شهر، رسانه و زندگی روزمره
مسعود کوثری
نشز تیسا

شهر بیش از آنکه ساخته‌ای فیزیکی باشد که مردم در آن زندگی می‌کنند، بازنمایی رابطه حکومت و مردم و نحوه سامان‌دادن زندگی جمعی است؛ ازاین‌رو، شهر بیش از آنکه مجموع ساختمان‌ها باشد، متنی است قرائت‌کردنی. این متن نه‌تنها روابط قدرت را آشکار می‌سازد، بلکه زندگی روزمره مردم و نحوه مقاومت آنان را نیز نشان می‌دهد. توجه به شهر از این منظر، وجوهی از شهر را آشکار می‌سازد که پیش از این کمتر در جامعه‌شناسی رسمی و کلاسیک شهر به آن توجه شده است؛ ازاین‌رو، بازنمایی «در» و «از» شهر، دارای اهمیت است. منظور از بازنمایی «در» شهر، نظام نشانه‌ای گسترده‌ای است که به اشکال مختلف خود را نمایان می‌سازد.

بازنمایی «از» شهر هم موضوع دیگری است که طی دهه اخیر به آن توجه روزافزون شده است. بازنمایی شهر در رسانه‌های مختلف (سینما، ادبیات وغیره) خود نوعی گفت‌وگو درباره شهر است که از سوی گروه‌های مختلف اجتماعی صورت می‌گیرد. هدف از گردآوری مقالات در این حوزه، بررسی بازنمایی از هر دو جنبه یعنی بازنمایی «در» و «از» شهر است.

مجسمه عظیم در پارک آبی سئول برای متوجه کردن مردم نسبت به کم آبی

@akairan_com کانال آکاایران 💯

احترام به تصمیم این درخت حتی بعد از مرگش!👌

channel: @GizMizFun✨

اولین سمینار بین المللی مدیریت رودخانه، اهواز
@urbanthinkers

« فئودالیسم ایرانی »

از دکتر ایرج سیف
دراین مختصر، یادداشتهای پراکنده ی دکتر سیف درباره "ساختار اقتصاد ایران" گردآوری و ارائه شده است:

آیا هیچ وقت برای شما این پرسش پیش آمده است که به واقع ساختار اقتصاد ایران چیست؟ بسته به این که وابسته به کدام مکتب نظری باشید، طبیعتا پاسخ شما به این پرسش متفاوت‌ می‌شود. از یک دیدگاه،‌ می‌شود پرسید آیا اقتصاد ایران صنعتی است یا کشاورزی و یا خدماتی! از دیدگاه دیگر، آیا این اقتصاد به واقع یک "اقتصاد سرمایه داری" است؟ یا باید برای وارسیدنش الگوی دیگری- احتمالا ویژه که صددرصد « ایرانی» باشد، ابداع کرد؟

و باز درهمین راستا، آیا ایران مدرن است یا پیشامدرن و سنتی- من یکی با کشاندن پای ایران به مباحث پسامدرنیته موافق نیستم. این کار به این‌ می‌ماند که شما به طفل تازه متولد شده خودتان چلوکباب بدهید. آن هم به این دلیل که چلوکباب غذای خوشمزه ای است. خوب این کار، نوزاد شما را خواهد کشت. جامعه ای که هنوز حق و حقوق فردی را در هیچ عرصه ای به رسمیت نمی‌شناسد، به مدرنیته هم نرسیده است تا چه رسد به این که از آن گذشته باشد. به گمان من، اصرار بعضی ها برای بکار بردن معیارهای پسامدرنیته برای وارسیدن مسایل مبتلابه ایران، به این‌ می‌ماند که شما به یک «گروهبان» ارتش برای خوش آمدنش بگوئید « جناب سرهنگ».

اگرچه این پرسش ها به تکرار در ذهن من شکل‌ می‌گیرد ولی از پاسخگوئی به آنها عاجزم. هرچه‌ می‌کنم جواب این پرسش را نمی‌دانم که ساختار اقتصاد ایران چیست؟ بیش از سی سال هم‌ می‌شود که برای یافتن جواب این پرسش، دود چراغ خورده ام. ولی نه، جوابش را نمی‌دانم.
اندکی که دقت‌ می‌کنم‌ می‌بینم اقتصاد ایران نه صنعتی است و نه کشاورزی و حتی برخلاف ادعائی که گاه‌ می‌شود، خدماتی هم نیست. شما "دلالی و رانت خواری" را از آن حذف کنید، از آن چه‌ می‌ماند؟

ادامه ی متن « فئودالیسم ایرانی »:

آیا این اقتصاد سرمایه داری است؟ من فکر نمی‌کنم. یا درست تر گفته باشم، گرچه به شهادت همه آن چه که در گذر سالیان نوشته ام، من کشته مرده نظام سرمایه داری نیستم، ولی این نظام برای خودش حساب و کتاب دارد و نظام اقتصادی ایران هر چه داشته باشد، حساب و کتاب ندارد. بی میل نیستم نظام اقتصادی ایران را « فئودالیسم ایرانی» یا «فئودالیسم شهری» بنامم. آن هم نه فقط به این دلیل که « فئودال» هایش شهر نشین اند و ایرانی اند، و رانت خواری‌ می‌کنند و ادای سرمایه دارها را در‌ می‌آورند، بلکه از جمله به این خاطر که « سرف» هایش هم در وجه عمده کار کشاورزی نمی‌کنند.
«سرفهای شهرنشین» این « فئودالیسم شهری» را معمولا کارگر‌ می‌نامند ولی مصیبت این است که این « کارگران» با «سرفها»ی روستانشین قدیمی نقاط مشترک وهمسوئی بیشتری دارند تا با کارگران و دلیل من هم ساده است و سرراست.

«کارگرانی» که در این « فئودالیسم شهری» کار می کنند نه تنها گرفتار همه نوع فشارهای غیر اقتصادی هستند بلکه در بی حق و حقوقی عمومی نیز با «سرفها» تفاوت زیادی ندارند. « فئودال های شهری» که به نادرستی « سرمایه دار» خوانده‌ می‌شوند، همانند فئودال های قلعه نشین اروپائی در عصر فئودالیسم با رانت خواری زندگی کرده و حتی مشتاق تر از آنان رانت طلب اند. از آن گذشته، رابطه شان با مقامات بالاتر دقیقا نعل به نعل از جنس رابطه فئودال ها با شاه دراقصار گذشته است. یعنی رابطه اقتصادی شان هم چنان از کانال سیاست‌ می‌گذرد.
"تمام"

خانواده آب شما را به نشستی از مجموعه نشست‌های آب، فرهنگ و جامعه با عنوان «آب و برنامه ششم توسعه» دعوت می کند. این نشست با شعار «باید درباره آب گفت‌وگو کنیم»، در روز سه‌شنبه مورخ 26 آبانماه 1394 از ساعت 16 الی 19 در محل خانه اندیشمندان علوم انسانی، واقع در خیابان نجات الهی جنوبی، نبش خیابان ورشو، پارک ورشو برگزار میشود تا بدین طریق ضمن روشن شدن ابعاد راهبردی بحران آب، بسترها و زمینه‌های شکل‌گیری گفتمان جدید متناسب با تحولات نو، برای سیاستگذاری راهبردی در این حوزه فراهم گردد.

سخنرانان این نشست عبارتند از:

حجت الله میرزایی، عضو هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبایی
محمدحسین عمادی، مشاور وزیر جهاد کشاورزی
مجید قاسمی، معاون پژوهش‌های اقتصادی مرکز پژوهش‌های مجلس
صدیقه ترابی، مدیر گروه سیاستگذاری و تخصیص آب وزارت نیرو
حسین مرعشی، فعال بخش خصوصی

این میزگرد در صدد پاسخ دادن به پرسشهای زیر است.
موضوع آب در آستانه برنامه ششم چه اهمیتی دارد و تفاوت آن برنامه‌های قبلی توسعه چیست؟
چه ساز وکارهای لازم است در برنامه ششم در خصوص برجسته کردن مسئله آب دیده شود؟
آیا ظرفیتهای نظام برنامه‌ریزی کشور پاسخگوی مسئله آب است؟

سروران گرامی

باستحضار میرساند که شرکت آب نیرو بدنبال فرد متخصص و خبره ای در زمینه شورورزی (متخصص کشت گیاهان شورپسند و سازگار با اراضی و آبهای شور) جهت انجام مطالعاتی در استانهای جنوب کشور (خوزستان، بوشهر، هرمزگان و سیستان و بلوچستان)

لطفا اگر کسی را می شناسید که در این زمینه صاحب نظر می باشد به آقای مهندس هوشنگ فرحزاد معرفی نمایید

ایمیل ایشان جهت ارسال رزومه علاقمندان به همکاری:
farahzad_h@yahoo.com
یا
​farahzad.h@gmail.com​

با تشکر