انجمن‌ علمی مدیریت دانشگاه تهران – Telegram
انجمن‌ علمی مدیریت دانشگاه تهران
9.23K subscribers
2.9K photos
122 videos
154 files
2.13K links
• به کانال ‌انجمن‌های‌علمی‌دانشجویی
‌دانشکدگان مدیریت‌دانشگاه‌تهران خوش آمدید.
@sam_ut
💬 @Sam_ut1

🌐 https://samut.sendpulse.academy/

📸 instagram.com/sam.ut

🎬 https://www.aparat.com/SAM.UT

🏅تقدیرشده در دوازدهمین جشنواره ملی #حرکت
Download Telegram
✖️بی کفایتی مدیریتی متعهدنماهای غیرمتخصص✖️

معضلی تحت عنوان "مدیران بی‎کفایت" سالیان سال است که کشورمان را آزار می دهد. مدیرانی که همواره بر سر کار بوده و هستند. اینان نشات گرفته از روح "قانون بقای انرژی"، از صحنه مدیریت هیچگاه بیرون نرفته و تنها از سازمانی به سازمان دیگر منتقل می‎شوند. داستان غم‎انگیزی که در مورد اکثرشان وجود دارد این است که در هیچ کدام از سازمان‎هایی که در آن‎ها مدیریت کرده‎اند، دستاورد و عملکرد قابل توجهی از خود بجا نگذاشته‎اند. ویژگی مشترک بسیاری از این جماعت بی‎کفایت این است که "متعهدنمای غیرمتخصص" هستند‎!

اما چرا متعهدنما؟ به قول مرحوم دکتر چمران که خدایش بیامرزاد، "کسی که در کاری تخصص ندارد و آن را می پذیرد، بی تقوا (و به عبارتی بی‎تعهد) است". تعریف تعهد از نگاه بسیاری از این‎ مدیران، به قدری تنزل یافته که تنها به ظواهر و پوسته‎ای ریاگونه بدل گشته است!

اما تبعات مسئولیت گرفتن اینگونه افراد برای سازمان‎ها و کشورمان چه بوده است؟

1. چون خود کوچکند، نمی‎توانند با افراد بزرگ کار کنند و هر فردی را که در سازمانشان از آنها به لحاظ تخصص و تجربه بالاتر باشد، از دور خارج می‎کنند و به حاشیه می‎رانند.
2. چون صندلی آن‎ها از خودشان بزرگتر است، بیشتر انرژیشان را صرف محکم کردن جای پای خود و ریشه دواندن در سازمان می‎کنند تا رشد و پیشرفت سازمان متبوعشان.
3. چون به صلاحیت خود اعتماد ندارند، همواره این ترس را با خود یدک می‎کشند که نکند صندلیشان را از دست داده و خانه‎نشین شوند. لذا ترجیح می دهند زود بار خود را به جهت مالی ببندند تا اگر از دور مناصب مدیریت خارج شدند دچار مشکل نشوند. در نتیجه هیچ فرصت قانونی و یا غیرقانونی را برای ثروت‎اندوزی از دست نمی دهند.

اگر شاکله اصلی فرهنگ مدیریتی کشور را "متعهدنماهای غیرمتخصص" بسازند، امید چندانی به آینده نخواهد بود.

مهدی شامی زنجانی
عضو هیات علمی دانشگاه تهران

🔳🔳🔳

کانال تفکر مدیریت
@Dr_ShamiZanjani
حکیم بزرگ ژاپنی روی شن ها نشسته و در حال مراقبه بود...
مردی به او نزدیک شد و گفت: مرا به شاگردی بپذیر!
حکیم با انگشت خطی راست بر روی شن کشید و گفت: کوتاهش کن!
مرد با کف دست نصف خط را پاک کرد.
حکیم گفت: برو یک سال بعد بیا!
یک سال بعد باز حکیم خطی کشید و گفت: کوتاهش کن!
مرد این بار نصف خط را با کف دست و آرنج پوشاند.
حکیم نپذیرفت و گفت: برو یک سال بعد بیا!
سال بعد باز حکیم خطی روی شن کشید و از مرد خواست آن را کوتاه کند. مرد این بار گفت: نمی دانم!
و از حکیم خواهش کرد تا پاسخ را بگوید.
حکیم، خطی بلند کنار آن خط کشید و گفت: حالا کوتاه شد!
این حکایت، یکی از رموز فرهنگ ژاپنی ها را در مسیر پیشرفت نشان می دهد:
نیازی به دشمنی و درگیری با دیگران نیست. با رشد و پیشرفت تو، دیگران خود به خود شکست می خورند.
به دیگران کاری نداشته باش؛ کار خودت را درست انجام بده.
با کوتاه کردن دیگران ما بلند نمی شویم و برعکس ، بازتاب رفتار ما باعث کوتاهی مان می شود.

@anjomaneghtesad
بورس #جهل مرکب
نگاهی بر بیزینس #کنکور
همواره یکی از مهمترین اهداف #توسعه اقتصادی، ایجاد اشتغال و غلبه بر انواع بیکاری اشکار و پنهان است. یکی از جذابترین شیوه های ایجاد اشتغال نیاز به ویژه در کشورهایی که از سیستم #آموزش عالی نسبتاً قابل قبول و توسعه یافته برخوردارند، توسعه اقتصاد دانش است. البته امروزه، #اقتصاد دانش به شدت به توسعه زیرساختهای فناوری اطلاعات و دسترسی به منابع علمی معتبر متکی است. توسعه اقتصاد دانش محور و افزایش ارزش افزوده محصولات نرم افزاری، یکی از بهترین استراتژی های توسعه اشتغال در کشور محسوب می شود. در تمهید این مهم،مدیریت استعدادها و منابع انسانی مقدمه ای ضروری برای نیل به اقتصاد دانش محور است.
منظور از منابع انسانی در سطح ملی، همه منابع انسانی موجود و همه ظرفیتهای منابع انسانی قابل توسعه در آینده اند. منابع انسانی یکی از مهمترین عوامل توسعه هر کشورند که در صورت هدایت صحیح، بسیاری از متغیرهای توسعه را تحت تأثیر خود قرار می دهند و در صورت انحراف، به مانع اصلی توسعه تبدیل می شوند. انسانهای امیدوار و خردمند، سرمایه اصلی توسعه و تحول امور کشور خویشند؛ در حالی که انسان های ناامید و فاقد دانش، از مهمترین عوامل انحطاط جوامع محسوب می شوند. با مطالعه سیر توسعه کشورها، ملاحظه می شود که یکی از وجوه مشترک مؤثر بر فراگرد توسعه آنها، توسعه انسانی بوده است. توسعه انسانی ناگزیر همه جنبه های اقتصادی، سیاسی و فرهنگی توسعه را در بر می گیرد و به نوعی، به مفهوم توسعه همه جانبه نزدیک می شود. آموزش برنامه ریزی شده نیروی انسانی در رشته های تحصیلی مورد نیاز جامعه، از جمله مهمترین شاخص های توسعه انسانی است. افزایش تعداد افراد تحصیل کرده بیکار، گواه صریحی بر بی برنامگی خرده سیستم های آموزشی جامعه است. نکته مهم این است که هنگام آموزش نیروی انسانی، باید نیازهای آینده جامعه مدنظر قرار گیرند؛ در حالی که نیازهای آینده به سادگی قابل برآور نیستند. زیرا همه فعالیت ها، برنامه ها، پروژه ها و طرح های کوتاه مدت، میان مدت و بلند مدت بخش های خصوصی و دولتی در دهه های آینده، بر میزان این نیاز تأثیر می گذارند. چنین وضعیتی بر ضرورت انعطاف پذیر ساختن برنامه ریزی آموزشی تاکید دارد. بدین ترتیب، مطلوب تر آن است که نیروهایی پروردہ شوند که بتوانند با دوره های کوتاه مدت مکمل، از عهده کارها وظایف متنوعی برآیند؛ برای مثال، هنگامی که مشخص نیست مهندسان شیمی مورد نیاز یک سازمان باید در چه تخصصی و چه گرایش ویژه ای مشغول به کار شوند، مطلوب آن است که نیروی انسانی مورد نظر صرفاً در قلمرو عمومی مهندسی شیمی آموزش داده شود تا هنگام عمل، در صورت نیاز، برای ایشان دوره های تخصصی مکمل مهندسی شیمی برگزار گردد. بحث بر سر این است که یک جامعه بالغ، فقط هنگامی در حوزه های تکنیکی و فنی هزینه می کند که بهره وری هر واحد هزینه در آینده، روشن باشد. نکته مهم این است که نیروی انسانی در حال آموزش باید در آینده به کار گمارده شود؛ پس بهتر آن است که با مجموعه ای از مهارت های قابل توسعه پرورش یابد تا بتواند فراخور نیازهای متغیر آینده، به سرعت خود را با نیازهای گوناگون بازار اشتغال منطبق سازد. از این رو، برنامه ریزی برای افزایش سطح خلاقیت، بهبود بهره هوشی و به ویژه هوشی آینده پژوهی، از جمله مهمترین ضرورت های برنامه ریزی نیروی انسانی برای آینده است. پورعزت، 1389، مدیرییت راهبردی عصر مدار)
با ذکر این مقدمه نسبتا طولانی از اهمیت نیل به اقتصاد دانش بنیان و زیرساخت های آن به موضوع مورد بحث می پردازیم. در حالی که دانشگاه به عنوان سر منشا تحولات جامعه در تحول نیروی انسانی نقش پیشرانی اساسی را بازی میکند، اما به نظر می رسد استراتژی های مناسبی از سوی خط مشی گذاران برای نظام آموزش عالی در نیل به توسعه و سند چشم انداز 1404 درنظر گرفته نشده است. به طور تأسف باری، غیر قابل انکار است که بسیاری از برنامه های راهبردی عمومی که با بیشترین هزینه نوشته می شوند، فقط به مانند گرد و خاک روی تاقچه (که باید دور ریخته شوند) جمع آوری می گردند. این واقعیت غم انگیز بدان سبب رخ می دهد که اجرای برنامه راهبردی در بخشهای عمومی و مستقل، به طور منححصر به فردی پر چالشی است (273 ،2010 ,Henry).
ادامه دارد 👇
یکی از این استراتژی های کهنه و جزم گرای همیشگی نحوه ی ورود به دانشگاه ها می باشد. در استعاره ای میتوان دانشگاه ها در ایران را به مثابه قیف برعکس در نظر گرفت که ورود بدان (از دهانه تنگ) بسیار سخت و خروج از آن عملا تضمین شده است. رشد جمعیت متقاضی ورود به دانشگاه بویژه در متولدان دهه ۶۰ و فضای محدود دانشگاه‌ها جوانان را با سدی به نام کنکور مواجه کرد که همین امر باعث احساس نیاز کاذبی شد که برای ورود به دانشگاه باید در آموزشگاه‌های علمی خارج از مدارس شرکت کرد تا سد کنکور را شکست. نتیجه بررسی‌های کمیسیون آموزش مجلس نیز نشان می‌دهد گردش مالی مؤسسات آمادگی کنکور در سال به رقمی حدود ۷هزار میلیارد تومان می‌رسد. در حالی که کل گردش مالی وزارت آموزش و پرورش با ۱۲میلیون دانش‌آموز و یک میلیون معلم چیزی در حدود ۱۱هزار میلیارد تومان است که همین رقم بالای گردش مالی مشکلاتی را به همراه داشته است. در این بین برای روشن تر شدن موضوع به واکاوی کنکور کارشناسی ارشد مجموعه مدیریت میپردازیم. در ابتدا باید توجه داشت به بازار کار گسترده و دلایل متعدد دیگر این مجموعه جذابیت بسیار زیادی دارد و مهاجرت پذیرترین رشته ی کنکور است که داوطلبان بسیار زیادی در آن شرکت میکنند. این موضوع باعث شده است که کنکور مجموعه مدیریت در عمل متفاوت با چیزی باشد که دانشجویان در دوره ی کارشناسی خود به عنوان دروس تخصصی میخوانند. یکی از مشاورین به نام موسسات آمادگی کنکور عنوان میکرد در صورت تغییر محتوای کنکور مجموعه مدیریت کاهش تقاضای شدیدی در آن خواهیم داشت فلذا سازمان سنجش و وزارت علوم از تغییر در آن اجتناب می ورزند. برای نگارنده ی این نوشتار بسیار دردآور بود با وجود نیاز شدید به برنامه ریزی دقیق و آینده پژوهانه در توسعه منابع انسانی کشور ممکن است چنین تفکری در بین سیاست گذاران وجود داشته باشد. اما اشکال اصلی در این امتداد در آنجایی آشکار میشود که همان "بورس جهل مرکب" در این بین توسط بیزینس من های کنکور به وجود می آید. در حالی که دانشجویان در سالهای پایانی تحصیلات خود بهتر است منابع اصلی و دست اول را مطالعه کنند و به عملی شدن ایده ها و دروس خود بیندیشند باید مجددا در رقابتی به نام کنکور شرکت کنند و آموزه هایی که در اصل آنها و مبانی فلسفی پشت سرشان اتفاق نظر قاطعی وجود ندارد را حفظ کنند و تست بزنند. در حالی که جهان قرن بیست و یکم با سرعت روز افزون به پیشروی خود ادامه میدهد، ما هنوز قادر به مدیریت کلان نیروی انسانی در کشور نیستیم، از آن رو که با گسترش مدرک گرایی صرف در جامعه عملا تقاضا برای تحصیلات تکمیلی را بالا برده ایم و چون ظرفیت محدود عرضه اندک اندک رو به افزایش است با گذاشتن موانعی مثل کنکور، بازار سیاهی برای تبدیل شدن علم به متاعی فاقد ارزش جوهری و صرفا بیزینسی سودآور، فراهم کرده ایم. اخیرا یکی از اساتید دانشگاه شریف با اشاره به اینکه تمرکز آزمون‌های ورودی دانشگاه‌ها در مقاطع ارشد و دکتری باعث می‌شود گردش مالی به سوی موسسات و سازمان‌های کنکوری برود، اظهار کرد: در حال حاضر بر طبق آمارها گردش مالی کلاس‌های کنکور با گردش مالی وزارت علوم برابر است . در این بین قصد مقصر نشان دادن موسسات کنکوری که به انصاف اصلا هم در این بازار برخی رقابت سالمی ندارند و کار بعضی هایشان به سرقت اطلاعات داوطلبین (از جمله برخی دانشجویان دانشکده مدیریت) و خریدن رتبه های برتر با پول و دادگاه های مکرر و ... رسیده است نداریم، نگاه سیستماتیک به این مساله نشان دهنده ی ضعف در تمامی سطوح و خرده سیستم های آموزشی کشور است. اما در واقع نیروی انسانی باید یاد بگیرد که نباید وقت خویش را تلف نماید و قادر باشد به طور فعال با واقعیت های پیش رو مواجه شود و برحسب نیاز جامعه، توانمندی خود را توسعه و یا حتی تغییر دهد و از شرایط یاد بگیرد و برحسب شرایط ظرفیت ها و قابلیتهای خود را توسعه دهد. بدین ترتیب، یکی از مهمترین وظایف خرده سیستم آموزشی جامعه، ایجاد شرایط یادگیری یادگیری است. این مسأله با شعار پراکنی حل نمی شود، بلکه باید بسیاری از زیرساختهای قانونی و اداری کشور اصلاح شوند و به ویژه نسبت به شایسته سالاری در کشور متعهد گردند. تمهید این مهم، مقدمه ای ضروری برای نیل به اقتصاد دانش محور است. در ادامه ممکن است استدلال شود که چه جایگزینی را پیشنهاد می دهید یا در صورت برچیده شدن این بساط عده ی زیادی بیکار می شوند و هزینه های اجتماعی سیاسی به کشور ممکن است بیکار شوند.
ادامه دارد 👇
در پاسخ کلی به مورد اول میتوان ادعا کرد که جدیدا باب شده است در برابر هر انتقادی، گفته میشود: " که جایگزین/راه حل چیست؟ " .
در درست بودن جستجوی مداوم برای پاسخ های بهتر شکی نیست اما باید توجه این نباید جلوی تفکر آزاد برای انتقال بازخورهای گرفته شده از سیستم ها را بدهد زیرا همین بازخورهای ارسالی از خروجی های سیستم حلقه های یادگیری و بهبود را در نهایت شکل می دهند. در این نوشتار نیز سعی بر بازگویی برخی جنبه های سیستم فعلی داریم.
در مورد برچیده شدن بساط و این سفره باید ادعا کرد در برابر هر خط مشی باید این سوال را از خود بپرسیم که چه نفعی را به مردم می رساند و چه نفشی در توسعه دارد؟ آیا این سفره قابلیت های مرتبط با منابع ملموس و غیر ملموس کشور را افزایش میدهد؟ آیا باعث افزایش بهره وری و توانایی های ملی میگردد؟ اگر جواب خیر است باید فراخور زمان در این استراتژی تجدید نظر کرد. با توجه به مقدمات ذکر شده خیلی بعید به نظر می رسد چنین خروجی از سیستم فعلی خارج شود. بازار سوداگرانه ی کنکور در ایران تقریبا هیچ دستاوردی برای خرده سیستم آموزشی کشور نداشته و به غنای آن نمی افزاید، هر چند این موسسات خود را در این راستا بنامند که بیشتر به شوخی بزرگی شبیه است. به نظر می رسد اکنون زمان آن فرارسیده است تجدید نظر جدی در نظام آموزشی کشور صورت بگیرد و این اصلاح از وزارتخانه آموزش و پرورش و سطوح پایه ای تر شروع شود. این مهم علاوه بر توصیه های اخلاقی، نیازمند بازنگری قوانین و ارج نهادن به مقرراتی است که کار جمعی در تولید علم را تشویق می کنند. به هر حال، اموری نظیر هدفمندی سیر توسعه دانش، ماهیت رویکرد جامعه به دانش و ارزشهای بنیادین علم، و ساز و کارهای کاربرد دانشی در جامعه، بسیار حائز اهمیت اند؛ ضمن این که واژه ییشرفته نیز واژهای است که به مرور زمان، مصادیقی متفاوت را می پذیرد. کاربست آن در جامعه متحول گردند و قوانین حمایت از دستاوردهای علمی وپژوهشی، تقویت و نافذ شوند.
به نظر میرسد در شرایطی که یکی از منابع قدرت در دنیای امروز توانایی مدیریت علم در سطح جهان است بدین گونه که روندهای جهانی در علم به کدام سو میرود و به نوعی تقسیم کار در تولیدات دانشی در سطح بین المللی صورت میگیرد و ناخواسته با مطرح شدن ترندهای جدید تمامی نیروها و بودجه و سایر امکانات کشورها در تولیدات دانشی به سمت خاصی معطوف میگردد و این توانایی به قدرت کشورهای مدیریت کننده ی این جریان می افزاید، بازپردازی خردمندانه و علمی خرده نظام آموزشی توسط متخصصان کشور امری ضروری است. تاکید بر متخصصین این امر از آن جهت است که سالهای گذشته نظام آموزش عالی با جدا شدن دانشگاه های علوم پزشکی و غیرپزشکی از سوی غیر متخصصین خسارت دیده است.

Telegram.me/anjomanelmimodiriatut
فردا در خانه مدیریت

@management_house
۲۷ #تیر ماه، سالروز پذیرش قطعنامه ۵۹۸ از سوی ایران و پایان #جنگ‌تحمیلی

@anjomanelmimodiriatut
با حمایت #انجمن_علمی
💎 دوره آموزشي سخنوري و فن بیان💎
♻️ با همكاري انجمن های علمي دانشگاه های شريف، امیرکبیر و کانون کارآفرینی دانشگاه تهران 🎯🎯🎯 برای تبدیل شدن به یک سخنران موفق، مذاکره کننده قوی و فردی که به راحتی روی دیگران تأثیر می گذارد... .

😰😥 حتی اگر هنگام صحبت کردن در مقابل یک جمع چند نفره هم استرس دارید...

مدت زمان دوره: سه روز (24 ساعت)
.
🎓 مناسب برای دانشجویان، فارغ التحصیلان و بزرگسالان.
.
. 📆 در دو بازه زمانی زیر و به صورت یکسان (محتوای آموزشی دو دوره یکسان بوده و تنها زمان برگزاری دوره ها متفاوت است) :
.
. الف) 16، 17 و 18 مرداد.
.
ب) 21 ، 27 و 28 مرداد (آخر هفته ها، مناسب برای شاغلین) .
.
.
⚠️ از 8:30 صبح الی 17 عصر .
📈 این دوره مخصوص کسانی است که می خواهند یک گام جلوتر از دیگران باشند. 🎒 ضمنا دوره ای همزمان و با محتوای مشابه ولی جدا از بزرگسالان، برای دانش آموزان نیز برگزار می شود.
.
💵 💎با قیمتی مناسب و محتوای آموزشی کاربردی
.
👥🎖با استفاده از اساتید حرفه ای و بنام سخنرانی کشور
.
🔗🗣 آموزش در کارگاه های عملی، همراه با تمرین سخنرانی در برابر دیگران و هم افزایی تجربی شرکت کنندگان
.
📜📃 ارائه مدرک معتبر به تمامی شرکت کنندگان در دوره از سوی انجمن علمی دانشگاه های شریف، امیرکبیر و تهران
.اگر علاقمند به شرکت در دوره هستید و از نظر مالی توانایی پرداخت هزینه را ندارید، برای استفاده از شرایط بورس با شماره 09120211565 تماس حاصل نمایید..
.
. 🔴🔴🔴 ثبت نام و کسب اطلاعات بیشتر در: Sokhanrani.org
و يا تماس با شماره:
02122972760

@sokhanrani
اینفوگرافی تاریخچه #بازاریابی‌محتوایی ؛ انتخاب از : علی کشاورزی

@anjomanelmimodiriatut
Forwarded from SimBusiness
💢جبران خدمات💢
در این روزها که جریانات فیش های حقوقی مدیران جنجال آفرین شده است به بررسی علمی و دقیق بحث جبران خدمات کارکنان و نقش آن در بهره وری سازمان از نگاه مدیریت منابع انسانی می پردازیم. در نوشتار زیر ابتدا با تعاریف مختصر از این بخش شروع کرده و به نقش سیستم مدیریت منابع انسانی در تعیین حقوق و دستمزد بهینه که موجب حداکثر شدن بهره وری سازمان شود می پردازیم :

جبران خدمات کارکنان نقش بسیار مهمی در انگیزش و رضایت کارکنان دارد. دستمزد برای کارگران و حقوق برای کارمندان استفاده می شود....
ادامه مطلب در :
http://enjoymanagement.ir/?p=1025

📲 به کانال لذت مدیریت بپیوندید
Telegram.me/SimBusiness
ایده بازار، نگاهی بر مشارکت مردم در حل مسائل شهری

نخستین جشنواره ایده بازار تخصصی شهر تهران به همت مرکز مطالعات و برنامه ریزی شهر تهران برگزارشد, در این بین از ظرفیت شبکه تحلیلگران نخبه شهری (دانشجویان نخبه حوزه مدیریت شهری از دانشگاه های برتر شهر تهران) به عنوان داوران ایده های ارایه شده به مرکز استفاده و به نوعی شروع رسمی کار شبکه تحلیلگران نخبه شهری به حساب آمد.
با توجه به آموزه های رشته مدیریت, تاکید زیادی بر تمرکز زدایی و استفاده از ظرفیت محلی و تشکیل حلقه های یادگیری و بازخور واز سوی مردم وجود دارد, مشارکت عامه مردم سرمایه های اصلی خرده سیستم اصلاح جامعه اند و آینده آنان در این سیاره کوچک، به طور فزاینده ای به هم وابسته تر می شوند بنابراین جا دارد که حتی المقدور دیدگاه های همه آنان در برنامه های معطوف به آینده، ملاحظه شود. انعطاف پذیری سیستم برنامه ریزی ملی در برابر یادگیری، مقدمه ضروری مشارکت آحاد جامعه در نسل های متوالی است؛ زیرا در صورت انعطاف پذیر ساختن ساختار سیستم برنامه ریزی و محتوای برنامه ها، می توان به طور مستمر در آنها تجدیدنظر کرده، برنامه ای ناکارآمد یا غیر اثربخشی را حذف نمود و برنامه های جدیدی را جایگزین آنها کرد. البته این کار باید توسط گروههای متخصص انجام شود.
ضمن این که باید ظرفیت پردازش و تحلیل داده های سیستم افزایش یابد. با توسعه سیستمهای پشتیبان خط مشی و سیستم های پشتیبان تصمیم و مدیریت دانش، می توان ظرفیت سیستم را برای اخذ مستمر آرا و دیدگاههای مردم و جلب مشارکت اثربخش عامه توسعه داد و نقش مردم در تدوین برنامه های ملی پررنگ تر نمود. به ویژه مطلوب آن است که گروههای متفاوت مردم در اتاق های فکر و شوراهای محلی سازماندهی شوند. (پورعزت، 1389، مدیریت راهبردی عصر مدار)
هدف نگارنده از شرکت در داوری این ایده ها مواجهه از نزدیک با نوعی استفاده از رویکرد توسل به طرفیت های عامه مردم و خرد جمعی (crowdsourcing) بود که نکات قابل تاملی را در برداشت.
با توجه به ففدان تجربه کافی در استفاده از ظرفیت های عامه برای حل مسائل عمومی, اهمیت دادن به این قبیل رویدادها می تواند سرآغاز راهی در نیل به تحقق تمرکززدایی و نیل به دموکراسی باشد, از آن جهت که سیستم برنامه ریزی مرکزی با شکست درطی تاریخ ناکارآمدی خود و لزوم واگذاری امور به دست نهادهای غیردولتی و استفاده از ظرفیت محلی را اثبات کرده است.
اگر به متن خود جلسه بیندیشیم بهترین دستاورد این جلسه گردهم جمع شدن نخبگان حوزه های شهری از رشته های مختلف (مدیریت, برنامه ریزی شهری, شهرسازی و معماری, محیط زیست, علوم اجتماعی و...) بود که به نوعی تداعی کننده ی همکاری بین رشته ای مورد نیاز برای حل مسائل عمومی است. بسیار جالب بود که برای داوری ایده های مطرح شده هر یک از داوران از جنبه ی رشته ی تخصصی خود به مسائل نگاه می نمودند که ، بدیهی است که انتظار نگاه فراگیر در تمامی جوانب از سوی افراد یک حوزه ی تخصصی بسیار بعید است.
گفتنی است که از میان بیش از 2170 ایده ی ارسال شده، 17 ایده ی برگزیده در 8 طبقه منتخب برای ارائه نهایی آماده بودند که به اذعان اکثریت داوران نهایت 5 ایده در حد شرکت در چنین رویدادی بودند و بقیه موارد در سطح کیفی بسیار پایین قرار داشتند. نکته ی آزاردهنده این بخش بضاعت ایده پردازی بسیار پایین در سطح جامعه ی ایران است که به نظر نظام آموزشی و محیط فرهنگی اجتماعی در به وجود آمدن این شرایط تا حدود بسیار زیادی تاثیرگذار هستند و لزوم نوپردازی یکپارچه و عقلایی در آنها اجتناب ناپذیر است.
کوتاه سخن اینکه، به نظر میرسد حرکات منفرد سازمان ها و دستگاه های اجرایی مختلف بسیار ارزشمندبوده ولی فاقد اثرگذاری کافی به دلیل فقدان رویکرد واحد در تمامی دستگاه ها و فراهم نشدن زیرساخت های لازم باشد. سیاست گذاری لازم برای نیل به توسعه پایدار نیازمند اتخاذی رویکردی آینده پژوهانه در برنامه ریزی که امکان برنامه ریزی راهبردی در عصرهای مختلف و تجدید نظر فراخورنیازهای آینده با استفاده از خرد جمعی و استفاده از طرفیت نخبگان و عامه مردم است که تحت عنوان برنامه ریزی راهبردی سلولی عصر مدار نام گذاری شده است و در یادداشت های بعدی به صورت مفصل شرح داده خواهد شد.

Telegram.me/anjomanelmimodiriatut
همواره فاصله خود را با همکاران سازمان تان بسنجید گاهی حرفهایتان بدلیل فاصله شنیده نمی شود. @pmbank
خانه نخبگان استان تهران محل مناسبی است برای حمایت از طرح ها و ایده های دانشجویان، اساتید و نخبگان
برای ثبتنام در خانه نخبگان و اطلاع از برنامه ها در کانال تلگرام آن عضو شوید

@elminb

کانال خانه نخبگان استان تهران🖕
باسلام،
تعدادی کارشناس فروش و بازاریابی در وب ایده استخدام می شوند:
مزایا:
-حقوق ثابت+ پورسانت
- بیمه تامین اجتماعی( پس از دوره 3 ماهه آزمایشی)
- امکان ارتقا جایگاه شغلی

شرایط:
- پویا با انگیزه و علاقه مند به کار گروهی
- آشنا و علاقه مند به صنعت هاستینگ
- فرد مورد نظر نباید دارای سایت یا شرکت هاستینگ باشد.
- امکان ارائه ضمانت های مناسب
@webidea
فقط استخدام تما وقت و حضوری جهت فروش وبازاریابی مد نظر هست، لطفا برای موارد دیگر درخواست ارسال نفرمایید.
افراد واجد شرایط و علاقه مند لطفا روزمه خود را به
info {[ at ]} discoverwebidea.com
ارسال نمایند.

باتشکر،
https://discoverwebidea.com
https://telegram.me/webidea
#‌جزوه‌_آفت_دانشجو

با اعلام نتایج پذیرفته شدگان مقطع دکتری دانشکده مدیریت، معلوم شده است که برای دومین سال متوالی، خوشبختانه در برخی رشته ها هیچ داوطلبی پذیرفته نشده است. این اقدام از جهتی پسندیده است که دانشکده مدیریت و اساتید مصاحبه کننده افراد معرفی شده از سوی سازمان سنجش که با شرکت در کنکور سراسری، حائز کسب شرایط مصاحبه و آزمون اختصاصی دانشگاه تهران شده اند را در آزمون و مخصوصا در مصاحبه حضوری به درستی محک زده اند و الزامی به پذیرفتن افراد نداشته اند و حفظ کیفیت را ترجیح داده اند. فارغ از بحث نگران کننده ی فقدان نیروی شایسته ، اقدام شجاعانه گروه مدیریت دولتی و مدیریت منابع انسانی در این راستا ستودنی است. ای کاش ساز و کار مشابهی برای مقاطع پایین تر هم وجود داشت.
با بررسی دقیقتر این پدیده به نظر می رسد، دانشجویان به دلایل مختلف کیفیت تحصیلی سابق را ندارند.
در همین امتداد به نظر میرسد نحوه ی پذیرش و ارزیابی دانشجویان برای راهیابی به مقاطع بالاتر اشکالات متعددی دارد. در این میان در یادداشت قبلی با عنوان "بورس جهل مرکب" توضیح داده شد که سیستم فعلی پذیرش تحصیلات تکمیلی منجر به وجود آمدن بازار سیاهی برای آموزش کنکور شده است. بازاری که شومن هایش جزوات "کاپی" شده را به دانشجویان عرضه می دارند و این خوراک سخیف را حتی به متقاضیان کنکور دکتری نیز تجویز میکنند که نتیجه اش همین تعجب برانگیز بودن سطح علمی برخی متقاضیان برای مصاحبه کنندگان دانشکده است. حال آن که در این بازار سیاه، فلسفه دانش پژوهی به طور کامل مورد هجمه قرار گرفته است. مدیریتی که قرار باشد با فلش کارت خواندن و... به جای تامل در معانی و متون اصیل در دانش پژوهان نهادینه شود فاجعه ای بس خطرناک تر از وضع نابسامان مدیریتی فعلی را رقم خواهد زد. بسیار مایه شرمساری است که امروزه دانش پژوه نماهای فراوانی با جزوه خوانی مترصد نیل به مدارج بالاتر هستند و این چرخه مضمحل بورس جهل را تشدید میکنند، همانانی که پایان نامه های خود را از میدان انقلاب تهیه میکنند.
با این وضع، بسیار بعید است بتوانیم به تولید دانش بپردازیم، ورود به ساحت نظریه پردازی (که فقدان آن از مشکلات اساسی در مدیریت کشور است) بیشتر به طنزی تلخ مبدل گشته است. شاید لازم به یادآوری باشد که طبق سند چشم انداز 1404 هدف جایگاه اول علمی در منطقه است، در حالی که کمتر از 9 سال به رسیدن به موعد بیشتر فاصله نداریم، در حوزه علوم انسانی و به ویژه علوم مدیریت با چالش جدی در این زمینه رو به رو هستیم.

در یادداشت های بعدی به این بحث بیشتر خواهیم پرداخت و موضوع #لمپن‌های‌کنکور را پی خواهیم گرفت

لینک یادداشت قبلی با عنوان بورس جهل مرکب
: https://telegram.me/AnjomanElmiModiriatUT/672
🌀🌀آیا مغالطه ای انجام شده است؟🌀🌀

مغالطه، حقه ای در استدلال است که نویسنده یا گوینده وقتی می خواهد مدعایی را به شما بقبولاند ممکن است از آن استفاده کند.
مهمترین انواع مغالطه عبارتند از:

‼️توسل به احساسات:
استفاده از واژه ها و عبارت های محرک احساسات به منظور منحرف کردن ذهن مخاطبان از دلایل و شواهد مربوط به موضوع.

‼️حمله به پهلوان پنبه:
تحریف کردن دیدگاه مخالف به طوری که راحت بتوان به آن حمله کرد؛ یعنی حمله به دیدگاهی که در واقع وجود ندارد و رد کردن آن آسان است.

‼️حمله به شخص:
حمله یا توهین به شخص به جای پرداختن مستقیم به دلایل وی. به عبارت دیگر، پرداختن به اینکه "چه کسی می گوید؟" نه آنکه "چه چیزی می گوید؟".

‼️یا این یا آن (دوراهی دروغین):
این که فرض کنیم فقط دو گزینه وجود دارد در حالیکه بیش از دو گزینه در کار باشد.

‼️کلی گویی خوش آب و رنگ:
استفاده از واژه های ارزشی مبهم و از لحاظ احساسی خوشایند و جذاب که باعث می شوند چیزی را بدون بررسی دقیق دلایل آن قبول کنیم.

‼️تبیین با نام گذاری:
این که به غلط فرض کنیم که چون روی فلان رخداد یا رفتاری نامی گذاشتیم، پس تبیین مناسبی برایش به دست داده ایم.

‼️مطرح کردن نکته انحرافی:
طرح موضوعی نامربوط به منظور منحرف کردن توجه مخاطب از مساله اصلی و درگیر ساختن وی با مساله دیگری که می توان در این مساله جدید، وی را مشغول و یا مغلوب کرد.

‼️مطالبه راه حل بی عیب و نقص:
این فرض غلط که چون بعد استفاده از راه حلی، بخشی از مشکل حل نشده باقی می ماند، پس نباید از آن راه حل استفاده کرد.

‼️استناد به نظر اکثریت:
در این مغالطه به غلط فرض می شود که هر چیزی که گروه بزرگی از مردم نظر مساعدی نسبت به آن داشته باشند مطلوب و درست است.

‼️استناد به مرجع مشکوک:
تایید کردن مدعایی با استناد به نظر مرجعی که درباره مساله مورد بحث از دانش و تخصص کافی برخوردار نیست و یا استناد به مراجعی که یک شبه به وجود آمده اند تا مدعای ما را تایید کنند!

#تفکر
#نقادانه
#مغالطه

منبع: کتاب راهنمای تفکر نقادانه: پرسیدن سوال های به جا



کانال تفکر مدیریت
@ShamiZanjani
Forwarded from راهبرد
ایران امن ترین کشور منطقه است؟

احتمالا زمانی که شاه از زبان کارتر می شنید که ایران جزیره ثبات است، تصور نمی کرد کمتر از یکی دو سال بعد باید تاج و تخت را بگذارد و مجبور به ترک مملکت شود. ساواک با سرکوب مخالفت ها همه چیز را تحت کنترل داشت و پول نفت هم که در دسترس بود، با توجه به حضور آن امپراتوری شیطانی در شمال کشور و اهمیت ایران برای غرب، "کینگ آو کینگز" تصور نمی کرد توپ تکانش بدهد. اما تاریخ به مرد بیمار خودکامه آموخت که حاکم یک کشور نفتی در خاورمیانه باید حواسش بیش از اینها جمع باشد.

باری، امروز هم بسیاری می گویند که ایران امن ترین کشور این حوالی است. هرچند این گفته بهره ای از حقیقت دارد، به نظر می رسد باید با احتیاط آن را تفسیر کرد. یحتمل منظور گوینده اینست که ایرانی وقتی از خواب بیدار می شود، خیالش جمع است که تا شب در شهرش بمبی نمی ترکد و تیری در نمی شود. انصافا هم کسانی برای این کار عرق می ریزند، تامین امنیت مملکتی وسیع در محاصره بادیه نشینان خاورمیانه ساده نیست. اما حتی با همین معیار، باز می شود گفت در این حوالی عمان، بحرین، اردن، امارات، اسرائیل و جز این اواخر عربستان و ترکیه هم ناامن به حساب نمی آیند و اوضاعشان با عراق و سوریه متفاوت است.

اجازه دهید امنیت را وسیع تر ببینیم، به یک چارچوب معتبر جهانی مراجعه می کنیم، یکی از زیرشاخص ها در شاخص پیشرفت لگاتوم همان امنیت و ایمنی است که متغیرهای جالب و جامعتری را برای سنجش امنیت معرفی می کند: امنیت شب بیرون رفتن، پناهندگان و بی خانمان های داخلی، تلفات جنگ داخلی، ناپایداری جمعیتی، بیان بدون ترس دیدگاه های سیاسی ، دزدی، تعرض، شکایت/اعتراض عمومی، خشونت سیاسی با حمایت دولت. با این ابعاد کشور ما 120 امین کشور امن جهان (از 142 کشور) به شمار می آید. (از دیگر تقسیم بندی های امنیت نظیر امنیت غذایی و امنیت سرمایه گذاری و ... می گذریم که بحث متفاوتی است).

برخی سیاسیون وقتی می گویند ایران جای امنی است، البته پرت نمی گویند، ولی چنین تعبیری جز محدودترین معنای این واژه نیست، انتظار بیش از اینهاست و باید آن را فراتر دید، با این همه بحران پیش رو تضمینی نیست که وضع همینطور بماند. یادمان نرود آنچه در بلداجی اتفاق افتاد، فقط نوک کوه یخ است، سر بزرگ قضیه زیر لحاف است، بحران بی آبی در آینده می تواند ایران را از سوریه بدتر کند.

http://goo.gl/Z8Mja6

کانال راهبرد
@RahbordChannel