♠️ کریستوف کوخ در کنفرانس سال ۱۹۹۸ با دیوید چالمرز شرط بسته بود که طی ۲۵ سال آتی، پرسش از تبیین تجربی #آگاهی حل خواهد شد.
حال کوخ پس از ۲۵ سال قبول دارد که شکست خورده، اما شرط‌بندی را برای ۲۵ سال دیگر (تاسال ۲۰۴۸) تکرار می‌کند.

♣️ تکه کلام دانشمندانی که وعده تبیین تجربی آگاهی را در آینده‌ی #علوم_اعصاب می‌دهند، بر پیشرفت‌های روزافزون این علم و جوانی و‌ نوپایی آن تکیه دارد.
مسئله اما بر سر #متدولوژی این علم است و نه پیشرفت تکنیک‌های آن.

♦️دانش تجربی بطور عام و #نوروساینس بطور خاص، از منظر سوم‌شخص به مطالعه موضوعات می‌پردازند؛ حتی اگر این موضوع از سنخ سابجکتیو و منظر اول‌شخص باشد.
آن‌چه از متد نوروساینس برمی‌آید، مطالعه و شناسایی ساختارهای نوروفیزیولوژیک از یکسو، و کارکردهای این ساختار از سوی دیگر است.

♥️ ما در این دانش مدام به همبسته‌های عصبی حالات مختلف آگاهانه پی می‌بریم، کارکردهای هر ناحیه مغز را دقیق‌تر بررسی می‌کنیم، و ساختار بیوشیمیایی سیستم عصبی را بهتر و بیشتر می‌شناسیم.
این‌ها - با تمام فوایدی که برای بشریت دارند - اما هیچ‌کدام علی‌الاصول #شکاف_تبیینی جنبه اول‌شخص و سوم‌شخص را پر نمی‌کنند.
@PhilMind

در نیچر ژورنال نیز تأیید شد:

https://www.nature.com/articles/d41586-023-02120-8


Decades-long bet on consciousness ends — and it’s philosopher 1, neuroscientist 0.

Christof Koch wagered David Chalmers 25 years ago that researchers would learn how the brain achieves consciousness by now. But the quest continues.

24 June 2023.


@ReligionandScience2021

💥 پرسش یکی از مخاطبان عزیز کانال👆 و پاسخ به ایشان👇

🚩 تفاوت مهمی که بین #نوروساینس و شیمی وجود دارد اینست که ما در علم شیمی همچنان درباره ابژه‌های بیرونی (مانند آرایش مولکولی آب که مثال زدید) تحقیق می‌کنیم. متدولوژی شیمی – و بطور کلی تمام #علوم_تجربی - با مطالعه چنین موضوعاتی سازگار است. اما موضوع بحث در #علم_آگاهی، تجربیات درونی و سابجکتیو ماست.

🚩 داده‌های #علوم_اعصاب از منظر سوم‌شخص به بررسی رفتار و فرآیندهای مغز و کارکردهای #سیستم_عصبی و ... می‌پردازد. این داده‌های نوروفیزیولوژیک البته مواد مورد علاقه #روانشناسی_شناختی و #علوم_اعصاب_شناختی را فراهم می‌کند که برای بسیاری اهداف کاربردی، مفید و ارزشمند است؛ ولی مسئله اینست که با داده‌های اوّل‌شخص مربوط به تجربیات درونی سیستم‌های آگاه همسنخ نیست. چطور می‌توان از داده‌های سوم‌شخص که تبیین‌کننده ساختارها و کارکردهای سیستم هستند، به تبیین و توضیح چگونگی تجربیات درونی و داده‌های اوّل‌شخص پدیداری رسید؟

🚩 نکته اینست که بما هو داده، داده‌های اوّل‌شخص قابل تقلیل به داده‌های سوم‌شخص نیستند و بالعکس. اگر فقط داده‌های سوم‌شخص را تبیین کنیم، همه‌چیز را تبیین نکرده‌ایم.
البته این بدان معنا نیست که داده‌های اوّل‌شخص و سوم‌شخص هیچ ربطی با هم ندارند؛ بلکه یک ارتباط واضح بین این دو برقرار است. ما دلایل خوبی برای این باور داریم که تجربیات درونی با رفتار و فرآیندهای مغزی بنحوی سیستماتیک همبسته‌اند. به بیان دیگر، هروقت اشخاص دارای یکسری فرآیندهای مغزی مناسب باشند، یکسری تجربیات درونی مرتبط هم خواهند داشت. ولی حتماً لازم است که بین «همبسته‌گی» و «تبیین»، تمایز بگذاریم.

🚩 به بیان #دیوید_چالمرز، یک استدلال ساده برای تردید در این تصور که متدولوژی رایج نوروساینس برای تبیین #تجربه_آگاهانه کفایت می‌کند، به قرار زیر است:
۱) داده‌های سوم‌شخص، داده‌هایی درباره دینامیک‌ها و ساختار عینی در سیستم‌های فیزیکی است.
۲) دینامیک‌ها و ساختار در سطح خُرد، فقط واقعیاتی درباره دینامیک‌ها و ساختار در سطح بالا (کلان) را تبیین می‌کنند.
۳) تبیین‌کردن ساختار و دینامیک‌ها برای تبیین داده‌های اوّل‌شخص کافی نیست.
۴) پس: داده‌های اوّل‌شخص نمی‌توانند به طور کامل در قالب داده‌های سوم‌شخص تبیین شوند.

🚩 مقدمه اوّل دربردارنده نکته‌ای درباره داده‌های سوم‌شخص است: این‌داده‌ها همواره بر ساختارهای فیزیکی و دینامیک‌هایشان تمرکز دارند.
مقدمه دوم می‌گوید تبیین در قالب فرآیندهایی از این دست، فقط فرآیندهایی بیشتر از همان سنخ را تبیین می‌کند. البته می‌تواند تفاوت‌های قابل توجهی بین این فرآیندها وجود داشته باشد؛ ولی به هرحال هیچ خروجی از دایره ساختاری/دینامیکی اتفاق نمی‌افتد.
مقدمه سوم خلاصه نکاتی است که می‌گوید تبیین ساختار و دینامیک‌ها فقط عبارتست از تبیین کارکردهای عینی، و تبیین کارکردهای عینی برای تبیین داده‌های اوّل‌شخص درباره تجربه درونی کافی نیست.
از این سه مقدّمه، نتیجه 4 به دست می‌آید.

🚩 آیا این بمعنای منتفی‌بودن هرگونه علم آگاهی (science of Consciousness) است؟ الزاما نه. ممکن است بتوان دانشی فراهم آورد که حاوی اصول پل‌زننده بین داده‌های اول‌شخص و سوم‌شخص باشد. ولی آن علم با متدولوژی رایج در نوروساینس محقق نمی‌شود.
@PhilMind

📚 کاتالوگ معرفی کتاب‌های منتشر شده با همکاری دفترمطالعات علم و دین موازی و نشر پارسیک.


@mowazi_mag   
Mowazi.ir


@ReligionandScience2021

سخنرانی خانم فرشته میرزایی‌پور با عنوان تکامل تدریجی، نظریه ای در بحران (مترجم کتاب تکامل نظریه‌ای در بحران از مایکل دنتون )، خانه حکمت اصفهان


https://www.aparat.com/v/JlRqO

#تکامل #فرگشت
#میرزایی‌پور
#دنتون


@ReligionandScience2021

حدودا 5 روز پیش، نسخه‌ی کامل مقاله‌ی آخرین تحقیق دکتر پرنیا (یعنی تحقیق AWARE II) به صورت رایگان «در دسترس» قرار گرفت.
توی این مدت، از چند کانال و منبع فارسی زبان مطالبی رو درباره ی این تحقیق دیدم که بعضا دارای تعابیر غیردقیق و حتی نادرست بودند.
به زودی نکات مهمی رو در این باره با شما به اشتراک خواهم گذاشت.

چند نکته در ارتباط با تحقیق AWARE II تیم سام پرنیا
✍️ احمد بهزادی

اخیرا نسخه‌ی کامل مقاله‌ی تحقیق AWARE II تیم دکتر سام پرنیا در ژورنال ریساسیتیشن «به صورت رایگان» در دسترس قرار گرفته و مطالب زیادی هم در رسانه‌های مختلف در ارتباط با این تحقیق منتشر شده است. (مشاهده‌ی مقاله)

در اینجا به طور مختصر به برخی از نکات در ارتباط با این مقاله که از نظر من حائز اهمیت هستند اشاره می‌کنم:

🔹 از بین مصاحبه‌شوندگان در این تحقیق، فقط 6 نفر، تجربه‌ی نزدیک به مرگ (یا به تعبیر تیم پرنیا «خاطره‌ی تجربه‌ی مرگ»/RED) داشته‌اند و ظاهرا فقط یک نفر از آنها تجربه‌ی خروج از بدن داشته است. این یعنی کمتر از تحقیق قبلی پرنیا که 9 نفر تجربه نزدیک به مرگ داشتند (AWARE)

🔸 یکی از اقدامات تیم پرنیا در این تحقیق، ثبت نوار مغزی (ای‌ای‌جی) بیماران در حال مرگ بوده است. نوار مغزی اغلب بیماران پس از ایست قلبی، نشانگر «خط صاف» بوده، اما حدود 40 درصد از بازماندگان بعد از ایست قلبی، امواج مغزی‌شان از حالت خط صاف به وضعیت منطبق با هشیاری تغییر پیدا کرده است. این وضعیت بعضا تا حداکثر یک ساعت ادامه داشته است.

‼️ نکته‌ی مهم اینجاست که امواج مغزی هیچکدام از تجربه‌گران نزدیک به مرگ ثبت نشده است. به عبارت دیگر ما نوار مغزی (EEG) هیچیک از تجربه‌گران نزدیک به مرگ در این تحقیق را در اختیار نداریم. در مقاله به این مطلب به این صورت تصریح شده است:

Two of 28 interviewed subjects had EEG data, but, weren’t among those with explicit cognitive recall.

یعنی: نوار مغزی دو نفر از مصاحبه‌شوندگان گرفته شده، اما هیچ‌کدام از این دو نفر یاداوری آشکار شناختی (از جمله تجربه نزدیک به مرگ) نداشتند.

(متن هایلایت شده‌ی تصویر پایین پست)

❌ بنابراین، ادعای افراد و منابعی که می‌گویند این تحقیق، ارتباط بین امواج مغزی و تجارب نزدیک به مرگ را نشان می‌دهد، نادرست است.

چون اصلا نوار مغزی تجربه‌گران در این تحقیق ثبت نشده که بخواهد ارتباطی را نشان بدهد یا نشان ندهد. و افرادی هم که امواج مغزی‌شان ثبت شده، هیچ‌کدام گزارش تجربه‌ی نزدیک به مرگ نداده‌اند.

و افرادی که با استناد به این تحقیق، تجارب نزدیک به مرگ را معلول فعالیت مغزی می‌دانند، به وضوح دچار سوءبرداشت بزرگتری شده‌اند.

🔹 حتی اگر ارتباطی بین هر نوع فعالیت مغزی و تجارب نزدیک به مرگ وجود داشته باشد، به این معنا نیست که تجارب نزدیک به مرگ محصول فعالیت‌های مغزی هستند. بدیهی است که «همبستگی الزاما نماینگر رابطه‌ی علی نیست». ضمن اینکه، بسیاری از تجارب نزدیک به مرگ در شرایطی غیر از ایست قلبی و با حضور آشکار فعالیت مغزی رخ می‌دهند، اما این تجارب بعضا دارای عناصری هستند که توضیح دادنشان در محدوده‌ی مغز و جسم ممکن به نظر نمی‌رسد. مانند مشاهدات درست خارج از بدن (از محیط نزدیک یا دور از جسم)، ملاقات با افرادی که تجربه‌گر از مرگشان بی‌اطلاع بوده یا افرادی که اصلا قبل تجربه نمی‌شناخته، خواندن افکار و احساسات افراد در حالت خارج از بدن، پیشبینی وقایع آینده و ... . (نمونه‌هایی از این تجارب را در مقاله‌ی «نقد دکتر یحیی» ذکر کرده‌ام.)

🔸 به علاوه، حداقل یک مورد تجربه‌ی نزدیک به مرگ وجود دارد که نوار مغزی تجربه‌گر به دقت زیر نظر گرفته شده و حداقل بخشی از این تجربه هنگامی رخ داده که نوار مغزی تجربه‌گر «خط صاف» را نشان می‌داده است. این مورد، همان تجربه‌ی نزدیک به مرگ خانم پم رینولدز است که شامل مشاهدات خارج از بدن درست نیز می‌شود. (درباره‌ی این تجربه در مقاله‌ی «نقد دکتر یحیی»، به طور مختصر توضیح داده‌ام.)

🔲 مطلب دیگری که مورد توجه این تحقیق قرار گرفته، تفاوت تجربه‌ی شناختی ناشی از عملیات احیاء (سی‌پی‌آر) با تجارب نزدیک به مرگ است. برای مثال، افرادی که به سبب عملیات سی‌پی‌آر دچار تجربه‌ی هشیار می‌شوند، احساس درد یا حس‌های بدنی مثل احساس فشار روی قفسه‌ی سینه یا حس‌های سطح پوستشان را گزارش می‌دهند؛ درحالی که چنین مواردی در تجارب نزدیک به مرگ وجود ندارد.

🔳 اما نکته‌ی دیگر این است که، نه آن یک نفری که تجربه‌ی خروج از بدن داشته و نه افرادی که به سبب سی‌پی‌آر تجربه‌ی هشیار داشتند، هیچ‌کدام محرک‌های تصویری یا شنیداری را گزارش نکرده‌اند. اما هنگام سنجش «یادگیری پنهان» (implicit learning) یک نفر توانسته است از بین سه گزینه، «محرک شنیداری» درست را انتخاب کند که احتمالا تصادفی بوده است. (یعنی بین سه کلمه‌ی سیب، گلابی و موز، کلمه‌ی درست را انتخاب کرده است.)
همانطور که در متن مقاله ذکر شده، میزان کم بازماندگان (اندازه‌ی نمونه) در چنین نتیجه‌ای بی تاثیر نبوده است. همینطور روش آزمایش هم قابل بحث بیشتری است.

➖➖➖➖
🆔@near_death

🧠 دانشمندان ارتباط بین مسئولیت‌پذیری در برابر خدا و سلامت‌روانی را بررسی می‌کنند.

📆2 مارس 2022.
🏢منبع: دانشگاه بیلور.
🔻خلاصه: افرادی که خود را مسئول‌تر در برابر خدا می‌دانند، سطوح بالاتری از سه‌متغیر از چهار متغیر بهزیستی روان‌شناختی را گزارش می‌دهند. این ارتباط در افرادی که بیشتر دعا می‌کنند قوی‌تر بود، نشان می‌دهد که مسئولیت‌پذیری همراه با دعا، سلامت روانی مؤمنان را افزایش می‌دهد.

🔻این مطالعه همچنین نشان داد که این رابطه در میان کسانی که بیشتر دعا می‌کنند قوی‌تر است، که نشان می‌دهد مسئولیت‌پذیری همراه با ارتباطات ممکن است ترکیبی قدرتمند برای آرامش‌روانی باشد. این مطالعه، درک مسئولیت‌پذیری در برابر خدا و بهزیستی روانشناختی در میان بزرگسالان ایالات‌متحده‌آمریکا (US)، در  مجله‌ی دین و سلامت چاپ شده و بر داده‌های نظرسنجی مذهبی بیلور در سال 2017، یک نظرسنجی ملی از باورها، ارزش‌ها و رفتارهای‌مذهبی آمریکا تکیه دارد.

🔻مت برادشاو، نویسنده‌ی‌اصلی این مقاله می‌گوید: «تحقیقات زیادی بررسی می‌کنند که چگونه جنبه‌های زندگی مذهبی مانند حضور در کلیسا، دعا و مراقبه یا مدیتیشن با سلامت‌روانی مرتبط است، اما هیچ‌کس بررسی نکرده است که چگونه احساس‌ِمسئولیت در برابر خدا ممکن است نقشی داشته باشد.» ، دکترا، استاد پژوهشی جامعه‌شناسی در موسسه مطالعات‌دینی دانشگاه بیلور (ISR).

🔻این مطالعه بر چیزی تمرکز دارد که نویسندگان آن را  مسئولیت‌پذیری خداباورانه می‌نامند. محققان نوشتند که در این دیدگاه، پذیرفتن مسئولیت‌پذیری در برابر خداوند به شیوه‌ای فضیلت‌آمیز از انطباق صرف با هنجارهای اجتماعی گروه مذهبی خود متمایز است. در عوض، افرادی که از پاسخگویی در برابر خدا استقبال می‌کنند، به دنبال تشخیص اراده خدا همراه‌با حکمت هستند تا به سعادت برسند و هدف خود را در زندگی بهتر درک کنند.
🔻یکی از نویسندگان این مقاله، دکتر بلیک ویکتور کنت، گفت که: «افرادی که مسئولیت‌پذیری خداباورانه را پذیرفته‌اند، خود را پاسخگوی خدا می‌دانند. آن‌ها از مسئولیت‌هایی که با ایمانشان مرتبط است استقبال می‌کنند و مسئولیت‌پذیری در برابر خدا را هدیه‌ای می‌دانند که به آن‌ها کمک می‌کند زندگی شاد و موفقی داشته باشند. مسئولیت‌پذیری از نظر فلسفی به عنوان یک فضیلت مرتبط با زندگی‌معنوی مورد بررسی قرار گرفته است، اما تاکنون هیچ‌کس آن را کمیت یا اندازه‌گیری نکرده است.
🔻محققان از دو مورد از این نظرسنجی برای ارزیابی پاسخگویی به خداوند استفاده کردند:
▪️من تصمیم می‌گیرم بدون اتکا به خدا زندگی کنم.» (سوال در تجزیه‌و‌‌تحلیل‌ها کدگذاری شده بود.)
▪️"من برای کمک و راهنمایی به خدا متکی هستم." 

⁉️"چرا باید انتظار داشته باشیم که ادراکات پاسخگویی در برابر خداوند با رفاه همراه باشد؟"
برادشاو گفت. "به این دلیل است که انسان‌ها موجوداتی اجتماعی هستند و سلامت‌روانی ما در روابط‌مثبت و سازنده نه تنها با افراد دیگر، بلکه با خدا نیز مرتبط است."

🔻این مطالعه رویکرد جدیدی را به مجموعه بزرگتری از تحقیقات در زمینه دین و سلامت که برای چندین دهه در حال ساخت است، اضافه می‌کند. کنت گفت: «بسیاری از تحقیقات حضور مذهبی را بررسی می‌کنند، و ما مطمئناً به آن نگاه کردیم. اما پس از تأیید اینکه حضور در کلیسا با نتایج ما مرتبط است، متوجه شدیم که مسئولیت‌پذیری در برابر خدا به توضیح بیشتر آنچه در رابطه بین دین و رفاه می‌گذرد کمک می‌کند.

🔻به عنوان مثال، محققان خاطرنشان کردند که نتایج برای شادی، زمانی قابل‌توجه بود که سایر موارد مذهبی را از تجزیه‌و‌تحلیل حذف کردند. این نشان می‌دهد که مسئولیت‌پذیری مهم است، اما با جنبه‌های دیگر زندگی دینی مانند جنبه‌های‌اجتماعی حضور، که می‌تواند برای شادی به‌عنوان بخشی از بهزیستی روان‌شناختی فرد اهمیت بیشتری داشته باشد، نیز مرتبط است.
علاوه بر این، ممکن است شادی در مقایسه با سایر پیامدها به صورت روزانه بیشتر متفاوت باشد و بنابراین ممکن است با عوامل اجتماعی و روانشناختی که در مقایسه با ویژگی‌های نسبتاً پایدار مانند مسئولیت‌پذیری در برابر خدا سریعاً روز‌به‌روز تغییر می‌کنند، ارتباط قوی‌تری داشته باشد. محققان نوشتند.

👤 مترجم: طاهره‌مبارکی، پرتال نوروساینس و سایکولوژی.
🖇منبع:
Study Examines Link Between Accountability to God and Psychological Well-Being.
March 2, 2022
https://neurosciencenews.com/religious-accountability-wellbeing-20126/



@ReligionandScience2021

آیا دین‌داران بیشتر از غیر‌دین‌داران به امور خیریه و ایثار می‌پردازند؟

جناب «Paul the Apostle» مسیحی می‌فرمایند: هیچ‌یک از شما تنها به فکر خود نباشد، بلکه به دیگران نیز بیندیشد.
خودخواهی، عدم‌توجه‌به‌دیگران و عشق افراط‌گرایانه به مادیات و ایگو (Ego)، از پیامدهای غیرقابل‌انکار مبانی‌ نئوآتئیسم (اخلاقیات‌فرگشتی مبتنی بر «Natural Selection» و نظام‌وحشیانه‌طبیعت) و عدم‌باور به جهان‌پس‌از مرگ است. طبیعت طی روند نچرال‌سلکشن دل‌اش برای ناسازگارها نمی‌سوزد که کمک‌شان کند سازگار بشوند، بلکه سریعاً حذف‌شان می‌کند، نهایتاً سازگارترها برای بقاء «Survival» بیشتر انتخاب می‌شوند.
ضمن اینکه اگر پیش‌فرض و باور ذهنی ما انسان‌ها این باشد که هیچ زندگی پس از مرگ‌جسمی وجود ندارد و زندگی‌بدنی‌ این‌جهانی تنها حیات‌ممکن است، آنگاه از خودگذشتگی، فداکاری، عشق‌‌و‌کمک‌بدون‌قید‌و‌شرط به دیگران و امثالهم چندان کار معقولی نبوده و هیچ‌انگیزه‌ی خاصی برای مفهوم ایثار و فداکاری در هر سطحی برایمان وجود نخواهد داشت.
زیرا در ابتدا همه‌چیز ما وجود خودمان است که فکر و احساس می‌کند و رفتارهای خاصی بروز می‌دهد. شهود «intuition» و منطق ما گواهی می‌دهد که وجود [Existence] بهتر از عدم [Nothingness] است، ولیکن باورهای آتئیستی، نتایج‌ایثار را به نقصان یا عدمِ‌وجودِ ما ختم می‌کنند حال‌آنکه باورهای خداباورانه نتایج‌ایثار برای شخص‌ایثارگر را از وجودی به وجودی دیگر (وجودی‌برتر) ختم می‌کنند، از حیاتی به حیاتی‌دیگر برای خودمان، از آگاهی به آگاهی‌دیگر و متعالی‌تر.
که این مسئله دقیقاً به طور ناخودآگاه و خودکار، انگیزه‌ی روان‌شناختی خداباوران و دین‌داران را برای رفتار ایثارگرایانه‌ی تمام و کمال (که یکی از بالاترین سطوح اخلاقیات و موجب پیشرفت جامعه است) فراهم می‌کنند.
به همین جهت است که استاد عزیزمان دکتر عليرضا آثار {ریاضی‌فیزیکدان از دانشگاه‌وین‌اُتریش} فرمودند که: اخلاقی که ریشه‌ی الهی نداشته باشد، ضامن‌ِاجرایی هم نخواهد داشت.
هر چقدر هم در دنیای انتزاع برای اخلاقیات طبیعت‌گرایانه و فرگشتی دلیل بیاوریم نهایتا در دنیای عینی ضامن‌اجرایی کاملی نخواهد داشت، همان ضامن‌اجرایی که پارامترهای «Emotional» و فاکتور احساس‌انسانی را هم به طور‌ کامل لحاظ بکند.
اما خداناباوران می‌خواهند به ما بقبولانند که چنین نگرشی بر اخلاقیات در زندگی‌‌شان تأثیری نگذاشته و دین‌داران در زمینه‌ی کمک به دیگران هیچ برتری نسبت به بی‌دین‌ها ندارند و آنان نیز به اندازه‌ی باورمندان از خود گذشتگی نشان‌داده و به دیگران کمک می‌کنند. اما آیا این ادعای خداناباوران با واقعیت همخوانی دارد؟ آیا تحقیقاتی که در این‌زمینه انجام‌شده از این ایده حمایت می‌کنند؟ متأسفانه یا خوشبختانه خیر اینطور نیست. مطالعات و بررسی‌های بسیاری وجود دارد که نشان‌می‌دهد دین‌داران‌حقیقی (یا حداقل خداباوران غیر‌دین‌دار ولی معنویت‌گرا) نیکوکارتر، فداکارتر، انسان‌دوست‌تر و بااخلاق‌تر هستند.
در این باب به 3 مورد از مطالعات انجام شده می‌پردازیم:

1_ بر اساس تحقیقات جهانی مؤسسه آمار گالوپ در طول 4 سال و از بین 145 کشور مختلف، رابطه‌ی بین دین‌داری و نیکوکاری به آزمون گذاشته شد. برای سال‌ها در آمریکا تأیید‌شده‌بود که باورمندان انسان‌های نیکوکارتری هستند و حالا آمار جهانی نیز اینگونه مسائل را شرح می‌دهند و کورلیشن بین خداباوری و نیکوکاری را تأیید می‌کنند.
2_ واشنگتن‌تایمز: افراد دین‌دار بیشتر به امور خیریه کمک می‌کنند.
3_ روزنامه‌ی‌تلگراف و سایت‌های دیگر نیز اعلام کردند که دین می‌تواند مردم را سخاوتمندتر بکند و دین‌داران بیشتر به امور خیریه می‌پردازند.


مؤسسه‌ی‌جهانی‌گالوپ:
Religious Attendance Relates to Generosity Worldwide.
Religious and the secular more charitable if they attend services. SEPTEMBER 4, 2009.
BY BUSTER G. SMITH AND RODNEY STARK.

واشنگتن‌تایمز:
Religious people more likely to give to charity, study shows.
By Bradford Richardson.
The Washington Times.
Monday, October 30, 2017.

روزنامهٔ‌تلگراف‌:
Religion 'makes people more generous'
Religious people are more generous than non-believers when it comes to giving to charity, research claims.
By John Bingham and Johnbingham. June 2014.
👤بیاند ریالیتی.
👤آگوستین‌پارسا.


@ReligionandScience2021

آغاز کار رَوا

رَوا، شما را به اندیشه‌ها و مطالعات روانشناسی دین و معنویت پیوند می‌دهد.

📎رَوا را در تلگرام و کست‌باکس دنبال کنید تا جدیدترین مطالب ما را بخوانید و بشنوید.

از طریق لینک زیر عضو کانال ما شوید:
https://news.1rj.ru/str/Ravaschool

رَوا | روایتی روادارانه از روانشناسی دین

#فایل_صوتی

🔴 مناظره

#جلسه_اول

طبیعت گرایی یا خداباوری؟

#بیژن_عبدالکریمی
#وریا_امیری

۲۸ شهریور ۱۴۰۲
19 septamber 2023


@The_circle_of_truth_lovers

@ReligionandScience2021

فایل تصویری مناظره #بیژن_عبدالکریمی و #وریا_امیری را در لینک یوتیوب زیر مشاهده کنید.

طبیعت گرایی یا خداباوری؟

جلسه اول

https://youtu.be/z559WxPXT_A?si=d0J8-eSi1tYiPUa_

دوستان برای بهتر دیده شدن این فایل
#لایک_کنید
#کامنت_بگذارید
و عضو کانال یوتیوب شوید.

🔴 ۴۷ دقیقه گفتگوی پینگ پنگی

#بیژن_عبدالکریمی
#وریا_امیری

https://youtu.be/S4QkoQyTyH8?si=j0g8o522QHKTk5lX

🔻کانال تلگرام بیژن عبدالکریمی برگزار میکند🔻

🔴 مناظره جلسه دوم

✍️🏻طبیعت گرایی یا خداباوری؟

#بیژن_عبدالکریمی
#وریا_امیری

۴ مهر ۱۴۰۲
سه شنبه شب
ساعت ۲۱:۰۰
به وقت ایران

لینک شرکت در جلسه تلگرام :

https://news.1rj.ru/str/bijanabdolkarimi?livestream

📌 راه رستگاری، احمد کسروی (چاپ نخست: ۱۳۱۶ خورشیدی)، تهران: نشر و پخش کتاب، چاپ سوم، ۲۵۳۶ شاهنشاهی، صص ۴-۵. @YMirdamadi #گفتاورد

🟢 معرفی مدرسه بین‌المللی خداباوری شریف: شرق و غرب
#دانشگاه_صنعتی_شریف

🌐 http://theismschool.philsci.sharif.ir/fa/خانه/
----------------------------------------
🆔 @theismschool

🔻کانال تلگرام بیژن عبدالکریمی برگزار کرد🔻

#فایل_صوتی

🔴 مناظره جلسه دوم

✍️🏻طبیعت گرایی یا خداباوری؟

#بیژن_عبدالکریمی
#وریا_امیری

۴ مهر ۱۴۰۲
سه شنبه شب

https://news.1rj.ru/str/The_circle_of_truth_lovers_2022


@ReligionandScience2021

جناب #وریا_امیری در قسمت نخست مناظره با جناب #بیژن_عبدالکریمی با موضوع "طبیعت‌گرایی یا خداباوری" در دقیقه ۷۹ گفتگو در نقد دیدگاه خداباورانه به ویژگی اجماع ساز نبودن مفهوم خدا اشاره کردند، از جمله اینکه فرمودند "خداباوران در تعریف خدا اجماع ندارند ولی طبیعت‌گرایان در باب آنچه جهان را توضیح می‌دهد اجماع دارند"

🔹️جدای از اینکه بنظرم می‌توان مقدمه کبری استدلال اقای امیری یعنی نقطه ضعف بنیادین بودن عدم اجماع بر سر مفهوم خدا در برابر طبیعت‌گرایی را بررسی و نقد کرد، در اینجا قصد دارم به مقدمه صغری استدلال یعنی ادعای اجماع بر سر مفهوم طبیعی در میان طبیعت‌گرایان بپردازم. 

بر این اساس مناسب دیدم باردیگر دوستان را به مطالعه  پستی که پیش از این در این کانال نشر داده شده بود توصیه کنم.

https://news.1rj.ru/str/ReligionandScience2021/782

در این پست از دو فیلسوف اتئیست که خود را طبیعت‌گرا نمی‌دانند به ناروشن بودن و عدم اجماع بر سر حدود و مفهوم کلمه طبیعی به وضوح اشاره شده است.

استیون لاو در مقاله‌اش خود را نشسته بر پرچین جداکننده اردوگاه طبیعت‌گرایان از ناطبیعت‌گرایان معرفی می‌کند و می‌گوید:
"اخلاق حکم می‌کند در دعوایی که به باتلاقی می‌ماند که در ان گیر می‌افتید و ممکن است در آن بازنده شوید و نیازی هم به برنده شدن در ان ندارید وارد نشوید. طبیعت‌گرایی هم در موضوع دعوای اتئیسم و تئیسم همین #باتلاق است."

🔹️فایل دو مقاله مورد اشاره در ویژه‌نامه طبیعت‌گرایی مجله think در دسترس می‌باشد. ( این ویژه‌نامه در ابتدا در کانال ایونیا جناب اشکان روشن به اشتراک گذاشته شده است )


🔹️در مقاله دیگری از این همین ویژه‌نامه با عنوان SOME REFLECTIONS ON NATURALISM از نویسنده طبیعت‌گرا Simon Blackburn، در بخش آغازین مقاله با این اظهارنظر روبرو می‌شویم:

"It would be orthodox to start with a precise definition of naturalism, as a doctrine maintaining one thing or another. But I fear that like many or most other terms, naturalism resists any kind of analysis into component parts that fit together to make up its precise meaning. It may also have different connotations for different philosophers. One way of putting this is to say that under the one umbrella concept, different conceptions are possible. But I doubt whether it is helpful to look for this one #umbrella_concept, and I do not think this difficulty hampers us in locating what we are talking about, and sketching its attractions and its importance."

در این اظهارنظر آیا نشانه ای از اجماع بر سر مفهوم "طبیعی" مشاهده می‌کنید؟


🔹️همچنین با مراجعه به مقاله دیگری در این مجموعه از keith ward با عنوان NATURALISM در ابتدای مقاله با این بیان روبرو می‌شویم:
There are a number of reasons why I would hesitate to call myself a naturalist in philosophy. One is that I am unsure of the scope of the word ‘natural’.

از نظر نویسنده اولین دلیلی که او را نسبت به اینکه خود را طبیعت‌گرا بنامد حساس می‌کند این است که محدوده کلمه طبیعی ناروشن است!


🔹️واضح است که چنین ناروشن بودنی در ابتدا چالشی برای طبیعت‌گرایان است که در ادعایی ایجابی هستی را به هویات طبیعی محدود می‌دانند. برای یک ناطبیعت‌گرا تعیین مرز و حدود هویات طبیعی در درجه اول اهمیت قرار ندارد.

@ReligionandScience2021


https://news.1rj.ru/str/The_circle_of_truth_lovers

درود و عرض‌ادب.

بدین وسیله به استحضار می‌رساند که کاربر دکتر فازی‌لاجیک «Dr.Fuzzy Logic» (فیزیکدان‌ِنظری و فیلسوف‌ِعلم) قصد دارند برای علاقمندان به علم، فلسفه‌‌ی‌علمی و آنتولوژی کلیپ‌های‌آموزشی مفیدی در یوتیوب «YouTube» به اشتراک بگذارند. (از صفر تا صد به زبان‌ساده)

محققان و علاقمندان می‌توانند ما را در کانال «Philosophy of Existence» دنبال کنند.

جلسه‌ی اول:
آیا خدا وجود دارد؟

زمان برگزاری جلسه: ۱۴۰۲/۰۷/۰۶ ساعت ۲ به وقت انگلستان.

لینک زوم جهت حضور در جلسه فردا در کانال تلگرام زیر قرار می‌گیرد.

تلگرام:
https://news.1rj.ru/str/philosophy_of_existence
یوتیوب:
https://youtube.com/@Philosophy_Of_Existence
ایمیل :
philosophy.existence@gmail.com



@ReligionandScience2021

🔭 #خردنما | علوم در کشور ما خیلی سطحی پیش می‌رود.

اگر فیزیکدان‌های ما یک مقدار با فلسفه آشنا بودن غالب نظریات فعلی نبودن.

👤 پروفسور #مهدی_گلشنی

📚 #فلسفه_علم | #عمومی

📮 ایتا | تلگرام | اینستاگرام | آپارات