امروز اصلا دلم نمیخواد با خودم تنها باشم.

خیلی زوده به خودم بگم: دیدی؟ دیدی؟ دیدی؟ و بعد مچ خودم‌و بگیرم که بشین سر جات خودت کردی؛ یا نه؟

..... و تازه یکشنبه ساعت هفت‌وسی‌‌ونه دقیقه صبح وسط اتوبان بود که یهو به خودش گفت: دختر کجا بودی؟

بیست‌ونه/صفرچهار/چهارده‌صفرچهار _ نیمه شب

لازم دارم وقتی رو مبل خوابم می‌بره، روح خونه بیاد و روم پتو بندازه.

من یه دو روزی هست بخار م داره به حیات ادامه میده. خودم تموم شدم.

اینکه هر روز رو باختنش شرط میبندم با خودم و تا الان نباخته بد نیست؟

فکر میکنم دارم میبرم...

آها راستی بازم باختم...

دیروز یه پادکست پیشنهادی گوش دادم میخوام اعتراف کنم من این پادکست و خیلی خودخواهانه به هیچکس پیشنهاد نمیدم گوش کنه. از دیروز تا الان سه بار از اول تا اخرشو گوش کردم و حس میکنم هرچی بیشتر گوش بدم بیشتر یه چیزی توم زیرورو میشه. این اپیزود مال خودمه فقط.

اینکه تو سی و دو سالگی حرصایی و میخورم که تو یازده سالگی تو مدرسه هم میخوردم واقعا عجیب نیست؟

یه کارت دارم مال بانک کارآفرین که باهاش خط سفید درست میکنم. هیچ استفاده‌ای جز این نداره. به راحتی میشه بجاش از کارت اتوبوس استفاده کرد یا حتی کارت ویزیت. ولی متاسفانه قرعه خورده به استفاده از کارت سبز رنگ بانک کارآفرین. توشم هیچ پولی نیست. هیچی. اگه کارت ته داشت، تهش شپشا داشتن سه‌قاپ مینداختن.
امروز بیست دقیقه خیره بهش نگاه کردم. یه زمانی ازش استفاده میکردم. خیلی هم دوستش داشتم. طرحش بین کارتها خوشگل‌تر بود اون موقع.
دلم براش سوخت و همزمان براش خوشحالم شدم. بالاخره خوبه یه چیزی خیلی پیشت بمونه با اینکه به چشمتم نمیاد.

هیچ‌چیز قشنگ‌تر از اون وقتی نیست برام که یهو هوس کمدی رمانتیک عاشقانه قدیمی میکنم و هر بار یه چیز جدید پیدا میکنم. اصلا خنک می‌شم. قلنجم میشکنه. خستگیم در میره. خیلی میچسبه بهم وقتی به ویارهام میرسم.

دیشب بردم، فکر میکنم امشبم میبرم...

یه چیزی تو خوابام کمه. یه چیزی که تو بیداریم نبودنش احساس می‌شه.

دیگه حتی نمیدونم وقت‌مو چطوری بکشم.

من اجازه دارم کمی رویاپردازی کنم آقای مودت؟

به رسم عادت همیشگی قبل مهمون، رفتم تو پلی‌لیست آهنگیفای که هرچی تو هر زمانی سرچ کردم تو هر وقت دلش میخواد پلی شه.
عارف، ویگن، هایده، نو من نو کرای، اسکار اند د ولف، گوستلی کیسز، اش.
انگار ثمین هست و ما داریم با هم برای مهمونا آماده میشیم. انگار همون موقع است.

خاک تو سر اونا که مارو دوست ندارند.

سنت کریستف هستم و بار هستی روی شونه هامه. و الا این حجم درد هیچ توجیهی نداره.

"سرم شلوغه ولی یادت می‌افتم"