنین دانشی دانش مشروط به زمان و مکان است و بیرون از آن موضوعیت ندارد. برای تقریب ذهن تصور کنید که کامپیوترها می توانند خوب شطرنج بازی کنند ولی بعید است بازی فوتبال آنها چیز جذاب و دیدنی از آب در بیاید!
خلاصه کنم، مشکل محاسبه اقتصادی «فنی» نیست بلکه «اقتصادی» است! الله اعلم.
منبع
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
Hamibash
کانال راهبرد
یادداشت های سیاست و اقتصاد
👍60❤13👎2
ریاکاران بخوانند!
گفتوگو با بنده مخلص درباره شیوع فرهنگ ریاکاری در بنگاهها
مانند دومینو که دیگری را روی زمین میاندازد و سبب سقوط دومینوی بعدی و بعدی میشود، اولین فرد ریاکار، سبب گسترش رفتار ریاکارانه و تسری آن در سازمان میشود. پیشتر و در پروندههای قبلی توضیح دادیم که «نوچهپروری» چه بلایی بر سر بنگاههای اقتصادی خواهد آورد. ریاکاری نیز مانند نوچهپروری، همین که در دل فرهنگ سازمانی جا خوش میکند، در وهله اول تخصص را کنار زده و افراد متملق و ریاکار را به سمتهای عالی سازمانی منتصب میکند و این سیکل معیوب مدام بازتولید میشود تا جایی که سازمان از افراد کارآمد و نخبه خالی شده و تنها کسانی که توانستهاند خود را با خردهفرهنگ ریاکاری و تملق در سازمان همسو کنند، در آن باقی میمانند و رشد خواهند کرد.
البته این امر، تنها مختص ایران نیست و تقریباً در همه جای دنیا، به یک آفت تبدیل شده است. حال آنکه آنچه ریاکاری در ایران را از سایر کشورهای جهان متمایز میکند، تسریع و تشدید دولتی این روند است. اگر بخواهیم مصادیقی برای ریاکاری بیابیم حتی لازم نیست زحمت جستوجو به خودمان دهیم؛ احتمالاً همه ما به خاطر بیاوریم فلان مدیر، شهردار، استاندار، وزیر یا رئیسجمهور وعدهای داد اما همزمان قواعد را به نحوی تنظیم کرده که عملاً نیل به آن وعده غیرممکن شده است یا به اصطلاح، «چون به خلوت رفته، آن کار دیگر کرده است».
امیرحسین خالقی، پژوهشگر و تحلیلگر اقتصاد که در این پرونده با ایشان به گفتوگو نشستهایم، معتقد است که درجاتی از ریاکاری همیشه و در همهجا، محسوس و قابل مشاهده است اما آنچه ریاکاری را نگرانکننده میکنند، تبدیل آن به یک خردهفرهنگ سازمانی است که سبب از بین رفتن کارایی سیستم خواهد شد.
📌متن کامل را در سایت تجارت فردا مطالعه کنید.
@tejaratefarda
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
گفتوگو با بنده مخلص درباره شیوع فرهنگ ریاکاری در بنگاهها
مانند دومینو که دیگری را روی زمین میاندازد و سبب سقوط دومینوی بعدی و بعدی میشود، اولین فرد ریاکار، سبب گسترش رفتار ریاکارانه و تسری آن در سازمان میشود. پیشتر و در پروندههای قبلی توضیح دادیم که «نوچهپروری» چه بلایی بر سر بنگاههای اقتصادی خواهد آورد. ریاکاری نیز مانند نوچهپروری، همین که در دل فرهنگ سازمانی جا خوش میکند، در وهله اول تخصص را کنار زده و افراد متملق و ریاکار را به سمتهای عالی سازمانی منتصب میکند و این سیکل معیوب مدام بازتولید میشود تا جایی که سازمان از افراد کارآمد و نخبه خالی شده و تنها کسانی که توانستهاند خود را با خردهفرهنگ ریاکاری و تملق در سازمان همسو کنند، در آن باقی میمانند و رشد خواهند کرد.
البته این امر، تنها مختص ایران نیست و تقریباً در همه جای دنیا، به یک آفت تبدیل شده است. حال آنکه آنچه ریاکاری در ایران را از سایر کشورهای جهان متمایز میکند، تسریع و تشدید دولتی این روند است. اگر بخواهیم مصادیقی برای ریاکاری بیابیم حتی لازم نیست زحمت جستوجو به خودمان دهیم؛ احتمالاً همه ما به خاطر بیاوریم فلان مدیر، شهردار، استاندار، وزیر یا رئیسجمهور وعدهای داد اما همزمان قواعد را به نحوی تنظیم کرده که عملاً نیل به آن وعده غیرممکن شده است یا به اصطلاح، «چون به خلوت رفته، آن کار دیگر کرده است».
امیرحسین خالقی، پژوهشگر و تحلیلگر اقتصاد که در این پرونده با ایشان به گفتوگو نشستهایم، معتقد است که درجاتی از ریاکاری همیشه و در همهجا، محسوس و قابل مشاهده است اما آنچه ریاکاری را نگرانکننده میکنند، تبدیل آن به یک خردهفرهنگ سازمانی است که سبب از بین رفتن کارایی سیستم خواهد شد.
📌متن کامل را در سایت تجارت فردا مطالعه کنید.
@tejaratefarda
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
Hamibash
کانال راهبرد
یادداشت های سیاست و اقتصاد
👍62❤3
درسی از بیسمارک برای ایران
اوضاع بد البته تازگی ندارد ولی سیاهکاری باعث شده است که نگران کوچک شدن این گربه زیبا (ایران) باشیم؛ چیزی عجیبی هم نیست جوان کُردی که از خیلیها ایرانیتر است وقتی اوضاع سلیمانیه را می بیند و با وضعیت خودش مقایسه میکند حرفهای خطرناک تجزیهطلبی هم گوشی برای شنیده شدن پیدا میکنند؛ همین را برای جوانان ترک و بلوچ و عرب و دیگر اقوام ایرانی می شود تکرار کرد.
بیسمارک میگفت برای میهندوستی باید دولت چیزی به مردم بدهد؛ حرف بیربطی است؛ دولت چیزی از خود ندارد که ببخشد! همه مال مردم است.
راه بهتر اینست که دولت مال مردم را به آنها بازگرداند! نفت، معادن و جنگلها و ... مال مردمند؛ آنها باید در کشورشان مالک چیزی باشند تا برای آن بجنگند! یک پروژه برای حفظ ایران بازگرداندن انفال به مالکان واقعی آنهاست؛ چالشهای سیاسی و حقوقی و فقهی و .... فراوانند ولی چارهای نیست. ایران مهمتر از این چيزهاست.
شاید بازگرداندن مالکیت انفال به مردم بتواند ایران را نجات دهد و البته تجارب موفق نظیر oil2cash هم هست، الله اعلم.
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
اوضاع بد البته تازگی ندارد ولی سیاهکاری باعث شده است که نگران کوچک شدن این گربه زیبا (ایران) باشیم؛ چیزی عجیبی هم نیست جوان کُردی که از خیلیها ایرانیتر است وقتی اوضاع سلیمانیه را می بیند و با وضعیت خودش مقایسه میکند حرفهای خطرناک تجزیهطلبی هم گوشی برای شنیده شدن پیدا میکنند؛ همین را برای جوانان ترک و بلوچ و عرب و دیگر اقوام ایرانی می شود تکرار کرد.
بیسمارک میگفت برای میهندوستی باید دولت چیزی به مردم بدهد؛ حرف بیربطی است؛ دولت چیزی از خود ندارد که ببخشد! همه مال مردم است.
راه بهتر اینست که دولت مال مردم را به آنها بازگرداند! نفت، معادن و جنگلها و ... مال مردمند؛ آنها باید در کشورشان مالک چیزی باشند تا برای آن بجنگند! یک پروژه برای حفظ ایران بازگرداندن انفال به مالکان واقعی آنهاست؛ چالشهای سیاسی و حقوقی و فقهی و .... فراوانند ولی چارهای نیست. ایران مهمتر از این چيزهاست.
شاید بازگرداندن مالکیت انفال به مردم بتواند ایران را نجات دهد و البته تجارب موفق نظیر oil2cash هم هست، الله اعلم.
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
👍133❤10🤩2👎1
به بهانه بهبود سرمایه گذاری جیب مردم را نزنید!
حالا که بناست زیاد از سرمایه گذاری بشنویم بد نیست به تفاوت میان پس انداز و سرمایه گذاری هم دقت کنیم، پس انداز نگه داشتن پول (قدرت خرید) است برای خریدهای آتی ولی سرمایه گذاری یعنی پذیرش ریسک برای به دست آوردن سود! این دو فرق دارند هرچند سرمایه علی الاصول از پس انداز تامین می شود.
بیشتر تقاضای طلا و ملک و امثالهم در واقع برای پس انداز است تا سرمایه گذاری؛ باید پس اندازی باشد تا سرمایه گذاری صورت گیرد؛ پس به بهانه جذابیت زدایی از فعالیت های نامولد، زدن جیب مردم با ابزارهایی نظیر مالیات بر عایدی سرمایه CGT را تبلیغ نکنید، وقتی پول سالم نداریم، تورم بیداد میکند و تکنولوژی مناسبی برای پس انداز وجود ندارد هجوم مردم به سمت طلا و دیگر دارایی های سخت طبیعی است. مردم حق دارند مالشان را حفظ کنند پس اول پس انداز و بعد سرمایه گذاری! الله اعلم
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
حالا که بناست زیاد از سرمایه گذاری بشنویم بد نیست به تفاوت میان پس انداز و سرمایه گذاری هم دقت کنیم، پس انداز نگه داشتن پول (قدرت خرید) است برای خریدهای آتی ولی سرمایه گذاری یعنی پذیرش ریسک برای به دست آوردن سود! این دو فرق دارند هرچند سرمایه علی الاصول از پس انداز تامین می شود.
بیشتر تقاضای طلا و ملک و امثالهم در واقع برای پس انداز است تا سرمایه گذاری؛ باید پس اندازی باشد تا سرمایه گذاری صورت گیرد؛ پس به بهانه جذابیت زدایی از فعالیت های نامولد، زدن جیب مردم با ابزارهایی نظیر مالیات بر عایدی سرمایه CGT را تبلیغ نکنید، وقتی پول سالم نداریم، تورم بیداد میکند و تکنولوژی مناسبی برای پس انداز وجود ندارد هجوم مردم به سمت طلا و دیگر دارایی های سخت طبیعی است. مردم حق دارند مالشان را حفظ کنند پس اول پس انداز و بعد سرمایه گذاری! الله اعلم
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
Hamibash
کانال راهبرد
یادداشت های سیاست و اقتصاد
👍131❤13😁2
اینجا با رفقای رسانه پارسی گپی درباره اقتصاد سیاسی ایران زدیم، تا یار چه پسندد، الله اعلم.
اینجا ببینید
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
اینجا ببینید
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
👍33❤7😁1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
معرفی کتاب نوروزی
نخستین قسمت از برنامه ایماژ نوروز ۱۴۰۴
«شاه و شطرنج قدرت در خاورمیانه»
نوشته آرش رییسینژاد
در چند دقیقه سعی کردیم کتاب را به رفقا معرفی کنیم تا یار چه پسندد، الله اعلم.
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
نخستین قسمت از برنامه ایماژ نوروز ۱۴۰۴
«شاه و شطرنج قدرت در خاورمیانه»
نوشته آرش رییسینژاد
در چند دقیقه سعی کردیم کتاب را به رفقا معرفی کنیم تا یار چه پسندد، الله اعلم.
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
❤26👍18🔥2👎1🤩1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
واکاوی ریشههای ناپایداری اقتصاد ایران
(در گفتگو با امیرحسین خالقی)
در انداختن طرحی نو برای فردای ایران و گذر اقتصاد ایران از وضعیت ناپایدار کنونی به وضعیتی پایدار و شایستهٔ ایران و مردمان این سرزمین، نیازمند واکاوی ریشههای وضعیت کنونی و آشنایی با ایدههایی برای ساختن فرداست.
در این گفتگو با امیرحسین خالقی تلاش شده است به تحلیل وضعیت کنونی، پیشبینی وضعیت اقتصاد ایران در سال ۱۴۰۴ و طرح مقدماتی ایدههایی برای ساختن فردا پرداخته شود.
نسخهٔ کامل برنامه را میتوانید در پیوند زیر مشاهده نمایید
https://youtu.be/zSXBqPwn5-w?si=_UVgTKlfP_58v33l
برنامههای مرتبط با مسئلهشناسی اقتصاد ایران
💬 حمایت از ایران مانا:
حامیباش:
https://hamibash.com/iranemana
ارسال پیام:
@Iranemaanaa
#ایران
#ایران_مانا
#رسانه_پارسی
#اقتصاد
#امیرحسین_خالقی
⭕️ ایرانِ مانا؛ بنیادی برای ایرانشناسی، مانایی و پایداری ایران، و شادی ایرانیان.
t.me/iranemana_official
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
(در گفتگو با امیرحسین خالقی)
در انداختن طرحی نو برای فردای ایران و گذر اقتصاد ایران از وضعیت ناپایدار کنونی به وضعیتی پایدار و شایستهٔ ایران و مردمان این سرزمین، نیازمند واکاوی ریشههای وضعیت کنونی و آشنایی با ایدههایی برای ساختن فرداست.
در این گفتگو با امیرحسین خالقی تلاش شده است به تحلیل وضعیت کنونی، پیشبینی وضعیت اقتصاد ایران در سال ۱۴۰۴ و طرح مقدماتی ایدههایی برای ساختن فردا پرداخته شود.
نسخهٔ کامل برنامه را میتوانید در پیوند زیر مشاهده نمایید
https://youtu.be/zSXBqPwn5-w?si=_UVgTKlfP_58v33l
برنامههای مرتبط با مسئلهشناسی اقتصاد ایران
💬 حمایت از ایران مانا:
حامیباش:
https://hamibash.com/iranemana
ارسال پیام:
@Iranemaanaa
#ایران
#ایران_مانا
#رسانه_پارسی
#اقتصاد
#امیرحسین_خالقی
⭕️ ایرانِ مانا؛ بنیادی برای ایرانشناسی، مانایی و پایداری ایران، و شادی ایرانیان.
t.me/iranemana_official
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
👍36❤7
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
معرفی کتاب نوروزی
دومین قسمت از برنامه ایماژ نوروز ۱۴۰۴
«اقتصاد و دولت در ایران»
نوشته موسی غنینژاد
در چند دقیقه سعی کردیم کتاب را به رفقا معرفی کنیم تا یار چه پسندد، الله اعلم.
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
دومین قسمت از برنامه ایماژ نوروز ۱۴۰۴
«اقتصاد و دولت در ایران»
نوشته موسی غنینژاد
در چند دقیقه سعی کردیم کتاب را به رفقا معرفی کنیم تا یار چه پسندد، الله اعلم.
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
👍21❤7🤩2
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
معرفی کتاب نوروزی
سومین قسمت از برنامه ایماژ نوروز ۱۴۰۴
«تاریخ مختصر اقتصاد»
نوشته نیل کیشتینی
در چند دقیقه سعی کردیم کتاب را به رفقا معرفی کنیم تا یار چه پسندد، الله اعلم.
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
سومین قسمت از برنامه ایماژ نوروز ۱۴۰۴
«تاریخ مختصر اقتصاد»
نوشته نیل کیشتینی
در چند دقیقه سعی کردیم کتاب را به رفقا معرفی کنیم تا یار چه پسندد، الله اعلم.
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
👍23❤6🤩2
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
معرفی کتاب نوروزی
چهارمین قسمت از برنامه ایماژ نوروز ۱۴۰۴
«قول های کاغدی»
نوشته فیلیپ کاگن
در چند دقیقه سعی کردیم کتاب را به رفقا معرفی کنیم تا یار چه پسندد، الله اعلم.
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
چهارمین قسمت از برنامه ایماژ نوروز ۱۴۰۴
«قول های کاغدی»
نوشته فیلیپ کاگن
در چند دقیقه سعی کردیم کتاب را به رفقا معرفی کنیم تا یار چه پسندد، الله اعلم.
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
👍22❤4👎2
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
معرفی کتاب نوروزی
پنجمین قسمت از برنامه ایماژ نوروز ۱۴۰۴
«صاحبان منافع سیاسی»
در چند دقیقه سعی کردیم کتاب را به رفقا معرفی کنیم تا یار چه پسندد، الله اعلم.
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
پنجمین قسمت از برنامه ایماژ نوروز ۱۴۰۴
«صاحبان منافع سیاسی»
در چند دقیقه سعی کردیم کتاب را به رفقا معرفی کنیم تا یار چه پسندد، الله اعلم.
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
👍19❤5
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
معرفی کتاب نوروزی
ششمین قسمت از برنامه ایماژ نوروز ۱۴۰۴
«اقتصاد، قانون و سیاست»
اندیشههای بیوکانن
در چند دقیقه سعی کردیم کتاب را به رفقا معرفی کنیم تا یار چه پسندد، الله اعلم.
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
ششمین قسمت از برنامه ایماژ نوروز ۱۴۰۴
«اقتصاد، قانون و سیاست»
اندیشههای بیوکانن
در چند دقیقه سعی کردیم کتاب را به رفقا معرفی کنیم تا یار چه پسندد، الله اعلم.
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
👍22❤5
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
معرفی کتاب نوروزی
هفتمین قسمت از برنامه ایماژ نوروز ۱۴۰۴
پروژه شیلی
در چند دقیقه سعی کردیم کتاب را به رفقا معرفی کنیم تا یار چه پسندد، الله اعلم.
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
هفتمین قسمت از برنامه ایماژ نوروز ۱۴۰۴
پروژه شیلی
در چند دقیقه سعی کردیم کتاب را به رفقا معرفی کنیم تا یار چه پسندد، الله اعلم.
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
👍11❤8👎1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
معرفی کتاب نوروزی
هشتمین قسمت از برنامه ایماژ نوروز ۱۴۰۴
اقتصاد پوتین
داستان تزار گازی شمالی و اقتصاد
در چند دقیقه سعی کردیم کتاب را به رفقا معرفی کنیم تا یار چه پسندد، الله اعلم.
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
هشتمین قسمت از برنامه ایماژ نوروز ۱۴۰۴
اقتصاد پوتین
داستان تزار گازی شمالی و اقتصاد
در چند دقیقه سعی کردیم کتاب را به رفقا معرفی کنیم تا یار چه پسندد، الله اعلم.
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
👍14❤4👎2😁1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
معرفی کتاب نوروزی
نهمین قسمت از برنامه ایماژ نوروز ۱۴۰۴
جاده جدید امپراتور
راه اژدها
در چند دقیقه سعی کردیم کتاب را به رفقا معرفی کنیم تا یار چه پسندد، الله اعلم.
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
نهمین قسمت از برنامه ایماژ نوروز ۱۴۰۴
جاده جدید امپراتور
راه اژدها
در چند دقیقه سعی کردیم کتاب را به رفقا معرفی کنیم تا یار چه پسندد، الله اعلم.
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
👍16
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
معرفی کتاب نوروزی
آخرین قسمت از برنامه ایماژ نوروز ۱۴۰۴
مارکسیسم بینقاب
نقد ایدئولوژی شر!
در چند دقیقه سعی کردیم کتاب را به رفقا معرفی کنیم تا یار چه پسندد، الله اعلم.
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
آخرین قسمت از برنامه ایماژ نوروز ۱۴۰۴
مارکسیسم بینقاب
نقد ایدئولوژی شر!
در چند دقیقه سعی کردیم کتاب را به رفقا معرفی کنیم تا یار چه پسندد، الله اعلم.
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
👍18❤4😁1
در حالت تخاصم با امریکا توسعه ای در کار نخواهد بود!
در کتاب «تازهبه دوران رسیده» می خوانیم که چگونه چین در سه دهه گذشته با بهرهگیری از یک استراتژی نوآورانه به جایگاه یک قدرت بزرگ جهانی رسید بی آنکه وارد جنگ یا رویارویی مستقیم با ایالات متحده شود.
چینی ها یک استراتژی سه وجهی داشتند: نخست، تقلید یعنی پیروی از رویکرد ها و سیاست های قدرتهای بزرگ نظیر مشارکت در نهادهای بینالمللی و تجارت جهانی (فعالیت به عنوان نگهبانان صلح سازمان ملل و سازمان های مالی جهانی). دوم، فرصت طلبی یعنی استفاده از خلأهای موجود در نظم جهانی و ضعفهای رقیب یعنی ایالات متحده (ایفای نقش میانجی در روابط بین کشورهای دیگر، دستکاری نهادهای بین المللی ضعیف و همکاری های امنیتی داخلی با کشورهای دیگر فارغ از تفنن هایی مثل حقوق بشر و آزادی). سوم، خلاقیت یعنی طراحی روشهای جدید بومی (سیاست صنعتی، راه ابریشم جدید و مانند آنها).
خلاصه کنم اگر بناست اهالی سیاست این سرزمین از چین چیزی یاد بگیرند همین سرشاخ نشدن با بزرگترین قدرت نظامی، سیاسی و اقتصادی دنیاست نه کنترل حداکثری شهروندان! شاید این را باید دوباره تکرار کرد که بدون نرمال شدن (فارغ از اینکه از نظر سیاسی چقدر موجه است) راهی به توسعه وجود ندارد. والله اعلم.
http://bit.ly/4cZcDFM
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
در کتاب «تازهبه دوران رسیده» می خوانیم که چگونه چین در سه دهه گذشته با بهرهگیری از یک استراتژی نوآورانه به جایگاه یک قدرت بزرگ جهانی رسید بی آنکه وارد جنگ یا رویارویی مستقیم با ایالات متحده شود.
چینی ها یک استراتژی سه وجهی داشتند: نخست، تقلید یعنی پیروی از رویکرد ها و سیاست های قدرتهای بزرگ نظیر مشارکت در نهادهای بینالمللی و تجارت جهانی (فعالیت به عنوان نگهبانان صلح سازمان ملل و سازمان های مالی جهانی). دوم، فرصت طلبی یعنی استفاده از خلأهای موجود در نظم جهانی و ضعفهای رقیب یعنی ایالات متحده (ایفای نقش میانجی در روابط بین کشورهای دیگر، دستکاری نهادهای بین المللی ضعیف و همکاری های امنیتی داخلی با کشورهای دیگر فارغ از تفنن هایی مثل حقوق بشر و آزادی). سوم، خلاقیت یعنی طراحی روشهای جدید بومی (سیاست صنعتی، راه ابریشم جدید و مانند آنها).
خلاصه کنم اگر بناست اهالی سیاست این سرزمین از چین چیزی یاد بگیرند همین سرشاخ نشدن با بزرگترین قدرت نظامی، سیاسی و اقتصادی دنیاست نه کنترل حداکثری شهروندان! شاید این را باید دوباره تکرار کرد که بدون نرمال شدن (فارغ از اینکه از نظر سیاسی چقدر موجه است) راهی به توسعه وجود ندارد. والله اعلم.
http://bit.ly/4cZcDFM
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
aparc.fsi.stanford.edu
Upstart
How China Became a Great Power
👍93❤9👎3🔥2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
دل و جانم به تو مشغول و نظر بر چپ و راست
تا ندانند حریفان که تو منظور منی!
گفتگویی درباره معنای مفاهیم چپ و راست و اقتصاد سیاسی با جناب میرزایی چراز کردم، به نظر چیز بدی نشد، ببینید و فکر کنم بپسندید، الله اعلم.
فیلم کامل گفتگو
https://news.1rj.ru/str/choraz/480
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
تا ندانند حریفان که تو منظور منی!
گفتگویی درباره معنای مفاهیم چپ و راست و اقتصاد سیاسی با جناب میرزایی چراز کردم، به نظر چیز بدی نشد، ببینید و فکر کنم بپسندید، الله اعلم.
فیلم کامل گفتگو
https://news.1rj.ru/str/choraz/480
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
👍55❤13😁6🔥1